https://www.kabulpress.org/ [en]Kabul Press? is a critical, independent, multilingual platform publishing uncensored, creative journalism in Hazaragi, Dari, Persian, and English. It amplifies underrepresented voices, challenges dominant narratives, and defends human rights and democracy, with a focus on the Hazara genocide and the struggles of stateless nations.[fa]کابل پرس رسانه ای آزاد و انتقادی است که بدون سانسور به زبان های هزاره گی، دری و پارسی منتشر می شود. کابل پرس با چالش روایت های غالب، صداهای سرکوب شده را برجسته کرده و با دفاع از حقوق بشر و دموکراسی، بر نسل کشی هزاره و رنج ملت های بدون دولت تمرکز می کند.[/multi] fa SPIP - www.spip.net https://mail.bamyanpress.com/local/cache-vignettes/L144xH41/siteon0-0acbd.png?1769345167 https://www.kabulpress.org/ 41 144 https://mail.bamyanpress.com/article239964.html https://mail.bamyanpress.com/article239964.html 2016-01-02T13:00:00Z text/html fa مسعود اندیشمند <p>رئیس جمهور افغانستان آقای اشرف غنی که چندی پیش در رابطه با قرارداد پروژه ی تاپی سخن میگفت، در پاسخ به پرسشی از یک خبرنگار رادیو آزادی اظهاری در مورد تعریف افغانستان داشت که اینجا کوتاه به تحلیل و ارزیابی میگیرم. افغانستان = اشرف غنی اشرف غنی = به تمام مردم افغانستان تمام مرد افغانستان = کسانیکه سرشان کسی کاری ره بزور انجام داده نمیتوانند تعریف افغانستان از نظر رئیس جمهور: "اشرف غنی ضرب سی میلیون. سر مه کسی کدام کاره بزور انجام داده میتانه که سر افغانستان انجام بته." بگذارید که این اظهار (…)</p> - <a href="https://mail.bamyanpress.com/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> <img src='https://mail.bamyanpress.com/local/cache-vignettes/L139xH150/arton239964-c7967.jpg?1769352897' class='spip_logo spip_logo_right' width='139' height='150' alt="" /> <div class='rss_texte'><p>رئیس جمهور افغانستان آقای اشرف غنی که چندی پیش در رابطه با قرارداد پروژه ی تاپی سخن میگفت، در پاسخ به پرسشی از یک خبرنگار رادیو آزادی اظهاری در مورد تعریف افغانستان داشت که اینجا کوتاه به تحلیل و ارزیابی میگیرم. <br class='autobr' /> افغانستان = اشرف غنی<br class='autobr' /> اشرف غنی = به تمام مردم افغانستان <br class='autobr' /> تمام مرد افغانستان = کسانیکه سرشان کسی کاری ره بزور انجام داده نمیتوانند<br class='autobr' /> تعریف افغانستان از نظر رئیس جمهور: <br class='autobr' /> "اشرف غنی ضرب سی میلیون. سر مه کسی کدام کاره بزور انجام داده میتانه که سر افغانستان انجام بته." <br class='autobr' /> بگذارید که این اظهار آقای غنی را یک کمی تجزیه و تحلیل کنم. <br class='autobr' /> اول آقای اشرف غنی (توسط خود اشرف غنی) تعریف شده که تعریفش چنین است. سر من کسی کدام کار را بزور انجام داده نمیتواند، که یک بخش این اظهار/ادعا است و بخش دومش، که در خود جمله نهفته این است: چون که من از افغانستان هستم. یعنی سر مه کسی کدام کاره بزور انجام داده نمیتانه چون من افغان هستم و بخش دیگرش نتیجه گیری است که سر افغانستان هم کسی کاری ره بزور انجام داده نمیتانه. <br class='autobr' /> یعنی: سر مه کسی کدام کاره بزور انجام داده نمیتانه چونکه من افغان هستم. چون که من افغان هستم این خاصیت را دارم. پس من، اشرف غنی ضرب سی میلیون. یعنی سی میلیون افغان هم همین خاصیت را دارد. <br class='autobr' /> رئیس جمهور گاهی سخنان مضحک و نامعقولی گفته است اما تا هنوز این اظهارات وی شاید مضحک ترین و نامعقول ترین اظهاراتش باشد. امید که منتظر بعدییش نباشیم!<br class='autobr' /> دو چیز مهم در مورد این نوع اظهارات را باید در نظر داشت. <br class='autobr' /> اول: تفکر قالبی و پیش داوری که اظهارات کلیشه ای و پیش داورانه در مورد یک کشور یک منطقه یا یک گروه میباشد در بین بعضی ها مروج است. بر اساس این تفکر قالبی مردم بنا بر اطلاعات کلیشه ای ایکه در یک جامعه از یک گروه، مردم، مذهب، مملکت و یک منطقه دارند پیش داوری میکنند. مثلا یک شخصی بدون هیچ نوع اطلاعی درستی در مورد مردم شمالی (چونکه همینطور بین بعضی مردم گفته شده است) پیشداوری دارند که ولا مردم شمالی بسیار دزد هستند. ویا ولا فلانی چون شیعه است آدم/حوای بسیار خراب است.... <br class='autobr' /> دو: کلیت بخشی generalization که بنا به استدلال استقرائی inductive reasoning استوار است که فرد از قضیه جزئی به نتیجه ی کلی میرسد. البته اگر بنا به روشِ تحقیقی درست صورت بگیرد/یا قبلا صورت گرفته باشد اگر اظهاراتی هم درآن مورد صورت بگیرد اشکالی ندارد. اما کلیت بخشی وقتی بدون در نظرداشت درست بودن آن (بنا به تحقیق قبلی) اگر صورت بگیرد اظهارات کلیشه ای و پش داورانه و تفکر قالبی چیزِ بیش نیست.</p> <p>یک چند دلیل در ردِ اظهارات این آقا: اول اینکه اظهارات جنابشان هیچ جنبه ی علمی ندارد، ازیک طرف همان کلیت بخشی بدون اثبات است و از طرف دیگر همان تفکر قالبی پیش داوری چیزی بیش نیست.</p> <p>آقای غنی شما اول فارغ التحصیل یک دانشگاه و آنهم در خارج کشور هستید، که سی میلیون افغان این ویژگی را ندارد. دوم اینکه شما با یک خانم امریکایی لیبانی الاصل ازدواج کرده اید بازهم سی میلیون مردم افغانستان این ویژگی را ندارند... پشت شما آقای کیری ایستاده است، سی میلیون مردم افغانستان آقای کیری که را ندارند!...<br class='autobr' /> آقای غنی که با داشتن پیشینه ی علمی "برجسته" آن هم در رشته ی مردم شناسی اجتماعی داشته، این نوع اظهارات وی در حقیقت به دار آویختن علم در کل است.</p> <p>امید که آقای رئیس جمهور در آینده پیش از باز کردن دهنش لحظه یی جملات بعدی ایکه از دهنش می آید تعمق کنند و بعداً اظهار بدارند.</p></div> <div class='rss_ps'><p>همان بخش اظهاراتش <a href="http://www.tubechop.com/watch/7503862" class="spip_url spip_out auto" rel="nofollow external">http://www.tubechop.com/watch/7503862</a><br class='autobr' /> و اینم خود لینک تمام سخنانش <a href="https://www.youtube.com/watch?v=Rh3S6pHWcV4" class="spip_url spip_out auto" rel="nofollow external">https://www.youtube.com/watch?v=Rh3S6pHWcV4</a><br class='autobr' /> منظورم از حوا در مجموع زن هست (آدم، حوا، متوجه شدین؟)</p></div> https://mail.bamyanpress.com/article239935.html https://mail.bamyanpress.com/article239935.html 2015-11-06T16:29:14Z text/html fa مسعود اندیشمند آموزش، مکاتب و دانشگاه <p>کاهش خشونتِ آموزگاران در برابر دانش آموزان وقتی میتواند مؤثر باشد که به چون و چراهای خشونت پرداخته شود و مطابق آن کاری صورت گیرد. پیگردهای قانونی درآنصورت میتواند مؤثر تمام شود، در غیر آن دردی را نمیتواند دوا کند. <br class='autobr' /> در خبر 6 طلوع خبری در مورد آموزگاری که دانش آموزی را لت و کوب میکند دیدم. این ویدیو که در شبکه های اجتماعی پخش شد واکنش های را با خود داشت. مقام دولتی هم واکنشی نشان داد. سخنگوی وزارت معارف گفت: "مطابق قانون معارف هرگونه تعذیب جسمانی شاگردها منع است. هر کسیکه ازین قانون خلاف ورزی (…)</p> - <a href="https://mail.bamyanpress.com/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> / <a href="https://mail.bamyanpress.com/mot16.html" rel="tag">آموزش، مکاتب و دانشگاه</a> <img src='https://mail.bamyanpress.com/local/cache-vignettes/L123xH150/arton239935-8ba59.jpg?1769352898' class='spip_logo spip_logo_right' width='123' height='150' alt="" /> <div class='rss_texte'><p>کاهش خشونتِ آموزگاران در برابر دانش آموزان وقتی میتواند مؤثر باشد که به چون و چراهای خشونت پرداخته شود و مطابق آن کاری صورت گیرد. پیگردهای قانونی درآنصورت میتواند مؤثر تمام شود، در غیر آن دردی را نمیتواند دوا کند.