کابل پرس

جایزه ویژه ملی شعر و ادبیات و عنوان "شاعر صلح" به بصیر آهنگ و استقبال بی سابقه از کتاب شعرش در چند شهر و ایالت ایتالیا

2016-02-26T17:45:36Z

پس از آنکه "بصیرآهنگ"، برنده جایزه ویژه هیئت داوران مسابقه ملی "شعر و ادبیات" شهر سانتانازتازیا ی ایتالیا شد، همچنین عنوان جایزه بهترین شاعرغیر ایتالیایی را نیز دریادبود هفتصدمین سالگرد تولد "دانته الیگیری" شاعرسرشناس دوره رنسانس ایتالیا، به خود اختصاص داده است. اخیراً بعضی ازمطبوعات و انجمن های ادبی ایتالیا، "بصیرآهنگ" را عنوان "شاعرصلح" داده اند. اهدای این عنوان همزمان با استقبال گسترده شاعران و نویسندگان ایتالیایی و بین المللی مواجه شده و چند تن از شاعران مطرح معاصر ایتالیایی و آمریکای لاتینی برای این شاعر و فعال حقوق بشر و فعالیت هایش شعرسروده اند.
این استقبال از"بصیرآهنگ" تنها به حلقات ادبی محدود نمانده و خوانندگان زیادی خصوصن دانش آموزان مکتبی و دانشجویان دانشگاهی مجموعه شعر "رویای آتش بس" را خوانده اند و آنرا ستوده اند.
در این روزها، بصیرآهنگ درحال سفر به دورادور ایتالیا است و درمحافل مختلف ادبی مجموعه شعرش را به خوانش میگیرد.

مجموعه اشعار "رویاهای آتش بس"

مجموعه شعری "رویاهای آتش بس" سال گذشته میلادی درایتالیا به چاپ رسیده است.
این کتاب که به با عنوان "Sogni di tregua" به زبان ایتالیایی به چاپ رسیده است، تصویری از دنیای یک شاعر پناهنده معاصرهزاره را به زبان ایتالیایی ارائه میدهد؛ دنیایی چون بوم نقاشی خاکستری رنگ با لکه رنگ های سبز و آبی و نارنجی، دنیایی هرچند با آینده مبهم و نا معلوم اما مملو ازعشق وامید وانرژی نا محدود.

گنجانیده شدن "رویاهای آتش بس" درمتون درسی مکاتب ایتالیا
استقبال از "رویاهای آتش بس" فراتر از انتظار رفته و درحدی صورت گرفته که حتا در بعضی از مکاتب شهرهای ایتالیا، این مجموعه شعری را در متون درسی شان درباره پناهندگی، حقوق بشر و حقوق پناهندگان گنجانیده اند و از آن استفاده مینمایند که این خودش برای یک شاعر جوان افغانستانی افتخار بزرگی به حساب میآید.
ایتالیا کشوری که حدود هشتاد سال پیش توسط فاشیستان خشن و بیرحم اداره میشد و تنها پس ازجنگ جهانی دوم و شکست نازیست ها درآلمان و فاشیست این کشور ازچنگ فاشیزم کور رهایی یافت انگار حتا تا امروزهم نیاز به التیام زخمهای دوره فاشیزم دارد و هر اثری که فاشیزم و دیکتاتوری و کشتار جمعی را نکوهش کند و درباره صلح و آزادی و برابری سروده شده باشد در این کشور مورد تقدیرهمگان قرارمیگیرد. "رویاهای آتش بس" هم ازاین نگاه که در نکوهش ظلم های دوامدارعلیه هزاره ها و قتل عام های بیرحمانه آنها اشعاری درخود دارد، برای جامعه امروزی ایتالیا که شلاق فاشیزم بیرحمانه را چند دهه قبل خورده است و امروز برای جبران آن کار میکند، اثر قابل تقدیر به شمار میآید.

این شاعرجوان افغانستانی با کتابش برای ایتالیایی ها، که شرق و بخصوص افغانستان را طور دیگری مینگریستند، دنیای تازه ای خلق کرده است و با باز کردن پنجره ای گوشه ها و تکه های کشف ناشده افغانستان را با شعر به معرفی گرفته است.

همزمان روان بودن زبان آن، نقطه قوت دیگراشعاراین شاعر، تصویری بودن آن است که این شاعر را بیشتربه یک نقاش یا یک فیلمساز نزدیک میسازد؛ "رویا های آتش بس" مجموعه ی شعرمدرن ایتالیایی است که هرکدام آن زیبایی خاص خودش را دارد؛ زبان روان و تصویرساده و روشن، این شعرها را بیشترجهانی نموده است و برای مخاطبان ایتالیایی جذاب وتصویری.

ازاشعاربصیرآهنگ درتیتراژ فیلم ها هم استفاده شده است. یکی ازنمونه های خوب آن، فیلم کوتاه "مهمان" برنده چند جایزه مهم ایتالیایی است که درتیتراژ آن ازاشعاربصیرآهنگ استفاده گردیده است و به زیبایی این فیلم افزوده است.

زبان شعرهای بصیرآهنگ پیچیده نیستند، اما این اشعار با خاصیت تصویری ای که دارند، بخوبی خواننده را به ژرفای تخیل میکشانند و دریچه ی تازه ی تصویری را به جهانی دیگربرای خوانندگان بازمیکنند. با وجودیکه بخاطراستفاده بسیارکم ازتشابهات واستعاره های پیچیده، این اشعار رک و راست جلوه مینمایند، اما همزمان دو پهلو و کنایه آمیزبودن بعضی ازآنها ازبصیرآهنگ یک شاعرمعترض ساخته است، ازآنرو "اعتراض" شالوده اصلی اکثر این اشعارند که شاید به پس زمینه زندگی این شاعربرگردد.
.

هزارستان سرزمین آبایی، مادر، بازگشت به ریشه، مهاجرت، نوستالژی وخاطرات دوران کودکی و رسم و رواجهای مردم هزاره، و آرزو و رویای صلح و آتش بس، موضوعاتی اند که دراشعاربصیرآهنگ به چشم میخورند؛ همزمان بصیر آهنگ از قتل عام های تاریخی مردم هزاره نیز غافل نمانده و آنرا درجای جای شعرهایش به تصویرکشیده است. با این حساب، بصیرآهنگ را نه تنها یک شاعر و فعال حقوق بشر، بلکه سفیرومعرف فرهنگ و تاریخ مردم هزاره درغرب نیزمیتوان دانست.

ازاین شاعرجوان هزاره، تا کنون درمحافل مختلف ادبی درایتالیا تقدیر به عمل آمده است، که یکی ازآن جایزه بین المللی جشنواره شعرشهر"ساساری" جزیره ساردینای ایتالیا بود که سال گذشته درحضورنماینده رئیس جمهوری ایتالیا به وی اهدا شد.

سال گذشته میلادی پس ازنشر" رویاهای آتش بس" بصیرآهنگ به جشنواره بین المللی ادبی شهر"منتووا" ی ایتالیا دعوت شد و کتابش را درآنجا به معرفی گرفت.

همچنان سال گذشته میلادی، برای شرکت درجشنواره بین المللی شعر شهر"میدیجین" به کلمبیا سفر کرد و کتابش را و همزمان فرهنگ مردم هزاره را درآن "جشنواره بین المللی شعروادبیات" معرفی نمود.
نشان دانته

در کنار این موفقیت ها، چند روز پیش، بصیر آهنگ نشان و سمبول دانته شاعر مشهور ایتالیایی را نیز از آن خود کرد. این نشان از این جهت اهمیت دارد که مسیر بصیر آهنگ را در ادبیات ایتالیایی بیشتر از پیش باز می کند و او می تواند با آفرینش کارهای بیشتر، به چهره ای ماندگار و تاثیر گذار در ادبیات ایتالیایی تبدیل شود.

بصیرآهنگ که تا کنون بیشتربخاطرفعالیتهای حقوق بشری وهمکاری با پناهجویان درایتالیا شناخته شده است، فارغ التحصیل رشته ادبیات دری از دانشگاه کابل است وهم اکنون درحال نوشتن پایان نامه دومین لسانس خود دررشته روابط بین الملل از یکی از معروفترین دانشگاه های ایتالیاست.

بعد پنهان دیگراین جوان هزاره، فعالیت درسینماست که هم هنرپیشه بوده وهم تهیه کننده؛ بصیرآهنگ تاکنون درچند فیلم کوتاه و یکی دو فیلم بلند نقش داشته است و درتهیه کنندگی دوفیلم نیز سهم داشته است.

این هم ترجمه ی دری دو شعر؛ "شب لعنتی" و "فصل بادام های تلخ" از مجموعه "رویا های آتش بس" که به ایتالیایی سروده شده اند.

شب لعنتی
تقدیم به بازماندگان قتل عام یکاولنگ توسط طالبان

وقتی آخرین گلوله شلیک شد
شب بود
راه بامیان را بسته بودند
آن شب
کاپیسا در آتش جنون می سوخت
و ابلیس کابل
مست ازآخرین بطری تکیلای خالیسکو¹
بدن های عریان شهر سَدوم² را
خواب می دید
آن شب
بامیان چراغان بود
با فانوس های آبی رنگ
و پابرهنه گان برای تکه های گم شده ی
شهمامه
سرود صلح می خواندند
بامیان چراغان بود
و رنگین کمان آسمان غلغله
کمرنگ
آن شب جنون همه جا را
فرا گرفته بود
و ما تیره بختان
در کوچه های سحر آمیز ونیز³
گیرمانده بودیم
بافانوس هایی خاموش
در دست
آن شب
ترس همه جا سایه افگنده بود
و یکاولنگ ویرانگی موعودش را
به حجله نشسته بود
آن شب
بغض سهمگینی گلوها را
نشانه می رفت
و ما تیره بختان
در ظلمت اندیشه های مان
می رقصیدیم
وقتی بلتن کانالهای خبری دنیا عوض شد
و موجی رعد آسایی
در آسمان ونیز پیچید:
شهر تان در اولین دقایق طلوع خورشید
نابود خواهد شد
ما همچنان در ظلمت اندیشه های مان
می رقصیدیم
آن شب لعنتی

بصیر آهنگ
شهر پادوا- ایتالیا
22/01/2014

فصل بادام های تلخ
بهار که می رسد،
بادام ها نفس می کشند
بادام ها از شوق اینکه نمرده اند
برای آخرین بار،
سرمای کوهستان را
در شُش ها شان فرو می برند
هزارستان
سرزمین بادام های تلخ
***
بهار که می رسد
از مرگ رستن را
در دامنه های کوهستان نیلی
جشن می گیرند
کودکان سرزمین من
که آفتاب آرزو ها شان بدرخشد بیشتر
و قایق های کاغذی شان پهلو بگیرند در هیرمند
***
بهار که می رسد
می ترسم
در قندهار و هلمند
گل های مرگ شگوفه می کنند
و تبر در هر گردنه ها
می رقصند
جشن چاقو
چاقوهای تیز،
که از خیبر پختونخواه می آیند
***
بهار که می رسد
در هلمند و قندهار
فصل طالب متعفن
و فصل تریاک و ترور است
و من می ترسم!

