کابل پرس

روز جهانی محیط زیست و نقض حقوق شهروندی

2015-06-07T11:48:27Z

همه ساله از روز جهانی محیط زیست در کشور عزیز مان تجلیل به عمل می آید. با قرائت پیام رئیس جمهور ، خواندن شعار سال و سخن رانی های مقامات ارشد دولتی ، گزارش کاری خودشان با کف زدن ها به شکل سمبولیکه و یک عنعنه با صرف طعام چاشت به پایان میرسد. شعار سال 2015که " تنوع زیست " ورشد پایدارمنابع اقتصادی یه نیز خوانده میشود. این در حالیست که بسیاری تنوع وگونه های زیستی میهن که در رشد و تداوم اقتصاد رول ارزنده دارند در حال تهدید، نابود شدن و انقراض اند. آنچه به نظر میرسد بعضی نوعیت گیاهی و دامی کشور در حالت تهدیدوانقراض قرار داشته، سبزیجات و میوه جات کشور آهسته آهسته بازار خودرا به کشور های همجوار تحویل دهی مینماید ، تخمیانه جات بومی سر زمین مان نیزبا ورایتی های برون مرزی مخلوط و کیفیت خودرا از دست داده،اکثر مصاب به امراض بوده قابلیت عرضه به مارکیت را ندارند.

حیات وحش و جنگلات که نماد غنی بودن محیط زیست و طراوت طبیعی محیط است نیز در وضیعیت ناگوار قرار داره، همه روزه جنگلات خصوصآ ارچه( لمنز) و پسته که صرف در کشور مان به شکل طبیعی باقی مانده و در جهان نظیر نداره قطع ، به بیرون از کشور قاچاق ویا بحیث مواد سوخت فوسیلی آز آن استفاده میشود.

مارکو پولو، پلنگ برفی، مارخور، غزال.... از طرف شکارچیان بیرونی به همکاران جنایت کاران داخلی بی رحمانه شکار، باز، و عقاب به کشور های عربی قاچاق می شوند. خاک کشور در حال فرسایش بوده سالانه ملیون ها تن خاک از کشور فرار مینماید، آب شیرین که مایع حیات بود و این نعمت را خداوند(ج) به شکل وافر بما ارزانی داده ، متا سفانه بدون استفاده درست با شور وفغان از مرزها بیرون و در کشور های همسایه رایگان میریزند و د رمقابل

همسایگان بما خشونت و نا امنی میفرستند.

باشنده گان کشور،منحیث انسان حق شهر وندی و زندگی سالم را درین خاک داشته، در غمو اندوه آن شریک اند، مالیه می پردازند، از هجوم بیگانه ها دفاع مینمایند وسزاوار اند که از نعمات طبیعی خداوند بر خور دارباشند. واضیح است که مردمان مان علاوه بر وقوع حوادث طبیعی همه روزه در اثر حوادث انسانی جان ها ی خود و یا عزیزان شان را از دست میدهند که البته موضوع جنگ و مداخله بیگانه گان است و چاره نیست. اصل مسئله اینه که به بهانه جنگ و نا امنی ادارات مسؤل حفظ محیط زیست و بهداشت در یک حالت بی تفاوتی قرار گرفته، از نظر حفظ محیط زیست و محیط زیست بهداشتی تمام حق وحقوق شهر وندان را نقض و در یک حالت بیچاره گی در ادامه حیات شان دست بگریبان اند.

آلودگی خاک، آلودگی آب، آلودگی هوا، آلودگی مواد غذای که از کشور های همجوار( بیتشر از پاکستان) وارد میشوند بدون کیفیت بوده و اداره ای موجود نیست که نورم مواد غذایی وارداتی را تثبیت وبا در نظر داشت همان شرایط تعین شده وارد گردد. میوه جات و سبزیجات که به شیوه اگرو کمیکل اندستری در بیرون از مرز تولید و وارد کشور میشوند بصورت عموم دارای مواد آلانیده کمیاوی بوده استفاده کننده گان را که شهروندان کشوراند به امراض گونا گون مصاب می نمایند. هوای شهر که مقدار ذرات آلوده کننه آن خارج از حد معین بیشتر شده(PPM )عمومآ دارای ذرات معلق خاک، قطرات آب آلوده و مایعات ما زاد، دود کاربن دای اکساید و مونو، ذرات سرب، گاز سلفردای اکساید و.... است که با شنده گان از دست امراض طرق تنفسی، جلدی، تشوشات روحی روز ندارند.