</p> <p>در خبر 6 طلوع خبری در مورد آموزگاری که دانش آموزی را لت و کوب میکند دیدم. این ویدیو که در شبکه های اجتماعی پخش شد واکنش های را با خود داشت. مقام دولتی هم واکنشی نشان داد. سخنگوی وزارت معارف گفت: "مطابق قانون معارف هرگونه تعذیب جسمانی شاگردها منع است. هر کسیکه ازین قانون خلاف ورزی میکنه بدون شک با برخورد قانونی روبرو میشه و بدون شک مطابق قانون به کیفر میرسه."</p> <p>جدا از حالت اسفبار معارف افغانستان، وقتی در مورد لت و کوب یک شاگرد توسط معلمش حرف زده میشود و سخن از پیگرد قانونی آن آموزگار میرود، پیگرد قانونی آن آموزگار (که اگر صورت گیرد) یک حل موقتی برای این مشکل است. <br class='autobr' /> بنا به تحقیقی در مورد معارف افغانستان که چند جمله ی درباره ی خشونت های فزیکی با شاگردان نگاشته شده است. ولی نویسنده وقتی یک حالت را خشونت فزیکی گفته است: "که آیا در بدن کدام طفل نشانه اي خشونت فیزیکی دیده شده است یا خیر..." که نتیجه ی آن آمار خشونت را خیلی پایین نشان میدهد (83.5 در صد جواب منفی داده اند، یعنی دربدن آنها نشانه ای خشونت فزیکی دیده نشده است).</p> <div class='spip_document_25734 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://mail.bamyanpress.com/local/cache-vignettes/L500xH611/amoozgarebad-326a1.jpg?1769352898' width='500' height='611' alt='' /> </figure> </div> <p>همینکه شاگرد مورد شکنجه ی فزیکی و روحی (سیلی زدن، با چوب زدن، قفپایی ورداشتن، از گوش گرفتن، سر میز ایستاد کردن، تنبیه کردن، پَتَکه کردن....) قرار میگیرد، شکنجه گفته میشود که هردو نوع شکنجه به روح و جسم کودک و نوجوان صدمه میرساند.</p> <p>به نظر من اگر درین تحقیق شکنجه ی فزیکی را به دو مورد تقسیم میکردند (یکی که در خود تحقیق از آن گفته شده است) و دیگر همینکه شاگرد مورد شکنجه ی فزیکی معلم قرار میگرفت بدون نشانه ای خشونت فزیکی در جسم کودک، فکر کنم که درینصورت آمار آن، اینکه دانش آموز مورد شکنجه قرار میگیرد بیشتر از 50 درصد خواهد میبود.</p> <p>گذشته از پیگرد قانونی معلمیکه شاگرد را لت و کوپ میکند که قسمیکه در بالا گفتم مشکل را ریشه کن نخواهد کرد، آیا دولت درین 14 سال پول هنگفتی را که برای این وزارت بدست آورده اند کاری در مورد کاهش خشونت فزیکی و روحی ای شاگردان از دست آموزگارشان کرده اند؟ آیا علت های خشونت معلمان در مقابل شاگردانشان را جستجو کرده اند؟ <br class='autobr' /> به نظر من تا وقتیکه چون و چراهای خشونت علیه شاگردان جستجو نشود، پیگرد قانونی معلمانِ شکنجه گر باعث کاهش خشونت در برابر شاگردان نخواهد شد.</p> <p>جمله ی آخر گزارشگر قسماً بیانگر مشکل خشونت دربرابر شاگردان است. "آگاهان میگویند که اگر با کودکان رفتار خشونت آمیز شود و آنان لت و کوپ شوند آنان در آینده انسانهای خشن بار خواهند آمد." یعنی ممکن معلمان امروزیکه شاگردان را مورد لت و کوپ قرار میدهند (با خنثی در نظر گرفتن عواملِ دیگر) با احتمال زیاد شاگردان دیروزی بودند که مورد لت و کوپ ملعمانشان قرار میگرفتند. البته این به این معنی نیست هر شاگردیکه (یا هر انسانیکه، سالیان پیش) مورد لت و کوپ قرار میگرفت صد در صد (امروز) باید دیگری را مورد لت و کوپ قرار دهد... ولی بدون شک گذشته تاثیرات خود را در آینده میداشته باشد.</p> <iframe width="560" height="315" src="https://www.youtube.com/embed/zv_g5JnipVE" frameborder="0" allowfullscreen></iframe></div> <div class='rss_ps'><p><a href="http://www.aihrc.org.af/media/files/Research%20Reports/Dari/waziat-taleem-tarbia-1387.pdf" class="spip_url spip_out auto" rel="nofollow external">http://www.aihrc.org.af/media/files/Research%20Reports/Dari/waziat-taleem-tarbia-1387.pdf</a></p></div> https://mail.bamyanpress.com/article212762.html https://mail.bamyanpress.com/article212762.html 2014-09-07T08:00:00Z text/html fa مسعود اندیشمند انتخابات در افغانستان <p>بن بست انتخاباتی افغانستان پس از سفر دومِ وزیر خارجه ی امریکا آغای جان کیری و دیدار وی با هر دو تیم، مردم را چشم براهِ شکستن این بن بست کرده بود. هردو نامزدان با تاکید به پیمانیکه بین شان در سفر اولی آغای کیری صورت گرفته بود، روند مذاکرات را همچنان ادامه دادند. و چیز مهمیکه در حضور آقای کیری صورت گرفته بود تعهد هردو نامزدان برای پذیرفتن نتیجه ی آرا (که بازرسی و شمارش تمام آرا از سر گرفته شده بود)، بود. و در عین حال هردو نامزدان تعهد بستند که هیچ کدام روند جاری را ترک نخواهند گفت. <br class='autobr' /> قسمیکه (…)</p> - <a href="https://mail.bamyanpress.com/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> / <a href="https://mail.bamyanpress.com/mot15.html" rel="tag">انتخابات در افغانستان</a> <img src='https://mail.bamyanpress.com/local/cache-vignettes/L129xH150/arton212762-cb789.jpg?1769352898' class='spip_logo spip_logo_right' width='129' height='150' alt="" /> <div class='rss_texte'><p>بن بست انتخاباتی افغانستان پس از سفر دومِ وزیر خارجه ی امریکا آغای جان کیری و دیدار وی با هر دو تیم، مردم را چشم براهِ شکستن این بن بست کرده بود. هردو نامزدان با تاکید به پیمانیکه بین شان در سفر اولی آغای کیری صورت گرفته بود، روند مذاکرات را همچنان ادامه دادند. و چیز مهمیکه در حضور آقای کیری صورت گرفته بود تعهد هردو نامزدان برای پذیرفتن نتیجه ی آرا (که بازرسی و شمارش تمام آرا از سر گرفته شده بود)، بود. و در عین حال هردو نامزدان تعهد بستند که هیچ کدام روند جاری را ترک نخواهند گفت.</p> <p>قسمیکه شاهد بودیم بدبختا نه چنین نشد. تیم اصلاحات هم روند انتخابات و هم مذاکرات سیاسی را با رقیب خود بخاطر اعتراض شان در جزئیات بازرسی و عدم رسیدن به یک توافق سیاسی، ترک گفتند.</p> <p>تیم اصلاحات روند مذاکرات سیاسی را دیروز ترک گفت و روند تخنیکی (بازسی آرا) را چند روز قبل. وقتی تیم اصلاحات روند انتخابات را ترک گفت تیم تحول به حضورش در روند ادامه داد، اما به تقاضای یوناما (بخاطرِ ظاهراً حفظ بیطرفی در شمارش و بازرسی آرا) تیم تحول هم روند را ترک گفت.</p> <p>حالا که ٩٠ در صد آرا بدون حضور هردو نامزدان بررسی شده است، یک نامزد کاملا روند و مذاکرات سیاسی را ترک گفته است و تیم دیگر بنا به تقاضای یوناما روند را ترک گفته است، اعلام صد در صد آرا چه معنی خواهد داشت؟</p> <p>تیم اصلاحات که مطمئن به نظر میرسد پس از شمارش صد در صد آرا کی برنده اعلام خواهد شد (که برایشان قانع کننده و قابل قبول نیست)، گفته است که تصمیم خود را برای حرکت بعدی پس از مشوره با اعضای تیم و مردم خواهند گرفت.</p> <p>اگر سر انجام هردو تیم به توافق سیاسی نرسند، بخصوص در این وضعیتِ خرابیکه کشور هم از نظر اقتصادی و هم امنیتی (که طالبان کم و بیش مناطقی در ١٤ ولایت کشور را بدست گرفته اند)، قرار دارد، نافرمانی های مدنی (درین وضعیت) کمتر ولی تصامیمِ دیگر، مانند اعلام حکومت موازی و یا امثال آن ممکن کشور را به هرج و مرج بکشاند.</p> <p>این نوع تصامیم از سوی اصلاحات، پشتیبانی امریکا و غرب را با خود نخواهد داشت. برعکس در صورت شورشِ بیشتر مردم به پشتیبانی تیم اصلاحات، امریکا دولت افغانستان را بخاطر خفه کردن این شورش همکاری خواهد کرد. درعین حال امریکا، غرب و رسانه های غربی در مجموع تیم اصلاحات را بدمعاشِ وضعیت افتضاحِ کنونی افغانستان خواهند پنداشت. امریکا به اصلاحات چنین خواهد گفت که بنا به تعهد یکه کردید، رو ندادن به روند بازشمارش آرا، (این که چرا اصلاحات روند را ترک گفت، جزئیات آن دیگر برای امریکا مطرح نخواهد بود)، شما برعکسِ آن را انجام دادید. روند را ترک گفتید، به تعهد خود پابند نماندید... موضع امریکا (وغرب) در قبال اصلاحات و همگرایی دگر روشن خواهد بود.