کابل پرس

سازمان بین المللی زنان هزاره: وزارت تحصیلات عالی افغانستان مخالف حقوق انسانی و قانون عمل می کند!

2013-07-10T21:30:00Z

وزارت تحصیلات عالی افغانستان اعلام کرده است که در نظر دارد برای “جلوگیری از حق تلفی و دسترسی متوازن تمام ولایات به تحصیلات عالی و نیمه عالی” براساس “تعداد نفوس” هر ولایت، حدی را در نظر بگیرد. این طرح یک “طرزالعمل” عنوان شده، که برای اجرایی شدن آن تنها تایید شورای وزیران کافی است. این درحالیست که از گذشته تا کنون در فعالیتهای وزارت تحصیلات عالی افغانستان مشکلات بسیاری وجود داشته است. تعداد فارغین مکاتب بسیار بیشتر از ظرفیت دانشگاههای دولتی بوده و دولت برای حل این مشکل عملن ناتوان بوده است. کیفیت آموزش در مقایسه با معیارهای بین المللی بسیار پایین بوده وامکان تحصیل درمقاطع بالاتر از سطح لیسانس در بسیاری از دانشکده ها وجود ندارد. اساتید دانشگاه براساس معیارهای خاصی که اهمیت چندانی به توانایی و لیاقت شخص نمی دهند، انتخاب می شوند و این بیش از پیش به کیفیت تحصیل لطمه زده و به گسترش تعصب های قومی، زبانی و مذهبی دامن می زند.

با آنکه ورود به دانشگاههای دولتی در افغانستان، براساس امتحان کانکور می باشد با آنهم وزارت تحصیلات عالی، به صحیح بودن سیستم ارزش گذاری اش اعتماد نداشته و با این کاررسمن اعلام می کند که این امتحان هیچ ارزشی نداشته و تنها یک عمل نمادین می باشد. تصویب این طرح می تواند دلیل موجهی بر بی کفایتی وزارت تحصیلات عالی باشد، که بجای تلاش برای اصلاح نحوه ارزیابی، به محدود کردن کسانی می پردازد که توانسته اند از سد امتحان بگذرند. از جمله اشکالات امتحان کانکور افغانستان می توان به این موضوع اشاره کرد، که برای کامیاب شدن در یک رشته خاص، مجموع امتیاز کسب شده توسط محصل در نظر گرفته می شود بدون اینکه توجه شود این امتیاز از کدام بخش هاست. ممکن است کسی وارد رشته ای شود که هیچ استعداد ویا آمادگی برای آن ندارد. در کادرعلمی و اداری دانشگاهها نیز بوضوح دیده می شود که مساله عدالت رعایت نمی شود و مشکلات بسیاری در راه جذب و استخدام افراد با لیاقت وجود دارد. چیزی که باعث می شود عده ای با داشتن مدارک تحصیلی در مقاطع ماستری و دکترا و با داشتن نمرات عالی پس از تلاش های بسیار بدون هیچ نتیجه ای از دروازه دانشگاه رانده شوند، درحالیکه عده ای بدون داشتن دانش کافی و تنها با تکیه بر معیارهای قومیت، وابستگی به گروههای خاص و قدرت در منسب استادی بمانند.

دسترسی متوازن به امکانات، درحالی مطرح می شود که در دوران حکومت حامد کرزی، توزیع هیچ یک از امکانات رفاهی و اجتماعی عادلانه نبوده است. پس از بیش از یک دهه حکومت جمهوری، هنوز هم مردم در ولایات مشخصی، به ابتدایی ترین امکانات زندگی مثل سرک، خدمات صحی، آب آشامیدنی و مکاتب دسترسی نداشته و هنوز هستند کسانی که در این قرن مدعی تمدن، در شکافهای کوهها زندگی می کنند. طرح جدید وزارت تحصیلات عالی، مساله ای است که سوالات بی جواب بسیاری را بدنبال دارد.در دولت نتوانسته است هیچ آمار دقیقی از نفوس، ارائه دهد و تابحال همیشه از تقریب استفاده کرده است، به کدام آمار می توان پناه برد؟ آیا زمان آن نرسیده که هر مرجع تصمیم گیرنده ای با یک طرح و تصمیم یک جانبه، عده زیادی را از حقوق قانونیشان محروم نکند؟ آیا وزارت تحصیلات عالی در خود توانایی این را نمی بیند که با استاندارد ساختن امتحان کنکور لیاقت و شایستگی شرکت کنندگان را بسنجد؟ با نگاهی دقیق تر به نتایج کانکور در می یابیم که اکثر کسانی که در ولایات کامیاب شده اند، بعلت آشنایی نداشتن با سیستم انتخاب رشته، حتی اگر امتیاز بالایی هم داشته اند بازهم در دانشکده های مناسبی پذیرفته نشده اند و اکثرا به مراکز تحصیلات عالی در نقاط دوردست و کم امکانات راه یافته اند. آیا این طرح شامل سهمیه بندی کردن دانشکده ها براساس نیاز ولایات نیز می شود؟ با توجه به اینکه ولایات بامیان و دایکندی مقام اول را در مرگ و میر مادران و کمبود امکانات صحی داشتند آیا این وزارت قصد دارد تعداد خاصی از این محصلین را به دانشکده طب بفرستد؟ نبود سرک و برق باعث داشتن محصلین بیشتری در دانشکده انجینری می شود؟ آیا ریاست دانشگاه و چوکی های دیگر وزارت و دانشگاه ها نیز بطور عادلانه سهم بندی خواهند شد؟ آیا در امتحانات داخل دانشگاه نیز برای کامیاب و ناکام شدن سهمیه ایجاد می شود؟

