کابل پرس

حدس و گمان درباره تقسیمات خاک اوکراین

2025-02-26T16:22:56Z

پلان A : ادغام کامل دو جمهوریت لوهانسک و دنیتسک که ساکنان آنها روس هستد. این دو منطقه قبلا با برگزاری همه پرسی به روسیه پیوسته اند و هیچ شکی در این مورد وجود ندارد. زلنسکی و گروه های آزوف در آغاز جنگ، ادعای استرداد جزیره کریمه را داشتند در ادامه جنگ مطمئن شده اند که نه تنها کریمه، بلکه لوهانسک و دنیتسک را نیز قاطعانه از دست داده اند.

پلان B : برعلاوه لوهانسک و دنیتسک، الحاق زپروژیا، خرسون، ادیسه حتمی است. اما احتمال پیوستن ترانس نستریا (پریدنستروی) قبلا قسمتی از خاک ملدویا نیز موجود است. ترانس نستریا منطقه خودمختار است که ساکنان آن روسی زبان هستند و قوای نظامی روسی برای حفاظت آنها در آن منطقه موجود میباشند. در مارچ 2014 پارلمان این کشور کوچک از روسیه رسما درخواست کرده بود که مانند کریمه به فدراسیون روسیه ملحق شود. در صورت اجرایی شدن پلان بی، بحیره سیاه بروی اوکراین بسته می شود و روسیه با رومانیا عضو ناتو هم مرز می گردد.

پلان C : برعلاوه مناطق شامل پلان بی، خارکیف، پلتاوا و دنیپرو به آن افزوده خواهد شد. زیرا ارتش اوکراین که در حالت از همپاشی قرار دارد، نمی تواند از خارکیف دفاع کند و روسیه می تواند با استعمال موشک "ورشنیک" مدافعین خارکیف را که آخرین دژ آزوف ها بعد از ماریوپول و باخموت است، درهم بکوبد. زیرا نازی زدایی یکی از مفاد مهم پلان راهبردی روسیه در اوکراین است. از طرفی هم خارکیف در نزدیکی شهر های بلگراد و کورسک روسیه است که در جنگ های بعدی از موقعیت آن بر ضد روسیه استفاده خواهد شد. در این مورد می تواند معامله شود و آزوف ها آنجا را ترک کنند و خارکیف شامل منطقه حایل غیر نظامی شود.

پلان D : محو شدن اوکراین از نقشه جهان است. این در صورتی ممکن می شود که برنامه صلح برهم بخورد، جنگ ادامه پیدا کند، اوکراین توسط اروپا و احتمالا امریکا مجددا حمایت نظامی شود.

آیا پاکستان جنگ جدید را اجاره خواهد کرد؟

2024-01-20T16:25:00Z

در اوایل سال های 80 یعنی بیش از چهل سال پیش پاکستان جنگ افغانستان را با اخذ "چک سفید" از امریکا و کشور های غربی به اجاره گرفت.
اجاره دار و اجاره دهنده های جنگ افغانستان، آنقدر ماهرانه عمل کردند که گویا اتحاد جماهیر شوری را شکست دادند و موجبات فروپاشی آن را فراهم نمودند. همچنان پاکستان به تدریج به کمک مجاهدین، طالبان و امریکا افغانستان را نیز به افراد دست پرورده شان تسلیم نمود. پاکستان از برکت اجاره داری جنگ افغانستان صاحب بمب اتوم شد که البته به احتمال قوی این بم اتوم بیشتر در اختیار کشور های غربی است تا پاکستان. شاید هم این بم پاکستانی ـ امریکایی بالای یکی از کشور های منطقه استعمال شود و آغازگر جنگ جهانی شود.

اکنون علایمی از اجاره گرفتن جنگ دوم توسط پاکستان دیده می شود که در این جنگ باز هم افغانستان میدان جنگ خواهد بود. تنش های اخیر میان پاکستان و ایران، تنش عادی نیست. این تنش ها شامل بسته های بزرگ و دورمدت سیاست منطقوی و جهانی امریکا است که تسلیمی افغانستان به طالبان توسط امریکا جز آن میباشد.
امریکا و کشور های غربی از دیر زمان به دو چیز آمادگی می گیرند. اول اعمال نفوذ جنگی در منطقه از هر راه ممکن برای مهار کردن اجماع منطقوی میان کشور های منطقه، ایجاد مزاحمت برای در برقراری روابط منطقوی و حفظ ناامنی و بی ثباتی و دوم آمادگی برای جنگ های گسترده مانند جنگ جهانی.

امریکا بعد از ایجاد نا امنی ها در نقاط مختلف دورادور روسیه و ایران مانند جنگ اوکراین، مناقشه قره باغ کوهستانی در قفقاز، تجاوز نظامی بر غزه، کودتا های ناکام در قزاقستان، ازبکستان و سایر کشور های آسیای میانه، تجاوز نظامی بر یمن، داعش سازی در شمال افغانستان وغیره، اکنون به هدف برزگ تری نزدیک می شود که تحمیل جنگ بر ایران است تا توان نظامی ایران را در جنگ های رهبری شده توسط امریکا ضعیف کند و رقیب نظامی اسرائیل و دشمن اقتصادی خود را از سر راه اش بردارد.

حمله راکتی به کرمان ایران، حمله های متقابل ارتش های ایران و پاکستان به خاک یکدیکر شان، تنش زدایی هایی است که وقوع یک جنگ منطقوی میان پاکستان و ایران را نشان میدهد.
پاکستان کشوری که تهداب آن با تنش و تناقض گذاشته شده، سیستم دولتی، اقتصاد و ساختار های دینی آن بیشتر جنگی و تهاجمی است.
ارتش پاکستان از منابع خارجی تمویل می شود، استخبارات آن جز استخبارات کشور های غربی به ویژه انگلیس است، ساختار های دینی پاکستان با استخبارات وابسته است. پس پاکستان نمی تواند مصارف ارتش، استخبارات و مولوی ها و مدرسه های خود تأمین کند. همه معاش بخور و مزد بگیر امریکا و کشور های غربی هستند و برنامه های خارجی را در منطقه عملی می کنند.

اگر امریکا و کشور های غربی جنگی را علیه ایران آغاز کنند، پاکستان همچنان اجاره دار جنگ خواهد بود که در آن صورت افغانستان به میدان جنگ تبدیل می شود و طالبان، داعشی ها و سایر گروه های تروریستی از افغانستان و کشور های عربی بویژه از سوریه و عراق در این نبرد سوق داده خواهند شد.

چیزی که جنگ ها را تحرک بیشتر میدهد، وضعیت اقتصادی و سیاسی کشور های جنگ طلب است که با جنگ تغذیه می شوند و با استفاده از جنگ بر مردمان شان حکومت و بر مردمان جهان سروری می کنند. بدون جنگ سیستم پوسیده نظم جهانی کنونی از هم می پاشد و هر کشور جنگ طلب از داخل دچار تحولات بنیادی می شود. البته در قدم اول پاکستان بدون جنگ از هم می پاشد.