............................
نام واژه ها
1- خالیسکو به اسپانیایی"Jalisco" نام یکی از ایالت های مکزیک که در آن "تکیلا" نوشیدنی الکولی تقطیری ساخته می شود.
2- سَدوم به فتح سین نام شهری از شهر های قوم لوط است. در زبان ایتالیا این شهر به نام Sodoma یاد می شود. "در زبان‌های اروپایی واژگان Sodomie،Sodomy و مانند آن اشاره به آمیزش جنسی مقعدی یا قوانین و گناه مربوط به این رابطه از نام این شهر مشتق شده‌اند. در زبان عربی هم لواط از نام پیامبر این قوم، یعنی لوط مشتق گردیده است."
3- ونیز نام شهری در شمال ایتالیا، از این شهر به نام شهر جادویی یاد شده است.

طنین صدای مردم هزاره در"جزیره ساردینیای" ایتالیا

2014-09-02T23:28:40Z

نویسنده : امین وحیدی

تازه‌ترین خبرخوش درباره مردم هزاره، از «جزیره ساردینی‌ای» ایتالیا به گوش می‌رسد. ازبین سفیران مردم هزاره درکشورهای مختلف، اینبارآقای «بصیرآهنگ» صدای مردم هزاره را در این جزیره مشهور و زیبای ایتالیا طنین اندازساخته است. اخیرن یکی از شعرهای بصیرآهنگ، خبرنگار، شاعر و فعال حقوق بشرهزاره درایتالیا با عنوان «شب لعنتی» که درباره «قتل عام هزاره‌های یکاولنگ توسط طالبان» به زبان ایتالیایی سروده شده است، برنده «جایزه ویژه منتقدین» جشنواره بین المللی ادبی شهر«ساساری« جزیره «ساردینی‌ای» ایتالیا شده است.

قراراست این جایزه، طی یک مراسم رسمی دراین جشنواره ادبی با حضورمقامات ایالتی این جزیره، مقامات شهرداری شهر «ساساری» و نماینده رئیس جمهوری ایتالیا به این شاعر و ژورنالیست هزاره اهدا شود. این جشنواره ادبی درماه اکتبر درشهر«ساساری« در شمال «ساردینیا» برگزار می‌گردد. جزیره نیمه خود مختار ساردینیا که به بهشت ایتالیا معروف است، یکی از بیست ایالت ایتالیا به شمارمی رود که درجنوب غرب این کشور واقع شده است وبا جزیره کورسیکای فرانسه هم مرزاست.

کسب این جایزه ادبی را به تمامی هزاره‌ها خصوصن به قلم بدستان هزاره تبریک می گویم وامیدوارم سایرسفیران مردم هزاره دردیگر نقاط دنیا نیز به کسب افتخارات برای مردمشان ادامه دهند.

لینک معلومات بیشتر درباره جشنواره ادبی بین المللی شهر«ساساری« جزیره «ساردینیا»
http://www.ottobreinpoesia.it/
http://en.wikipedia.org/wiki/Ottobre_in_Poesia

دیدار بصیرآهنگ فعال حقوق بشر با پاول روسیساباگینا قهرمان رواندا

2012-06-19T05:12:35Z

اخیرن، بصیرآهنگ، ژورنالیست وفعال حقوق بشرافغانستانی دراروپا، با پاول روسیساباگینا، Rusesabagina Paul قهرمان و نجات دهنده قربانیان جنگ های خونین قومی راواندا، درشهرپادوای ایتالیا دیدار و گفتگو داشته است.

این دیداربا هدف ایجاد شبکه ی قوی دفاع ازحقوق بشربرای قربانیان جنگ های خونین افغانستان با استفاده از تجارب خونین راواندا، برگزارشده است.

پاول روسیساباگینا، که فعلن با خانواده اش مقیم بلژیک است، به دعوت دانشکده حقوق وعلوم سیاسی دانشگاه پادوا به ایتالیا آمده تا با اساتید و دانشجویان درباره فعالیت های حقوق بشری و چگونگی نحوه به محاکمه کشانیدن مجرمان جنگی صحبت و تبادل نظرنماید.

بصیرآهنگ فعال حقوق بشرافغانستانی، با استفاده ازاین فرصت معلومات کافی ای ازجنایات جنگی و کشتار قومی درافغانستان و کشتار سیستیماتیک هزاره ها درکویته پاکستان را دراختیارپاول روسیساباگینا گذاشته و با هم درمورد به تصویرکشانیدن این بخش از تاریخ افغانستان ازطریق سینما و فیلم بحث نموده اند. علت علاقه مندی این فعال حقوق بشرآفریقایی به موضوع افغانستان شباهت کشتارجمعی و پاکسازی قومی ای است که درجنگ های افغانستان و رواندا وجود داشته.

پاول روسیساباگینا، که پدرش ازقوم (اکثریت) هوتو و مادرش ازقوم (اقلیت) توتسی است، شهروند رواندا، کشور کوچکی درمرکزآفریقا است که با نجات جان بیش ازهزارودوصد تن از شهروندان هموطنش از قوم توتسی درزمان جنگ های خانمانسوزقومی سال 1994 دررواندا به قهرمان رواندا معروف گشت و داستان واقعی زندگی اش دستمایه فیلم مشهوری به نام "هوتل راواندا" شد.

فیلم تکان دهنده "هوتل راواندا" برنده ده ها جایزه مطرح سینمایی جهان، درسه رشته جایزه اسکار نیز نامزد شده است. این فیلم محصول سال 2004 میلادی و ساخته تری جورج کارگردان ایرلندی است. داستان این فیلم پاکسازی قومی و قتل عام صد روزه قوم اقلیت توتسی توسط قوم اکثریت هوتو دررواندا را به تصویرمیکشد که پاول روسیساباگینا مدیریک هوتل به صدها تن ازمردم ملکی مربوط به قوم توتسی درهوتلش پناه داده جان آنها را ازکشتار جمعی نجات میدهد. نقش پاول روسیساباگینا را دان چیدل هنرپیشه معروف آمریکایی بازی کرده است.

ازاین فیلم به عنوان نسخه آفریقایی فیلم "فهرست شیندلر" ساخته استیون اسپیلبرگ نیز یاد شده است که درآن یک تاجر آلمانی معروف به اسکارشیندلردردوران جنگ جهانی دوم بیش ازهزاریهودی پولندی تبار را ازکشتار هلوکاست نجات میدهد.

پس از ساخت فیلم "هوتل رواندا" درسال 2004 که سرگذشت زندگی واقعی پاول روسیساباگینا را به تصویرمیکشد، پاول درسطح جهان به سمبول حقوق بشرتبدیل گشته و فعالیت های حقوق بشری اش را با تدویرکانفرانس ها، نشست ها و پروژه های فیلمی افزایش داده است.

به گفته بصیرآهنگ، افغانستان، کشوریست که درآن جنایت ضد بشری ازجمله کشتارجمعی، کوچ اجباری و پاکسازی قومی به صورت گسترده صورت گرفته و تا هنوزهم جریان دارد، ازینرو برای التیام زخم های دیرینه این جنایت ضدبشری و یابیدن راه های به محاکمه کشانیدن عاملین آن، فعالیت های روشنگرانه ای چون اطلاع رسانی، آگاهی دهی عمومی و هرنوع بازگویی و به تصویر کشانیدن این جنایات حتی با استفاده ازهنرهفتم یا سینما میتواند درس خوبی هم برای عاملین جنایات، هم برای بازماندگان و قربانیان این جنایات و هم برای نسل های بعدی باشد.

لذت دیوانگی

2009-08-03T05:34:29Z

براستی که دنیا امروزچقدر وارونه گشته است، دنیا که خیلی کلان است، شروع کنیم حتی ازهمین چهاراطراف خودمان، ازهمین نزدیکی ها و دوروبرخودمان، ازآدم های مختلف دوربرمان، ازبزرگان، ازبزرگ نمایان، ازشخصیت ها و ازناشخصیتها و افراد و اشخاص مختلف دردوروبرجامعه، اگرهمه را به خوبی ببینیم، این وارونگی را خوبتردرک میکنیم.

با دیدن این وضعیت، آدم احساس میکند که همه چیزرنگ باخته است وهرچیزرنگ دگربه خود گرفته است، وقتی همه رنگ باختگی ها و رنگ گرفتگی ها را با هم مقایسه کنیم، ترکیب جالب و خنده داری را میبینیم که آدم با نا باوری تا جایی احساس بیگانگی با آن میکند و ازمعامله ای که صورت گرفته است و این حالت را به وجود آورده است، پشیمان میگردد.

زندگی که هدف آن زنده بودن، تحرک داشتن و درتغییروتحول بودن است، همواره معامله رفت و آمد، تغییر و تبدیل برد و باخت را با خود دارد، اما با آنهم مهم اینست که انسانها درچنین معاملات چه چیزی را ازدست میدهند و دربدل آن چه چیزی را به دست میآورند. با همه برد و باخت ها، بعضی ارزش هایی هستند که نمیشود شان به هیچ قیمتی باخت یا با چیز دیگری تبدیل کرد، این ارزشهاست که به زندگی معنی میدهند، زندگی را رنگ میبخشند ومسیرزندگی را تعیین میکنند.

درجامعه ما حالا دیگرخیلی از چیزها، معنی اصلی شان را ازدست داده اند ودیرزمانیست بسیاری ازمسایل به باد فراموشی سپرده شده اند، چون کم کم رگ خواب جامعه بدست آمده است، بدست نوازندگان سازهای جادویی، این رگ خواب که مسیرجاری ای گشته است، همه را با خود به سمت دلخواهش میبرد؛ مسیری که همه را با دول آهنگ خوش طنین سرگرم نموده است و با کشیدن پرده ای باریکی درپیش چشمها، همه را به یک سازفریبنده ای میرقصاند واین سازظاهراً نامش "پیشرفت و دموکراسی" است. این سازآنقدرخوش به گوش میرسد که شنوندگان، اصلاً جرأت ازدست دادن فرصت یکبارشنیدن آن را ندارند، ولو به هرقیمتی باشد، و هرکه اندکی هم ازنوای دلنشین این ساز فیض برد، به دیگری نیزتوصیه میکند وهمین طورچرخ نوازندگان سازهمواره درحرکت است و بازارمشتریان شان گرم.

این سازدلنشین، همه را محو و محسور خود میکند و چشمها را کاملاً به آرامش بسته شدن فرا میخواند، ولی شنوندگان حالا حالا که نمیدانند که نوازندگان این ساز کی ها اند و چرا این چنین فریفته این ساز میگردند ازاینرو بینایی چشم هایشان را به شنوایی گوشهایشان میبخشند تا درآرامش نوای دلنشین این سازبه خواب نازبروند.

این سازادامه پیدا میکند، بیشتربه پیش میرود و کم کم فراگیرمیشود وهمه را به خود آغشته میکند، تاجایی که هرکس دم ازاین سازمیزند وچه بداند چه نداند یکباربه شنیدن آن مینشیند.