حکومت افغانستان می خواهد با تبعیض، آینده ی این کودکان را از تخریب کند.
سازمان بین المللی زنان هزاره، با این طرح وزارت تحصیلات عالی افغانستان که درمغایرت آشکار با قانون اساسی و حقوق انسانی می باشد مخالف بوده و از تمامی انسانهای آگاه می خواهد که در مقابل این مساله بایستند و تا عده ای دانشگاه را بیش از این مکانی برای بازیهای منفعت طلبانه خویش نسازند.کسانی که تنها برای محدود کردن دیگران به یاد عدالت می افتند و آنجا که دستشان در چپاول حقوق دیگران باز است از یاد می برندش. علاوه بر نپذیرفتن این طرح، وزارت تحصیلات عالی باید در تمام فعالیتهایش که نشانگر ناکامی و ناتوانی است، تجدید نظر نماید. وکلای پارلمان افغانستان نیز اگر خود را منتخب و نماینده قانونی مردم می دانند نباید در مقابل چنین اعمالی سکوت کنند، بلکه وظیفه دارند در چنین زمانی وزیر تحصیلات عالی را تحت سوال قرار داده و سرنوشت جوانان کشور را فدای روابط و بازیهای سیاسی نکند.

خوب است به این نکته نیز توجه داشته باشیم که سهمیه بندی دانشگاهها، ورود دختران و زنان را به تحصیلات عالی بیش از پیش دشوار می سازد. چون جامعه مردسالار افغانی در شرایط محدودیت ترجیح می دهد زنان را قربانی بسازد تا برای مردان سهولت ایجاد کند.

به امید دسترسی به عدالت واقعی در تمامی زمینه ها!

سازمان بین المللی زنان هزاره

۱۰ جولای ۲۰۱۳ مصادف با ۱۹ سرطان ۱۳۹۲
http://www.hazarawomen.com

جامعه ی بدون تبعیض نژادی حق ماست!

2013-05-21T22:04:23Z

سازمان بین المللی زنان هزاره

دانشجویان محترم ، خواهران و برادران عزیز!

به عزم و اراده و مبارزه ی شما برای برچیده شدن تبعیض نژادی از دانشگاه ها درود می فرستیم و همصدا با شما و همصدا با همه ی عدالت خواهان، هرگونه تبعیض نژادی را به شدت محکوم می کنیم. ما چندین دهه طعم تلخ تبعیض نژادی را در کنار سایر جنایت های سازمان یافته چشیده ایم و همه با هم در هر موقعیتی که هستیم می خواهیم سایه ی شوم این بلای نفرت انگیز را از سر جامعه ی خود پس بزنیم. از این روی سازمان بین المللی هزاره را همگام و همراه با خود دانسته و بدانید که مبارزه ی ما برای حقوق بشر، پیوند ناگسستنی بین ما ایجاد می کند.
قتل و ترور نخبگان و اندیشمندان، کنار گذاشتن افراد آگاه و توانا، نامناسب ساختن فضا برای آنانکه می توانند و می خواهند برای وطن و مردم خود کاری انجام دهند و حمله به مکاتب و دانش آموزان در افغانستان به امری روزمره تبدیل شده است. طالبان، زورمندان، جنگ سالاران و حکومت حامی آنان، دانایی افراد را خطری جدی برای خود دانسته و تلاش دارند با دور نگه داشتن و یا ازمیان برداشتن نیروهای آگاه و برابر خواه، موقعیت و قدرت خود را با تداوم تبعیض و سایر موارد نقض حقوق بشر تحکیم نمایند. ما حافظه ی تاریخی خود را بکار می بریم و بخوبی می دانیم که رژيم های افغانستان تقریبن در همه ی موارد، هیچ تلاشی برای برداشتن تبعیض نژادی انجام نداده اند و بلکه خود عمل اصلی تبعیض بوده اند. نمونه ی خوب برای این مورد کنوانسیون رفع هر گونه تبعیض نژادی می باشد که در سال 1965 میلادی توسط سازمان ملل تصویب شد. رژيم محمد ظاهر با وجود اینکه افغانستان 19 سال پیش از آن به سازمان ملل متحد پیوسته بود، حاضر به امضای این کنوانسیون نشد. حتا در سال 1983 میلادی نیز حکومت وقت که کنوانسیون را پذیرفت، خود را متعهد به اجرای تمام مفاد آن نکرد.