کارشناسان: طالبان پیاده های انتحاری اسراییل علیه ایران خواهند بود

2021-12-01T16:06:00Z

کابل پرس^?: کارشناسان مسایل امنیت سیاسی و امنیت بین المللی می گویند که طالبان می توانند به عنوان بخشی از پیاده های انتحاری اسراییل عمل کرده و مرزهای شرقی ایران را ناآرام کنند. آنان می گویند که با وجود اینکه ایران در تبلیغات رسانه ای سعی کرده طالبان را نیروی پیروز علیه آمریکا معرفی کند اما طالبان یک نیروی ابزاری در دست پشتونیزم و همچنین استخبارات منطقه ای و بین المللی از جمله آمریکا و بریتانیا می باشد که در صورت نیاز به عنوان نیروی ارزان و گوش به فرمان، می تواند در خدمت اسراییل نیز درآید و در جنگ و رقابت منطقه ای ایران و اسراییل، در پراکندگی و تنوع جنگ احتمالی رویاروی بین ایران و اسراییل نقش بازی کنند. در جنگ های خونینی چند دهه پیش طالبان با غیر نظامیان، هر انتحاری طالب بین یکصد تا دو هزار دالر خرید و فروش می شد و با محاسبه بالاترین قیمت برای یک انتحاری طالب، ترتیب پنجاه هزار انتحاری تنها یکصد میلیون دالر آمریکایی هزینه دارد که در جنگ های کلان رقم بسیار ناچیز می باشد.
حملات اخیر طالبان به مرزهای شرقی ایران که ایران سعی کرده آن را سوء تفاهم جلوه دهد، طبق نظر کارشناسان، نمایشی از همراهی طالبان با استخبارات منطقه ای است.
کارشناسان می گویند که برخلاف آنچه رسانه های وابسته به رژيم ایران تبلیغ کرده اند، طالبان که اکثریت آنان را پشتون ها تشکیل می دهند نه تنها از غیر پشتون ها به شمول هزاره ها، تاجیک ها، اوزبیک ها، تورکمن ها و بلوچ ها نمایندگی نمی کنند، بلکه بخشی از بدنه جامعه پشتون نیز با طالبان مخالف هستند.

اعتماد سازمان های استخباراتی آمریکا بالای افغان تبار های آمریکایی عامل اصلی شکست آمریکایی ها و ناتو در جنگ افغانستان است!

حسن علی عدالت — 2019-04-30T11:30:00Z

طالبان از یک جانب مذاکره می کنند و از جانب دگر، به شدت جنگ بهاری را با رمز ( فتح ) آغاز کرده اند. این نام گذاری برای جنگ درست در روزی صورت گرفت که آمریکایی ها هیأت مذاکره کننده طالبان را از لیست سیاه تروریست سازمان ملل متحد خارج کردند. نام گذاری آغاز جنگ به نام ( فتح ) اسمی با مسمی است که طالبان بدون رسیدن به نتیجه مذاکره احساس می کنند که در جنگ افغانستان برنده جنگ هستند.

آمریکایی ها با اعتماد بالای لابی های افغان تبار آمریکایی به متحدان ضد طالب خود که با آن ها مشترکا طالبان را سرنگون و از خاک کشور به مدت کوتاه بیرون رانده بودند و در زیر خانه های پیشاور، کویته و دیگر شهرهای پاکستان پنهان شده بودند و حتی از ترس در پاکستان ریش های خود را تراشیده بودند بی اعتماد و بدگمان شدند.

در واقعیت آمریکایی ها با کمک تاجیک ها، هزاره ها و اوزبیک ها طالبان را سرنگون و از خاک کشور بیرون کردند. اما لابی های افغان تبار آمریکایی به آمریکای ها چنین وانمود کردند که تاجیک ها ، هزاره ها و اوزبیک ها به کشورهای روسیه، ایران و آسیای میانه در پیوند هستند و در دراز مدت خطر برای منافع آمریکایی ها می باشند. آنان وانمود کردند که اگر تاجیک ها ، هزاره ها و اوزبیک ها از بدنه قدرت در افغانستان حذف شوند دیگر خود به خود مشکل افغانستان حل می شود و طالبان در یک حکومت تک قومی مدغم شده و هیچ مشکل را برای آمریکایی ها خلق نمی کنند. روی همین نظریه بود که در جلسه بن با وجود اینکه ستار سیرت با یازده رای در مقابل یک رای کرزی برنده مقام رهبری کشور بود، لابی های افغان تبار آمریکایی صرف به خاطر اینکه ستار سیرت اوزبیک تبار است نگذاشتند که در مقام رهبری قرار گیرد و به جای آن کرزی را با داشتن یک رای مقرر کردند. آمریکایی‌ها آن قدر بالای لابی های افغان تبار خود اعتماد داشتند که درک نکردند رهبران اخوانی تاجیک ها و اوزبیک ها افغانی ( ملی ) می اندیشند و بهترین خدمت گزاران آمریکا هستند و نه روسیه، ایران و آسیای میانه. این در حالی است که رهبران اخوانی و غیر اخوانی پشتون ها، با وجود داشتن تابعیت آمریکایی بسیاری از آن ها، اکثرا قومی می اندیشند و از هرگونه امکانات آمریکایی ها برای منافع قومی و حذف قومی استفاده می کنند.

با روی کار آمدن کرزی وضعیت جبهه های جنگ تغییر کرد. دیگر طالبان دشمن نه، بلکه برادران ناراضی بودند. در این حالت چگونه قوای امنیتی افغانستان می تواند با برادران ناراضی بجنگند؟ همین بود که رخنه طالبان و هواخواهان طالبان در صفوف قوای مسلح و ادارات دولتی آغاز گردید و تقریبا طالبان با نفوذ خود در همه ارگانهای نظامی و دولتی، خود را اکمال کردند و تمام سلاح های خفیفه و ثقیله طالبان به شکلی از اشکال از جانب دولت افغانستان اکمال شد. همان اسلحه خفیفه و ثقیله را که قوای مسلح افغانستان داشتند، طالبان نیز بدست آوردند.
با گماشته شدن اشرف غنی احمدزی وضعیت بکلی تغییر کرد و حتی طالبان قرار گفته های نظر محمد مطمئن عضو پشین طالبان در رسانیدن اشرف غنی احمدزی به ارگ نقش داشته اند و بین آنها تفاهم نامه سه ماده ای امضا شده است. در زمان اشرف غنی احمدزی مخالفان طالبان به نام های مختلف از صحنه حذف گردیدند؛ به بهانه‌های مختلف آدم کشان طالبان از زندان ها رها شدند و قوای مسلح افغانستان در موقعیت پسیف قرار گرفتند. اشرف غنی احمدزی فکر می کرد که با قومی سازی قدرت، طالبان مانند حکمتیار رهبری ایشان را قبول می کند و اشرف غنی ریس جمهور مادام‌العمر طالب ها و غیر طالب ها می شود. اما بی خبر از این که طالبان هوشیارانه تر از اشرف غنی احمدزی بازی می کنند و فقط در تمام دوران اشرف غنی احمدزی از ایشان زیر نام قوم استفاده ابزاری نمودند و خود را تقویت کردند و اکنون حاضر نیستند حتی با اشرف غنی احمدزی صحبت کنند.

آمریکایی ها که سالانه در حدود پنجاه میلیارد دالر در جنگ افغانستان مصرف دارند بالاخره متوجه شده اند که در چه بلایی گرفتار شده اند و همان طالبان امروز در خدمت روسیه ، ایران و کشورهای آسیایی میانه قرار گرفته اند ، بی جهت نیست که دونالد ترامپ جنگ افغانستان را مسخره می خواند و وزیر خارجه آمریکا می گوید که : ملت افغانستان یک گذشته تلخ در راستگویی و فساد دارند . متاسفانه آمریکایی ها تا هنوز هم متوجه نشده اند که از چه ناحیه شکست متوجه آن ها شده و چگونه و کی ها میلیارد ها دالر پول مالیات دهندگان آمریکایی ها را دزدیده و به هدر داده اند و هنوز هم نمی دانند که گروه طالبان یک گروه تروریستی است و چگونه می توان بالای یک گروه تروریستی اعتماد کرد و به قول و قرار آن ها باور نمود و ضمانت آن ها را جدی گرفت. اکنون که آن ها نه آمده، در افغانستان دم از ( فتح ) می زنند تصور کنید که آنها اگر به نام فاتح وارد شوند چه بلایی را بالای مردم افغانستان ، منطقه و جهان خواهد آوردند. لذا هنوز هم آمریکایی ها وقت دارند که طالبان را با نیروهای ضد طالبان و همان های که با کمک آمریکایی ها طالبان را سرنگون کرده بودند مهار نمایند و به دروغ های لابی های افغان تبار آمریکایی باور نکنند. در غیر آن، راه مهار طالبان وجود ندارد و یگانه راه که از خطر سقوط افغانستان به دامن تروریسم جلوگیری می کند نوع ایجاد حکومت های محلی و یا فدرالی است که هر قوم افغانستان اجازه داشته باشند آنگونه که اکثریت مطلق مردم می خواهند زندگی نمایند نه اینکه زندگی به اساس نسخه طالبان صورت گیرد.