</p></div> https://mail.bamyanpress.com/article209418.html https://mail.bamyanpress.com/article209418.html 2014-08-02T11:33:33Z text/html fa مسعود اندیشمند انتخابات در افغانستان <p>یک سازش بین دو کاندید حریفِ ریاست جمهوری ممکن یک نقشه راه سیاسی را ارائه کند. <br class='autobr' /> برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در افغانستان فقط چند ماه قبل از خروج نیروهای رزمی غرب مخاطره آمیز تلقی میشد. حتی قبلا یکی از کاندیدان، داکتر عبدالله عبدالله در واکنش به نتایج ابتدایی که بطور مشکوکی حاکی از پیشتاز بودن حریفش اشرف غنی داشت ادعای تقلب "گسترده" در انتخابات نمود که به نفع حریفش صورت گرفته بود. احتمال این وجود داشت که این بحران سیاسی، کشور را به هرج و مرج و حتی به جنگ فرو برد. اما با این حال، این لحظه (…)</p> - <a href="https://mail.bamyanpress.com/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> / <a href="https://mail.bamyanpress.com/mot15.html" rel="tag">انتخابات در افغانستان</a> <img src='https://mail.bamyanpress.com/local/cache-vignettes/L113xH150/arton209418-c951d.jpg?1769352898' class='spip_logo spip_logo_right' width='113' height='150' alt="" /> <div class='rss_chapo'><p>یک سازش بین دو کاندید حریفِ ریاست جمهوری ممکن یک نقشه راه سیاسی را ارائه کند.</p></div> <div class='rss_texte'><p>برگزاری انتخابات ریاست جمهوری در افغانستان فقط چند ماه قبل از خروج نیروهای رزمی غرب مخاطره آمیز تلقی میشد. حتی قبلا یکی از کاندیدان، داکتر عبدالله عبدالله در واکنش به نتایج ابتدایی که بطور مشکوکی حاکی از پیشتاز بودن حریفش اشرف غنی داشت ادعای تقلب "گسترده" در انتخابات نمود که به نفع حریفش صورت گرفته بود. احتمال این وجود داشت که این بحران سیاسی، کشور را به هرج و مرج و حتی به جنگ فرو برد. <br class='autobr' /> اما با این حال، این لحظه ی خطرناک میتواند شگفت انگیزانه یک نتیجه ی پرباری داشته باشد. بخاطر تکاپوی وزیر خارجه ی امریکا، جان کری و حسن نیت هردو کاندیدان که پس از درک عمق قضیه از موقع خود عقب نشینی کردند، این فاجعه دفع شده است. معامله ی آنها اشاره به یک ساختار سیاسی ای دارد که نسبت به ساختار سیاسی فعلی باید بهتر کار کند.</p> <div class='spip_document_23499 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://mail.bamyanpress.com/local/cache-vignettes/L500xH282/20140719_ldp005_0-a34e3.jpg?1769352898' width='500' height='282' alt='' /> </figure> </div> <p>در دور اول انتخابات بخاطر انتخاب جایگزین حامد کرزی به عنوان رئیس جمهور نزدیک به هفت میلیون اهالی افغانستان به پای صندوق های رای رفتند. اما در دور دوم، داکتر عبدالله هیچ سودی از ٤٥ درصد یکه در دور اول، در آن میدانِ مزدحم رقابت (با در نظرداشت هفت نامزد انتخاباتی) را از آنِ خود کرده بود، نبرد (در دور دوم که تنها دو نامزد وجود داشت، آقای عبدالله حتی به ٤٤ درصد هم نرسیده بود). در همین حال، سهم رقیب وی، آقای غنی از ٣١ در صد در دور اول به ٥٦ در صد در دور دوم صعودکرد. اما بطور مشکوکی مشارکت مردم با بیش از یک میلیون رای در دور دوم افزایش یافت (این درحالیست که میزان مشارکت در دور دوم کمتر از دور اول بود – مترجم.). آقای غنی که از پشتیبانی آقای کرزی برخوردار است در انتخابات سال ٢٠٠٩ آرا را از داکتر عبدالله دزدیده بود. این بار پشتیبانان داکتر عبدالله تهدید به ایجاد یک دولت مجزا نمودند. این ممکن منجر به جنگ داخلی شود. <br class='autobr' /> رئیس جمهور امریکا، بارَک اوباما با داکتر عبدالله تیلفونی صحبت کرد و تهدید به توقف همه کمک های نظامی و مالی امریکا نمود. داکتر عبدالله از موقف (پشتیبانان) خود عقب نشینی کرد. در عوض، امریکا وعده داد که زیر نظارت بین المللی هر رای بازرسی خواهد گردید (فعلاً این کار –با چالشهایی همچنان- ادامه دارد- مترجم). مراسم تحلیف رئیس جمهور جدید از دوم آگیست (١١ اسد) به آخرِ این ماه (شروع سنبله) به تعویق افتاد. در حقیقت این بطور کامل روشن نیست که یک بازرس چه اندازه تقلب را پیدا خواهد کرد (و این پاکسازی را به پیش خواهد برد). اما هردو کاندیدان قول داده اند که نتیجه هر چه بود بپذیرند، و پذیرفتنِ نتایج مهمتر از شمارش واقعی آن خواهد بود.<br class='autobr' /> این معامله آنطوریکه یک راه حل کوتاه مدت محسوب میشود، در دراز مدت حاکی از وعده ی راه حلی برای مشکلات ساختاری سیاسی افغانستان برخوردار است. قدرت بیش از حد در درفتر رئیس جمهور (آقای کرزی) متمرکز است. در سال ٢٠٠٤ زمانیکه قانون اساسی به تصویب رسید، تمرکز شدید قدرت (در پایتخت) – بطور مثال، تمام والی های ولایات و روئسای پلیس توسط رئیس جمهور منصوب میگردند – و به نظر میرسید که این کار بهترین شیوه برای ثابت نگهداشتن کشور باشد. ولی حالا (همین تمرکز قدرت) کشور را درحال از هم "پاشیدن" است. وفاداری های سیاسی و پیوند های اجتماعی نیاز به همکاری های محلی (منطقوی در سطح کشور) دارد. اما توانایی آقای کرزی برای دورزدن نهادها با تشکیل شبکه ی حمایت از شخص خودش توسعه دیموکراسی در افغانستان را از رشد باز مانده است و هیچ کاری برای کاهش فساد انجام نداده است. یک سیستم رای دهی عجیب، که برای اصلاحات نیاز دارد، از شکل گیری احزاب سیاسی واقعی جلوگیری کرده است و منجر به یک قوه ی مقننه ی ضعیف و غیر قابل کنترل گردیده است. <br class='autobr' /> بر اساس این توافق با میانجیگری آقای کری، یک دولت وحدت ملی بمیان خواهد آمد. برنده ی انتخابات رئیس جمهور خواهد شد، اما بازنده (و یا نامزد وی-کسی را که بازنده ی انتخابات برای این جایگاه پیشکش میکند) "رئیس شورای اجرایی" خواهد شد، یک پست جدیدی که دلالت بر مشارکت قدرت دارد. سپس، پس از دو سال، لویه جرگه یی برپا خواهد شد تا تغیراتی در قانون اساسی را که شامل ایجاد پُست نخست وزیری باشد به تصویب برسانند. نخست وزیر درینصورت رتبه ی پایین تر از رئیس جمهور خواهد داشت اما دارای قدرت اجرایی خواهد بود.<br class='autobr' /> این چنین ساختار سیاسی حاکی از انعکاس بهتر واقعیت از یک کشوری است که از لحاظ قومی متنوع، کشوری مملو از فساد اداری، بیزانسی که در آن داد و گرفت (طرز حکومت غیر متمکرزی) نسبت به شیوه ی سیاسی- که تمام سیاست تنها مربوط به یک برنده میباشد – میکند، راحت تر خواهد بود. این همچنان ممکن برای طالبانی میانه رو و فاقد دیدگاه های بسیار افراطی که در سیستم فعلی جایی نمی یابند، راهی برای ارائه ی بیرونرفت از خشونت آنها باشد. اگر رهبران افغانستان این همه را بتوانند عملی کنند، آنها به کشورشان یک خدمتی کلانی خواهند نمود. <br class='autobr' /> همانطوریکه اغلب در افغانستان اتفاق می افتد، ممکن همه چیز بطور ناگهانی به قهقرا بکشد. اما آقای کری در تظمین اینکه یک بحران خوب به هدر نرفته است کمک نموده است.</p></div> <div class='rss_ps'><p><a href="http://www.economist.com/news/leaders/21607857-fudge-between-two-feuding-presidential-candidates-may-offer-political-road-map-useful" class="spip_url spip_out auto" rel="nofollow external">http://www.economist.com/news/leaders/21607857-fudge-between-two-feuding-presidential-candidates-may-offer-political-road-map-useful</a></p></div> https://mail.bamyanpress.com/article201266.html https://mail.bamyanpress.com/article201266.html 2014-06-11T19:55:53Z text/html fa مسعود اندیشمند <p>متفکر دوم جهان اینبار از خطاب نمودن بچی خر به خطاب نمودن معظم به شخصیتی چون ملا عمر عروج کرده است. <br class='autobr' /> رهبر تحول و تداوم کاندید ریاست جمهوری داکتر اشرف غنی احمد زی ممکن پس از ارزیابی تیم رقیبش که بطور متداوم از چهار سو چه شخصیت های سیاسی، چه شخصیت های مدنی (به شمول تعداد طبقه ی بانوان کشور) یا چه شخصیت های ورزشی طرفداری خویش را از تیم رقیب اعلان کرده اند، دست و پاچه به نظر میرسد. در سخنرانی ای، آقای غنی به شخصیت هایی تکیه زده است و آنها را معظم خطاب نموده است که شخصیت های جدال آمیز و منفور در (…)</p> - <a href="https://mail.bamyanpress.com/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> <img src='https://mail.bamyanpress.com/local/cache-vignettes/L123xH150/arton201266-6fa70.jpg?1769352898' class='spip_logo spip_logo_right' width='123' height='150' alt="" /> <div class='rss_texte'><p>متفکر دوم جهان اینبار از خطاب نمودن بچی خر به خطاب نمودن معظم به شخصیتی چون ملا عمر عروج کرده است.