آلودگی صوتی، تشعشعات مایکرو ویف آنتن های مخابراتی، ماشین های اکسری بی کیفت و کهنه شفاخانه ها، ادویه بی کیفیت پاکستانی، آلودگی ذهنیت های سیاسی، وضیعت برهم زدگی اجتماعی، بیکاری و بی روز گاری، روز گمی جوانان بیکار، تشوشات روحی از ناحیه انفجارات نا خواسته ، گم شدن سر نخ دولت وحدت ملی....همه و همه دست به هم داده حقون زندگی مدنی و اجتماعی تمام شهروندان را نقض و محیط زیست را به همه زنده جانها جهنمی ساخته .

توقع بر این است که مسئولان امور بهانه جویی های نا امنی را کنار گذاشته متوجه حق حیات شهر وندان بشوند و به وضیعیت نا گوار محیط زیست شهر کابل و سایر شهر ها کمی دقت نمایند، اگر ده قصه اجرای وطیفه دولتی خود ها نیستند، متوجه وجایب اخلاق دینی و مدنی شان شوند. تاثیرات زیست محیطی پابند به مرز بندی ها نبوده، در هر گوشه و کنار و حتی برون از مرز انسانها و در مجموع زنده جان هارا متآثر می سازد.

کشاورزان، آنانی که خشخاش کشت نمی کنند و مورد عنایت دولت نیستند

نجیب فرزاد — 2015-05-01T13:30:00Z

در دولت مافیایی قبیله ای، آنانی که افغانستان را به بزرگترین تولید کننده و صادر کننده مواد مخدر تبدیل کرده اند، از کمک و عنایت بیشتر برخوردارند.

نشر نخست در کابل پرس^?: يكشنبه 27 مارس 2011

شهری که فضایش مردمه خفک و گلوگیر کرده

2015-01-28T12:39:02Z

گپ از کابل و کابلیان است و شهریسیت که میگویند بیش از چهار ملیون انسان به بخشید بشر، یک تعداد رمه و گله گو سفند وخر و یگان شتر، مرغ خانگی، گروپ های سیار سگ های ولگرد و جنگی، یگان اسپ های بزکشی و بار کشی، یک تعداد پرنده گان وطنی و قفسی که همه زنده جان اند و نفس می کشند ده همی شهر زندگی دارند و همه به هوا( اوکسیجن) نیاز دارند. گر چه مقدار اکسیجن ثابت است و کم و زیاد نمیشه اما آلوده میشود. از درخت و یگان بته گِل خو هیچ پرسان نکو که درختای ناجوی کنار جاده ها که تازه غرس گردیده از دست دود و خاک تغیر شکل کرده که شناخت آن یگان دفه مشکل میشود.

در شناخت آلودگی باید یاد آورشد، هرماده غیر متجانس که داخل هوا شود و سبب تغیر ما هیت فزیکی و کمیاوی آن شود آلوده گی میگویند ویا هر آنچه کیفیت هوارا تغیر دهد آلودگی نامیده میشود. آلودگی های کابل نظر به منبع تولید آن در اکثر اوقات سال رخ میدهد، گرچه، سرزمین مان هنوز صنعتی نشده، مگر یک قسم تولیدادت گدی ود تقلبی محلی داره. آلودگی ها ی اینجا هم شکل فصلی را بخود گرفته است. در اواخر فصل خزان با تغیر وضیعت جویی وعدم فعالیت نباتی ، نباتات قادر به جذب گازات مضره مانند: کاربن دای اکساید، کاربن مونو اکساید، سلفردای اکساید، ذرات سرب، و سایر ذرات حیوانی و نباتی ، مایع وجامد و حتی خاک نمیباشند. آلودگی هوای در همین شهر چه مان بیشتر به عوامل ذیل بستگی دارد:

کاهش فرش نباتیست که ناشی ازعدم توجه شایسته سالاران اند تا خاک ر ا مستحکم واز صعود ذرات خاک، ضایعات انسانی، حیوانی ، مایعات مختلف الشکل که در کنار وداخل جوچه ها و کنار سرک، کنج کنار منازل رهایشی در جوش اند، میباشند. البته در ترکیب شان یک مقدار مواد آلوده بیولوژیکی از بیمارستان ها و کلنیک غیر معیاری و موادفضله انسانی... رول زیادی را در آلودگی هوا دارن. از ذباله داانی های کنار بیمارستان( انسنه ریتور ندارن) ، تشناب های وطنی، جویچه های چار راهی سر سبزی، مندوی... قابل یاد آور نیست که هر لحظه گر وخاک وقطرات آب و تیل را بطرف اتمسفیر هوا پر تاپ مینمایند. این آلودگی ها تنها نیستند، در کنار شان یک مقدار آلودگی های ذهنی سیاسی، پرو پاگند بافی، گپ های مبلغین تبلیغی مدارس، ترس و خوف از غذاب و ثواب، اختار و تهدید آدم کشان، انفجار بم های آدامی ، گازات دود موتر های شیشه سیاه وسفید، تشعشع ماشین های ایکس ری بیمارستان های غیر معیاری، امواج آنتن های(مایکرو ویف) تیلفون های پیسه خورک افغان بیسم و سیم دار...... و یگان چیز های دیگه همه یکجا شده، گلوی زن ومرد، اطفال و کلان سالان و حتی آواز خوانان وهنر مندان را گرفته و خفک نموده است. در سرویس و یگان محافل سخن رانی، ساز وآواز حتی مهمانی ها سر فه های خشک و گلو خراش به شکل کورس تخ وپخی را ه انداز شده است که حتی در یگان محفل گپ پرانی و قصه های معرفی وزیران و.... هیچ فهمیده نمی شود که چه میگویند.
آلاینده ها در بسا اوقات مواد زهری خطر ناک بوده که سبب آلودگی مواد غذایی وسبزیجات شده انسان و حیوان را مصاب به مرض می سازد. قطرات تیل با دود های آلوده سلنسرهای عراده جات روی جاده ها برون میشود خاک و کنار سرک را عطر آگین و یک مقدار آن در هوا بلندد نموده به شکل معلق در یک جای بنلد قرار میگیرند( از طیاره به شکل دیش آنتن بالی شهرکابل دیده میشود). آلودگی موادنفتی دارای بقای سرب ،گازات سلفوریک ، کاربن مو نو و دای اکساید اند که اگه یک بار از همی سرک های خامه و کند کنده با حرکت وسایط شخصی ودولتی و رنجرهای پو لیس به هوا بلند می شود و نگو که چه روزی را بالای این مردم هردم شهید نمی آورند که حتی زور انتی بیوتیک های دکتوران متخصص که دوا را مانند تفنگ چره یی بطرف مرض فیر میکنند هم نمی رسه.

گازات کاربن مونو اکساید بسیار خطر ناک اس که از عدم سوخت کامل مواد نفتی تشکیل و زمانیکه از طریق شش ها داخل جریان خون میشود، وانه اوکسیجن خون را گرفته تکلیف های سینه قیتی و قلبی را بار می آورند. در بسا موارد، قطرات باران ویگان شبنم دانه دانه ، مواد ذهری خطر ناک سلفوریک اسید و سایر ذرات تیزابی معلق هوا را پائین آورده سبب الودگی البسه و بروز امراض جلدی در انسان ، حیوانات و نباتات هم میشوند.
گذشته ازینا، آلودگی صوتی و تشعشعی کلان مشکل دیگه است که در شهر کابل روز افزون است و اشخاص و افرادیکه باین امراض مصاب شده اند هنوز امکان تشخیص ا مراض ناشی ازی آلودگی های صوتی و تشعشعی را در بیمارستان های شخصی و دولتی میسر نیست. تو به ، توبه.

ازینکه دولت د قصه مردم نیست، و جلوگیری از این الودگی ها مشکل است، بهتر است که مردم یک نوع تدابیر امنیتی برای حفاظت خو و اطفالشان بگیرند. غذا های پاکستان اکثر آلوده است وباید از خوردنش اجنتاب کنن. ماسک یک وسیله خوب است برای اطفال و بزرگسالان، از سوخت مواد فوسیلی باید کمتر استفاده کنن، مگر کُله گی غریب است چطور کنن. کار شناسان میگویند" دلشان اگر همی دود و وکاربن دای اکساید ودیگه غازات (CFC) و.... بسیار بالا رفت وانه لایه اوزون( O3 ) ر اشکاف کرده و خاد دیدی که بی خبر یک شهاب سنگ کلان د اوغانستان افتاد و تمام مردم، وکیل وزیرای قد یمی و نو معرفی شده، اعضای پا رالمان، قوماندان حتی قاضی و سارنوال را کته تمام اجنت های خارجی و دخلی از بین خواهد برد، باز ده او صورت چکنیم که محیط زیست و شهر داری برای بازمانده گان شان ،کابل جدید بسازند یا نه سازن؟ باید بیاد تان باشه که از همه آلودگی کده، آلودگی آمدن داعش، پلان رفتن و نرفتن امریکا چرت وفکر مردم را گرفته و هم را گنکس وگول کرده.