تشدید رقابت میان قدرت های بزرگ جهانی

2016-01-24T14:52:32Z

نظمِ نوین جهانی دکترینِ سیاسی است، که در سالهای اخیر رقابت میان قدرت های بزرگ اقتصادی و نظامی، جهان روی مدیریت آن تشدید یافته اند ، نوام “چامسکی” تئوری پردازِ امریکایی،می‌گوید:«چون آمریكا بیشتر ازین قادر به رقابت، با جاپان و اتحادیه‌ی اروپا نیست، سعی می‌كند مسایل جهانی را با ابزارهای نظامی حل وفصل كند .حالا کشورهای روسیه“هند” و “چین””برزیل” و افریقای جنوبی نیز به این حوزه‌ی اقتصادی جهان اضافه شده است، موازی با نظم نوین جهانی(اندیشه‌ی وابستگی) با مرکزیت -که کشور های “صنعتی” فعال دنیا منجر به توسعه نیافتگی کشورهای فقیر می‌شود، سال 2016 در حالی آغاز گردید که دامنه بحران های مختلف بین المللی ازسال گذشته به سال جدید کشیده شده است .چنانچه حملات تروریستی در پاریس، زمین لرزه نپال، بزرگترین بحران پناهجویان طی 70 سال اخیر و همچنین تشدید منازعه میان روسیه و اوکراین را شاهد بودیم، که میراث سال 2015 میلادی اند و انتظار می رود در سال جدید، بحران های مختلف بین المللی تشدید بیشتر پیدانماید.

خاورمیانه حساس ترین منطقه تقابل قدرت های جهانی و نبردهای ایدیولوژیک مذهبی است. شرایط کنونی دوران گذار در روابط بین المللی و تقابل ایدیولوژی های افراطی و فرآورده های نفتی است که بحران کنونی را بیش از هر زمان دیگری در منطقه خاورمیانه شعله ور می سازد.از انجائیکه بازی گران مهم بین اللملی استقلالیت خاورمیانه را تهدید بزرگ به قدرت اقتصادی و سیاسی شان می دانند واز این رو به تقویت گروه های تند رو و هراس افگن مذهبی کمک می نمایند. موقعیت حساس ژیوپلیتیک و ژیواستراتژیک خاورمیانه در نظام های متحول بین المللی باعث گردیده است که اکثر کشورهای ذینفع در قضایای بین المللی درمحور تنش های سیاسی واقتصادی قرار گیرند, زیراموقعیت حساس اقتصادی و سیاسی کشورها باعث گردیده که افراط گرایی و هراس افکنی پای بازیگران مهم بین المللی را به این کشورها باز نمایند.چون بازیگران جهانی تصمیم دارند که درطی مدت سی‌سال بخاطر تصاحب نفت باید خون بریزانند!

پس از طلوع «بهار عربی»، احتمال به وقوع پیوستن یک مبارزه‌ی طولانی‌مدت، پرهزینه و مرگبار در خاور میانه وجود دارد؛ طوریکه جنگ عراق پیامدهای مهمی در راستای تشدید تنش‌های بین اهل سنت و شیعیان داشت که دیگر وقت آن رسیده تا پارچه شدن عراق را به رسمیت شناخت و از شکل‌گیری یک کردستان مستقل در داخل مرزهای سابق عراق حمایت کردو تغییر رژیم در لیبی،که یک دولت شکست خورده را به بار آوردو حمایت نیم بند برای تغییر رژیم در سوریه جنگ‌های داخلی طولانی‌ را ایجاد نموده است. افزایش تنش های عربستان با ایران، سناریوی وقوع یک منازعه مستقیم در منطقه به هیچ وجه غیر واقع بینانه نیست وهم چنین واکنش خنثی از طرف کشورهای آسیای مرکزی در بحران روابط مسکو-آنقره که اکثر آنان از اقدام روسیه در حمله به مواضع داعش در خاک سوریه حمایت کردند.
تعدد رهبران در جهان ، سبب بی ثبات تر شدن سیاست بین الملل شده که در این مجموعه، رؤسای جمهور روسیه و ترکیه ومحمد بن سلمان، جانشین ولیعهد عربستان سعودی و پترو پروشنکو، رئیس جمهور اوکراین، شامل این گروه از رهبران میشوند. رئیس جمهور ترکیه در تلاش برای برقراری یک سیستم حکومتی است که به جای پارلمان، توسط شخص خودش اداره شود. در حالی که کمبود انتخابات می تواند سبب جریان یافتن اعتراضات مردمی در سطح خیابان ها شود. برزیل: کشور قدرتمند آمریکای جنوبی، در باتلاق بحران سیاسی وکسری مالی است چون دولت برازیل قادر نخواهد بود که مسائل فزاینده کشور را حل و فصل کند. کشورچین: دارای استراتژی اقتصادی جهانی می تواند تعیین کننده ی پیامدهای سیاسی و اقتصادی درجهان باشد که علیرغم رشد پایین اقتصاد جهانی، در مدت 6 سال حجم سرمایه‌گذاری چین در در آسیای مرکزی از 11 میلیارد دلار به رقمی بالغ بر 27 میلیارد دلار رسیده است.

«اسلام کریمف» و «نورسلطان نظربایف»رئسای جمهور 78 ساله و 76 ساله آخرین دوره ریاست جمهوری خودها را پشت سر می‌گذارند و«امامعلی رحمان» رئیس جمهور تاجیکستان بیش از 2 دهه است که در رأس قدرت قرار گرفته و احتمال بقای وی بعید نیست و«قربانقلی بردی محمداف» رئیس جمهور 59 ساله ترکمنستان که دومین دوره ریاست جمهوری را پشت سر می‌گذارد، هرچند برنامه هیچ یک از روسای جمهور آسیای مرکزی در خصوص ادامه و یا واگذاری قدرت چندان روشن نیست اما بدون تردید تصمیم مربوط به انتقال قدرت در این کشور‌ها از سوی حلقه بسیار محدود نخبگان گرفته میشود که در چنین شرایطی برای مدیریت‌فعلی کشورهای آسیای مرکزی که نخبگان این کشور‌ها با وارد شدن به تعاملات گروه‌های نخبه قومی و منطقه‌ای باید در رابطه به آینده خود نگرانی نداشته باشند و روسای جمهور فعلی نیز با کنار گذاشتن قدرت امنیت خود را تضمین کنندکه ادامه و یا واگذاری قدرت انجام خواهند داد .
موقعیتِ ژئوپلتیک و ژئو استراتیژیکِ افغانستان، مکانِ خوبی برای خشونت وکانالیزه ساختن نقشه های راه است، چنانچه دیدیم که جنگ (سنت ومدرنیسم) از شاه “امان” تا “داود” خان درین کشورخیلی خوب جا افتاد،که جنگ (بلوکِ شرق وغرب) در گستره‌ی “جهاد” نتیجه داد وجنگ (رادیکالیزم و لیبرالیسم) درگفتمان هایِ (تروریسم و دموکراسی و صلح) وارد فازِ مهم از تنش‌های‌جهانی شد و بازیگران جهانی عبورِ(داعش) از آدرس افغانستان به قلمرو بکر و دست نخورده حوزه های نفتی کشورهای آسیای میانه است، که ریشه در مهارِ روسیه وکنترل ایران و زیر نظر داشتن چین از آدرس امریکا در خاک افغانستان را دارد. آنچه مسلم است جنگ نطم نوین جهانی در افغانستان، بین مثلث ایران چین و روسیه با امریکا وغرب می باشد.در نتیجه ی تداوم چندین دهه جنگ در افغانستان امروز بیش از دونیم میلیون مهاجر افغان در ۷۰ کشور جهان زندگی می‌کنند.وهر روز مردم کشور ما قربانی انتحار و خشونت شده و انسانهای بیشتری از ترس پاک‌سازی قومی و نسل‌کشی – به‌عنوان برآیندی از جنگ‌های نیابتی منطقه‌ای در افغانستان- تن به مهاجرت اجباری میدهند . در این جنگ هزاره ها تاوان بیشتری داده و میدهد و امکان دارد که سناریویِ ایزدی‌هایِ عراق درانتظار هزاره ها بجرم هزاره وشیعه بودن باشدکه در این میان هزاره‌ها چوبِ سوخت خواهد گردید، مگر اینکه بیدار شوند و(اپوکالیسم) هزارگی معجزه کند . چنانچه اوریپید، تقریباً ۲۵۰۰ سال قبل نوشت: «غم و اندوه بزرگ‌تر از، از دست دادن سرزمین مادری وجود ندارد.»