یکی نان ندارد، اما این ساز را که دارد، تا او را نوازش بدهد و گرسنگی شکمش را جبران نماید، یکی آب ندارد، اما این ساز که هست تا جای آب او را پرکند، دیگری کسی ندارد، ولی این ساز که هست تا گوشهایش را بنوازد و به او را ازتنهایی برهاند وهمین طوراین سازتاجایی پیش میرود و به گوشها آشنایی پیدا میکند که دیگرجزیی اززندگی میگردد و دیگررهایی یابی ازآن کاردشواری میگردد.

عشق، نان، دوستی و راستی، خدا حافظ همه، حالا دیگرما این ساز را داریم.

دیگرمردم همه وابسته به این سازاند، و همه چیزشان را فراموش نموده اند؛ عشق، نان،آب، خواب، دوستی، راستی و حتی خودشان را! هرچه میبینند و میشنوند فقط همین سازاست و بس وهرچند خیلی هایشان تا بحال که ازاین سازهیچ چیزی نمیدانند، نمیفهمند و نه هم چیزی حاصل شان شده است، اما بازهم دم ازاین سازمیزنند، خلاصه این سازبه جریان جاری ای مبدل میگردد دیگرمهم نیست که چه کسی میمیرد، چه کسی گرسنه میماند، چه کسی به چه دچارمیشود، زیرا این سازدیگرجایش را یابیده است، مهم است که نوازندگان این سازهمه را سرگرم نگه داشته اند، همین کافیست و خودش هنراست.

دراین میان، کسی برمیخیزد که ازاین سازخوشش نمیآید، او این ساز را چون داروی خواب آوری برای همه میداند، از اینرو با این ساز هم آهنگ نمیماند.

او ازاین سازچیزی حاصلش نشده است، جزدرد، جزخیانت، جزدروغ و جزفریب. او برمیخیزد، همه به او میخندند، حالا دیگربرای این جریان جاری، هرکسی که ازاین سازچیزی نگوید، بیگانه است و دیوانه. همه او را دیوانه میگویند. چون او ازاین سازخوشش نمیاید و به این سازنمیرقصد.

آری، راست میگویند، او دیوانه است، زیرا او به این ساز وبه این موج جاری نه گفته است.

او دیوانه است که ازسازپوچ و خسته کن، دیگرخسته شده است، سازی که درمعامله برد و باخت زندگی نصیب مردم گردیده است. او به خوبی میداند که مردم چه باخت بزرگی کرده اند، همه چیزشان را دربدل این سازریخته اند، عشق، نان، دوستی وحتی راستی شانرا و فقط این سازپوچ و ساختگی نصیب شان گردیده است.

و او دیوانه است، زیرا او نان میخواهد، زیرا او عشق میخواهد، زیرا او دوستی میخواهد و او راستی میخواهد، درواقع او همه اینها را که دیگران ازدست داده اند، پس برای آنها میخواهد، ازهمین روست که دیگران، اورا دیوانه خطاب میکنند.

او دیوانه است، زیرا نوازندگان این سازرا دیده اسـت و میشناسدشان. او دیوانه است، زیرا اومیداند که این ساز با چه ابزاری نواخته میشود که این چنین همه را محسورمیکند، زیرا او دیده است که آخر وعاقبت این ساز به کجا ها کشیده میشود، ازینرو، اوهمین دیوانگی اش را پذیرفته است و به جای این سازغرق دردیوانگی اش گردیده است؛ دیوانگی ای که دنیای خاص خودش را دارد.

این دیوانگی هم عجب دنیایی دارد، دنیایی پرازشور، پرازعشق و دنیایی پرازسادگی. دنیایی که درآن هراسی از ازدست دادن چیزی نیست، زیرا همه چیز به پای آن ریخته شده است و فدای غرق بودن درآن گردیده است. این دنیا، دنیاییست سراسر رهایی، رهایی ازاین سازساختگی، رهایی از دروغ، ازمکر، ازحیله، ازفریب، ازریا و خلاصه ازهمه وابستگی های فریببنده ای که جان را شیرین ترمینماید و حرص و طمع را بیشتر. او لذت این دیوانگی را به خوبی چشیده است و میداند که لذت دیوانگی درهمین است. درنه گفتن، درمتفاوت بودن ازدیگران و دردیوانه واربودن درگفتار.

درزمانیکه هوشیاران همه معتاد به این سازباشند؛ همه فریب کار، دروغگو، خاین و معامله گرباشند، به دیوانگان نیازاست، به آنانی که نه باکی دارند ازشکست یا پیروزی و نه هم حرص و طمع قاپیدن دیگران.
و شاید دراین زمان فقط با دیوانگی کاری ساخته باشد، زیرا هوشیاران که جان شیرین دارند، و اکثرآً تا کنون امتحان شانرا داده اند، همه ناکام ازآب برآمده اند. بگذارید اینبار دیوانه ای دست به کارشود، دیوانه ای که باعشق، با تعهد، با پیشینه روشن و با عمل وارد میدان شده است و تا کنون هم امتحان خوبی داده است. این دیوانه هرچه دیوانه باشد، در کارش هوشیاراست. پس بیاییم همین دیوانه را حمایت کنیم، یکبارامتحانش که می ارزد!
و ها، گرفتن این تصمیم، زیاد هم مشکل نیست، این تصمیم را میتوان، فقط درخلوت تنهایی با وجدان گرفت، به همین سادگی!

جنبش کبوتر سفید در راه است

2009-08-01T23:00:00Z

پس ازگذشت هفت سال از حضورلشکرکشایان جامعه جهانی درافغانستان، این کشورتا هنوزهم ازجنگ، ناآرامی و بیعدالتی بصورت اسفباری رنج میبرد.

این مسئله با آنکه دلایلی بیشماری دارد، با آنهم ازدلایل عمده میتوان ترکیب ناقص و نادرست ساختاراداره حکومت، گردانندگی کشور توسط یک گروه خاص قبیله گرا، ترویج قوم گرایی، حضورپررنگ جنایت کاران جنگی و ناقضان حقوق بشر ازیک سو و دزدان سرمایه های همگانی ازسوی دیگردرصحنه سیاست و درترکیب قدرت را میتوان نام برد که هرکدام دراین بدروزی کشورنقش داشته است.

تبعیض درتقسیمات پروژه های بازسازی بین ولایات مختلف، که تا هنوزهم مشاهده میگردد، دیگرمرضیست که تا کنون برای علاج آن چاره ای سنجیده نشده است.

عدم جدیت و قاطعیت مسئولین دست نشانده حکومتی درپیشبرد امور که حامد کرزی درراس آن است، دلیل دیگریست که باعث ترویج فساد گسترده مالی درادارت گردیده و زمینه ضعف سلامت حکومت را روزبروز مساعد ترساخته است که برهمه نمایان است. ضعفی که افغانستان را هم روزبروز فقیرترنموده و هم اعتبارآن را نزد کشورهای کمک کننده بکلی ازبین برده است.

با این حال، با درنظرداشت شرایط فعلی، افغانستان به سوی هیچ آینده ای مشخصی نمیرود که بتوان ازآن امید بهروزی برای مردم را داشت، به الا که مردم خود دست به کارشوند و خود تصمیم بگیرند.
زیرا انتخاباتی که میتوانست یکی از راه حل هایی برای آوردن تغییردرساختارنظام سیاسی کشورباشد و زمینه ساز سپرده شدن قدرت به صورت واقعی آن به دست مردم، ازماه ها بدینسو اولاً با راه یافتن بسیاری از جنایت کاران جنگی و ناقضان حقوق بشر که ناشی از آسان گیری درمقررات انتخاباتی است و دوماً با تداوم حمایت های دستان مریی و نامریی خارجی ازبعضی ازکاندیدان معامله گر، و ازسویی دیگرهم پشتیبانی مافیای مواد مخدر ومافیای اسلحه از تیم کرزی باعث بوجود آمدن معاملات کثیف پیدا و پنهان دراین رقابت ها گردیده است که مسائلی چون، مشکلات مردم، امنیت عمومی ، خدمت به مردم، بازسازی متوازن، عدالت اجتماعی و... دراین رقابت های کثیف هیچ معنی ای ندارد.
بناً برمردم افغانستان است تا با چشمان باز و واقع بین و با قاطعیت کامل تصمیم قطعی شانرا برای آوردن تغییردرکشوربگیرند و این تغییرنیازمند پاک شدن تمامی خایین و جنایت کاران ازدستگاه اداره ای است که تا کنون کرزی آنرا پیش میبرده است.
این امرفقط با اعلام حمایت و رای دهی به کاندیدی میتواند امکان پذیرباشد که درگذشته کارنامه صاف و روشن داشته ودرحال درهیچ یک ازمعاملات پیدا و پنهان انتخاباتی بجزازرای مردم متکی نباشد.

برای این تغییر، داکتررمضان بشردوست، یگانه انتخاب درست است که مردم افغانستان ازهمه اقوام واقشار پشتیبانی خویش را ازوی اعلام داشته اند.

کارنامه داکتربشردوست به تمامی مردم افغانستان آشکاراست، زیرا بشردوست درزمان پست وزارت پلان با همان اقدام تاریخی اش که لغو جواز فعالیت بیش از دوهزارسازمان های خیریه آغشته به فساد مالی را اعلام داشت، نامش دربرسرزبان ها افتاد وخودش درقلبهای میلیون ها افغانستانی وطندوست جای گرفت. پس ازاعتراض ازاداره فاسد کرزی بشردوست با اقدام تاریخی دیگرش دست به استعفا زد و ازهمان زمان فرهنگ نه گفتن به تداوم مسیراشتباه را بنیان گذاشت که ازآن پس تا به امروز، همه مردم افغانستان ازطریق رسانه های همگانی شاهد هستند که بشردوست همواره به انتقاد از ضعف ها و نارسایی های اداره فاسد حامد کرزی دست به افشای اسناد زده است. این درحالیست که کاندیدان دیگری که امروزخودشان را مطرح مینمایند، درزمان احراز پست وزارت تا آخرین حد توان شان کوشش نموده اند تا درکابینه فاسد کرزی باقی بمانند که کوششهای شان جایی را نگرفته است، ولی امروزه نظر به ایجاب زمان و موقعیت انتخاباتی دست به انتقادات نمایشی علیه این اداره میزنند.

و حال دراین رقابت تنگاتنگ انتخاباتی و دراین کارزارسرنوشت ساز، برماست که با دیدگان باز، و با حضور وجدان های بیدارتصمیم بگیریم که به کی رای بدهیم، به آنی که تا دیروزجزهمین اداره فاسد و حامی آن بوده است و یا به آنی که درهرشرایط به انتقاد ازکجروی ها پرداخته و اکنون هم بجز از نیروی مردم و به زور خدا به هیچ احدی خاص دیگری چشم ندوخته است.
همانطور که گفته اند، زورمردم، زورخدا است، پس شما مردم شریف افغانستان میتوانید، با رای تان و با آوردن تغییر درسرنوشت خود با دستان خویش و با ایمان کامل زورخداوند را به نمایش بگذارید.