تاریخ برای ما درس های فراوانی دارد و همانگونه که استبداد عبدالرحمان خانی و نادر خانی، یا تبعیض ظاهر شاهی و داود خانی و حکومت های کودتا و اخوانی و طالبانی نیز نتوانست جویبار عدالت را از حرکت باز نگهدارد، تبعیض رژيم حامد کرزی و حلقات طالبانی و بی خردانی که نام استاد را در دانشگاه با خود همراه دارند نیز نمی تواند سدی برای عدالت خواهی ما باشد.

بخوبی درک می کنیم که دانشگاه های افغانستان بجای آنکه محیطی امن و آرام برای آموختن و تربیت نسلی اندیشمند باشد، همچنان یکی از مهمترین مراکز قوم گرایی و تبعیض نژادی می باشد. اگر در حکومت های استبدادی دیروز، مردم ما به دلیل تبعیض نژادی نمی توانستند و یا به سختی می توانستند پای به دانشگاه نهند و از موقعیت علمی که در خور و سزاوارش بودند برخوردار شوند، امروز نیز دانشگاه در دست کسانی قرار گرفته که بجای داشتن سواد و دلسوزی برای جوانان، به داشتن قدرت اکتفا کرده و برای اجرا کردن مقاصد تعصب جویانه شان مسندهای علمی را تصرف کرده اند.

با این وجود هیچ جامعه ای ظلم و تبعیض و تعصب را در دراز مدت بر نمی تابد، همانگونه که تاکنون بر نتابیده و جریان عدالت خواهی همچنان ادامه دارد و مبارزه ی شما خود نمونه ی خوب و مثال زدنی از ادامه ی جریان آزادی خواهی و عدالت طالبی می باشد.

هر چند متعصبان و تاریک اندیشان با تبعیض نژادی در دانشگاه ها بصورت آشکار جوانان ما را هدف قرار داده اند اما این در حقیقت خیانتی پنهان به استعدادهای جوان سایر گروه های مردمی نیز می باشد. ما همصدا با شما و ضمن تایید خواسته های برحق شما بار دیگر هرگونه تبعیض از جمله تبعیض نژادی و تبعیض جنسیتی را محکوم کرده و خواستار برکناری و محاکمه ی عاملان آن می باشیم.

تحصیل جوانان و پرورش نسلی آزاد اندیش و بدور از تعصب و نژادپرستی، یکی از نیازهای اساسی برای جامعه ی آزاد و آباد در افغانستان می باشد.

سازمان بین المللی زنان هزاره
22 می 2013
www.HazaraWomen.com
فیس بوک:
www.facebook.com/HazaraWomen
تویتر:

Tweets by HazaraWomen

www.twitter.com/HazaraWomen

اجازه ندهیم جنایت علیه زنان و فروپاشی بنیان خانواده و جامعه قانونی شود

2013-05-19T21:30:00Z

سازمان بین المللی زنان هزاره
اعضای گروه های بنیادگرا در پارلمان افغانستان برای طالبانیزه کردن قوانین تلاش دارند. آنان می خواهند با تغییر قوانین بويژه تغییر قانون منع خشونت علیه زنان، دوران تاریک و سیاه طالبان را زنده کنند. آنان می خواهند در کنار حمایت آشکار و علنی از جنایتکارانی که با نسل کشی، کوچ اجباری، تبعیض، انتحار، بمب گذاری، مسدود کردن راه ها، حمله به مکاتب و... ده ها هزار تن را کشته، زخمی و متواری کرده اند، قوانین را نیز از درون متلاشی ساخته و زمینه های قانونی خشونت و جرم و جنایت را بیشتر از پیش فراهم سازنند. هر چند قانون فعلی منع خشونت علیه زنان در وضعیت فعلی نیز موارد واضحی از نقض حقوق زنان را با خود دارد، اما این افراد وابسته به گروه های قرون وسطایی به این نیز بسنده نکرده و می خواهند خشونت در قوانین بیشتر از پیش ترویج و بسط یابد. این افراد و گروه ها زنان را مانند کنیز خود تصور کرده و همین تفکر ارتجاعی و اتکای آنان به زر و زور به آنان اجازه ی هرگونه جنایت را داده است. امروز در هیچ کجای افغانستان نمی توان کسی را یافت که مستقیم و غیر مستقیم قربانی این نگاه ارتجاعی نشده باشد. اگر عدالتی باشد، هر کدام از این افراد باید به جرم های مختلف از جمله قتل، شکنجه، تولید و قاچاق مواد مخدر، تهدید و ارعاب، اختلاس و چپاول دارایی همگانی و ...تحت پیگرد قرار گرفته و محاکمه شوند.

حمله به حقوق زنان تنها هدف قرار دادن حقوق زنان نیست. زن، محور و بنیان خانواده است و در سطح کلان تر، جامعه بدون حضور زن، تبدیل به همین کشوری می شود که امروز ما در هر گوشه ی آن شاهد جرم و جنایت علیه زن و مرد و کودک می باشیم. در این بین صاحبان تفکرات قرون وسطایی و قبیله ای جنایت علیه زنان و دختران را بیشتر از مردان مرتکب شده اند.

سازمان بین المللی زنان هزاره از همه ی زنان و نهادها و سازمان های فعال آنان می خواهد دست بکار شده و از هر راه ممکن نسبت به قانون سازی های ارتجاعی علیه زنان اعتراض کنند و نگذارند مشتی جنایتکار زندگی و هستی دختران و زنان را برای شهوت رانی و تفکرات پوسیده و جاه طلبانه ی خود به بازی بگیرند.

ما از تمام مردان جامعه افغانستان نیز می خواهیم دست بکار شده و پا به پای زنان عدالتخواه، از حقوق خواهران، مادران، زنان و دختران خود در برابر گروه هایی که به نام دین جنایت می کنند دفاع نمایند. به سیمای بیگناه خواهر، مادر، زن و دختر خود بنگرید و نگذارید چپاولگران خشونت را علیه آنان قانونی سازند.

تامین حقوق زنان یکی از زیربناهای حقوق بشر است. اگر حقوق انسانی که همه ی ما باید داشته باشیم را می خواهیم، همه با هم باید یکصدا برای جلوگیری از خشونت و تبعیض علیه زنان بپا خیزیم.

سازمان بین المللی زنان هزاره
29 ثور 1392
www.HazaraWomen.com
فیس بوک:
www.facebook.com/HazaraWomen
تویتر:

Tweets by HazaraWomen

www.twitter.com/HazaraWomen

سخنان فاروق وردک جرم محسوب می شود؛ او بی درنگ باید از تمام مناصب دولتی برکنار شود!

2013-05-09T21:30:00Z

با توجه به کارنامه ی فاروق وردک وزیر معارف حکومت حامد کرزی در حمایت از طالبان و تلاش های او برای رهایی و قدرت گرفتن آنان؛ سخنان تهدید آمیز او در روز هفتم ماه می سال روان میلادی، علیه دختران دانش آموز، آموزگاران و در مجموع علیه معارف افغانستان به عنوان زیربنایی ترین عامل تحول و پیشرفت، چندان دور از انتظار نمی باشد. با این وجود این سخنان که بصورت مستقیم دانش آموزان دختر را هدف قرار داده و آن ها را تهدید به مجازات کرده، زنگ خطر دهشت افکنی را جدی تر و بلند تر به صدا در می آورد که بنیادگرایی و دهشت تا چه اندازه قدرت یافته و حتا کرسی وزارت معارف افغانستان را به اشغال خود درآورده است. حملات پلان شده به دختران دانش آموز به شکل های مختلف از جمله مسموم کردن آنان؛ تیزاب به روی آنان ریختن؛ تهدید و تخریب مکاتب آنان موضوعی ست که به اندازه ی کافی برای آن اسناد و شواهد وجود دارد و تلاش های بنیادگرایانی همچون فاروق وردک در نفی این اسناد، تنها نشانگر این است که تروریزم و دهشت افکنی بصورت گسترده در دستگاه های دولتی ریشه دوانده و وزارت معارف را که باید در ترویج معارف همت گمارد، به یکی از مراکز مهم تهدید معارف تبدیل کرده است.