</p> <p>رهبر تحول و تداوم کاندید ریاست جمهوری داکتر اشرف غنی احمد زی ممکن پس از ارزیابی تیم رقیبش که بطور متداوم از چهار سو چه شخصیت های سیاسی، چه شخصیت های مدنی (به شمول تعداد طبقه ی بانوان کشور) یا چه شخصیت های ورزشی طرفداری خویش را از تیم رقیب اعلان کرده اند، دست و پاچه به نظر میرسد. در سخنرانی ای، آقای غنی به شخصیت هایی تکیه زده است و آنها را معظم خطاب نموده است که شخصیت های جدال آمیز و منفور در بین مردم افغانستان شمرده میشوند.</p> <p>بخشی از سخنان آقای غنی درین مورد: "پایداره سوله معنا دا ده چه د دی خاوری ټول معظم شخصیتونه برته دی خاوری کی په سوله ځوند وکی. انجینیر صیب حکمتیار نه ملا صیب مد عمر نه (محمد عمر) غواړو چه راڅی د سوله په میزکی راسره کینی."</p> <p>البته همخوانی در رابطه به شخصیت های سیاسی و نظامی افغانستان در میان مردم این کشور بطور کل وجود ندارد. اگر شخصی در میان بخشی از نفوس افغانستان قهرمان ملی (که رسماً توسط دولت این لقب داده شده است) خطاب میشود همان شخص در میان برخی خائین، جنایتکار و امثال آن خطاب میگردد.</p> <p>ولی در رابطه به دو شخصیتی که آقای غنی به آن اشاره کرده است، فکر کنم در میان اکثریت مردم افغانستان دهشت افگن، مجرم، قاتل... شناخته شده اند. ملا عمر شخصیکه زیر رهبری اش ده ها مکاتب و مدارس در افغانستان به آتش کشیده میشود، سر ده ها نوجوان (که سن برخی شان از ١٣ و ١٤ عبور نمیکند) به بهانه ی تهمتِ جاسوسی به امریکا بریده میشود، به همینطور سر ده ها تن از سربازان کشور به بهانه های وحشی ای بریده میشود، و هزاران تن از شهروندان کشور که توسط خود مرداری ها، حملات انتحاری طالبان (زیر رهبری همین امیرالمومنین) درین ١٣ سال ازبین رفته اند را، این متفکر دوم جهان، شخصیت معظم میداند.</p> <p>بحث و پرسش اصلی البته درینجا بحثِ دست دراز کردن آقای غنی برای دعوت ملا عمر و آقای حکمتیار نیست، بلکه پرسش اصلی معظم خطاب کردن آقای غنی به این دو شخصیت است. شخصیت های که به همه مردم افغانستان هویداست که دهشت افگن، قاتل... هستند.</p></div> https://mail.bamyanpress.com/article189756.html https://mail.bamyanpress.com/article189756.html 2014-02-02T09:34:59Z text/html fa مسعود اندیشمند <p>گرفته شده از روزنامه ی فایننشِیَل تایمز نویسنده: احمد رشید برگردان: مسعود اندیشمند <br class='autobr' /> خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان در سال جاری به همسایگان این کشور مانند خود افغانها تقریباً یکسان نگران کننده است. پنج کشور آسیای مرکزی – ازبکستان، تاجیکستان، قزاقستان، قرقیزستان و ترکمنستان – ترس از یک خیزش ناگهانی در تروریزم اسلامی دارند، همچنان ترس از افزایش ورود هروئین و سیلی از پناهندگان. مداخله ی به رهبری امریکا در افغانستان که هدف آن ریشه کن کردن القاعده از افغانستان بود، احتمالاً در عوض تخمِ (…)</p> - <a href="https://mail.bamyanpress.com/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> <img src='https://mail.bamyanpress.com/local/cache-vignettes/L136xH150/arton189756-90e86.jpg?1769352898' class='spip_logo spip_logo_right' width='136' height='150' alt="" /> <div class='rss_chapo'><p>گرفته شده از روزنامه ی فایننشِیَل تایمز <br class='autobr' /> نویسنده: احمد رشید<br class='autobr' /> برگردان: مسعود اندیشمند</p></div> <div class='rss_texte'><p>خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان در سال جاری به همسایگان این کشور مانند خود افغانها تقریباً یکسان نگران کننده است. پنج کشور آسیای مرکزی – ازبکستان، تاجیکستان، قزاقستان، قرقیزستان و ترکمنستان – ترس از یک خیزش ناگهانی در تروریزم اسلامی دارند، همچنان ترس از افزایش ورود هروئین و سیلی از پناهندگان. مداخله ی به رهبری امریکا در افغانستان که هدف آن ریشه کن کردن القاعده از افغانستان بود، احتمالاً در عوض تخمِ جهادگرایی را در یک میدان وسیعتر افشانده است.</p> <p>عبدالعزیز کامیلوف، وزیر خارجه ازبکستان و ایرلَن ادریسوف همتای قزاقی اش از تهدید های جدی برای امنیت منطقوی پس از ٢٠١٤ هشدار داده اند. رئیس جمهور تاجیکستان امام علی رحمانوف خروج غرب را "یک موضوعی با عمیق ترین نگرانی" توصیف کرده است. قاچاق مواد مخدر یک منبع بزرگ درآمد برای شبه نظامیانی که به آسانی وارد ترکمنستان، ازبکستان و تاجیکستان از طریق مرز ١٢٠٠ مایلی (تقریباً ١٩٣١ کیلومتری) افغانستان میشوند، است.</p> <p>در خفا مقامات روسی در مورد خروج امریکایی ها ابراز نگرانی میکنند. اما ماسکو همچنان این خلای سیاسی را به عنوان یک فرصتی بخاطر مستحکم کردن خود در منطقه ایکه آن را همواره حیاط پشتِ خانه ی خود پنداشته، استفاده میکند. کریملین به قرغیزستانِ وعده ی ١,١ میلیارد دالر کمک نظامی و بخشش بدهی به ارزش ٥٠٠ میلیون دالررا وعده داده است. در عوض، بیشکک برای بستن یک پایگاه هوایی امریکا در کشور (با کرملین) موافقت نموده است. در تاجیکستان، در اکتوبر سال گذشته پارلمان برای اجازه ی مستقر نمودن٦٠٠٠ نیروی روسیه تا ٣٠ سال دیگر داخل خاک تاجیکستان رای داد.</p> <p>چین هم، وارد این مزایده شده است. این کشور مقامات ارشد خود را به سفر های درازمدتِ کشور های آسیای مرکزی بخاطر نگه داشتن چشم اندازی برای افزایش تجارت و وعده ی میلیارد ها دالر به عنوان وام و سرمایه گذاری نمودن در پروژه های زیربنایی فرستاده است. یکی دیگر از ابتکار چینی ها، سازمان همکاری شانگهای، کمک به ارتش (کشورهای) آسیای مرکزی را سوق میدهد. چین و روسیه بحث های شدید را با کشورهای مانندِ هند، پاکستان و ایران براه اندخته اند تا به یک رهبافت مشترک برای برقراری ثبات در افغانستان به موافقت برسند.</p> <p>ترس برای ثبات آسیای مرکزی، با گزارشهای که جنبش اسلامی ازبکستان در حال ایجاد پایگاه در امتداد مرز افغانستان است افزایش یافته است. جنبش اسلامی ازبکستان با متحدان شان که القاعده و طالبان را هم شامل میشود، در حال آماده سازی برای تزریق جنگجویان بیشتر پس از ترک امریکایی ها در افغانستان است. ستیزه جویان پاکستانی کمک به جنبش اسلامی ازبکستان را سخاوتمندانه با اسلحه، پول و استخدام سرباز ادامه میدهند.</p> <p>این گروه در حال حاضر دارای پایگاه ها در اطراف شهر شمالی افغانستان کندز است. با این حال، تحولات در ولایت بدخشان در شمال شرق کشور – که از تاجیکستان تنها با رودِ باریکِ پنج جدا شده است – در حال حاضر به یک تهدید حتی بزرگتر به امنیت در منطقه اشاره میکند. صد ها افراد حزب جنبش اسلامی ازبکستان در حال تلاش برای اشغال چندین ولسوالی در بدخشان اند. ازین مناطق (در بدخشان) جنوبِ تاجیکستان، مرز شمال غربِ پاکستان و شرق افغانستان با فاصله ای اندکی قابل توجه ای قرار دارد. گام بعدی برای شبه نظامیان حفظ تمامی راهرو شمال شرق افغانستان که یک پایگاه عملیاتی برایشان ارائه میکند خواهد بود.</p> <p>اما با وجود موجودیت منافع مشترک بزرگ با مبارزه با این تهدید، این پنج کشور باهم درین مورد متحد نیستند، آنها قادر به توافق به یک سیاست مشترک در مورد چگونگی ایجاد ثبات در افغانستان نیستند. <br class='autobr' /> قاچاق مواد مخدر، فساد اداری و فقر در تاجیکستان متداول است. در ازبکستان، اسلام کریموف رئیس جمهور ٧٥ ساله که دفتر ریاست جمهوری را به مدت تقریباً ربعِ یک قرن بدست دارد در حال حاظر به یک بحران جانشینی، قسمیکه دو دخترش بر سر جانشینی او مجادله دارند دچار است. برمبنای گزارش دیده بان حقوق بشر زندان های رئیس جمهور این کشور زندانیان سیاسی بیشتر نسبت به بقیه اتحاد جماهیر شوروی سابق دارد. تنها قرغیزستان، که هیچ خط مرزی با افغانستان ندارد کشوری با شباهت های دموکراسی است. اما دولت ضعیف این کشور به آسانی باعث هدف گیری حملات جنبش اسلامی ازبکستان میشود.</p> <p>کشور های آسیای مرکزی باید بر این چالش های مشترک پیروز شوند. برای جلوگیریی بازخیزی جهادگرایی افغانی از گسترش آن در سراسر منطقه ضرورت به اقدام هماهنگی از طرف همسایگان افغانستان دارد. همچنان غرب باید نقش سازنده تری بازی کند. کشور های بازمانده از جماهیر سابق شوروی احساس میکنند که توسط دولت های امریکا و افغانستان نادیده گرفته شده اند، و به اعضای ناتو که به پایان دادنِ جنگ در افغانستان شکست خورده اند بی اعتماد شده اند. بازگرداندنِ اعتماد آنها (امریکا و افغانستان) یک امر فوریست. برای آسیای مرکزی خیلی چیزها در معرض خطر قرار دارد تا گذاشته شود که شکست بخورد.