عکس هایی از سگ جنگی در کابل؛ حقوق حیوانات کجاست؟

2015-01-02T13:51:47Z

کابل پرس^?: افغانستان دوزخی تمام عیار برای نه تنها انسان ها، بلکه برای حیوانات نیز دوزن تمام عیار می باشد. هر از چند گاه از شکار حیوانات نادر در افغانستان می شنویم و یا اینکه بر حیوانات تجاوز می شود و یا حیوانات در حملات انتحاری مورد استفاده قرار می گیرند. سگ بازی در فرهنگ، جمعی از افغان ها ریشه دوانده و در برخی مناطق همچون اطراف شهر کابل تعداد زیادی از مردم جمع می شوند، سگ جنگی براه می اندازند و تعداد زیادی نیز به تماشای سگ جنگی می نشینند.

عکس از خبرگزاری اسوشیتد پرس
روز دوم ماه جنوری سال 2015 میلادی

آب باریک بدخشان: از شهرک طلایی تا شهرک خیالی

2014-12-09T16:17:55Z

بخش نخست، دوم، سوم و چهارم

جسد سرگردان یک زن در دریای کابل

2014-05-03T17:10:48Z

بارش شدید باران امروز موج نگرانی را میان شهروندان کابل بوجود آورد. کابل پایتخت افغانستان سیستم درست آب و فاضلاب ندارد و بارش باران در این شهر به معنای جاری شدن آب به خانه ها و خیابان هاست. این شهر همچنین یکی از آلوده ترین شهر های جهان می باشد.
امروز جریان آب جسد یک زن را در دریای کابل با خود تا مرکز شهر آورده بود، معلوم نیست از کجا.

عکس از مجیب الله دستیار

کشاورزانی که خشخاش نمی کارند و مورد عنایت حکومت قبیله ای نیستند

نجیب فرزاد — 2014-05-01T11:10:00Z

در حکومت مافیایی قبیله ای کرزی، آنانی که افغانستان را به بزرگترین تولید کننده و صادر کننده مواد مخدر تبدیل کرده اند، از کمک و عنایت بیشتر برخوردارند.

شکارچی و...

2014-01-12T10:51:55Z

ای، هی ! درسرزمینیکه ما زندگی داریم چه کارهای نیست که صورت نمیگیرد. گپ امروز، روی موضوع قاچاق وشکار پرنده گان است، گذشته از اینکه مفهوم قاچاق با شرایط زمان فرق میکند مگر از زمان های دور تا جائیکه بخاطر دارم از ین وطن آثار اتیقه، احجار معدنی و دیگر چیز های قیمتی و پسان ترها، چرس و پودر تریاک کمکم به کشور های همسایه از جمله ایران و پاکستان و یا از آن سو باین سو و ازین سو بان سو غیر قانونی برده می شدند که او را قاچاق میگفتند. بعد ها ملاحظه شده که اطفال را نیز به منظور پیوند اعضای بدن شان به بدن یگان شخص پولدار و یا شراب خورانیکه گَرده هایشان از فعالیت باز مانده بود قاچاق می شدند. باز خبر ها پخش شد که یگان زنان را نیز به بهانه مهاجرت وپناهنده گی سیای وغیره به ممالک خارج و کشور های عرب قاچاق ویا به سیر و چکرمیبردند. باز هم در خبر ها شنیده می شد که جوانان را نیز به کشور های خارج تحت نام پناهنده، سپانسردهی و... قاچاق میکردند که بیشتر جنبه کاریابی داشت. باید یاد آور شد که رفت وآمد و بردن و آودرن یگان چیز قیمت بها یا ارزان به ایران و پاکستان یک چیز عادیست و از زمانهای دور مردمان در ین مثلث ( ایران، پاکستان وافغانستان)، رشته قومی و خون