درپهلوی حمایت های مالی برای کمپاین بشردوست، خصوصاً برای افغانستانی های مقیم اروپا یکی دیگرازراه های حمایت ازبشردوست، میتواند ایجاد جنبش کبوترسفید دراروپا باشد، که کبوترسفید هم نشان انتخاباتی بشردوست است و هم نشان جهانی صلح. این جنبش میتواند با برپایی تجمعات نمایشی درخیابان های شهرهای اروپایی حمایت وهمبستگی خویش را با بشردوست اعلام بدارد وافغانستان واقعی را درکشورهایی که مقیم اند، به مردم معرفی بدارد.

به آرزوی آبادی، آزادی و سربلندی افغانستان

کارتون درکشوری با شالوده های بیمار و شیرازه از هم گسیخته

2009-04-23T22:55:00Z

بشیر بختیاری یکی از فعال ترین همکاران سایت کابل پرس^? است.

هرچند هنرمندان را آثارشان تفسیر و تعریف میکنند، اما بخاطریکه بختیاری درپهلوی کار گرافیک و کاریکاتور، فیلمساز برجسته کشورنیزاست ازاینرو گفتیم تا فرصتی است، آنرا غنیمت شمرده و با ایشان مصاحبه ای داشته باشیم تا بیشترازخودشان بشنویم.

این مصاحبه اختصاصی را امین وحیدی البته ازراه دور و به صورت آنلاین با وی انجام داده است.

نام آشنای بشیربختیاری را همه شنیده ایم، خصوصاً که آثار وی را با نام هنری "باچه آزره" درسایت های مختلف بخصوص درکابل پرس دیده ایم.

بختیاری ازبهترین کاریکاتوریست ها و طراحان گرافیک کشوراست که تا کنون آثارگرافیکی و کاریکاتورش درسایت های مختلف نشرگردیده است و هنرش علاقه مندان زیادی دارد. ظرافت، پختگی و گویایی آثار بختیاری نیازی به تعریف ندارند چون همه خود گویا اند!

هرچند هنرمندان را آثارشان تفسیر و تعریف میکنند، اما بخاطریکه بختیاری درپهلوی کار گرافیک و کاریکاتور، فیلمساز برجسته کشورنیزاست ازاینرو گفتیم تا فرصتی است، آنرا غنیمت شمرده و با ایشان مصاحبه ای داشته باشیم تا بیشترازخودشان بشنویم.

این مصاحبه اختصاصی را امین وحیدی البته ازراه دور و به صورت آنلاین با وی انجام داده است.

بشیربختیاری یکی از فعال ترین همکاران سایت کابل پرس^? است

سؤال اول: درکشوری مثل افغانستان شما منحیث کاریکاتوریست چه مسئولیتی احساس مینمایید؟

بختیاری: درکشوری با شالوده های بیمار و شیرازه ازهم گسیخته ای که فاشیزم قومی بُردهمگانی دارد، در کشوری که شعارمُحصلین شان مرگ بردانشگاه یعنی زنده باد خریت باشد، درکشوریکه میمون انکشاف یافته یی مثل کریم خرم وزیر فرهنگش باشد، درکشوریکه فرهنگ انتحار سبغه ی دیانت داشته باشد، درکشوریکه ریس جمهور و رده های اول کشوری اش جزتبعیض ودروغ چیزی نبافند، بجای احساس مسولیت یا باید نان را به نرخ روز چوبخط کرد یا پشت میله های محبس باید جان سپرد.

سؤال: شما زبان طرح کاریکاتوررا با زبان متن قلم چگونه مقایسه مینمایید؟

بختیاری: بعقیده من کاریکاتورکلام صریح تصوری و ایجاز یک متن طویل و خسته کننده ی میباشد که بزبان خاصی تحریر میگردد.گاهی یک کاریکاتور یا کارتون با چند خط ساده خویش یک کتاب معنا را زیربغل دارد، زبان کاریکاتور زبانیست که مقید به کلتوریازبان خاصی نمی باشد وکاریکاتوراین سخاوت را دارد که تبعیض میان فرنگی ودری زبان یا سیاه و سفید قایل نیست همه همسان زبان کاریکاتوررا میدانند. کاریکاتور تنها ترین زبان مشترک اولاد آدمست درحالیکه متن نوشته نیاز به سواد خاص دارد. چشمان نیلی وبادامی هردوبا دیدن کاریکاتور ولو با چند خط ساده ،معنی ومفهوم را درمیابند ودریک جمله کاریکاتورزبان ترجمه شده همه ملل وفرهنگ هاست که هیچ متن قلمی ازین توانایی برخوردار نیست.
سؤال: چه خوب خواهد بود، کمی هم درمورد دیگرفعالیت های گرافیکی و فلمسازی تان نیزمعلومات بدهید.

بختیاری: کارهای گرافیک من نیز مثل کاریکاتورهای من متاسفانه خالی از کاستی نبوده اند. اما با این همه تقریبا از 20 سال بدین سو روی گرافیک ، طراحی مدرن ، کارتون و فیلم های ویدیویی کار میکنم و صدها؛ لوگو،پوستر، بلبورد، جلد کتب وغیره ازکارهای من قبولی شان را درنشر گرفته اند و فعلن نیز با تعدای از جراید غربی همکاری دارم.

درمورد فیلم: من روی کارهای داستانی - هنری کمتر کارکرده ام و اغلب کارهای اجرایی من مستند بوده اند. من دردوران جنگ علیه تجاوزشوروی وجنگهای داخلی حدود بیش از دوصد فیلم مستند را ساختم واولین وآخرین ژورنالیستی بودم که از عملیات های مجاهدین دردوران پرآشوب حضور روسها، از داخل شهر کابل فیلم تهیه نمودم . حدود ده ماه را در تلویزیون طلوع سرگرم ساخت برنامه های تفریحی (دوبله کاتور،آلبم هفته وخبر) بودم اما از محیط کاری این شبکه خوشم نیامد قراردادم را با آنها فسخ نمودم ودوسال اخیررا درکابل مشغول ساخت کلیپ های تبلیغاتی تلویزیونی بودم و کلیپ های که تهیه نمودیم خوشبختانه از بیشترین کلیپ های بود که درکابل توفیق نشریافته وروی آنتن رفتند واینک که یک سال از مسافرت من میگذرد هنوز این کلیپ ها از شبکه های کابل نشر میگردند.

سؤال: اگرکمی از جایگاه هنر کاریکاتوردرمیان مردم ومطبوعات وطن برای خوانند گان ما بگویید ، خوانندگان مستفید خواهند شد.

بختیاری: متاسفانه کاریکاتور درکشورما چنان موضوعات بسیاردیگرمحل از اعراب نیافته است. دربازار مترقی تکنالوجی امروز هنوز خیلی از دست اندرکاران مطبوعات کشور میخواهند سنت 50 سال قبل را درین جا حفظ نمایند. کهنه گرایی درافغانستان یک تابو شده است. من از مطبوعاتچی های میگوییم که کار با کمپیوتررا مباح ندانسته وخلاف اصول اسلامی! ودینی! شان میدانند. هنوزهستند کسانی که از درج عکس در نشریه ی شان ابا میورزند وهستند کسانی که هنوزمعتقد به حروف سُربی و چوبی هستند. فعلا اطلاع ندارم اما روزنامه انیس یک سال قبل را مشاهده فرمایید. با این وضعیت ناهنجار کاریکاتور یاهنر های مترقی دیگر حق دارند که درین کشور احساس مظلومیت کنند.

سؤال: شما بیشتردرکارهایتان ازچه چیزهایی الهام میگیرید؟

بختیاری: بنده به مسایل که بیشتر روی زبان هاست کمترتوجه داشته ام. یعنی عادتا میخواهم حرفهای را که ناگفته خواهند ماند را عرضه نمایم .همیشه خواستم از طرح کارتون این بوده است که بایدروی اندکهای که درآینده گلوگیر میشوند ذربین گرفت و میخواهم مخاطبم رامتوجه نمایم که روی این گفتنی هاوموضوعات دارد عنکبوت فراموشی تارمیتند.بیا اگر توانی داری کاری بکن که فردا دیر خواهند بود!بعنوان مثال اگر از تریاک فروشی کرزی یا جاسوسی اسدالله خالد،یا فتوا فروشی شیخ آصف ویا وردک گرایی فاروق وردک و پشتون گرایی احمدزی وووکارتونی بکشیم.این یعنی ایهاالناس!من آخرین کسی هستم که ازین موضوع آگاهی یافتم و برایم جالب است درحالیکه این دیگر برای مردم جالب نبوده و تازگی ندارد زیرا مردم این صفحه را قبل از من خوانده اند.

سؤال: دراکثرکارهایتان ، شما مشخصه های خاص شناسایی کرکترهای کاریکاتورهایتان حفظ کرده اید، دراین باره اگرروشنی بیشتری بیاندازید خیلی جالب خواهد بود.

بختیاری: شخصیت ها یا کرکترهای ثابت همیشه نقش امضای یک کاریکاتوریست را داشته وکاریکاتوریست را اغلب با این کرکترها میشناسند.کسانی که کرکترهای شان شکل معین یافته اند دیگر کمتر نیاز به امضا زیر آثار شان دارند. چنانچه مشاهده میفرمایید در کارهای من اغلب از ابزار استفاده میگردند. ولی درمورد آدمک ها یاکرکتر های کاری من، آنها ازمیان مردمی انتخاب گردیده اند که یک عمر درکنار شان بوده ام. تعدادی از دوستان با اعتراض برمن گوشزد نموده اند که شخصیت های کاری شما متوجه یک قوم خاص میباشند درحالیکه این طور نیست اگر یک عده از شخصیت های کاری من بینی زین اُشتری و چشمان حد قه دریده وسرمه کشیده یا لنگی اوغانی دارند آنها بیشتر طالبان هستند و یک انتحاری یا یک طالب و رهزن یا آدمکش دیگرنمیتواند شخصیت جز این داشته باشد و کار باید قرب حقیقت داشته باشد.به همین دلیل این نماد های توحش با لنگی نامنظم،تعویذ سبز روی شانه ،واسکت،ریش انبوه ،چشمان دریده وسرمه کشیده،قدخمیده ومطیع ،پاهای برهنه وپهن، هیکل خشن وگوش بفرمان حضور پیدا میکنند .

اگردرصفحات قبلی تاریخ ، مردم ازین کرکتر سیلی خورده اندوحق شان غصب گردیده اند،اگر احمد شاه درانی با این کرکتر به قتل عام ، تاراج وتباهی مردم هند پرداخت. اگرامیر عبدالرحمن با این هیکل؛ بخش اعظم هزاره ها، تاجیک ها،نورستانی ها،ترک ها و پشتونهارا نابود کرد.اگر 250سال این کرکترها مایه ی مباهات،عظمت و افتخار این کشور بودند.بگذار امروز کمی حقیقت این نماد آتیلایی برملا گردد. بگذار مردم بدانند که انگریز، روس، پاکستان امریکا ووودر سایه این کرکتر های شوم وپلشت چه ها در حق این مردم کردند. مردم باید باروی دیگراین سکه اشناشوند.باید ملا تروجان هارا به همه معرفی کرد.

سؤال: آیا تا کنون با عکس العمل های خشن مخاطبین کاریکاتورهایتان مواجه شده اید؟

بختیاری: تنها یکبار بخاطر طرح کاریکاتوری از چهره شیخ ابراهمی نماینده خامنه یی درامور افغانستان مورد بازخواست اطلاعات رژیم ایران قرار گرفتم اما مورد دیگریکه قابل یادآوری باشدرا بیاد ندارم .