</p> <hr class="spip" /> <p><a href="http://www.ahmedrashid.com/wp-content/archives/afganistan/articles/pdf/CentralAsianstatesmustunitetohaltthespreadofjihadism.pdf" class="spip_out" rel="external">منبع</a></p></div> https://mail.bamyanpress.com/article184523.html https://mail.bamyanpress.com/article184523.html 2013-12-16T13:39:23Z text/html fa مسعود اندیشمند <p>گفتن این سخت است که کدام یکی از این موارد، بد ترین حالت حامد کرزی را منعکس میسازد: همراهان دزد سالار وی(غارتگر)، یا ناسپاسی عمیق او به سربازان غربی ای که وی را با خون خود در کرسی قدرت نگه داشته اند. اما استعداد وی در غوغاهای غلط و غافلگیرانه باید ناشی از یکی آن دو مورد باشد. <br class='autobr' /> در لویه جرگه، یک مجلسی متشکل از ٢٥٠٠ بزرگان افغان، که بخصوص توسط آقای کرزی جمع آوری شده بود به اتفاق آراء به امضای پیمان امنیتی میان افغانستان و امریکا رای دادند. این پیمان پایۀ قانونی را برای ٨٠٠٠ تا ١٢٠٠٠ نیروهای (…)</p> - <a href="https://mail.bamyanpress.com/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> <img src='https://mail.bamyanpress.com/local/cache-vignettes/L132xH150/arton184523-a1857.jpg?1769352898' class='spip_logo spip_logo_right' width='132' height='150' alt="" /> <div class='rss_texte'><p>گفتن این سخت است که کدام یکی از این موارد، بد ترین حالت حامد کرزی را منعکس میسازد: همراهان دزد سالار وی(غارتگر)، یا ناسپاسی عمیق او به سربازان غربی ای که وی را با خون خود در کرسی قدرت نگه داشته اند. اما استعداد وی در غوغاهای غلط و غافلگیرانه باید ناشی از یکی آن دو مورد باشد.</p> <p>در لویه جرگه، یک مجلسی متشکل از ٢٥٠٠ بزرگان افغان، که بخصوص توسط آقای کرزی جمع آوری شده بود به اتفاق آراء به امضای پیمان امنیتی میان افغانستان و امریکا رای دادند. این پیمان پایۀ قانونی را برای ٨٠٠٠ تا ١٢٠٠٠ نیروهای امریکا و ناتو پس از ٢٠١٤ هنگامیکه آنها به عملیات جنگی در افغانستان خاتمه میدهند، فراهم میکند. توافق بر سرِ این پیمان که ماه هاست به درازا می کشد، اما حالا رئیس جمهور افغانستان به طور ناگهانی، پیمان مذکور را توسط تصمیم شخصی خودش با امتناع از امضابه مخاطره کشانده است. بااینکه جناب کرزی میداند که امریکایی ها پافشاری می نمایند تا همه چیز تا آخر سال ٢٠١٣ موفقانه تمام شود (بخاطر اینکه امریکایی ها میخواهند پس از آن برنامه ریزی خود را آغاز کنند)، ولی حالا کرزی به این باور است که جانشین وی در پای این توافقنامه امضاء بگذارد. این به این معنی است که باید تا پس از انتخابات ریاست جمهوری تا پس از ماه اپریل ٢٠١٤ منتظر ماند. سوزان رایس، مشاور امنیت ملی امریکا، یک ملاقاتی را دو هفته پیش در کابل با تندخویی خاتمه داد. وی گفت که بدونِ امضای به موقع توسط آقای کرزی، آمادگی ها برای "گزینه ی صفر" – خروج تمام نیرو های خارجی از افغانستان پس از ٢٠١٤ خواهد انجامید.</p> <p>این امر میتواند فاجعه آمیز برای افغانستان تمام شود. بر اساس این پیمان امریکا و متحدانش به نیروهای ارتش ملی افغانستان "تمرین، کمک و مشوره" میدهند؛ که در حال حاضر رهبری تقریباً تمام عملیات علیه شورشیان طالبان را همین نیروها بدست دارند. حضور امریکایی ها برای فراهم نمودن تدارکات، پشتیبانی هوایی، اطلاعات و "کمک انتقال نظامی و مجروحان نظامی به بیمارستان" حیاتی است. و همچنان ادامۀ کمک های نظامی و توسعه ای مهم پنداشته می شود. بخش بزرگ هزینۀ سالانۀ ٤ میلیارد دالرِ مورد نیاز برای پایدارسازی نیروهای نظامی افغانستان از کمک آمریکا می آید. در حالی که همینطور کمک کنندگانِ دیگرِ بین المللی به همین مقدار پول برای برنامه های ملکی وعده داده اند.</p> <p>بدون یک توافقنامۀ امنیتی تمام این کمک ها در معرض خطر قرار میگیرد. آخرین باری که یک ابر قدرت، نیروهای خود را از افغانستان خارج نمود و کمک های خود را به نیروهای افغان که فعالانه در مقابل شورشیان می جنگیدند قطع کرد(روسیه در سال ١٩٩٢)بود و در نتیجۀ آن، کشور افغانستان در جنگ داخلی فرو رفت. تنها همین یک چشم انداز کافیست که بسیاری افغانها وحشت زده شوند. دستاورد های دهۀ گذشته از نظر آموزش و پرورش (به ویژه برای دختران)، بهداشت، رسانه های پرجنب و جوش، کسب و کار های جدید و ظهور جوانان حرفه ای شایستۀ افغان از دست خواهد رفت.</p> <p>چرا آقای کرزی باید این همه را به مخاطره اندازد؟ این قلاش( حیله گر مفلس و بیکاره)قدیمی شاید سعی کند تا به نفوذ خود تا وقتیکه دفتر را ترک بگوید ادامه بدهد. و یا شاید هم بخاطر خشم انباشته شدۀ وی با امریکایی ها باشد. او اغلب جنگ میان امریکایی ها و طالبان را که قربانی آن شهروندان افغانستان هستند، نکوهش می کند. وی بخصوص از یورش نیروهای خارجی به خانه های افغانها متنفر است. وی همچنان به نحوی که متحدانش او را تعریف میکنند عصبانی است (وی با شادمانی در لویه جرگه گفت: "آنها به من اعتماد ندارند و من به آنها"). مهمتر از همه، او فکر میکند که کشورش برای امریکایی ها از اهمیت خیلی زیاد برخوردار است و به آسانی افغانستان را رها نمیکنند. <br class='autobr' /> صحبت با جانشینانش</p> <p>آقای کرزی بطور خطرناکی (با این کارهایش) بطور اغراق آمیز (با کوشش کردن اینکه دست بالا درین چانه زنی داشته باشد) به پیش میرود. بیشتر امریکایی ها برین باور اند که جنگ در افغانستان دست آوردِ چندانی نداشته است، و خیلی خوشحال خواهند شد تا (هرچه زودتر) از اینجا رهایی یاببند. اما آقای کرزی در مورد یک چیز به حق است: این به منافع غرب نیست که افغانستان را رها کنند تا این کشور از هم بپاشد و بار دیگر به پایگاهِ افراط گرایان و جهادی ها تبدیل شود. القاعده که در مناطق قبیله ای کوهستانی پاکستان پنهان شده اند، ضعیف شده اند اما ازبین نرفته اند. حفظ یک نیروی ضد تروریسم در افغانستان خیلی مهم تر از آن است تا بخاطر چنین روشی (مزاجی و رنجشی آقای کرزی) آن را از دست داد. قسمیکه لویه جرگه نشان داد، بسیاری از افغانها خواستار ماندنِ امریکا هستند؛ همینطور دو نامزد پیشروِ ریاست جمهور عبدالله عبدالله و اشرف غنی که به ترتیب وزیر اسبق خارجه و دارایی بودند پشتیبانِ ماندنِ امریکا در افغانستان هستند. امریکا باید با آنها شروع به برنامه ریزی کند و همچنان سرِ وزرای مورد نظرشان صحبت کند. آقای کرزی دیگر تا آنوقت به زودی خواهد رفت.</p></div> <div class='rss_ps'><p><a href="http://www.economist.com/news/leaders/21591178-best-way-cope-hamid-karzais-latest-stunt-deal-his-successors-too-important" class="spip_out" rel="external">در مقاله یک هفته نوشته شده است، چون ترجمه ی آن یک هفته پس صورت گرفت به این خاطر در ترجمه دو هفته نوشته شده است</a></p></div> https://mail.bamyanpress.com/article178516.html https://mail.bamyanpress.com/article178516.html 2013-10-23T21:22:15Z text/html fa مسعود اندیشمند <p>گرفته شده از هفته نامه ی ایکونومیست/ برگردان به فارسی مسعود اندیشمند <br class='autobr' /> تعداد شگفت آور مردم پاکستان از حملات هواپیماهای بدون سرنشین امریکایی حمایت میکنند. <br class='autobr' /> نظر سنجی های ملی (پاکستان) نشان میدهد که پاکستانی ها عمدتاً مخالف حملات هواپیماهای بدون سرنشین سی آی ای علیه ستیزه جویان مظنون در مناطق سنگلاخ قبیله یی نزدیک مرز افغانستان هستند. این حملات توسط بسیاری به عنوان سوء استفاده از حق حاکمیت (توسط امریکا)، یک نماد خود بینی امریکایی و علت مرگ و میر غیر نظامیان دیده میشود. زمانیکه صوفیه خان، مدیر (…)</p> - <a href="https://mail.bamyanpress.com/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> <img src='https://mail.bamyanpress.com/local/cache-vignettes/L144xH150/arton178516-1b79b.png?1769352898' class='spip_logo spip_logo_right' width='144' height='150' alt="" /> <div class='rss_chapo'><p>گرفته شده از هفته نامه ی ایکونومیست/ برگردان به فارسی مسعود اندیشمند</p></div> <div class='rss_texte'><p>تعداد شگفت آور مردم پاکستان از حملات هواپیماهای بدون سرنشین امریکایی حمایت میکنند.