شریکی دارند و بنام سوغاتی یاد میشود نه قاچاق و یک چیز معمولی ایست. باز هم ده خبر ها شنیده می شد که جوانان و مردان جنگی و میهن پرست ما را به نام جهاد و سهم گرفتن در جنگ های داخلی به ممالک دیگر فرستاند بزرگان و کلان های ما گفتند که این هم خیر است، این ناشی از غیرت شان است باید بروند. همچنان، دیدیم که از زیر زیارت گاه ها نیز یگان چیز را که ما در سابق به انها بلدیت وآشنایی که امروز داریم نداشتیم؛ اما چقدر به آنها احترم میکردیم و نزر و صدقه میدادیم، همه را بیرون کشیدن به خارج و یا به اصطلاح مردم به ملک های پیایان بردند، گفتیم خیر است خو مال زیارت بود، و انه خود شان گناهگار می شوند. یگان دفعه دیدیم که برای کُشتن مردم و خرابی خانه ها و باغ های مردم تفنگ و مرمی، یگان بمب نیز پائین و بالا می بردند، بازهم مردمان ریش سفید و کلان کار ها گفتند خیر است، هر قدر کم شود خوب است مگر خدا کند که دیگه نیاید. پسان ها دیده شده که....... وحتی راکت های ستنگر را که توسط آن طیاره ها را شکار میکردند یک دفعه آوردند و بعد دوباره خریداری کردند، به طرف دیگر به چشم خود دیدیم که در همین سر زمین ما از خارج/بیرون اشیا و اجناس آدم کش را اول مفته می آوردند و بعد روز بروز قیمت شان را بلند تر و بلندتر کرده میرفتند تا اینکه شکل قاچاق را بخود گرفت. خوب، مردم از بردن و یا قاچاق شان خوش شدند که این بلاها هر قدر از خاک ما کم شود، خوب است و به مفاد ما تمام می شود.

خلاصه کلام، هر چه در زیر زمین داشتیم بنام های تحفه، سوغاتی، هدیه، پدرکه، گیفت، انتیک..... و در مجموع از کشور ما بصورت قاچاق بیرون شدند. مردم گفت بلا ده پس شان، چیزهای بیجان و یا کهنه وکتل بود بردند خیر است بخاطریکه ما طرز استفاده شان را نمی دانستیم. حالا بیا به بین که پرنده گان وحشی را نیز آرام نمی مانند تا در فضای میهن مان و کوهای سر بفلک این سر زمین پرواز کنند و با نوا و آوای حنجره هایشان غم و درد دل این ملت رنجیده و با شهامت را انعکاس دهند و از تماشای آنها بقدری رنج دهقانان و باغداران ما گُل شود، همه را شکار وقاچاق مینمایند. از بد بد ترش توبه!

میدانید که در این سرزمین بین 500- 470 نوع پرنده آب زی، مهاجر و بومی وجود داشته ( دیده شده بود) که یک تعداد شان بسیار نایاب بوده تقریباٌ 14 نوع آنها در معرض خطر اند. این پرنده گان، مخصوص کوهای بلند و دره های شاداب این سر زمین است که در اطراف و اکناف کوه های هندوکش، پامیر و کوه بابا و غیره جا ها دیده می شوند. باز شکاری، کلنگ، قاض حسینی، شاهین، لاش خور، عقاب، سیمرغ، کبک دری... مانند گوسفند مارکوپولو که همه شهرت جهانی دارند و در توازن طبیعت و ایکوسیستم های آبی و خشکه این وطن سهم بارز دارند. گرچه، شکار و قاچاق پرنده گان بنا به کانوینسیون جهانی حفاظت از حیات وحش و اعلامیه دولت افغانستان نیزمنع میباشد. اما کی ده قصیش است؟

طوریکه می بینیم اداره محیط زیست با یک بغل پالیسی که در این مورد ساخته است مگر دیده می شود که ده خو است و یا با استفاده از خصویت مهمان نوازی و یا یکان ارتباطی شهزاده یی با عرب ها و شیخان.... و سرمایه