سؤال: به نظربسیاری ها کاریکاتورفقط به منظورخنداندن طرح نمیگردد، بلکه حرفها و پیام های دیگری نیزدرپس آن است چه خوب است، درآن باره توضیح بدهید.

بختیاری: نکته ی خوبی را یادآورشدید، کاریکاتورجدی تر از ریشخند و نیشخند است. کاریکاتور بیان حقایق تلخ است تا استهزاء. این هنربا لطیفه، جوک و طنز تصویری یا موارد دیگری ازین قبیل تفاوت دارند. کاریکاتورچیزی نیست که اکثرا مردم ما برداشتی از آن دارند. بعقیده من یک کاریکاتور خوب هیچگاه نمی خنداند یک کارتون خوب باید آگاهی دهنده باشداعلان باشد نه آنی ومضحک که نقطه انقضایش قبل ازمصرف برسد.

سؤال: گاه گاه، بعضی ازکارهایتان کمی پیچیده اند که مخاطبین خاصی دارند، به نظرشما بهتراست کاریکاتور باید رک، گویا و ساده باشد و یا پیچیده وخاص فهم؟

بختیاری: کاریکاتوررا طراح اجرا مینماید اما دریافت وتعبیر در دست بیننده یا مخاطب است، هر کس برداشتی به قدر توان خود از آن دارند.گاهی طرحی را میبینیم که گفتنی های نقیض دارند.گاهی کارتونی کشیده میشود که یک المُنجد حرف را بهمراه دارد .کاریکاتورباید بیننده را دنبال خود بکشاند،اورابه فکر وادارد کارتون خوب باید بیننده را درخود غرق نماید.بعقیده من کارعریان ارزش ارایه را ندارد وکاریکاتورخوب آنست که درعین سادگی عمیق.گویاوحاوی پیام بوده وکمترتاریخ مصرف داشته باشد.

سؤال: یک کاریکاتوردرروشن ساختن افکارعامه چه نقشی را میتواند دارا باشد ؟

بختیاری: نخست باید بدانیم که در جامعه ی که روی آن بحث میکنیم کاریکاتوردرین بازاراز چه قیمت برخوردار است؟این هنردرکشور های مترقی میتواند نخست وزیر جرمنی را به محکمه بکشاند.میتواندانقلاب کیوبارا رهبری کند.میتواندترور ریگان را پیش گویی نماید.میتواندسقف درآمد سرانه مکزیک را ارتقا دهد.میتواند صدراعظم جاپان را از خشم وادار به حمله قلبی نماید.اما در کشور های مثل عربستان، ایران افغانستان ودگر کشورهای دین ابزار،کاریکاتورکوتاه ترین راه رسیدن به زندان.شلاق و در نهایت تجربه ی عبور از حلقه ی دار خواهند بود. اما درمجموع کاریکاتور به تنهایی یک رسانه قوی و نشکن بوده که میتواند جهت دهنده باشد .میتواند درجامعه ایجاد تحول نمایدوبرعکس به همان میزان کاریکاتور میتواند مخرب ،ویرانگرومتشتت باشد .

سؤال: ازکارهای دیگرکاریکاتوریست های کشور ویا کشورهای منطقه کارکی ها را بیشترمیپسندید؟

بختیاری: متاسفانه دربین هنرمندان کاریکاتوریست هموطن ما کمتر کسی دیده میشود که این هنررا جدی گرفته باشند.تقریبا همه نقطه صفررا بطواف گرفته ایم . اکثر آنچه را که کارتونیست های ما تحویل مطبوعات میدهند درمجموع به لقمه های جویده شده می مانند. یعنی اغلب کاریست که بعد از دیگران تکرار میگردندو ابتکارونوآوری کمتری درآثاراین دوستان دیده میشود وبا تاسف باید گفت که حرف تازه برای مخاطب خویش کمتر داشته ایم وعلت عمده آن نیز پراگندگی، عدم توجه ، مرکزیت وحمایت ازین قشر بوده است. اما درین میان کارهای بعضی ها مستثنی وجدی است ولی دوراز منطقه استادان بزرگ بسیاری هستند که هرکدام دنیای ازگفتنی را درسایه روشن های بسیط خویش میگنجانند همانند: آیدین آغداشلو،زلات کوفیسکی ، کوزوبوکین ، آرث، بارتاک ودگرهای دیگر.اما در کشورهای نزدیک کاریکاتوریست های؛چین، ترکیه،ایران وبحرین بیشتر شهرت جهانی درین رشته کسب نموده اند .

سؤال: آیا درهنگام طرح کاریکاتورهایتان، خودتان را هم خنده میگیرد یا خیر؟

بختیاری: یادم نیست تاکنون روی طرح های مضحک کار کرده باشم زیرا کارتونهای که من کار کرده ام کسی را نمی خندانند. درون مایه ی کارهای من همیشه با پرسش ودرد عجین بوده اند ودرد کسی رانمی خنداند.من با مخاطبین خویش شوخی ندارم ودوست دارم حرفی رااگر دارم جدی بگویم. میخواهم احساسم را درین قالب تحویل بیننده بدهم وگفتنی خویش را ازین طریق بگوش آنهای که کارهایم را میبینند برسانم.

به عنوان آخرین سؤال: چه موقع بیشترازکاریکاتورهایتان لذت میبرید، زمانی که مخاطب را بیشتربخنداند یا بیشتربسوزاند؟

بختیاری: هدف عمده من از کار روی کاریکاتور وطراحی رسانیدن بیان واقعیت های محسوس من اند. وقتی از کارم لذت میبرم که گفتنی وپیام خویش را در سایه ی کاریکاتورتقدیم توانسته باشم . تنها رضایتی که برایم دست میدهد همانا بیان حرفهایست که دردل دارم و میخواهم دراین قالب(کاریکاتور) برای مردم مطرح نمایم .

امین وحیدی: بختیاری عزیز، تشکرازوقت گرانبهایتان که درخدمت روشنی اذهان عامه قراردادید.

کارتون به روایت عتیق شاهد!

گفت و گوی کامران میرهزار با عتيق شاهد!

سه شنبه 5 اوت 2008, نويسنده: کامران میرهزار

قابل توجه نویسندگان، منتقدین، صاحبنظران قلم بدست وهنرمندان کاریکاتوریست افغانستان

2009-01-14T09:03:55Z

وبلاگ انگلیسی صدای انتقاد (صفحه نویسندگان زبان درازافغانستان)

با هدف انجام برگردان نوشته ها، نظرات و مقالات نویسندگان، منتقدین، صاحب نظران و اندیشمندان افغانستانی ازفارسی دری به انگلیسی درزمینه های سیاست - حکومت داری- جامعه مدنی- حقوق بشر و آزادی بیان واندیشه درافغانستان به تازگی راه اندازی گردیده است.

این وبلاگ که پنجره ای برای انتقال وانعکاس نوشته ها، نظرات و مقالات نویسندگان مطرح افغانستان به دنیای خارج ازافغانستان درنظرگرفته شده است، ازیکسو زمینه، بحث، گفتگو، تبادل نظرو تبادل اندیشه میان نویسندگان، منتقدین وصاحب نظران افغانستانی و خارجی را درزمینه های یاد شده میسرمیسازد و ازسوی دیگر برای لابیینگ (تحمیل نظرات و نفوذ) برتصمیم گیران مهم جهانی مسایل افغانستان با بیان حقایقی که تا کنون کتمان و سانسورشده میتواند مفید باشد. هدف اساسی این وبلاگ لابیینگ در وارد نمودن تغییرات اساسی درسیاست گذاری های اشتباه گذشته تصمیم گیران جهانی افغانستان درمسایل کلیدی این کشوراست که تا جایی علل عمده اشتباهات گذاشته تا کنون ناشی ازضعف و موجودیت فساد دردستگاه حکومت، عدم همخوانی وهمآهنگی برنامه های حکومت با خواست ها و معیارهای جامعه جهانی و نبود برنامه آلترناتیف مناسب توسط Third party یا دسته سوم دراین میان بوده است که منجر به نادیده گرفتن بسیاری از واقعیت های عینی جامعه فعلی افغانستان توسط تصمیم گیران خارجی گردیده که اکنون با استفاده ازفرصت مناسب، بیان و یاد دهانی چنین مسایل به جهانیان کارنویسندگان، هنرمندان وقلم بدستان منحیث دسته سوم است.

به این منظور، این وبلاگ راه اندازی گردیده وامید میرود با انعکاس نظرات و آراء نویسندگان و صاحبنظران افغانستانی به زبان انگلیسی که نیازمند همکاری شما دوستان است، بتواند درپروسه تغییردرافغانستان سهم ناچیزخویش را ادا نماید.

بناً تا میتوانید ازکمی ها، کاستی ها و کجروی های موجود درنظام ناکارآمد حاکم فعلی با زبان درازانتقاد نمایید تا دروضعیت فعلی تغییر و بهبود ببارآید.

به امید آن روزکه افغانستان آباد، مستقل، آزاد و سربلند باشد.

موفق وپیروز باشید تا هرچه زود ترشاهد تغییرات اساسی درکشورعزیزخود باشیم!

به این منظورگردانندگان این وبلاگ ازتمامی نویسندگان، منتقدین، صاحبنظران قلم بدست و هنرمندان کاریکاتوریست افغانستان دعوت به عمل میآورد، نوشته¬ها و کاریکاتورهای انتقادی شانرا به ما بفرستند تا برای برگردان به انگلیسی ونشردراین وبلاگ مد نظرگرفته شود.

قابل یاد آوریست اینکه این وبلاگ با پست نمودن فقط چند نوشته درمدت زمان کوتاهی شماری زیادی از خوانندگان خارجی را جذب نموده است.

و اکنون نویسندگان و قلم بدستان ارجمند میتوانند مقالات، نوشته ها و کاریکاتورهایشان را به یکی از ایمیل آدرس های زیربرای ما بفرستند.

آدرس تماس با ما:

aminwahidi@yahoo.com

aminwahidi@gmail.com

آدرس وبلاگ انگلیسی صدای انتقاد صفحه نویسندگان زبان درازافغانستان

www.afghanlongtongue.blogspot.com

گردانندگان وبلاگ انگلیسی صدای انتقاد

انتظار به پایان رسید، جنگ تریاک به میدان رفت

2008-11-04T00:09:00Z

چند ماه پیش به دلیل تاخیری که نمایش دومین فلم صدیق برمک داشت، وازسویی هم عطش تماشای اثری ازسینمای بیجان افغانستان وانتظاری که ازصدیق برمک منحیث کارگردان صاحب نام افغانستان داشتم مرا واداشت یاد داشتی زیرعنوان " ازجنگ تریاک خبری نیست؟!" بنویسم که دوستان مختلف درباره آثارقبلی آقای برمک نوشتند و بعضی ازدوستان درباره این فلم معلومات ارائه نمودند وحالا اینبارخبرنمایش آن درجشنواره های جهانی شنیده میشود.