</p> <p>نظر سنجی های ملی (پاکستان) نشان میدهد که پاکستانی ها عمدتاً مخالف حملات هواپیماهای بدون سرنشین سی آی ای علیه ستیزه جویان مظنون در مناطق سنگلاخ قبیله یی نزدیک مرز افغانستان هستند. این حملات توسط بسیاری به عنوان سوء استفاده از حق حاکمیت (توسط امریکا)، یک نماد خود بینی امریکایی و علت مرگ و میر غیر نظامیان دیده میشود. زمانیکه صوفیه خان، مدیر مکتبی از اسلام آباد، دراکتوبر سال پار با صد ها نفر از فعالان حملات ضد هواپیماهای بدون سرنشین به یک شهرک ناامن در جوار مناطق قبیله ای فدرال رفته بودند، به آنچه که برخی از افراد قبایل (در مورد این حملات) سخن میگفتند، حیرت زده شده بود.</p> <p>یک فرد از وزیرستان جنوبی خشمگینانه به خانم صوفیه گفت که او و خانواده اش حملات هواپیماهای کنترل شده از راه دور را تایید میکنند و خواهان گزمه ی بیشتر آنها در آسمان بالای خانه اش است. دسترسی به مناطق قبیله نشین برای روزنامه نگاران خارجی خیلی دشوار است؛ اما متخصصان و پژوهشگران در منطقه، که نمیخواستند هویتشان فاش شود، میگویند که چنین دیدگاهی در بین حد اقل یک اقلیت قابل ملاحظه ای در نواحی قبیله نشین فدرال وجود دارد.</p> <p>انجام نظر سنجی ها در نواحی قبیله ای فدرال، مشکل و خطر آفرین است. یک نظر سنجی در سال ٢٠٠٩ در نمایندگی سه قبیله دریافتند که ٥٢ در صدِ پاسخ دهندگان به این باور بودند که حملات هواپیماهای بدون سرنشین دقیق بوده است و ٦٠ در صدِ آنها گفتند که این حملات باعث تضعیف گروه های ستیزه جو شده است. در صدیی دریافت بررسی های دیگر به پشتیبانی حملات هواپیماهای بدون سرنشین خیلی پایین بوده است. اما در مصاحبه های که توسط هفته نامه ی ایکونومیست با بیست تن از باشندگان مناطق قبله ای صورت گرفته بود نشان میدهد که آنها حملات هواپیماهای بدون سرنشین را نسبت به حملات توپخانه یی ارتش پاکستان ترجیح میدهند. آنها همجنین اصرار داشتند که حملات هواپیماهای بدون سرنشین باعث تلفات زیادی غیرنظامیان نمیشود- نظریکه با افکار عمومی پاکستان در تضاد است. یکی از بزرگان اهل وزیرستان شمالی میگوید. "هیچکس جرأت گفتن تصویر واقعی را ندارد. حملات هواپیماهای بدون سر نشین، شبه نظامیان را میکشند که (شبه نظامیانی که) مردم بیگناه را میکشند."</p> <p>ادعاهای امریکا را درمورد دقیق بودن حملات هواپیماهای بدون سرنشین مشکل است که مورد تائید قرار داد. بهترین برآورد توسط سازمانهای نظارتی است که حملات هواپیماهای بدون سرنشین را از طریق گزارشهای رسانه ها ردیابی میکند، یک روش نادقیقی در یک منطقه ای است که شبه نظامیان از دسترسی به این مناطق جلوگیری میکنند. بااین حال، دقیقترین بررسی، توسط اداره ی پژوهشی روزنامه نگاری حاکی از کاهش تلفات ملکی است که با بسیاری از منابع خبری جدید مدعی اند که این سال با وجود ٢٢ حمله ی هواپیماهای بدون سرنشین هیچ تلفات ملکی را در بر نداشته است. <br class='autobr' /> هرچند شواهد کافی وجود دارد که حکومت پاکستان در خفا توافق خود را به برنامه ی سی آی ای (در مورد اجازه ی حمله ی هواپیمای بدون سرنشین) ابراز داشته است، اما درعین حال هنوز اجازه ی رشدِ احساسات ضد این نوع حملات را در میان مردم میدهد. یک مقام سابق امریکایی میگوید که خشم داخلی (پاکستان) در مورد حملات هواپیماهای بدون سرنشین میتواند یک بهانه و ابزار مفیدِ مذاکرات در مورد مسایل دیگر باشد. دولت پاکستان همچنان از اقدامات تلافی جویانه ی شبه نظامیان نگران است.</p> <p> پشتیبانانِ حملات هواپیماهای بدون سرنشین در میان رسانه های پاکستان بیشتر محتاط اند تا درین مورد رک و پوست کنده حرف بزنند. بسیاری از خبرنگاران (پاکستانی) با تایید هوا پیماهای بدون سرنشین در غیاب اقدامات دولت پاکستان برای پاک کاری پناهگاهای تروریستی اعتراف میکنند. اما آنها جرات به گفتن چنین چیزی را درکاغذ (در روزنامه ها و امثال آن) ندارند.</p> <p>در سال ٢٠١٠ یک گروهی از سیاستمداران و سازمانهای غیر دولتی به پشتیبانی از حملات هواپیماهای بدون سرنشین "اعلامیه ی پشاور" را منتشر کردند. ولی به سرعت زندگی برای امضا کنندگانِ این اعلامیه دشوار شد. سید عالم محسود، یکی از سازمان دهندگانِ "اعلامیه پشاور" که مجبور به ترک پاکستان برای مدتی شده بود میگوید. "اگر کسی آوازِ خود را درین مورد بلند کند از بین برده میشود."</p> <p>و با توجه به خانم خان، او تجدید نظر جزئی درین مورد داشت، اما او میگوید. "من هنوز هم میخواهم که به حملات هوا پیماهای بدون سرنشین باید پایان داده شود. و اگر دولت من (دولت پاکستان) میخواهد کاری درین مورد انجام دهد، باید خودشان بدون کمک خارجی انجام دهند."</p></div> <div class='rss_ps'><p><a href="http://www.economist.com/news/asia/21588142-surprising-number-pakistanis-are-favour-drone-strikes-drop-pilot" class="spip_out" rel="external">Drop the pilot</a>در ترجمه عنوان این مقاله (نظر به محتوای آن) تغیر داده شده است. ترجمه ای اصلی آن: "خلبان را رها کن" که شاید به این اصطلاح مربوط شود. <br class='autobr' /> <a href="http://www.phrases.org.uk/bulletin_board/54/messages/157.html" class="spip_url spip_out auto" rel="nofollow external">http://www.phrases.org.uk/bulletin_board/54/messages/157.html</a></p> <p><a href="http://fata.gov.pk/" class="spip_out" rel="external">Federally Administered Tribal Area (FATA)</a></p> <p><a href="http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%B7%D9%82_%D9%82%D8%A8%DB%8C%D9%84%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C_%D9%81%D8%AF%D8%B1%D8%A7%D9%84" class="spip_out" rel="external">مناطق قبیله ای فدرال</a> <br class='autobr' /> <a href="http://www.thebureauinvestigates.com/who/" class="spip_out" rel="external">این یک اداره ی خود مختاروغیرانتفاعی است.</a> <br class='autobr' /> Peshawar Declaration <br class='autobr' /> <a href="http://lubpak.com/archives/51914" class="spip_out" rel="external">این راهبرد که بنام "اعلامیه ی پشاور" یاد میشد بخاطر از بین بردن تروریزم و آوردن آرامی و همسازی به مناطق خیبر پختونخوا و مناطق قبله ای فدرال برنامه ریزی شده بود.</a></p></div> https://mail.bamyanpress.com/article173266.html https://mail.bamyanpress.com/article173266.html 2013-09-09T14:53:23Z text/html fa محمد اکرام اندیشمند, مسعود اندیشمند <p>وقتی هفته نامه ی ایکونومیست را مرور میکردم چشمم به مقاله ای در رابطه با تونل سالنگ خورد. به یاد یک مقاله ای طنز گونه ای زیر عنوان "حکومت رئیس جمهور کرزی و شاهراه سالنگ" افتادم. در ختم این مقاله آن مقاله را درینجا اضافه نموده ام. <br class='autobr' /> عمیقتر حفر کن [گرفته شده از هفته نامه ایکونومیست > http://www.economist.com/news/asia/21582582-tunnels-disrepair-points-broader-afghan-problem-dig-deeper] برگردان به فارسی مسعود اندیشمند خرابی یک تونل اشاره به مشکلات گسترده تر در افغانستان دارد. تونل سالنگ (…)</p> - <a href="https://mail.bamyanpress.com/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> <img src='https://mail.bamyanpress.com/local/cache-vignettes/L131xH150/arton173266-d235b.png?1769352898' class='spip_logo spip_logo_right' width='131' height='150' alt="" /> <div class='rss_chapo'><p>وقتی هفته نامه ی ایکونومیست را مرور میکردم چشمم به مقاله ای در رابطه با تونل سالنگ خورد. به یاد یک مقاله ای طنز گونه ای زیر عنوان "حکومت رئیس جمهور کرزی و شاهراه سالنگ" افتادم. در ختم این مقاله آن مقاله را درینجا اضافه نموده ام.</p></div> <div class='rss_texte'><!--sommaire--><div class="well nav-sommaire nav-sommaire-2" id="nav69d42937dd47e4.36107174"> <h2>Sommaire</h2><ul class="spip" role="list"><li> <a id="s-t"></a><a href="#t" class="spip_ancre">عمیقتر حفر کن</a></li><li> <a id="s-t-c773"></a><a href="#t-c773" class="spip_ancre">حکومت رئیس جمهور کرزی و شاهراه سالنگ</a></li></ul></div><!