سخنان وزیر معارف افغانستان از چند زاویه قابل تامل می باشد. نخست اینکه تهدید جرم محسوب می شود و تهدید کننده در محکمه ای بی طرف قابل پیگرد می باشد. در این مورد هم شاکیان خصوصی یعنی دختران قربانی و خانواده های آنان می توانند اعلام جرم کنند و هم دادستانی افغانستان به عنوان مدعی العموم. وزیر معارف افغانستان در جایگاهی قرار ندارد که حق مجازات افراد را داشته باشد و مجازات فقط از طریق مراجع قضایی ممکن می باشد.
فاروق وردک می گوید: "منبعد اگه مه پیدا کنم، کسی بگویه مه مسموم شدم ولی شفاخانه به اثبات نرسانه، که ای مسمومیته، مه هم متعلمه مجازات می کنم، هم معلمشه مجازات می کنم، هم سر معلمشه مجازات می کنم، هم مدیرشه مجازات می کنم."
این سخنان وزیر معارف حکومت حامد کرزی مخالف صریح ماده ی 26 و 27 قانون اساسی افغانستان می باشد:
ماده بيست و ششم:
جرم يک عمل شخصی است. تعقيب، گرفتاری يا توقيف متهم و تطبيق جزا بر او به شخص ديگری سرايت نمی کند.
ماده بيست و هفتم:
هيچ عملی جرم شمرده نمی شود مگر به حکم قانونی که قبل از ارتکاب آن نافذ گرديده باشد.
هيچ شخص را نمی توان تعقيب، گرفتار و يا توقيف نمود مگر بر طبق احکام قانون.
هيچ شخص را نمی توان مجازات نمود مگر به حکم محکمۀ با صلاحيت ومطابق به احکام قانونی که قبل از ارتکاب فعل مورد اتهام نافذ گرديده باشد.

بیشتر قربانیان حملات سازمان یافته علیه مکاتب دختران دانش آموزی می باشند که سن آن ها کمتر از سن در نظر گرفته شده در قانون جزای افغانستان می باشد. در قانون جزای افغانستان تاکید شده (ماده 5) که "شخصی که سن دوازده سالگی را تکمیل نکرده باشد در صورت ارتکاب جرم مسوولیت جزایی به او راجع نمی باشد." از این روی سخنان فاروق وردک بصورت صریح مخالف قانون جزای افغانستان نیز محسوب می شود.

از زاویه ی دیگر زمانی که کسی دارای علایم بیماری می باشد و ادعا می کند مسموم شده، به هیچ عنوان جرمی را مرتکب نشده و در هیچ قانونی نمی توان آن را به عنوان جرم یافت.

اولین مرحله در تشخیص پزشکی شنیدن شرح حال بیمار و توصیفی است که وی از وضعیت خود دارد، و بیمار وظیفه ندارد از ابتدا با یک تشخیص درست به پزشک مراجعه کند. اگر بیمار احساس مسمومیت می کند حق دارد چنین ادعایی کند و حتا این ادعا می تواند برای پزشک در شناختن بهتر نوع مشکل کمک باشد.

فاروق وردک به عنوان دانش آموخته دانشکده ی فارمسی پنجاب پاکستان برای ثبوت "ادعای مسمومیت" دختران وجود سم در خون را لازم می داند، حال آنکه در حوادث متعددی که اتفاق افتاده، عامل مسمومیت ناشناخته باقی مانده است. گاه مسمومیت تنفسی و گاه مسمومیت از طریق آب و گاه هم نامعلوم می باشد. ایشان مگر نمی دانند یک میکروب می تواند با ورود به سیستم هاضمه علایم مسمومیت ایجاد کند بدون اینکه به خون وارد شود یا در خون مشاهده شود؟
در این زمینه سخنگوی وزارت معارف "عذر بدتر از گناه" آورده و ادعا می کنند که سخنان جناب وزیر سوء برداشت شده و ایشان قصد شلاق زدن یا زندانی کردن کسی را نداشته، بلکه در ساحه اختیاراتشان بحیث یک وزیر می توانند اعضای زیر دستشان را مجازات نمایند. این نشان می دهد که هنوز این وزارتخانه اصل "اشتباه بودن" سخنان وزیر را نپذیرفته و تنها به روشن کردن نوع مجازات پرداخته اند و نیز توجهی به این ندارند که تا کنون وزیری که در این زمینه "صلاحیت" و "وظیفه" دارد در مقابل حوادثی که ثابت شده و در شفاخانه ها ثبت شده چه اقداماتی انجام داده و مجرمان را چطورمجازات کرده اند؟