بالاخره پس ازماه ها انتظارطولانی، میشنویم که "جنگ تریاک" دومین فلم بلند صدیق برمک کارگردان سرشناس افغانستان اخیراً با حضوردرسومین دورجشنواره بین المللی رم ایتالیا برنده جایزه منتقدین این جشنواره گردیده است.

سقوط یک هلی کوپتر نظامی نیروهای آمریکایی دریکی ازمزارع خاشخاش افغانستان و برخورد سرنشینان زخمی آن با اهالی این منطقه اصل داستان این فلم را تشکیل میدهد.

این فلم نود دقیقه ای محصول مشترک افغانستان، فرانسه، کوریای جنوبی و جاپان است که تولید آن ازاوایل سال گذشته میلادی آغازگردیده واکنون پس ازگذشت بیش ازیک ونیم سال آماده نمایش گردیده است.

گفتنی است، این اولین جایزه جدی بین المللی ایست که فلم "جنگ تریاک" پس ازآماده شدن آن برای نمایش بدست آورده است، که باردیگرسینمای نه چندان صاحب نام افغانستان را به جهانیان معرفی میدارد که خود جای بس خوشی برای فلمسازان افغانستان است، هرچند با یک گل بهارنمیشود.

شنیده میشود، امکان دارد این فلم ازجانب افغان فلم به نمایندگی ازسینمای افغانستان برای نامزدی دررده بهترین فلم غیرانگلیسی زبان برای جایزه اسکارسال 2009 معرفی گردد.

مشخصات فلم:
فلم رنگه 35 ملیمیتری، مدت 90 دقیقه، زبان فارسی دری و انگلیسی، سال تولید 2007- 2008

معرفی عوامل و دست اندرکاران تولید و بازیگران:

کارگردان و فلمنامه نویس: صدیق برمک

بازیگران نقش های اصلی:

پیتربوسیان درنقش "دان جوهانسن"، جو سوبا درنقش " جوهاریس"، فواد سامانی درنقش " سکارپیان"، مارینا گلبهاری(هنرپیشه مستعد افغانستانی) درنقش دختردیوانه.

فلمبردار: جیورجی دزولایوف

تدوین: میکیلی هیکسن

طراح تولید: بخیتار قهاروف

موسیقی: دالیرنظروف

تهیه کننده(گان): صدیق برمک، شهره گلپریان

شرکت تهیه کننده: برمک فلم (افغانستان)

شرکای تهیه کننده(گان): هاروکاواشیما، سوه یونگجو، کارولی سکوتا

شرکت های شریک تهیه کننده(گان): هاپینیت پیکچرز، چاین کلیک آسیا، هاوت کورد دستریبیوشن

توزیع جهانی: چاین کلیک آسیا، کوریای جنوبی

به پشتیبانی از "اعتراض به کوچ اجباری و نسل کشی درافغانستان"

2008-08-09T14:56:17Z

شرایط فعلی افغانستان

افغانستان منحیث کشوری که سالها غوطه ور بحران های متفاوت سیاسی- اجتماعی بوده با وجود گذشت هفت سال ازحضورعملی جامعه جهانی دراین کشورهنوز که هنوزاست این کشوردارای ساختارشکننده ایست وهرازآن بروزحوادث فاجعه باردراین کشورامکان پذیراست.

با آنکه بسیاری ازمشکلاتی که تاهنوزازمیان نرفته، ریشه دربحران های سیاسی- اجتماعی واقتصادی ای گذشته مانند فقر، بی سوادی و بی ثباتی، دارد که بصورت مستقیم و غیرمستقیم زاده کارکردهای حکومت ها ورژیم های تک رو، نا عادل و تبعیض گربوده که ازآن جمله میتوان جنگ ها و نزاع های داخلی دهه گذشته را نام برد ولی درپهلوی مشکلات گذشته، نارسایی های عمدی و سهوی مسئولان فعلی دولتی درشکنندگی وضعیت این کشورمی افزاید.

تبعیض قومی و سمتی، موجودیت فساد اداری دراداره فعلی افغانستان، گردانندگی پلان های حکومت توسط تیم خاص ریاست جمهوری وعدم مسئولیت پذیری مسئولان حکومتی افغانستان دررفع این نارسایی ها زاینده بسیاری از مشکلات و چالش هایست که دراین کشورفراروی جامعه جهانی قرارگرفته است و نتایج تلاش جامعه جهانی در بازسازی این کشوررا به پایین ترین حد آن تقلیل داده است.

جنوب وشرق کشور به صورت روزافزون به کشتزارتریاک ومنبع مواد مخدرمبدل میگردد، اما بدلیل دخیل بودن بعضی ازمسئولان بلند پایه حکومتی بشمول والیان ولایات جنوب و اقارب و دوستان شخص رئیس جمهوردرتجارت مواد مخدر، دولت تاهنوزهیچ اقدام جدی و مثبتی دراین زمینه انجام نداده است.

ازسوی دیگردراین ولایات شورشیان با استفاده از تجارت مواد مخدر جبهه های شانرا ازنگاه لوژستیکی تقویه نموده برعلیه مردم افغانستان و سربازان جامعه جهانی میجنگند واین جنگ طاقت فرسا باعث تدوام وخامت اوضاع درکشورمیشود ودرنتیجه بهانه ای برای حضوردرازمدت نیروهای خارجی دراین کشورمیگردد.

دراین میان درطول این زمان مناطق مرکزی افغانستان یعنی هزاره جات ازنگاه امنیت درآرامش کامل بوده و مردم این مناطق که اکثراً مالدار و زراعت پیشه اند، با دولت موجود دست همکاری داده و بجای کشت تریاک به زراعت غله جات غذایی پرداخته اند. هزاره جات عاری ازجنگ، خشونت وتریاک با فضای باز و دموکراتیک یکی از مهم ترین مناطق بالاقوه برای بازسازی و تطبیق پلان های انکشافی بوده است که متاسفانه دراین مسئله ازجانب حکومت تبعیض قابل ملاحظه ای صورت گرفته است. بازسازی سرک کابل الی بامیان الی هرات که میتواند به اقتصاد و صنعت توریزم افغانستان فایده کلانی نصیب گرداند، ازجمله وعده هایست که حکومت داده است ولی درعملی ساختن آن طفره میرود. بازسازی بودای بامیان که یکی ازآثارمهم و ارزنده تاریخی مملکت است دیگر وعده ایست که حکومت تا کنون به آن عمل نکرده است.

تحمیل جنگ برسرهزاره ها و کشیدن بحران به نقاط مرکزی

نظربه ساختارقومی قبیله ای افغانستان، داشتن پشتوانه قومی میتواند برای دست یافتن به قدرت کمک کننده باشد، ولو این کار با پرداخت بهایی هرچند کلان انجام یابد صورت گرفتنی است، هرچند باعث درگیری، نزاع و حق تلفی و کشتار و کوچ اجباری دیگران گردد، لذا از دیرزمانیست که حکومت برای داشتن پشتوانه قومی برای بقای قدرت دراین کشوردست به آشتی و مصالحه با طالبانی زده است که درطول حکومت پنج ساله شان، جنایات بیشماری را مرتکب شده اند. طالبان منحیث افراطی ترین نیرو که عملاً به کشتارغیرنظامیان میپردازند، باید دردادگاه های جنایات جنگی مورد بازپرس و محاکمه قرارگیرند، درحالیکه امروزه حکومت افغانستان درقبال طالبان به دلیل مسایل قومی با جامعه جهانی سیاست دو پلهویی را گرفته است. حکومت افغانستان ازیکسو حضورنظامی جامعه جهانی را برای مبارزه با طالبان دراین کشورلازمی میداند وازسوی دیگرخود با تخصیص بودجه های کلان و تشکیل کمیسیون " تحکیم صلح" طالبان را مورد حمایت، عفو و بخشش قرارمیدهد و درتجارت مواد مخدرعملاً آنان را یاری میبخشد و آنان هم با استفاده ازاین سیاست حکومت با بازتوانبخشی شان میپردازند و روز به روز دوباره قدرت میگیرند تا برعلیه همین حکومت ، مردم ملکی و جامعه جهانی به جنگ بپردازند.

فرا رسیدن انتخابات ریاست جمهوری و پارلمانی درسال آینده، حکومت را بیش ازپیش وادارمیسازد تا ازیکسو طالبان را با خود داشته باشد، و ازسوی دیگررقبای قومی را به نحوه ای درگیرسایرمسایل درونی و منطقوی شان نماید تا آنان نتوانند درانتخابات توان برنامه ریزی و برنده شدن را داشته باشند.

یکی ازاقوام دموکرات افغانستان که همواره ازدموکراسی، آزادی بیان، برابری و عدالت اجتماعی پشتیبانی نموده اند، هزاره ها اند که درمیان آنان، سطح سواد، آزادی دربین زنان وسهم دهی به آنان درامورسیاسی اجتماعی بیش از سایراقوام افغانستان رو به رشد است.

هزاره ها یکی از قربانیان تاریخی افغانستان اند که درطول یک صد و پنجاه سال اخیربیش ترازهمه مردم افغانستان مورد تحقیرتبعیض، ظلم، شکنجه، کوچ اجباری و نسل کشی قرارگرفته اند و گذرازاین دوران ها به صورت اتوماتیک باعث دوره جدیدی درزندگی این مردم میگردد که دخالت مستقیم جامعه جهانی درمسایل افغانستان، تا جایی باعث کاهش فشارهای قومی قبیلوی بالای اقوام محروم ازجلمه هزاره ها گردیده است و این امربرای قوم حاکم خوشایند و به نفع نیست، زیرا کاهش نسبی این فشارها در درازمدت باعث تزلزل پایه های حکومت حاکم قوم محورمیگردد.

طالبان هزاره ها را یکی از بزرگترین دشمنان شان میخوانده اند و دردوران حکومت آنان، هزاره ها برای باردوم نسل کشی گردیده اند که دراصل این نسل کشی تدوام همان سیاست و کشتاردفعه اول است که حدود بیش از یک قرن پیش براین مردم گذشته است.

هزاره ها همواره با بازگشت طالبان روی صحنه سیاسی مخالفت میکرده اند، به همین دلیل طی چند سال اخیرکه سیاست حکومت فعلی برای بقای قدرت ایجاب میکند به پشتوانه قومی اتکا نماید، بازگشت طالبان روی قدرت بارها و بارها ازجانب حکومت پیشنهاد شده است.

لذا برای حکومت همزمان با خود داشتن هزاره ها و طالبان کاردشواریست، درحالیکه هزاره ها تحت هیچ شرایطی پذیرای حضور مجدد طالبان درصحنه سیاسی کشورنیستند وهمواره با حضورآنان منحیث جنایتکاران جنگی درعرصه سیاسی – نظامی مخالف ورزیده اند به همین دلیل همواره به بهانه های مختلف مورد تاخت و تازحکومت همتبارطالبان قرارگرفته اند و به دلیل این مخالفت ها بهای سنگینی را پرداخته اند، و حکومت تحت رهبری تیم خاص رئیس جمهوری که نیازبه داشتن طالبان همتباردارد، هزاره ها را مانع بزرگ و چالش جدی ای دربرابر نظام قوم محورمیداند ازآن سبب باید به تضعیف وحتی کشتارهزاره ها بپردازد.