سال گذشته بارک اوباما ریس جمهور امریکا اعتراف کرد که افغانستان پس از آن جنگ سخت و نفس گیر و پرتلفات همچنان یکی از خطرناک ترین نقاط جهان باقی مانده است. باو جود انکه او در سال ۲۰۰۸ شمار سربازان آمریکایی در افغانستان را به نودهزار نفر رساندکه در اواسط سال ۲۰۱۳ ایالات متحده آمریکا و متحدینش هنوز هم در مجموع ۱۳۰ هزار سرباز مستقر در افغانستان داشتند. اما این تعداد کاهش یافت و در حال حاضر شمار این سربازان مستقر در افغانستان به ده هزارنفر رسیده است، ولی نیروهای مسلح افغانستان هم متاسفانه از توانایی لازم برخوردار نبوده و قادر نیستند که مناطق آزاد شده را برای همیشه از گزند دشمن دور نگاه دارند.قرار معلوم چونغربی‌ها خواهان ادامه ومسبب اصلی ادامه جنگ در افغانستان است که راه دراز دولت و طالبان در رسیدن به نتیجه یکی از مسائل مطرح، تغییر تبدیل استراتژی جنگ به استراتژی صلح است. زیراجنگ و صلح را در افغانستان حضور نیروهای بین المللی تعیین می کنندوجامعه جهانی بر هر دو طرف جنگ در افغانستان اشراف دارد.

در عین حال از زمان سقوط حکومت طالبان ، هیچ یک از دولت های مرکزی کابل نتوانست تشکیلاتی کارآمد برای اداره کشور ایجاد کند, جنگ قدرت بین اشرف غنی و عبداله عبداله پس از انتخابات ریاست جمهوری همه امور کشور را فلج کرد و در نهایت یک تقسیم قدرت توانست موقتا به این جنگ پایان دهد .از همین رو همان سیستم قضایی سخت گیرانه طالبان ، برای بسیاری از مردم افغانستان مناسب ترین آلترناتیو به شمار می آید. پس از ان که چند صد جهادی اروپایی بعداز جنگ افغانستان به سوریه و عراق کوچ کردند اما به مرور زمان به هزاران نفر افزایش یافته اند. با توجه به اینکه داعش جذابیت زیادی برای جوانان به ویژه سلفی‌ها دارد واز طرفی گروه‌های تروریستی مانند طالبان و القاعده از برند داعش برای گسترش عملیات‌های خود استفاده می‌کنند که سبب تقویت این گروه در پاکستان شده است و داعش با کمک لشکر‌جهنگوی، طالبان و القاعده در حال افزایش نفوذ خود در پاکستان و افغانستان است ، بحران تروریسم در پاکستان، تبدیل به یک کابوس زنده شده است. اکنون، ظهور داعش ، تنها می‌تواند به بدترشدن وضعیت بینجامد وسازمان استخبارات نظامی پاکستان ، باید تلاش‌های اساسی برای پایان بخشیدن به استفاده از تروریسم به‌عنوان یک ابزار در سیاست خارجی دوری کند.

افغانستان بار دیگر در چنگال پاکستان

2016-01-04T16:07:30Z

درین شرایط که افغانستان در حلقوم پاکستان فرو برده میشود، نیروهای آزاده افغانستان از هر قوم و تبار متحدانه از خواب افیونی آرزو های واهی بیدار شوند و دست به دست هم داده افغانستان را از سقوط مرگبار در بطن پاکستان نجات دهند. هموطنان عزیز پشتون تبار همچنان در عمق فاجعه در حال وقوع پی ببرند و متوجه شوند که پاکستان در قدم اول دشمن تاریخی خلق پشتون شمرده میشود اما اظهارات کاذب دولتمردان پاکستان که طرفدار یک حکومت پشتون سالار هستند، آنطوریکه پرویز مشرف در مصاحبه خود با تلویزیون بی بی سی بیان کرد، فاقد هرگونه صداقت بوده اما در واقعیت امر پلان ستراتیژیک خطرناکی طرح و عملی شدن آن در انتظار افغانستان است که میتواند موجودیت این کشور را به مثابه دولت مستقل زیر سوال ببرد. آنطوریکه با گذشت هر روز ماسک چهره های گماشته شده آی اس آی پاکستان دریده شده و ثابت میگردد که هسته مرکزی دولت وحدت ملی به شمول رئیس جمهور اشرف غنی وابسته به استخبارات پاکستان هستند. بطور مثال آی اس آی برای رئیس جمهور غنی دستور داد که ستانکزی نوکر دیگر سرسپرده پاکستان باید وزیر دفاع شود، وقتیکه پارلمان افغانستان او را با اکثریت قاطع رد نمود، اشرف غنی توانائی آنرا ندارد برخلاف خواسته پاکستان شخص دیگری را در پست وزارت دفاع معرفی نماید. در مورد رئیس امنیت ملی که برخلاف گویا همکاری استخباراتی بین پاکستان و افغانستان مخالفت نشان داد و برطرف گردید. اما انتصاب رئیس جدید امنیت ملی احتمالآ یک مانور بیش نیست و این مانور برای صاف کردن راه براب شخص سرسپرده استخبارات پاکستان خواهد بود.
ندادن امکانات نظامی در جبهات جنگ و سهل انگاری های معنی دار حکومت در ارسال قوت های کمکی در جبهات محاصره شده و سپرون فاجعه بار جبهات درحال سقوط در اختیار طالبان که در جلریز، قیصار، کوهستانات، قندوز و فعلآ در اولسوالی سنگین ولایت هلمند انجام پذیرفت، به پالیسی روزمره حکومت در تبانی با پاکستان تبدیل شده است. هموطنان این حقیقت تلخ را درک کنند که اشرف غنی هیچ کاری را برخلاف خواسته آی اس آی پاکستان انجام داده نمیتواند. اظهارات بی پرده اخیر پرویز مشرف که گفت: (ما یک حکومت پشتون سالار در افغانستان میخواهم و اشرف غنی درین کار بهتر از کرزی است) شاهد این مدعا است. مگر تعبیر عینی و برحق "حکومت پشتون سالار" همانا حکومت دست نشانده و خادم پاکستانی در افغانستان است نه منافع خلق پشتون !
موقعیکه یک اولسوالی مهم و سترتیژیک سقوط میکند و صد ها عسکر دولتی کشته میشود مگر رئیس جمهور اصلآ از فاجعه خبر ندارد ! در سقوط اولسوالی سنگین عین سناریوی قندوز, قیصار, جلریز از جانب دولت افغانستان عملی شده است. در روزهای وقوع فاجعه ولسوالی سنگین, محمد جان رسولیار والی هلمند تلاش میکند با رئیس جمهور غنی, سرپرست وزارت دفاع و دیگر اراکین قصر نشین تماس گرفته و از عمق فاجعه اطلاع دهد اما با هیچکسی ازین حکمروایان نمیتواند تماس برقرار کند و بالآخره مجبورآ اطلاعات خود را درج فیسبوک خود مینماید به امید آنکه شاید کسی از اراکین غیرمسئول مقتدر این اطلاعات را از فیسبوک آو دریافت کنند و نیروی کمکی برای نجات سربازان جان به کف اولسوالی سنگین بفرستد, بیخبر از آنکه این سناریو ها قبلآ توسط پاکستان تهیه شده و به شکل "رهنمای عمل" برای اشرف غنی و دارو دسته آن سپرده شده است !
درین مرحله حساس اتحاد واقعی اقوام غیر پشتون یکجا با آن بخش هموطنان آزاده پشتون که سلطه پاکستان را بالای افغانستان مردود میدانند، یگانه رمز نجات افغانستان از چنگال پاکستان میباشد. امروز هم فرصت اندکی باقیست ولی فردا چنین فرصتی وجود نخواهد داشت. فراموش نشود که این نمایشنامه یکبار توسط پاکستان اجرا گردیده است. با احترام