--/sommaire--><h2 class="spip" id='t'>عمیقتر حفر کن<a class='sommaire-back sommaire-back-2' href='#nav69d42937dd47e4.36107174' title='Retour au sommaire'></a></h2> <p><a href="http://www.economist.com/news/asia/21582582-tunnels-disrepair-points-broader-afghan-problem-dig-deeper" class="spip_out" rel="external">گرفته شده از هفته نامه ایکونومیست</a> برگردان به فارسی مسعود اندیشمند<br class='autobr' /> <strong>خرابی یک تونل اشاره به مشکلات گسترده تر در افغانستان دارد. </strong></p> <div class='spip_document_19949 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://mail.bamyanpress.com/local/cache-vignettes/L500xH282/salang1-3-199e8.jpg?1769352898' width='500' height='282' alt='' /> </figure> </div> <p>تونل سالنگ حفر شده از درون کوه های هندو کش در ارتفاع ٣٤٠٠ متر یک کار مهندسی شگفت انگیزی است که کابل را با آسیای مرکزی وصل میکند. ولی بااین حال این راهِ حیاتی که توسط اتحاد جماهیر شوروی در سالهای ١٩٦٠ ساخته شده بود، پس از نزدیک به ٥٠ سال غفلت، جنگ و استفاده ی آن توسط ده ها هزار کامیون که بسیاری آنها با تجهیزات ناتو بارگیری میشوند که به پایگاه هایشان به آسیای مرکزی در رفت و آمد اند، نیاز مبرم به تعمیر دارد.<br class='autobr' /> یک سقف چکک کن(آب ریز)، سطح نا هموار و سیستم تهویه و روشنایی ناکافی برای کسانیکه از این تونلِ به طول ٦،٢ کیلو متر استفاده میکنند از یک طرف تصادفات و از طرف دیگر مسمومیتِ مونوکسید آنها را در معرض خطر مرگ قرار میدهد. در یک روزِ بد، بخصوص در زمستانِ پربرف، صدها کامیون(صد ها نه، بلکه هزاارن. مترجم) قطارِ درازی به درازی ١٥ کیلومترِ پیچ و خم در هر دو انتهای تونل را تشکیل میدهد. آنها گاهی تا دو هفته باید صبر کنند تا بتوانند از آنجا عبور کنند. مقامات میگویند که برف کوچها و تصادفات سالانه حدوداً جانِ ٥ نفر را میگیرد. این مقامات همچنان ترسِ این را دارند که سوختِ کامیونها که تخمیناً جانِ صد ها نیروی شوروی و افغان را درسال ١٩٨٢ گرفته بود، باز تکرار نگردد.</p> <p> دولت افغانستان و کمک کنندگانِ خارجی ضرورتِ اِعمار تونل جدید ر ا میدانند. بستنِ تونلِ موجود برای تعمیر حد اقل نه ماه را در بر میگیرد که درینصورت عبورِ وسایل نقلیه ی سنگین بین شمال کشور و پایتخت درین مدت متوقف میشود. اما هیچ کس حاضر به اقدامِ هزینه ی ساختن این تونل که بیش از یک میلیارد دالر تخمین زده میشود را ندارد. این یک مشکلیست که بطور فزاینده در افغانستان سنگین تر میشود بخصوص هنگامیکه نیروهای خارجی افغانستان را با بودجه های کلانِ انکشافی خود به زودی ترک خواهند کرد. مقامات غربی میگویند که برای آنها متقاعد کردن دولتِ افغانستان در این مورد که روزهای کمک های رایگان برای دولت فغانستان از طرف جامعه ی بین المللی تمام شده است، سخت بوده است. نمایندگی ایالات متحده برای توسعه ی بین المللی گفته است که این اداره هیچ گونه پروژه های زیربنایی جدیدی را در افغانستان کمک نخواهد کرد. بانک جهانی و بانک توسعه ی آسیایی همچنان وعده ی تأمین مالی تونل را در آینده نمی دهد.</p> <p>بجای آن، آنها تلاش دارند تا دولت افغانستان را وادار کنند تا به راه های جدید برای تأمین مالی چنین پروژه ها نگاه کنند. به این معنی که یک باج راهِ جدید و یک تونل در نزدیکی سالنگ که با مشارکت بخش دولتی و خصوصی پرداخت گردد، بنا شود. این مشارکت دولت و بخشِ خصوصی که در میان دولت های مقروض در سراسرِ جهان رایج است، ایده ی وادار کردن بخش خصوصی برای سرمایه گذاری، ساخت و راه اندازی یک جاده ی جدید برای افغانستان چنان نو به نظر میرسد که نظر به یک کارمند داخلی، ضرورت به توضیح آن به مقامات دولتی گردیده بود. باج گیری در شاهراه ها برای افغانستان یک چیزی جدیدی نخواهد بود (باج گیری در راه ها مورد علاقه ی جنگسالاران و طالبان بوده است)، اما پیدا کردنِ یک شرکت بخاطرِ سرمایه گذاری برای بنای یک تونلِ نو که حد اقل ٥٠٠ میلیون دالر هزینه دارد در یک ملتی و دولتی که دچارِ فساد و عدم قاطعیت است دشوار خواهد بود.<br class='autobr' /> در ماه جولای مهندسین ارتش امریکایی کار های تعمیر فوری را در تونل سالنگ، باتعمیر کردن روشنایی و تهویه و با جایگزینی آسفالت آغاز کردند. این سری دومی از تعمیراتِ کلان در دو سالِ گذشته است. نجیب الله وزیر فواید عامه ی افغانستان ابراز تأسف کرد و بیان داشت: "آنها این همه تعمیرات را برای خودشان انجام میدهند، در کمتر از دوسال دیگر من نیاز به پیدا کردنِ راهِ حلِ دیگری باید باشم."</p> <h2 class="spip" id='t-c773'>حکومت رئیس جمهور کرزی و شاهراه سالنگ<a class='sommaire-back sommaire-back-2' href='#nav69d42937dd47e4.36107174' title='Retour au sommaire'></a></h2> <p><strong>محمد اکرام اندیشمند</p> <p>چهار شنبه 24 آوريل 2013</strong></p> <p>شاهراه سالنگ به عنوان شاهراه اتصال شمال افغانستان به پایتخت و سایر ولایات جنوبی، شرقی و غربی اهمیت حیاتی دارد. هر روز بین بیبست تا سی هزار عراده موتر (ماشین)از این شاهراه در رفت و آمد اند. باز سازی شاهراه، نگهداری یا حفظ و مراقبت شاهراه و تنظیم تردد این هزاران عراده جات یکی از نشانه های مدیریت مؤفقانه و حکومت داری خوب جناب رئیس جمهورکرزی و اعضای حکومت ایشان به ویژه نهادهای مربوط به سرک سازی و خدمات عامه است. نقش شورای ملی یا پارلمان افغانستان در نظارت از کارکرد حکومت بر باز سازی و نوسازی شاهراه سالنگ، به خصوص نمایندگان ولایات شمال افغانستان در هردو مجلس، کارآیی و شایستگی پارلمان و نمایندگان ولایات شمال را منعکس میسازد.</p> <p>رئیس جمهور پیوسته از وزارت فوایدعامه و نهادهای مربوط به بازسازی شاهراه سالنگ گزارش بدست می آورد و وزارت مذکور کار شرکت های خارجی و داخلی را در مورد بازسازی و نوسازی سالنگ پیوسته ازنظر کیفی و کمی ارزیابی و نظارت می کند.</p> <p>بنا براین هزاران مسافری که روزانه از شاهراه سالنگ عبور می کنند از سهولت و آرامش باورنکردنی در سفر برخوردار می شوند. سهولت سفر به شاهراه سالنگ و عبور راحت از این شاهراه هزاران نفر را وسوسه می کند تاجهت تفریح و تنفس از هوای پاک و زیبای سالنگ رخت سفر بربندند و از شمال و جنوب بسوی سالنگ روی بیاورند.</p> <p>هوای سفر راحت در شاهراه سالنگ و نسیم ملایم بهاری دره های زیبای سالنگ در سوم ثور1392خورشیدی جناب رئیس جمهور کرزی را با وزیران کابینه اش و نمایندگان مردم در هر دو مجلس پارلمان به سفر سالنگ کشاند. آنها تصمیم گرفتند تا پیروزی و توانایی حکومت خود را در بازسازی و نوسازی شاهراه سالنگ یکجا با هزاران هموطن و"رعیای" خویش که سهولت و آرامش سفر سالنگ را تجربه می کردند، جشن بگیرند. محل برگزاری این جشن با شکوه ساحه زیبای دوشاخ در سالنگ شمالی تعین شده بود. من هم افتخار شرکت در این جشن را داشتم. نکته ی بسیار جالب و شگفت آور این بود که برای اولین بار رئیس جمهور کرزی و وزیرانش را بدون بادیگارد و بدون آنکه خود را در عقب شیشه های سیاه و تاریک موتر های زرهدار زندانی کرده باشند، در میان مردم می دیدم. وکیلان نیز بدون محافظ مسلح در میان مردم دیده می شدند. همه شاد و خندان بودند. رئیس جمهور، وزیر، وکیل و مردم. پس از سخنرانی ها که رئیس جمهور از وزیران به خصوص ا زوزیر فواید عامه تقدیر به عمل آورد، وزیر رئیس جمهور را ستود و وکیل برای هردو مداحی کرد، مراسم تقدیر از باز سازی و نوسازی شاهراه سالنگ با ارائه تقدیر نامه و اعطای جوایز بسیار گرم و داغ شد. یکی به گردن دیگر مدال افتخار می آویختند و بازسازی شاهراه سالنگ را افتخار دوران اقتدار و حاکمیت خویش می خواندند. وزیران و وکیلان کف می ردند.</p> <p>هزاران "رعیتی"که در دره دوشاخ شاهد و ناظر این جشن بودند با هلهله و سوت، اربابان خود را بدرقه میکردند و برای شان مرحبا می گفتند. هلهله و سوت رعیای رئیس جمهور من را از خواب سنگینی که پس ازشش ساعت سفر پرمشقت و تلخ از جبل السراج تا دره دوشاخ فرو رفته بودم بیدارم کرد. هزاران نفر تا آنجا ساعت های متوالی را با عبور از جهنمی بنام شاهراه سالنگ و با تنفس گاز و دود ماشین ها پشت سر گذاشته بودند. چند ساعتی را هم در راه بندان ناشی از بی نظمی ترافیک شاهراه توقف کردند. اما بسیاری از آن رعیا حرفی در تقصیر حاکمان و وکیلان خود نداشتند.