داران خارجی اجازه داده میشود که پرنده گان نایا ب کشور را برای ساعت تیری خود شکار و قاچاق نمایند. به ترس از روزی که در عدم موجودیت پرنده گان شکارچی زمین ها و دشت دامان کشور به فارم های موش داری و خزنده گان تبدیل نه شود. گذشته از شیوع امراض، حبوبات و غله جات بومی مان به سرنونشت دیگر آثار تاریخی و دار و ندار کشور مو اجه نه شوند. بیاد دارید که صدای کلنک ها از دیرزمانی باینطرف به گوش تان آمده باشد؟ این پرنده گان مهاجر پر قدرت که بیش از 20 هزار کیلومتر فاصله را در یک پرواز، بدون آب و دانه از سایبریا الی آب استاده غزنی طی میکردند و بعد به پارک بهارت پور کشور هندوستان سفر میکردند. اما، از آنها دره کی نیست، شور و نوای شان بگوش نمی رسد و صف کشی های موزون شان در فضای میهن به چشم دیده نمی شود. روزی فرا خواهد رسید که سایر پرنده گان نیز به این سر نوشت دچار خواهند شد. امید که چنین نه شود.

آیا میدانید که قطر برای حفظ و نگهداشت پرنده گان 500 ملیون دالر هزینه را تخصیص داده مگر این عرب ها، با چپن های کشال و شکم های ماهی پشت شان مانند فراشوت به کشور مان آمده و پرنده گان را شکار و بعدأ به کشور شان قاچاق و در تفریح گاه ها و جا های عیاشی، هوتل ها، کنار دریا ها مردم را دعوت و خوش گزرانی می نمایند؟

عجیب است! که با 160نفر عرب با همراهانشان در غرب کشور آمده پرنده گان را خلاف موازین جهانی شکار و با خود می برند. اما، یگان اداره مسوول هیچ خبر ندارد.

چکنیم؟ لعنت به کار شیطان، درخت گفته که: " تا دسته از خودم نباشد، کسی مراه زده نمی تواند".

اعلام انزجار سازمان بین المللی نجات حیوانات نسبت به استفاده طالبان از حیوانات در حملات انتحاری

2013-07-24T17:18:02Z

کابل پرس^?: یکی از مدیران بخش ارتباطات "سازمان بین المللی نجات حیوانات "مستقر در انگلستان ضمن اعلام انزجار نسبت به استفاده ی طالبان از حیوانات در حملات انتحاری به کابل پرس می گوید که سازمان متبوعش به شدت اینکار را محکوم می کند. خانم "لیز کی" می گوید طالبان بصورت تهوع آوری به زندگی انسان ها بی اعتنا می باشند و با توجه به استفاده ی آنان از کودکان برای حملات و پوشیدن لباس زنان، نباید از استفاده آنان از حیوانات نیز تعجب کرد.

او می گوید بهره برداری از میلیون ها حیوان در جریان جنگ ها و رنج دیدن و کشته شدن شان پدیده ی تازه ای نیست. استفاده از حیوانات بصورت عمدی و بمب بستن به آنان بی رحمانه است و قابل توجیه نمی باشد.
خانم لیز کی می گوید چه انسان و یا چه حیوان، چنین رفتاری را با آنان به شدت محکوم می کنیم.

گروه تروریستی قومی طالبان از تمام راه های ممکن دست به انجام حملات انتحاری می زند که در نتیجه ی حملات آنان تاکنون ده ها هزار تن جانشان را از دست داده و یا زخمی شده اند. این گروه در زمان حاکمیت خود دست به نسل کشی و کوچ اجباری در نقاط مختلف افغانستان زده و علاوه بر اشغال، دست به تخریب و سوزاندن زمین های زراعی زده بود. محمود خان سلیمان خیل یکی از سران کوچی در پارلمان افغانستان در دیدار محرمانه ی خود با مقامات سفارت آمریکا در کابل (افشا شده توسط ویکی لیکس) گفته بود که بیش از نیمی از طالبان را کوچی ها تشکیل می دهند.

عکس از ویکی پدیا و سازمان بین المللی نجات حیوانات

باستان شناسی دیوار نوشت تاریخ توالت های عمومی

2013-06-26T00:00:00Z

۱ – سخن گفتن،رسم کردن،ریدن،در خیابان های عمومی،‍پارادوکس، رسانه، انتحاری لندکروزر، پارلمان، ملا، فتوا،فیلسوف اول جهان،اندیشمند دوم همان، دوهزارو چند، دانشگاه، پوهنتون، و، و، و.....