آمریکا از جنگ با تروریزم، به حامی تروریزم تبدیل می شود

2015-11-06T19:45:54Z

کابل پرس^?: خبرها حاکی از آن است که حلقه ی طالبان حکومتی و حکومت پاکستان توانسته اند دولت آمریکا را متقاعد سازند که تروریست های طالبان دشمن آنان نه و بلکه در مقابله با نفوذ روسیه می توانند دوست آنان باشند. مقامات وزارت دفاع آمریکا نیز با تاکید بر اینکه دیگر طالبان را به شکل فعال آماج قرار نمی دهند، از روند صلح و دوستی با آنان سخن گفته اند. این بدان معناست که از این پس مردم افغانستان نمی توانند روی حمایت آمریکا برای مقابله با تروریست های طالب حسابی باز کنند و از طرفی همسویی طالبان ارگ نشین با تروریست های طالب به دلیل منافع مشترک قومی قبیله ای روند مبارزه مردمی با تروریزم را سخت تر می کند. با این وجود شکست تروریست های طالب با وجود حمایت آشکار آمریکا از آنان، بعید نمی باشد.

بریتانیا حامی اصلی طالبان

سفیر بریتانیا در کابل طالبان را لاشخور خطاب کرده است. در عکسی که در ماه آگوست 2011 در کابل پرس^? نشر شد، او را دست در دست یکی از این لاشخوران در بزمی در سفارت بریتانیا در کابل می بینید.

از سوی دیگر منابع مختلف به کابل پرس گفته اند که حلقه ی انگلیسی حکومت افغانستان به رهبری افرادی مانند حنیف اتمر، در تغییر دیدگاه آمریکا از طریق بریتانیا به عنوان حامیان پنهان تروریزم، نقش موثری داشته است. بی بی سی به عنوان بنگاه سخن پراکنی بریتانیا که نقش نفوذ در افکار عمومی را دارد، از چندی به اینسو، روند منزه سازی تروریست های طالب را بصورت منظم و فعال دنبال می کند.

حکومت عربستان سعودی نیز که یکی از حامیان اصلی تروریزم در دوزخ فغانستان می باشد نیز بصورت یقین با این طرح بریتانیایی آمریکایی به دلایل مختلف از جمله فشار بر ایران حمایت خواهد کرد.

در چند سال اخیر طالبان حکومتی از جمله اشرف غنی احمدزی، زمینه های لازم قوی تر شدن طالبان را فراهم آورده و تاکنون هزاران تن از زندانیان خطرناک طالب را به دلیل اشتراکات قبیله ای از زندان رها کرده اند. زندانیان رها شده اکنون می توانند به عنوان سربازان تازه نفس قبیله سالاران، با حمایت حکومت و آمريکا، بریتانیا و عربستان، ضمن اشغال تمام سرزمین های غیر پشتون ها، دامنه ی جنگ را برای محدود کردن روسیه، به آسیای میانه بکشانند.

با جمع بندی وضعیت موجود، به نظر می رسد که آمریکا و بریتانیا در همراهی آشکار با تروریزم، قصد دارند از طالبان، مانند مجاهدین در جنگ سرد علیه روسیه استفاده کنند. از این رو تقابل خونین منطقه ای و بین المللی در کشوری که نام جعلی و توهین آمیز افغانستان بر آن تحمیل شده، بیشتر خواهد شد.