درقدم اول حکومت باید امنیت هزاره ها را مختل سازد تا دیگرمناطق شان آرام نبوده و این مردم نه تنها درعرصه های بازسازی ( که درمناطق شان چندان صورت نگرفته است) و حصول علم ( که دربین هزاره ها سرعت و کیفیت خوبی دارد) ادامه بدهند، بلکه توان مخالفت با روی کارآمدن طالبان را نیزنداشته باشند. بناً طالبان منحیث دشمنان قسم خورده هزاره ها باید با پشتیبانی مستقیم و غیرمستقیم حکومت وبا عناوین مختلف بالای هزاره ها حمله نمایند تا وضعیت آنان را از لحاظ سیاسی، اجتماعی و اقتصادی تضعیف نمایند تا حتی دردرازمدت دیگرهزاره ها منحیث مخالفان بالاقوه حکومت قوم محورقدعلم کرده نتوانند.

حملات طالبان با نام کوچی

طالبان طی دو سه سال اخیر با حمایت و پشتیبانی چند مقام حکومتی و با استفاده از نام کوچی ها حمله شانرا بالای مناطق هزاره نشین افغانستان شروع نموده اند که طی این حملات، بیش از ده ها نفر کشته، خانه ها به آتش کشیده شده و هزاران نفر بشمول زنان و کودکان بی دفاع مجبوربه کوچ اجباری گردیده اند که برای اثبات این مسئله فلم های مستند وعکس های بیشمار و شواهد چشم دید به اندازه کافی وجود دارد.

کوچیها چی کسانی اند؟

کوچی ها مردمان بیابانگرد، بدبخت و فقیری اند که توسط سیاست مداران قوم پشتون سالیان سال بیسواد و بدوی نگه داشته شده اند تا هرازگاهی ازآنها به اهداف مختلف سیاسی استفاده صورت گیرد، هرچند این سوءاستفاده مطلقاً به ضررخود آنها تمام شود.
حدود بیش ازیک قرن پیش بین سالهای 1890 الی 1895 میلادی زمانی که هزاره ها توسط عبدالرحمان خان پادشاه وقت کشتارجمعی شدند و به کوچ اجباری وادارگردیدند، عبدالرحمان خان ازکوچیان منحیث آله فشارعلیه هزاره ها استفاده نمود و با صدورحکم، دردست داشتن اسلحه را برای آنان مجازدانست که تا امروز مسلح اند و استفاده اززمین های هزاره ها را درمناطق مختلف به آنان داد وازآن پس الی دوران طالبان کوچی ها همواره منحیث آله فشارعلیه هزاره ها استفاده گردیده اند وهمه ساله درموقع خاص به زورتفنگ بالای زمین های زراعتی هزاره ها حمله مینمایند ومواشی شانرا میچرانند. دردوران طالبان، کوچی ها با استفاده از قدرت طالبان و با زورتفنگ ازمناطق مختلف هزاره ها باج و مالیات دریافت مینمودند.

نواقص کوچیگری درشرایط فعلی افغانستان

درقرن بیست ویکم ودرسال 2008 که جهان درحال پیمایش روزافزون پیشرفت خود است، بدویت، بیابانگردی و دوری ازفرهنگ و مدنیت امروزی یکی ازنواقص اجتماعی محسوب میشود که چه ازلحاظ اجتماعی وچه ازلحاظ اقتصادی برای سایرشهروندان مدنی زیانباراست. درشرایط فعلی افغانستان، درنبود مرزهای معین ومشکلات مرزی با کشورهمسایه پاکستان وهمزمان نیرومندی تندروان مذهبی درآن کشورپدیده کوچیگری را به یک چالش جدی برای افغانستان مبدل میسازد. درصورت کنترول نشدن مرزها، مسلح بودن کوچی ها، و سرازیرشدن تندروان مذهبی و تروریستان ازمرزهای پاکستان به افغانستان زمینه سواستفاده ازکوچیگری به آسانی میسراست و تهدید جدی ای برای امنیت کشورمحسوب میشود. ازسوی دیگر، ازنگاه محیط زیست نیز، سرا زیرشدن بی رویه وغیرقابل کنترول کوچیها به مناطق سبز و سبزه زارها باعث ازبین رفتن فضای سبز وتخریب محیط زیست سالم درنقاط مختلف میگردد.

خواست افغان های معترض مقیم ایتالیا ازدولت افغانستان و جامعه جهانی

درشرایط فعلی افغانستان زندگی به سبک کوچیگری، بجزازتهدید زندگی مدنی سایراقوام ،افزایش نا امنی ها، تخریب محیط زیست و راه یابی غیرقانونی نیروهای تند رو ازکشورهمسایه ( پاکستان) هیچ توجیه ای ندارد. بناً خواست افغان های معترض مقیم ایتالیا اینست که نظربه ماده بیست و دوم قانون اساسی افغانستان که "هرنوع تبعيض وامتياز بين اتباع افغانستان را ممنوع اعلام داشته است"، کوچی ها نیز باید مانند سایراقشاربه پروسه خلع سلاح بپیوندند و نباید بصورت غیرقانونی مسلح باشند تا درایجاد نظم عامه سهیم گردند.
خواست دیگرمعترضین اینست که معضل کوچی ها باید بصورت دایمی حل گردد و نظر به ماده چهاردم قانون اساسی افغانستان¹ دولت باید زمینه اسکان دایمی کوچی ها را مانند سایراتباع کشورمساعد نماید. اما مشروط برآنکه درمسئله اسکان آنها کدام پلان شوم دیگری نهفته نباشد واسکان آنها باید درمطابقت با نیازآنها صورت گیرد که خواست آنان فراتراز "علف و سبزه" نیست و بناً مناطق همیشه بهارمشرقی ومناطق گرمسیرجنوبی کشور میتوانند بهترین مناطق برای اسکان و بود باش دایمی آنان گردد تا هرچه دلشان بخواهد از"علف و سبزه ای" که به اندازه کافی دراین مناطق وجود دارد، استفاده نمایند و باعث نزاع دوباره و متخل سازی امنیت سایرشهروندان دردیگرنقاط کشورنگردند. زیرا درصورتی که حکومت برای پیاده نمودن این پلان ازکیسه سایراقوام برای کوچی ها ببخشد بازهم امتیازدهی و رجحان محسوب خواهد شد و عدالت اجتماعی زیرپا خواهد گردید.

و نیزمعترضین خواهان ابطال بدون قید و شرط تمامی اسناد، مدارک و فرامینی اند که حدود بیش از صد سال قبل با هدف کشتارجمعی و کوچ اجباری صادرشده اند و تا امروز مداراعتبارمحسوب میشده اند.

به این منظورافغان های مقیم ایتالیا با ایجاد "کمیته اعتراض به کوچ دهی اجباری و نسل کشی درافغانستان"، برخورد غیرعادلانه رئیس جمهور افغانستان دراین قضایا را که ناشی از مشوره های غلط حلقات خاص دور وی است، محکوم نموده، و با تاکید ازحکومت افغانستان، دفترنمایندگی سازمان ملل و سایرنمایندگی های کشورهای خارجی درافغانستان میخواهد تا این قضیه را دست کم نگرفته درحل ریشه ای آن با وضاحت، شفافیت وعدل سعی همه جانبه بخرچ دهند.

و نیز این کمیته خاصتاً ازمقامات کشورایتالیا منحیث کشوری که درریفورم و بازسازی سیستم عدلی و قضایی افغانستان دخیل است جداً میخواهد تا با دید دقیق به ژرفای این مسئله بنگرد و درحل عادلانه این قضیه با درنظرداشت قوانین، کنوانسیونهای حقوق بشری و معیارهای معاصرحقوقی و قضایی سهم خویش را ادا نماید که همانا درخواست ابطال اسناد و فرامینی است که ازیک قرن پیش باعث تبعیض وحق تلفی دراین کشورگردیده است، تا با این کارجلوخشونت، خون ریزی و کوچ اجباری درمناطق محروم افغانستان گرفته شود.

"کمیته اعتراض به کوچ دهی اجباری و نسل کشی درافغانستان" راه پیمایی مسالمت آمیزی را با حضور صدها تن ازافغان های با هم برادرمقیم ایتالیا درشهررم پایتخت این کشورراه اندازی نمود و با این راه پیمایی ارزشمند سهم اش را در تحقق پروسه عدالت اجتماعی درافغانستان ادا نمود تا باشد افغانستان به خانه ای برای تمامی شهروندان آن با حقوق مساوی به معنی واقعی آن مبدل گردد.

امید است این کمیته با پشت کارلازم به مبارزات خویش درعرصه تحقق عدالت اجتماعی درافغانستان بصورت دوامدارادامه دهد.

از "جنگ تریاک" خبری نیست؟!

2008-07-10T22:56:00Z

اولی: آیا درباره افغانستان چیزی میدانی؟

دومی: بله چیزهایی شنیده ام، مثلاًَ اینکه این کشوردرآسیا موقعیت دارد، و یا اینکه دراین کشورهمیشه جنگ است و این کشوراولین تولید کننده مواد مخدردرجهان است و .....

بعضی وقتها آدم چیقدرازخود و ازنام کشورش خجالت میکشد وقتی که دیگرمردمان دنیا کشورش را با چنین مشخصاتی به همدیگرمعرفی میکنند.

تریاک، مواد مخدر، جنگ، ویرانی کشتار و ..... کلمات نوخوشایندی اند که امروزه مانند علایم شناسایی درپیشانی افغانستان حک گردیده اند و درمعرفی این کشوربین مردم اغیارازاین کلمات استفاده میگردند.

همینطورسینمای افغانستان هم را فقط با فلم اسامه ساخته صدیق برمک میشناسند که آنهم بخاطر شباهت با نام اسامه بن لادن نام خوشایندی نیست، هرچند اسامه فلم خوبیست.

کلماتی چون تریاک، اسامه، مواد مخدر وجنگ مرا بیاد خبری انداخت که سال پار درباره دومین فلم صدیق برمک کارگردان مشهورافغانستان دریکی از نشریه های کابل به چاپ رسیده بود. صدیق برمک که با ساخت اسامه اولین فلم بلند سینمایی اش درسال 2002 برنده جوایزمتعدد بین المللی ازجمله جایزه گولدن گلوب آمریکا و کامره طلایی جشنواره کن فرانسه گردید تا پارسال فلم دیگری روی دست نداشت و اکثراًَ فلمسازان و منتقدین کشور درپی دانستن دلیل وقفه پنج ساله این کارگردان بودند که بالاخره سال پیش درهمین ماه ها آقای برمک این وقفه را شکست و مصروف ساخت دومین فلم بلندش به نام "جنگ تریاک" شد و در شماره 15 اگست 2007 هفته نامه کابل خبرازمرحله پس از تولید آنرا میداد.

اما ازآن پس تاکنون از بی خبری نه درمورد محتوای آن و نه درمورد نظرات منتقدین سینما درباره آن و نه درمورد اینکه آیا اصلاً اکران شد یا نشد، آیا به جشنواره های بین المللی فرستاده شد و یا خیر و آیا به مانند اسامه فلم قبلی این کارگردان شهرت جهانی یافت یا خیر، هیچ نشنیدم.