۲ – افغانستان به مثابه توالت های عمومی قراعت شده است، تاریخ این توالت های عمومی را اساسن چه کسانی ترسیم کرده اند؟ چه گونه میتوان دیوار نوشت های این توالت های عمومی را قراعت کرد؟ چه طورمیتوان آیننه ای در برابر حیوان افغانی قرار داد تا آن خودش را در آن برانداز کند؟ چطور میتوان برتوهمات عظیم این موجود خراشی ایجاد کرد از سر تا گز پری؟ و او را برآشفت از حماقتی تاریخی و برا ساخته از ابلحان ترین توهمات تاریخی و نٰژادی؟

۳ – اورنا دختر جوانیست. او یک افغان انحصاری نیست،اما از این جغرافیاست. اما او از این جغرافیا هم نیست،والدینش شاید.اما او چه نسبتی با والدینش دارد؟آیا نظریه ی کوییر را در مورد او نباید جدی گرفت؟ او را به کدام جغرافیا پیوند بزنم؟ به کدام اسم؟ به کدام ‌ژن؟ امروز علم نظریات موهوم ژن باوران را به کلی ویران کرده است. باید در مقابل آیینه بایستیم و فریاد بزنیم. باید جسارت دیدن خود را داشته باشیم. باید تاریخ این توالت های عمومی را قراعت کنیم.

۴ – اورنا می کوشد، اورنا می کوشد، اورنا خودش را می کوشد تا طرح بکشد. نامش را عوض میکند تا بویناکی این توالت های عمومی آزارش ندهد. اورنا می خندد، او جوان است. او طرحایش را هر روز رادیکالتر میکشد. وقتی می کشد خودش را، وقتی او را میکشند، او کشته شده است، اما اورنا با طرح کشدن یاد خواهد گرفت که خودش را هم زنده کند.خودش را بپرسد، خودش را با طرحایش فوران کند، ویران کند، بپرسد، وقتی از او میپرسند.

۵ – اورنا دختر جوانی است، اورنا زن است، او جای در این توالت های عمومی ندارد. او اندامش را میکشد. او افکارش را میکشد. او امیالش را سنکسار میکند. او روز به روز تیره تر میشود. تیره تر و تیره. اما چرا این گونه است؟اکنون در این موقعیت هم او خودش را بیشتر کشف میکند.او رگ های آبی اندامش را میبیند.او ممنوع میشود.وقتی وضعیت به قول فیلسوف فرانسوی ژان فرانسوا لیوتار،او را مسخ میکند، و ار روانه روان آش تهی میکند، او می ایستد،لبخندی تلخی میزند و اسمش را عوض میکند و بعد احتمالن روسری اش را به کناری پرت میکند و سراسیمه با نفس های زنانه اش طرح میکشد، به این گونه است که هیولای درون اش بیدار میشود، نفس میکشد، منطق و خرد را به کناری می نهد و جنایت میکند. پتو ها را میکشد، تعبیر شاملو او عشق را در پتو ها می کشد، عشقی که روزی هزار بار به مسخ میرود. اورنا در واقع بازتاب جنایتی هولناک در این تشناب های عمومی است که این چنین دچار(شیزو فرنیایی)عمیق شده است. اما این جنایات را با هنر میخوانیم ما خیل شبه روشنفکران تاریخ این تشناب های عمومی، حماقت های تاریخی، بلاهت های موروثی،‌توهمات شاید میراثی.

نیچه میگفت: به جنگ هیولا اگر میروی، مواظب باش خودت تبدیل به هیولا نشوی.