بگذارید بروند

عباس رضایی — 2015-09-15T18:03:21Z

اشک در چشمانم جمع شده و بغض در گلویم جمع شده است. کلماتم را توان نشستن در کنار هم نیست. کلماتم تکه تکه و پراکنده اند. تنها هستم مثل همیشه. انسانیت مرده است و عقل کاری برای زندگی بهتر انسانها نمی کند. جامعه شناسی به چه کار می آید؟ روانشناسی به چه کار می آید؟ تاریخ دارد در قبرستان فرو می رود. مرا درد نمی گیرد که سی سال تمام دولت جمهوری اسلامی ایران هیچ پناهنده ای از افغانستان نپذیرفته است. سی سال شد و سه نسل که در مرحله تعلیق بررسی وضعیت پناهندگی به سر می بریم و از همه حقوق انسانی خویش محرومیم. از حق تحصیل، کار، درمان و از همه مهم تر از حق انسان بودن در اجتماع. بارها گفته ام و دوباره می گویم عقلانیت با انسانیت قرین است. می خواهم دیگر نترسم و به عنوان روشنفکر خیلی ها را به محکمه عقلانیت بکشانم. تا شاید بشود تغییری به وجود آورد. مردمی که من از آنها حرف می زنم تنها هستند. صاحب قدرت و ثروت نیستند و دهان شان خرد شده و یارای فرایاد زدن در ایشان نیست. در چشم هایشان خون خستگی و در دل های یشان دلگیری از کار بشر. آه به کجا می توانند پناهنده شوند آن دستهای کوچک و چشم های گریان. من گریه می کنم. بله من هم اکنون گریه می کنم و انسانهایی دارند استخوان انسان های دیگری را خرد می کند. حرفم از این روزهای مرز ایران و ترکیه است که هزاران هزار نفر دستگیر و پراکنده شده اند. هزاران نفر به افغانستان دیپورت شده اند. همه جا حرف از رفتن است، حرف از فرار کردن از تله استخوان خرد کن بلاتکلیفی در ایران. چرا دولت جمهوری اسلامی ایران ممانعت می کند از خروج پناهجویان افغانی؟ چرا دولتمردان افغان که هیچ غلطی در این سال ها نکرده اند جز دزدی اشاره داده اند که مانع مهاجران شوند؟ ما نه برای نان و آب بلکه برای اندکی آرامش و احساس انسان بودن از شما فرار می کنیم. از شما گرگ های بی انصاف. هر راهی که امکان داشت در تضییع حقوق ما اتفاق افتاده است. رفتارها و قوانین غیر بشری شما آینده ی فرزندانمان را تباه کرده است. هستی نداشته مان را هر لحظه به اضطراب و بر باد رفتن تهدید می کنند. آنچه در دلم می گذرد حسرت روزهای رفته و ظلم روان برای این ابنای بیچاره ی بشر نیست. رنج من از سقوطی است که دامن انسانیت و اخلاق اجتماعی را گرفته است. دولتمردان زیر باد کولر نشسته چه می فهمند که بر پوست و گوشت و خون مسافران راه پناهندگی چه می رود. هیچ قانونی حق ندارد حق انسان را نابود کند. قانون برای چه به وجود آمده است؟ قانون برای بهتر کردن شرایط و وضعیت زندگی اجتماعی ساخته می شود. قانونی که آدمها را دسته بندی می کند و به راحتی از اخلاق انسانی اجتماعی چشم پوشی می کند کثیف ترین حالت تبارز اندیشه فرهیختگان یک جامعه است. بارها و بارها گفته ام که دولت جمهوری اسلامی به طور سیستماتیک اقدام به اجرای نوعی برده داری مدرن در برابر پناهندگان کرده است از سوی دیگر جامعه ی پناهندگان به علت شرایط بی ثباتی که دچارش بوده است هرگز نتوانسته است مدعی حقوق خویش باشد. متاسفانه جامعه جهانی که در برگیرنده ی فرهیختگان و مدیران همه جوامع می باشد در سال های اخیر سعی کرده است از کانون بحران های اجتماع انسان دور باشد. دور بودن از شدت ها و عدم لمس مشکلات باعث می شود تا درباره حل و کاهش رنج ها و دردهای اندیشه ای اتفاق نیفتد. ما همه بر یک سفره نشسته ایم امکان ندارد که ما غذای خویش را با آرامش زیر نگاه گرسنه همه سفره هایمان نوش جان کنیم. این روزها بحران پناهندگان نشانه ی بسیار روشنی شده از وضعیت مدیریت جهانی که وجود دارد. شکاف های افتاده در بنای تمدن هر روز بزرگتر می شود و اگر فرو بریزد دامن همه را خواهد گرفت. تهیه ی اندیشه ی لازم برای حل بحران های دردناک اینچنین بی شک سخت تر از ساختن یک مدل موبایل نیست. اما می خواهد که همه ی آنها که دست توانایی دارند پای کار بیایند. سخن من با دولتیان نیست که همواره از بی اخلاق ترین و بی دردترین بخش های جامعه ی انسانی بوده اند. سخنم با روشنفکران است. با آنها که می اندیشند و آنها که می دانند اگر زندگی دیگری را بهتر کنند زندگی خودشان بهبود پیدا می کند. هنرمندان، دانشگاهیان، اندیشمندان و همه ی آنهایی که درک می کنند درد هر انسان، درد آنهاست. کاش می شد کاش می شد کاش می شد بارانی ببارد تا سختی این روزهایم قابل تحمل تر شود. مرگ وجود دارد. خودخواهی و ظلم، بنیان برانداز است

این روزها سیلی از پناهندگان دارند سعی می کنند از مرز ایران و ترکیه بگذرند. دولت جمهوری اسلامی ایران اما با فرستادن نیروهای نظامی راه خروج را بر ضعیف ترین انسان های جهان بسته است. بدتر اینکه بعد از دستگیری، این پناهندگان چه آنها که مدارک درخواست پناهندگی دارند چه آنها که ندارند به بدترین شکلی به افغانستان دیپورت می شود. دولت به ماموران خود دستور داده تا این افغانی ها حق ندارند به غرب بروند. دولت گفته است این افغانی های عوضی را بیندازند به افغانستان. بر خلاف آنچه هر باره در رسانه ها مطرح پی شود تقریبن هیچ پناهنده ای به لحاظ قانونی در ایران وجود ندارد. تمام افغانی های حاضر در ایران در مرحله درخواست پناهندگی نگه داشته شده اند تا با قانون غیر انسانی از همه ی حقوق انسانی شان محروم باشند. صفت پناهنده به شخصی اطلاق می شود که دولت به اصطلاح میزبان او را پذیرفته باشد و به او تمام حقوق یک شهروند را اعطا کرده باشد. افغانی های مقیم ایران دارای هیچ حقی اعم از تحصیل و درمان و کار و سفر و فعالیت اجتماعی نیستند. آنچه در ایران دارد اتفاق می افتد عین یک برده داری مدرن است. هیچ انسان منصفی نمی تواند چنین بی اخلاقی را تحمل کند. روی سخنم با آن دسته از دولتمردان است که هنوز بارقه ای از اخلاق در قلبشان وجود دارد. کسانی که روح انسانی در ایشان هنوز زنده است. بروید و ببینید در کوههای مرزهای شمال غربی ایران چه می گذرد. انسانها کشته می شوند گروگان گرفته می شوند. بیچاره و درمانده دیپورت می شوند. بروید بشنوید و ببیند کودکان و زنان را که آه می کشند. آه دامنگیر است و سنگ ظلم را می ترکاند. من یک شاعر با یک قلم بیست سانتی متری و قلبی که از درد هزاران نفر انباشته است. انذار می دهم تان به انسانیت. انذارتان می دهم که با خبر باشید اشک خانواده ها و انسانهای تنها و بی پناه سیل می شود و بر خانمان و تمدن تان خواهد دوید. دلارها و منافع اقتصادی مهم هستند اما جامعه ی انسانی پایدار به اخلاق و انسانیت بوده است. به درک مشترک از وضعیت دیگر انسان ها. وظیفه روشنفکر است که پای برخی چیزها مانند انسانیت بایستد. زندگی در منجلاب بی تعهدی کپک زده ترین نوع زندگی است. به هوش باشید که قلب های زیادی شکسته اند و قلب های زیادی زیر فشار دارند له شوند. رفتن حق هر انسانی است.
بگذارید بروند

بگذارید بروند

بگزارید بروند

بگذارید بروند

نگاهی به تفاهمنامه امنیتی با پاکستان

2015-05-21T09:00:00Z

از آغازین روزهای حکومت وحدت ملی تغئیر در اولیت های سیاست خارجی دولت قابل دید بود و گام های زیادی ازسوی رئیس جمهور اشرف غنی برای عادی سازی روابط با کشور همسایه پاکستان برداشته شد و حتی در دو حلقه از پنج حلقه سیاست خارجی کشور پاکستان در اولیت قرار گرفت و بصورت روز افزون این گرمای روابط رشد کرد و اما تا بحال گام های اساسی که نشاندهنده همکاری پاکستان با کشور ما باشد برداشته نشده و فقط به وعده های رنگارنگ بسنده شده است .

یکی از این وعده های مقامات نظامی پاکستان آوردن طالبان پای میز مزاکره بود که شاید بعضی گام های ابتدایی برای آن برداشته شده باشد و اما کدام پیشرفت و جدیت نداشته بل همزمان با اعلام آمادگی دولت برای مذاکره با طالبان حملات شورشیان هم در نقاط مختلف کشور افزایش چشمگیر داشته و تلفات ناشی از این گونه حملات هم بیشتر از سالهای گذشته بوده و هیچ گونه آمادگی در عملکرد طالبان و پاکستان برای تسریع روند صلح دیده نمی شود .
در بحبوحه جنگ های روز افزون طالبان در کشور ریاست عمومی امنیت ملی تفاهم نامه ی را با سازمان استخبارات نظامی پاکستان (ISI) به امضأ رسانده که بر اساس آن ۱- سازمان استخبارات نظامی ‌پاکستان یا «آی‌اس‌آی» تعهد کرده است که به ریاست عمومی ‌امنیت ملی افغانستان کمک فنی کند. 2- سازمان امنیت ملی افغانستان و سازمان استخبارات نظامی‌ پاکستان توافق کرده‌اند تا اطلاعات‌شان را در مورد گروه‌های تروریستی مبادله کنند. (سخنگوی ریاست امنیت ملی کشور نیز به این بند یادداشت تفاهم دیروز در نشست خبری‌اش اشاره کرد و گفت که دو طرف اطلاعات‌شان را در باره گروه‌های تروریستی داعش و القاعده مبادله می‌کنند.)۳- دو سازمان استخباراتی توافق کرده‌اند که با جدایی‌طلبی و گروه‌های جدایی‌طلب مبارزه می‌کنند.۴- هر دو سازمان استخباراتی، با سازمان‌های استخباراتی دشمن مبارزه می‌کنند. ۵- افغانستان تعهد کرده است که به بازجویان پاکستانی زمینه بازجویی از زندانی‌های پاکستانی را در زندان‌های افغانستان فراهم کند.