</p> <p>آری! همین طور بود؛ هرمردم و ملتی، مطابق شایستگی خود زمام داران و نمایندگان خود را انتخاب می کنند.</p></div> https://mail.bamyanpress.com/article167444.html https://mail.bamyanpress.com/article167444.html 2013-07-23T08:17:35Z text/html fa مسعود اندیشمند تروريزم، کوچی طالبان، طالبان، القاعده و داعش <p>گرفته شده از هفتنه نامه ی اِکونومیست ٢٠ جولای ٢٠١٣ برگردان به فارسی مسعود اندیشمند <br class='autobr' /> اگر دولت های افغانستان و امریکا واقعاً به مردم عادی افغانستان اهمیت می دادند، حامد کرزی و بارک اوباما (درین موقعیت حساس) شانه به شانه در کنار هم می ایستادند و به مردم هنگامیکه بخش عمده ای نیروهای رزمی امریکا تا پایان سال ٢٠١٤ کشور را ترک می کنند، در جهت تأمین امنیت شان اطمینان خاطر می دادند. ولی به جای آن، مشاجره میان آنها فضا در افغانستان را مسموم میکند که پیامد های بالقوه ای فاجعه آمیز را با خود خواهد (…)</p> - <a href="https://mail.bamyanpress.com/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> / <a href="https://mail.bamyanpress.com/mot4.html" rel="tag">تروريزم، کوچی طالبان، طالبان، القاعده و داعش</a> <img src='https://mail.bamyanpress.com/local/cache-vignettes/L135xH150/arton167444-df0a8.jpg?1769352898' class='spip_logo spip_logo_right' width='135' height='150' alt="" /> <div class='rss_chapo'><p>گرفته شده از هفتنه نامه ی اِکونومیست ٢٠ جولای ٢٠١٣<br class='autobr' /> برگردان به فارسی مسعود اندیشمند</p></div> <div class='rss_texte'><p>اگر دولت های افغانستان و امریکا واقعاً به مردم عادی افغانستان اهمیت می دادند، حامد کرزی و بارک اوباما (درین موقعیت حساس) شانه به شانه در کنار هم می ایستادند و به مردم هنگامیکه بخش عمده ای نیروهای رزمی امریکا تا پایان سال ٢٠١٤ کشور را ترک می کنند، در جهت تأمین امنیت شان اطمینان خاطر می دادند. ولی به جای آن، مشاجره میان آنها فضا در افغانستان را مسموم میکند که پیامد های بالقوه ای فاجعه آمیز را با خود خواهد داشت. <br class='autobr' /> علت آنی این نزاع افتتاح نادرستِ دفتر سیاسی طالبان ماهِ گذشته در دوحه بود. روشن نیست که چه کسی در افتتاح دفتر مذکور به عنوان دفترسفارت "امارت اسلامی افغانستان" و افراشتن پرچم آنها مقصر است. اما آقای کرزی بصورت غیر منصافانه و به سرعت امریکا را در مورد روندی صلحی متهم کرد که قرار بود با رهبری افغانستان انجام شود. او خشمگینانه مذاکرات بر سر توافقنامه ی دوجانبه ی امنیتی برای نگهداری یک عده از نیروهای امریکایی در افغانستان را پس از ترک نیروهای رزمی امریکا به کشورشان به تعویق انداخت. یک کانفرانس ویدیویی با آقای اوباما بخاطر رفع این مشکل به ناکامی انجامید. پس از آن، کاخ سفید با برافروختگی اشاره نموده است که سرعت برنامه ریزی شده ی کاهشِ نیروها ممکن به شتاب انجامد و همچنان امکان واقعی این وجود داردکه هیچ نیروی به هیچ وجه پس از ٢٠١٤ در افغانستان باقی نخواهد ماند – "گزینه ی صفر." <br class='autobr' /> هردو سو مواضعی را در پیش گرفته اند که خطر صدمه زدن به آنچه که باید اهداف واقعی شان باشد را در بردارد. از نقطه ی نظر افغانستان، این پیمان دو جانبه با امریکا در مورد وضعیت " توافقنامه ی نیروها" با ناتو باید ثبات اساسی را تضمین کند، قسمیکه این توافقنامه نقش و موقعیت حقوقی نیروهای بین المللی را پس از ٢٠١٤ تعریف میکند. درحال حاضر نیروهای امنیت ملی افغانستان جنگ در برابر شورشیان را در تمام نقاط کشور خودشان رهبری میکنند، و آنها از عهده ی کار خود به خوبی بر می آیند. ولی با این حال، آنها هنوز در تدارکات، حمایت هوایی، اطلاعات، تخلیه ی پزشکی (انتقالِ بیماران) و برخورد با مواد منفجره ی دست ساز نیاز به کمک دارند. محروم نمودنِ سربازان افغان ازین کمک هابه روحیه ی آنها صدمه خواهد زد در حالیکه این وضعیت طالبان را تشویق میکند تا برین باور باشند که زمان را به نفع خود دارند. ولی این به آن معنی نیست که طالبان کشور را دوباره در تصرف خود خواهند آورد – تعداد آنها برای تصرف دوباره ی افغانستان خیلی کم و نامؤثر اند. اما آنها ممکن برای گرفتن دوباره ی بخش های بزررگی از جنوب و شرق کشور خود را آماده بسازند و یاری القاعده دوباره بذر جنگ داخلی دیگری را افشانند. <br class='autobr' /> هیچ یکی ازین پیامد ها ابداً به سود غرب نخواهد بود. با این حال، ترکیبی از پیش بینی غلط و سرخوردگی دو جانبه (در روابط بین این دوکشور) امکان بوجود آمدن چنین حالتی را دارد. در عراق برای رسیدن به یک توافقنامه ی امنیتی مشابه به همین توافقنامه که به ناکامی انجام شد منجر به خروج ناگهانی و زودرسِ تمام نیروهای امریکایی گردید. <br class='autobr' /> مشکل این است که آقای کرزی و آقای اوباما هردو براساس اغراض سیاسی خود بازی میکنند. بسیاری از هواداران اوباما خوشحال خواهند شد اگر تمام قوای امریکایی همین دیروز به خانه می آمدند. بسیاری از امریکایی ها موافق به درک واقعی پیشرفتیکه ناتو-گرچه با سختی- به افغانستان آورده است نمیباشند و خطری را که طالبان خواهند آورد را دست کم گرفته اند. <br class='autobr' /> جایگاه آقای کرزی (درین قبال) پیچیده تر است. اگرچه به نظر میرسد که آقای کرزی به قانون اساسی افغانستان نمیخواهد با تلاش نامزد شدن در انتخابات آینده ی افغانستان که قرار است ٥ اپریل سال ٢٠١٤ برقرار گردد توهین کند، ولی وی ناامیدانه دنبال راه های بخاطر حفظ آنچه که وی به عنوان میراث خود میداند به شمول تامین منافع فامیلش و قادر به این باشد که وقتی وی ریاست جمهوری را ترک کند بتواند در کابل مصئون باقی بماند. تا به حال آقای کرزی در پیدا نمودن یک جانشین ناکام مانده است، منتقدان نگرانی دارند که کرزی یک بحران سیاسی را راه اندازی نموده تا یک بهانه ی را برای به تعویق انداختن انتخابات ارائه کند.<br class='autobr' /> آقای کرزی باید این بازی را متوقف کند. پایان مهلت توافقنامه ی امنیتی ماهِ نوامبر هم خیلی نزدیک است که بسته شود. گفتگو ها باید دوباره راه اندازی شود و آقای کرزی باید در مورد آنچه که امریکایی ها میتوانند وعده بدهند واقع بین باشد. تاریخ برگزاری انتخابات ریاست جمهوری هم باید حفظ شود. این هفته پارلمان افغانستان قانون انتخابات را که یک گام مهم بسوی انتخابات شفاف تلقی میشود را تصویب کرد وآقای کرزی آن را توشیح نمود. اما هنوز خیلی زود است که در مورد پیاده سازی این قانون مطمئن بود. اهدا کنندگان کمک های خارجی که در سال ٢٠١٢ تا چهار سال متواتر متعهد به کمک نمودنِ ١٦ میلیارد دلار شدند، باید آقای کرزی را یادآور شوند که یک انتخابات عادلانه هم برای جایگاه تاریخی اش و بخاطر حمایت بیدریغ تمویل کنندگان خیلی مهم است. <br class='autobr' /> روئسای جمهور بدرفتاری می کنند<br class='autobr' /> آنچه که به آقای اوباما مربوط است وی باید به زودی اندازه ی "آموزش و توانمند سازی" نیروها یکه وی قصد دارد در افغانستان پس از ٢٠١٤ بماند را اعلام کند. لازم نیست که تعداد این نیروها خیلی زیاد باشد – جنرال های مطلع امریکایی از ١٢٠٠٠ نیرو کمتر را ترجیح نمیدهند ولی نه بیش از ٢٠٠٠٠ نیرو که متحدان ناتو حدود یکِ سومِ این سربازان را فراهم میکند. شکیبایی و پشتکار در حال حاضر یقیناً بارِ مسئولیتیست که ارزش بردباری آن بخاطر تضمین نسبتاً پایدار آینده ی افغانستان را دارد: یک تضمینیکه افغانستان هرگز دوباره پایگاه تروریست های بین المللی نشود.</p></div> <div class='rss_ps'><p><a href="http://www.economist.com/news/leaders/21582008-hamid-karzai-and-barack-obama-should-stop-playing-games-afghanistans-future-why-zero-not?fsrc=rss|lea" class="spip_url spip_out auto" rel="nofollow external">http://www.economist.com/news/leaders/21582008-hamid-karzai-and-barack-obama-should-stop-playing-games-afghanistans-future-why-zero-not?fsrc=rss|lea</a></p></div>