اینکه اما اورنا به هیلای بدل شده است. زن نوعی هیولاست، در تایخ ۲۵۰ ساله این تشناب های عمومی. اما این زن هیولای مدرن است. این بزرگنرین چالش برای ژن پرستان و مذهب پرستان افراطی است. این نمایشگاه اعلام جننگیست، جنگی بین هیولا ها، وقتی خط ها کشته میشود، فرم ها تسبیت میابند،‌ در فرم نمیمانند و در فرم های دیگر میگذرند، نوعی فرم را به بی فرمی و زنانگی تحمیلی تبدیل میکنند. وقتی محاکات در ساختار هایش فرو می پاشد، وقتی اشیا به آدم به هم تبدیل میشوند، وقتی به قول ژیل دولوز، منطق احساس، فرد را ویران میکند، اورنا به هنری نیستی تبدیل شده است. او به فکری که ساخت نمیگیرد. او به پیشا فکر بدل شده است. به گوشت، عصب، مکانیک بدن،بدون معنا، منطق احساس، بدون فرد، آزادی، آنچه که هست و نیست، آنچه که در قالب نشانه جای میگیرد، نشانه به مثابه قرادادی الفبایی نه، بلکه نویشتاری از آن گونه که در اشاره میکند. کلیت نوشتار، نوشتار های عمومی. در این جا طراحی. گشتن پیشا معنایی. او حس میکند، او مرد نیست. او بیشتر مالیکول یا زن است به تعبیر دولوز، زیرا فرم مسلط مردانه در قطعیت ها گم شده است، به تعبیر دولوز، بنابراین اندیشه را نمیتوان مردانه داشت.اندیشه بیشتر زن است. مولکول است.اندیشه سیال و نسبی است. اندیشه در میان هاست. مدام در حال شدن است. گریز است میگذرد، در گذار است و گذران است.

آن چنان که نیچه را به گمانم حکمت شادان می گوید: اندیشه به سخن نمی آید، همواره از ما میگریزد. اما عبث سخن می گویم. و وراجی می کنیم. اندیشه از ما دور تر و دور تر می شود.

اورنا سخن نمیگوید. اورنا نسبتی به متافزیک هنر ندارد. اورنا نوشتار میشود. طرح میکشد، فراری و فراری انیشه ها را دام میگذارد. او لحظه های از گذر بی معنایی را در شدن معنا میدزدد. و منطق احساس خودش به سمت بی منطقی پرتاب میکند.

۶ – اندیشه زایش است. اندیشه زن است. اندیشه زیزوم است. در شدن و شدن های ریزوم گون است. اندیشه زن است. اورنا زن است. او با نا اندیشیده ارتباط میگیرد، اما اندیشه در تاریخ این تشناب های عمومی بیش از ۲۰۰ سال است که مرده است. به تعبیر روستی خواب خرد، خوانش تاریخ تشناب های عمومی اتوریته است.

عبدالا ایکس در کتابی که به او منتسب است بخشی از این اتوریته را به تفصیل شرح داده است.

۷- زایش چیزی که هرگز در تاریخ تشناب های عمومی وجود نداشته است.وقتی زن می میرد وقتی زایش می میرد،وقتی اندیشه می میمرد، این گونه است که تاریخ تشناب های عمومی استمرار می یابد.

این تجربه های زایش، تجربه های زاییدن،‌زایشی که با انسان مدرن ارتباط میگیرد، میگذرد. به تسبیت میگذرد و از کلان روایت ها میگذرد به قول لیوتارو به خرده روایت های چنگ میزند.اما اورنا میخواهد در طرح های اخیرش به سمت نوعی رادیکالیته خام هم خیز بردارد. نوع رادیکالیته سانسور شده، اینجا تاریخ سانسور های قومی ست. اینجا ویرانی است. بیدار شدن اندیشه هراسناکترین خطر برای تاریخ تشناب های عمومی است. پس ما هم بیدارش میکنیم و از پا نمی نیشنیم. این هیولای هراسناک را تکسیر میکنیم، میخوانیم، می خندیم، زایش می کنیم و اعلام اش می کنیم.تجربه های زایش اعلام از این گونه است.

همان تاریخ شریست که چند صد سال آن را خفه کردند. و اینک زایش شده است. زنی زاییده است.ما به دور این زایش جمع شده ایم، جمع می شویم، حیرت می کنیم، هراس می شویم، اما با او رودرو می شویم.

باورش می کنیم. از تاریخ تشناب های عمومی بیرون می پریم. نشانه های شر و ویرانی را به دیوار این تشناب های عمومی حک می کنیم. این آغاز مبارزه سخت و نفس گیر است، جنگ ویرانگر.

قرائت ویرانی با ویرانگری،‌به قول دوستی، با طرح، شعر،‌ ترانه، بوسه، زایش، عشق ورزی، برجسته کردن اندام های زنانگی و برجسته کردن اندیشه شده ی که بیدارش کرده ایم.

۸ – از این گونه است که سونوگرافی ایده های در باب جنسیت را با زایش جشن میگریم، دیو تنیزوس وا ر و بی شرمانه، زنانه.

در باستان شناسی دیوار نوشت تشناب های عمومی افغانستان.