سخنگوی رئیس جمهور غنی در مورد این تفاهم نامه گفته که این یک حرف تازه نیست در گذشته هم چنین تفاهمی میان هردو ارگان بوده است سوال این است که وقتی در گذشته اینگونه تفاهمی بوده چرا نیاز به تفاهم نامه جدید پیدا شده

واقعیت این است که در سال 2007 با وساطت دولت ترکیه هردو استخبارات وارد یک تفاهمی شدند اما پس از اینکه دولت پاکستان در مهار فعالیت های شورای کویته علیه دولت افغانستان ناکام ماند دیگر اثری از آن تفاهم باقی نماند.
حالا در یک وضعیتی که پاکستان و طالبان هردو از حالت مخاصمت با مردم افغانستان خارج نشده اند و حملات مسلحانه در نقاط مختلف کشور تلفات می گیرد این تفاهم نامه چه معنی را تداعی می کند و ثمرات این گونه تفاهم نامه چه خواهد بود ؟ اکثر تحلیلگران سیاسی و نمایندگان ملت در ولسی جرگه هم ملاحظات شان را در مورد این تفاهم نامه بیان داشته اند که آموزش و تجهیزاتی که پاکستانی ها به افسران ما می دهند بهتر از آموزش و تجهیزات آمریکایی ها و انگلیس ها نخواهد بود و نه هم اطلاعات و معلومات دست اول و کارآمد را در مورد شورشیان مورد حمایت خویش به امنیت ملی خواهد داد اما این بعید نیست که در نتیجه معلومات بدست آمده از امنیت ملی به سود شورشیان استفاده شود ولی این تفاهم نامه مسلمأ کارمندان امنیت ملی را در مقابل تهدید های نفوذ پاکستانی ها بیشتر آسیب پذیر می سازد و آنها را در معرض موجی از اطلاعات آلوده و مغرضانه قرار خواهد داد ، مبادله معلومات در مورد جدای طلبان هم از اینکه یک طرفه خواهد بود بی سود است چرا که این پاکستان است که با جدای طلبان در سند و بلوچستان درگیر است ودهه هاست که ملی گرایان سندی خواهان جدای از پاکستان اند و بلوچستانی ها هم سالهای طولانی است که برای جدای از آن کشور دست به سلاح برده اند و دولت پاکستان برای مهار آنها به شیوه های مختلف تلاش کرده و حتی علیه آنان شورشیان تکفیری را تسلیح و تجهیز کرده است که در نتیجه هزار ها انسان در بلوچستان کشته شده اند و اما اینجا ما با کدام جنبش جدای طلب مواجه نیستیم که پاکستان بخواهد در مهار آن به ما کمک کند و بد ترین نکته که هر دو سازمان استخبارات علیه سازمان های استخباراتی دشمن مبارزه کنند ، مثلأ کدام دشمن مشترک اگر منظور این نکته استخبارات هند باشد که به نظر من آنها نمی توانند برای افغانستان دشمن باشند ولی شاید برای پاکستان دشمن باشد که هردو دلایل زیادی برای دشمنی بین هم دارند و بدبختانه که پاکستان خود هنوز در برابر کشور ما از حالت مخاصمت خارج نشده

است و نمی تواند در جایگاه دوست قرار داشته باشد بنأ این تفاهم نامه تبعات منفی زیادی را بجا خواهد گذاشت ،اصلأ به نظر من پاکستانی ها با این تفاهم نامه دو هدف را دنبال می کنند و در هردو حالت خود را پیروز میدان می دانند، یک این که خوب می دانند که حساسیت در برابر این گونه تفاهم نامه در کشورما از حد زیاد است و هیچ زمینه عملی شدن چنین تفاهم نامه ی وجود ندارد با انعقاد این تفاهم نامه و بعدأ لغو آن از سوی جانب افغانی بهانه خوبی برای ادامه جنگ نیابتی خود در کشور ما بدست می آورند دوم این که اگر این تفاهم نامه عملی شود در تقابل با هندی ها بدون کدام تلاش خاصی بیشترین و بالاترین دستاورد را بدست آورده است.

اگر ما خواهان عادی سازی روابط با پاکستان هستیم و می خواهیم این ارتباطات تقویت و توسعه داده شود باید برای این کار گام به گام حرکت کنیم و اعتماد سازی دوجانبه صورت گیرد نه این که یک طرف چندین گام اساسی برداشته باشد و اما طرف دیگر به جنگ نیابتی خود ادامه دهد از این که ما همواره شاهد حملات گروه های نظیر لشکر طیبه ،شبکه حقانی ، طالبان و حرکت المجاهدین هستیم و حالا که در بعضی از حملات تروریستی داعش را بزرگ نمای میکنند چیزی جزء فرشته جلوه دادن گروه های نیابتی پاکستان نیست و توجیهی اند برای مذاکره با شورشیان و امثال این تفاهم نامه ها و تا امروز هم کدام پیشرفت ملموسی از همکاری پاکستان برای تسریع روند صلح دیده نمی شود اگر در روز های آینده پیشرفت ملموسی در پروسه صلح دیده شود می توان گفت که همسایه ما در قول های خود کمی صداقت داشته بشرط که با کاهش چشمگیر حملات شورشیان طالبان همراه باشد و این حملات تحت نام دیگری ادامه نیابد و اما هرچه باشد شرایط و زمینه ها برای انعقاد این گونه تفاهم نامه هنوز به هیچ وجه مساعد نیست و همانطور که جناب آقای کرزی در مورد این تفاهم نامه اظهار داشته اند باید دولت وحدت ملی این تفاهم نامه را لغو کند و کشور را در معرض آسیب پذیری های بیشتر قرار ندهد که حالا لغو این تفاهم نامه هم بدون تبعات منفی نخواهد بود اما با ظرفیت های کمتری و البته حالت تعامل با پاکستان باید ادامه یابد و گامهای که آن کشور در راستای مبارزه با تروریسم و افراط گرایی انجام می دهد بدقت ارزیاببی شود و در این زمینه ها همکاری باشد چیزی بد نیست تا باشد که هر دو کشور و ملت از نعمت صلح و همزیستی مسالمت آمیز بهره مند شوند

اعلام حمایت اشرف غنی از عربستان سعودی در جنگ یمن، بیطرفی تاریخی افغانستان را مخدوش و لکه دار نمود