شاید همه این ها رخ داده باشد و این فلم درکابل نمایش داده شده باشد، به جشنواره های بین المللی فرستاده شده باشد، برنده جوایز زیادی گردیده باشد ولی من از بی خبری درباره آن هیچ نشنیده باشم؟!

به این سبب کنجکاوی ام بیشترمیگردد تا بدانم فلم دوم کارگردان افغان برنده گولدن گلوب چه ازآب درآمده است.

پس ازشنیدن اینکه این فلم درماه اگست 2007 درمرحله پس ازتولید قرارداشت، اولاً منتظربودم که خبراولین نمایش آنرا که کارگردان آن وعده داده بود فلمش را بعد از تکمیل شدن اول برای شهریان شهرکابل نمایش میدهد بشنوم که ازبیخبری آنرا هم نشنیدم، سپس با خود گفتم که شاید کارگردان نخواسته مردم کشور را با فلم جالبش شگفت زده کند، شاید خواسته باشد، مثل فلم اولش اسامه اینرا هم اول راهی جشنواره های جهانی کند بعد ازآنی که همه جهانیان آنرا دیدند باز برای افغانستانی ها به نمایش بگذارد ازآن پس همواره اخبار جشنواره های جهانی را پیگیری میکردم تا باشد نام دومین فلم بلند کارگردان جهانی کشورمان دربین فهرست فلمها بدرخشد یا حد اقل به چشم بخورد. درفهرست جوایزگولدن گلوب که امسال بخاطراعتصاب نویسندگان شورسالهای قبل را نداشت، از نام این فلم درفهرست نامزدان آن خبری نبود، جشنواره های بین المللی برلین و کن هم گذشتند ولی ازبی خبری نام این فلم را دربین آنها هم نشنیدم و حالا هم جشنواره بین المللی ونیزدرپیش روست که تا یکی دو ماه دیگردیده شود آیا این فلم به این جشنواره فرستاده خواهد شد یا خیر.

اصلاٌ موضوع این فلم درباره چی است؟

آیا این فلم بعد از گذشت یک سال ازتولید آن تا هنوز برای اکران آن درکابل آماده نشده؟ آیا این فلم هنوز به جشنواره های جهانی فرستاده نشده است؟

آیا این فلم واجدیت شرایط اشتراک به جشنواره های جهانی را نداشته است و بدان ها پذیرفته نشده است؟

و چرا این فلم بعد از گذشت یک سال ازتولید آن به مانند اسامه شهرت مطبوعاتی نیافت؟ آیا بخاطر عدم حضور محسن مخلمباف درپروژه آنست؟ یا کدام دلیل دیگری درپس آن نهفته باشد، مثلاً محتوای این فلم به دوستان غربی جمهوری اسلامی افغانستان که با قشون و توپ و تانگ دراین سرزمین حضوردارند کدام اتهامی بسته باشد اهانتی کرده یا و یا ازقرارعنوان آن فلم کدام راز نهفته ای را درمورد آنها بازنموده یا چی میدانیم شاید..... ؟

جدا ازآنکه روی محتوای فلم صحبتی داشته باشم، چون معلومات کامل درمورد آن ندارم، تاکیدم روی اینکه این فلم به کدام جشنواره فرستاده شده و چه امتیازات و جوایزی را برنده شده، بخاطرآنست که معمولاً درآثارکارگردانان ازیک اثر تا اثر بعدی پیشرفت تغییرو نو آوری دیده میشود و حالا باید دید که دومین فلم بلند کارگردان محبوب کشورمان که به صورت مستقل آنرا پیش دوربین برده است چی نوآوری هایی نسبت به فلم قبلی اش دارا خواهد بود.

قسمی که پارسال دریکی از نشریه های کابل درباره داستان این فلم گفته بود که نمیدانم راست بود یا دروغ، داستان این فلم درباره سقوط یک هلیکوپترنظامی آمریکایی دریکی از مزارع کوکناراست که پس از نجات یافتن سرنشینان آن توسط مردم محل آنان با مردم محل دوست میگردند و داستان همینطور ادامه میابد و ............ ولی چون خود کارگردان هم داستان فلمش را فاش نکرده است بیشترازاین درمورد داستان این فلم هیچ معلوماتی دردست نیست و شاید هم داستان بگونه دیگری باشد.

ازسوی دیگر شنیده میشود که اخیراً روابط دوستانه ایکه قبلاً بین صدیق برمک و محسن مخملباف کارگردان ایرانی وجود داشت، ازهم پاشیده و صمیمیت و دوستی شان ازبین رفته است درحالیکه درساخت فلم بلند اسامه ساخته صدیق برمک که برنده جایزه گولدن گلوب و کامره طلایی کن شد میگویند مخلمباف منحیث مشاوراصلی برمک بوده ودرتبلیغات آن فلم درسطح جهانی نیزنقش قابل ملاحظه ای داشته است شاید به خاطرحمایت های مالی و فکری مخلمباف بوده باشد که اسامه فلم خوبی ازآب درآمد وجوایزمتعبری کسب کرد، خدا بهترمیداند!

Afghan and American actors on the set

یکی دوماه پیش، زمانی که جشنواره فلم برداشت دوم با موضوع زن و جامعه درکابل تدویریافته بود، به گفته حاضرین دراین جشنواره صدیق برمک هنگام صحبت و خوش آمدیدگویی به رخشان بنی اعتماد فلمساز ایرانی به این جشنواره در کابل، درحالیکه بغض گلویش را میفشرد به صورت غیرمستقیم بعضی از فلمسازان ایرانی را به سوءاستفاده از نام و مردم افغانستان برای اهداف تجاری شان، به ارائه تصاویر و داستان های نادرست ازافغانستان و مردم آن و بازی با حیثیت و وقارمردم افغانستان متهم نمود که به گمان اغلب به صورت غیرمستقیم منظورش از خاندان مخملباف بوده باشد که تا کنون درافغانستان و یا درباره افغانستان چندین فلم ساخته است و ازاین درک صاحب نام و نانی هم گردیده اند.

دراوایل سال 2007، مخلمباف که در ولایت سرپل درشمال افغانستان مصروف ساخت فلم جدیدش به نام "اسب دوپا" بود افراد ناشناس با نارنجگ بالای گروه وی حمله نمودند که یکی دونفرازآنان زخمی گردید و سپس منجر به توقف فلمبرداری این پروژه درافغانستان شد که شاید آنرا تا کنون درجای دیگرتکیمل کرده باشد که متاسفانه ازبیخبری از آن هم خبرندارم.

قابل ذکراست که پس ازجنجالی شدن فلم کابل ایکسپرس، وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان بعضی از معیارهای جدیدی را برای فلمسازان خارجی تعیین نمود که میگویند درنتیجه آن مخملباف برای دریافت مجوزساخت فلم " اسب دوپا" حدود شش ماه را پشت دروازه وزارت اطلاعات و فرهنگ افغانستان منتظرماند تا بالاخره اجازه یافت فلمش را بسازد که این کار درهرکشوری که قانون حکفرما باشد یک امرعادی است و حتی سخت ترازاین هم است که باید باشد تا جلوی سواستفاده جویی ها گرفته شود.

Siddiq Barmak on the set, photo from Barmak Film website

اما اصل مطلب روی فلم جنگ تریاک دومین فلم بلند آقای برمک است که اینبار بدون حضور و حمایت مالی و فکری مخملباف اما با یک گروه کثیرالملیت ( فلمبردار روسی، صدا بردارایرانی، چهرپردازهندی، مدیرصحنه تاجیکستانی، هنرپیشه های آمریکایی و بالاخره گروهی از دست اندرکاران سینمای افغانستان) ساخته شد که شاید تا هنوزهم تکمیل نگردیده باشد، معلوم نیست چرا تا کنون به نمایش درنیامده است که خدا کند هرچه زودتر شاهد اکران آن درکابل و درخشش آن درجشنواره های جهانی باشیم هرچند هنوزازموضوع و محتوای آن آگاه نیستم.

ولی مسئله ای که کمی رنج دهنده است اینست که درکل سینمای ما چه ازلحاظ محتوی و چه ازلحاظ تکنیک هنوزبسیار ضعیف است و با یک یا دو گل هم که بهارنمیشود. تا به کی آقای برمک باشد که یک اسامه بسازد و شهرتی برای سینمای افغانستان کسب نماید درحالیکه هم اکثرفلم سازان وهم تماشاگران فلم درداخل کشوردرسردرگمی بسرمیبرند.

ازسطحی و بی محتوی بودن اکثرفلم هایی که گاه وناگاه تولید میگردند ضعف فکری فلمسازان و نبود اقتصاد قوی درپشت صنعت فلم درکشوربه وضوح به مشاهده میرسد و وضعیت به گونه ایست که این سینما درست مانند سایرعرصه های کشوربدون کمک دست هایی ازبیرون نمیتواند روی پا بایستد و چرخ تولید آن به کار بیافتد که این دستهای کمک وهمکاری هم بعضاً با اهداف دوستانه و گاه هم با اهداف مغرضانه درازمیگردند که درآن صورت جبران نقصان آن خیلی سنگین و هزینه آوراست.

این هم متن خبری که درهفته نامه کابل چهارشنبه، 15 اگست 2007 برابربا 24 اسد 1386 به چاپ رسیده است.

"جنگ تریاک" آماده نمایش میشود

"جنگ تریاک" ازساخته های کارگردان مشهورسینمای افغانی، صدیق برمک آماده نمایش میشود.
به گفته برمک، فلم نزدیک به یک ماه قبل درشهر "آلماتا" درکشورقزاقستان شسته شده و مرحله منتاژ و صداگذاری آن از پنجم سنبله درکشورتاجیکستان آغازخواهد شد.

برمک میگوید: "مرحله منتاژ و صدا گذاری یک ماه یا چهل روز را دربرخواهد گرفت و بعد فلم آماده چاپ نهایی میشود."
چاپ نهایی جنگ تریاک درشهر "مدراس" هند انجام میشود و به گفته برمک ده روز تا دو هفته را در برخواهد گرفت. برمک میگوید:" پس ازآماده شدن، اولین نمایش جنگ تریاک برای مردم افغانستان و درشهرکابل اجرا خواهد شد."
به گفته برمک قراراست بعد از تکمیل جنگ تریاک، این فلم به دو سه جشنواره سینمایی ازجمله جشنواره کن معرفی شود.
فلمبرداری جنگ تریاک، چهارم سرطان درنزدیکی های معدن ذغال سنگ کرکرآغازشد و پنجاه روزادامه یافت.

دراین فلم برمک یک گروه فلمسازی کثیرالملیت را استخدام کرده بود (فلمبردارروس، صدابردارایرانی، میکیاژورهندی، مدیرصحنه تاجیکستانی، هنرپیشه های آمریکایی و بالاخره گروهی از دست اندرکاران سینمای افغانستان.)
به گفته صدیق برمک، انتظارمیرود جنگ تریاک تا اواخر عقرب امسال ( 1386) آماده نمایش شود. (هفته نامه کابل 24 اسد 1386)