نکته ی مهم دیگر در کنار قانون شکنی فاروق وردک، همصدایی و همراهی او با ارتجاع و بنیادگرایی ست که با خشونت و تهدید جان دانش آموزان، از رشد معارف در افغانستان جلوگیری می کند. بصورت واضح این اظهارات و کارنامه های دیگر فاروق وردک نشان می دهد که او و همفکران وی در حال عیار کردن شرایط با خواسته های طالبان می باشند، طالبانی که در نقطه نقطه ی افغانستان امنیت جانی و روانی شهروندان را با کشتارهای منظم به خطر انداخته اند. وجود اشخاصی مانند وردک در راس معارف افغانستان تهدید جدی برای میلیون ها کودک دانش آموز، خانواده های آنان، آموزگاران و سایر دست اندکاران معارف می باشد. علاوه بر آن وجود وی و افرادی از این دست در راس دستگاه آموزشی، تهدید جدی برای امنیت امروز و فردای افغانستان است.

سازمان بین المللی زنان هزاره از فعالان حقوق بشر و نهادهای جامعه مدنی می خواهد دست به فعالیت های اعتراضی برای توقف فعالیت های خرابکارانه ی این افراد زده و خواهان برکناری فاروق وردک از تمام مناصب دولتی شوند.

سازمان بین المللی زنان هزاره19
ثور 1392
www.HazaraWomen.com

سازمان بین المللی زنان هزاره تاسیس شد

2013-03-10T02:39:18Z

با نگاه به آينده ای روشن برای جامعه ی خود و با هدف ایجاد تغییرات اساسی در وضعیت زنان هزاره در درون و بیرون جامعه هزاره و ارتقای سطح زندگی آنان و همچنین برای همراهی و تقویت جامعه هزاره در مبارزه علیه دو قرن شدیدترین جنایات ضد بشری، سازمان بین المللی زنان هزاره را تاسیس می کنیم.

در این جای هیچ شکی نیست که هر جامعه ای برای آوردن تغییرات اساسی و گام نهادن در فضای آرامش، صلح و آزادی نیاز به حضور پرشور و گسترده ی زنان در همه ی عرصه های زندگی دارد. از این روی، سازمان بین المللی زنان هزاره در مقطع حساس و سرنوشت ساز کنونی، با شرکت و حضور زنان فعال هزاره در کشور های مختلف جهان، پای به عرصه گذاشته و فعالیت های خود را آغاز می کند.

سازمان بین المللی زنان هزاره بر اساس اصول نامه ها، مرامنامه ها و کنوانسیون هایی همچون کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان، کنوانسیون جلوگیری و مجازات جنایات نسل کشی، کنوانسیون پناهندگان، کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض نژادی و بیانیه ی جهانی حقوق بشر، فعالیت های خود را پیش برده و تلاش می کند صدای زن، کودک و مرد هزاره را که در دو قرن اخیر با جنایات سازمان یافته همچون نسل کشی، برده داری، کوچ اجباری، تجاوز جنسی و جنایت جنگی روبرو بوده بلند کرده و تاریخ و فرهنگ هزاره را بصورت واقعی و حقیقی آن به جهان معرفی نماید.

سازمان بین المللی زنان هزاره در ابتدای کار وب سایت رسمی خود www.HazaraWomen.com را افتتاح کرده و سپس با گسترده تر کردن شبکه خود در درون جامعه هزاره و بیرون از جامعه هزاره در کشورهای مختلف، کار خود را ادامه می دهد.

سازمان بین المللی زنان هزاره، نهادی مستقل می باشد و برای پیشبرد اهداف خود با افراد، گروه ها و سازمان هایی که اهداف مشترک داشته باشند، همکاری نزدیک و تنگاتنگ خواهد داشت.

سازمان بین المللی زنان هزاره از تمام زنان هزاره در سراسر جهان می خواهد، به این سازمان پیوسته و همچنین از مردان هزاره می خواهد، برای پیشبرد اهداف این سازمان همکاری های لازم را داشته باشند.

سازمان بین المللی زنان هزاره

8 مارچ 2013
www.HazaraWomen.com