2015-04-03T12:01:57Z

افغانستان یکی از کشور های عضو موسس جنبش عدم انسلاک است که از آوان تآسیس تا به امروز از اصل بیطرفی که یکی از شرایط عمده این سازمان غیر منسلک است پیروی نموده و هیچگاهی در ماجرا های سیاسی و نظامی دول دیگر موضعگیری یک جانبه نکرده و گرایشاتی در پیمان های نظامی نداشته است. همیشه مطابق موازین و اصولنامه جنبش عدم انسلاک, نقش مثبت و فعال را احراز نموده و از آزادی خلق های تحت استبداد در برابر استعمارگران در ردیف دیگر کشور های غیر متعهد ابراز حمایت کرده است.
جنبش عدم انسلاک یک سازمان بین‌المللی است که در سال 1961 میلادی در اوج جنگ سرد در بلگراد، پایتخت یوگسلاوی، تاسیس شد و شامل کشورهایی می‌شد که به هیچ‌یک از بلوک‌ های نظامی جهانی وابستگی و تعهدی نداشتند یعنی نه در اردوگاه سوسیالیزم قرار داشته و نه به اردوگاه سرمایه‌داری تعلق داشتند. این سازمان با پایان جنگ سرد نیز به فعالیت خود ادامه داده و در حال حاضر مجموعآ ۱۲۰ دولت عضو و ۱۷ عضو ناظر دارد که افغانستان یکی از اعضای همیشه فعال, متعهد و موسس این سازمان بین المللی است.
ایده تشکیل این سازمان غیرمتعهد به ابتکار جواهر لعل نهرو اولین صدراعظم هند بعداز استقلال از بریتانیا, جمال عبدالناصر دومین رئیس جمهور مصر, یوسف بروز تیتو رئیس جمهور یوگسلاوی, احمد سوکارنو اولین رئیس جمهور اندونیزیا و قوام نکرومه اولین رئیس جمهور گنا شکل گرفت.
نخستین تلاش برای ایجاد همگرایی میان کشورهایی که بعدها به غیرمتعدها معروف شدند، در سال 1955 در کنفرانس باندونگ در شهر باندونگ اندونزی انجام شد. جواهر لعل نهرو، جمال عبدالناصر و احمد سوکارنو رؤسای وقت حکومت کشورهای هند، مصر و اندونزی در این اجلاس اندیشه تشکیل چنین سازمانی را مطرح کردند.
در 1961 اولین اجلاس سران جنبش عدم انسلاک با حضور مارشال یوسیپ بروز تیتو رهبر یوگسلاوی، قوام نکرومه رهبر غنا، جمال عبدالناصر رئیس جمهور مصر، جواهر لعل نهرو نخست وزیر هند و احمد سوکارنو رهبر استقلال اندونزی در کنفرانسی که در شهر بلگراد در کشور یوگسلاوی برگزار شد و این سازمان موجودیت خود را اعلام کرد که افغانستان از همان آغاز ازین طرح حمایت کرده و عضویت خود را اعلام نمود
با پایان جنگ سرد و فروپاشی اردوگاه سوسیالیسم کشور های عضو جنبش عدم انسلاک دچار نوعی بحران بی‌هویتی شده و دلیل وجود این جنبش که ایجاد موازنه یی بین دو ابر قدرت دوران جنگ سرد بود از بین رفته‌ فکر کردند. زیرا که فلسفه وجودی چنین سازمانی را وابسته به جهان دوقطبی می‌دانند و دلیلی برای ادامه حضور جنبش در صحنه بین‌المللی با معیارها و مختصات دوران جنگ سرد نمی‌دیدند. درحالیکه تاریخ به اثبات میرساند جهان هیچگاهی یک قطبی نبوده و از لحاظ فلسفی بوده نمیتواند چونکه منفعت اصل زیست جامعه بشری است و ایجاب تقسیمات را میکند و همین تقسیمات است که باعث تخاصم و ایجاد بلاک های سیاسی و نظامی میگردد. در اضمحلال بلاک سوسیالستی ورشو در سالهای دهه نود میلادی ویکه تازی بلاک ناتو باید به مثابه یک مقطع گزار نگریست نه یک قطبی شدن جهان !!! آنطوریکه با گذشت دو دهه دیده میشود که ایجاد گروپ "شانخای" به اشتراک چین, روسیه و بعضی ممالک دیگر پیام آور تقسیم مجدد جهان خواهد بود. بنآ نقش جنبش عدم انسلاک در سیاست جهانی آینده بسیار بارز و مهم برای جلوگیری از کشمکش های مهلک نظامی خواهد بود.

وضعیت امروز جنبش عدم انسلاک چنین است که 120 کشور جهان که تقریباً بیش از دو سوم اعضای سازمان ملل متحد و 55 درصد جمعیت دنیا را تشکیل می‌دهند، عضو جنبش عدم تعهد می‌باشند. از سال 2012 کشور ایران ریاست دوره‌ای این جنبش را بر عهده دارد. سران کشورهای عضو جنبش عدم تعهد هر 3 سال یکبار در اجلاسی با همین نام گرد هم می‌آیند و اجلاس بعدی در سال 2015 در کاراکاس پایتخت ونزوئلا برگزار خواهد شد.
اعلام مستقیم و بی پرده حمایت رئیس جمهور اشرف غنی از عربستان سعودی در جنگ با یمن آینده بی طرفی افغانستان را به خطر جدی مواجه ساخته است که این نوع پالیسی به نفع مردم افغانستان نخواهد بود.
در مسئله جنگ یمن بازی بزرگ قدرت ها نهفته است که این موضوع در وجه خصومت های عربستان وهابی و ایران شیعه مذهب انعکاس میابد. ولی بازیگر های بزرگتر این قضیه مانند امریکا, روسیه, چین, انگلیس و اسرائیل به دور میز "قمار" حلقه زده اند تا هر کدام لقمه چرب تری بگیرد. اما اعلام حمایت افغانستان از عربستان درین همان مثال معروف را در ذهن تداعی میکند که به فحوای آن گفته میشود الاغ دید که اسپ را نعل میزنند, او هم آمد پای خود را بلند کرد که او را نیز نعل کنند ... یا میگویند: دوتا قوشقار جنگ میکند اما پای بز میشکند
از جانب دیگر اعلام حمایت افغانستان از عربستان کدام تآثیراتی در قبال نخواهد داشت چونکه افغانستان به آن وضعیتی نیست که با مملکت دیگری کمک کرده بتواند بلکه این اعلام حمایت صرفآ ابراز وفاداری به پالیسی وهابیت است و بس. اما عذاب پس لگد این گونه تصمصم عجولانه و نا عاقبت اندیشانه را مردم افغانستان خواهد کشید.
بعداز اعلام حمایت اشرف غنی از عربستان رهبریت حکومت وحدت ملی و بعضی دولتمردان دیگر نیز ابراز موضع کردند که کاملآ باهم متفاوت بود که این خود بحران عدم همآهنگی و عدم اعتماد را عمیقتر نموده است. یعنی در اولین وزش باد دولت وحدت ملی به دو دولت تقسیم شدند و آن درز که در ایجاد دولت وحدت ملی وجود داشت به وضاحت خود را نمایان کرد و معلوم شد که رهبران دولت وحدت ملی نه تنها در سیاست داخلی به خصوص در تقسیم چوکی ها با هم مشکل دارند بلکه در سیاست خارجی نیز دو دستگی بطور قطع معلوم و مشهود است.
دولت های عربستان سعودی, پاکستان و ایران کشور هایی هستند ثابت کردند برای مردم افغانستان دوست نیستند و صادر کنندگان بدبختی ها برای مردم افغانستان هستند. پس نباید دولت افغانستان تمایل یکجانبه به این دولت ها از خود نشان دهد و این تمایل های یک جانبه میتواند جامعه افغانستان را به بحران جدی مواجه سازد.
در آخر میخواهم خاطرنشان سازم که متآسفانه بعضی از تحلیلگران نیز در ابرازنظر های خود در قبال مسئله همان شیوه رئیس جمهور اشرف غنی را به شکل معکوس آن به نمایش میگذارند و تلاش میکنند که تا نقش ایران را در بحران یمن منتفی سازند و جانبدارانه مسئله را یکطرفه قضاوت نمایند. طبیعی است که این گونه برخورد نیز بروی ملحوظات زبانی و مذهبی صورت میگیرد که به نفع صلح و همپذیری در جامعه افغانستان نیست.
و من الله التوفیق