کابل پرس

جزيئات فاجعهء جلريز

پرویز "بهمن" — 2015-07-10T20:42:01Z

پشت پرده جلریز
جزییاتی از فاجعه جلریز؛ همکاری حکومت با طالبان در برچیدن پسته های هزاره ها
ازمرکز میدان شهر تا مرکز ولسوالی جلریز ۲۵ کیلومتر فاصله دارد، این مسیر در بین دره میدان موقعیت دارد، قسمت این مسافت از لحاظ اداری مربوط مرکز میدان شهر بوده وقسمت دیگر آن مربوط ولسوالی جلریز می باشد، از لحاظ اینکه اکثر مردم آن از قوم وتبار پشتونها است، درحکومت آقای کرزی این ساحه همیشه نا امن بوده ویکی از خواستگاههای طلبان می باشد اکثر مردم آن به نسبت علایق قومی طالب و طرف دار طالبان هستند تعداد طالبان که ازسایر مناطق می آیند به راحتی پناه داده می شود و ما من خوبی برای شان بحساب می آید. اکثر جوانان این منطقه به صفوف طالبان پیوسته ومسلح می باشندف ضمن پیاده نمودن و اجراآت امر صادره رهبران طالبان از پاکستان شغل این افراد آزار دادن مردم و قطاع الطریفی وسرقت های مسلحانه می باشد و درطول چندین سال گذشته صدها نفر مسافر و عابر به وضع فجیعی سر بریده شده و با به گلوله بسته شده اند و به شکل گروگان گرفته شده در مقابل پول گزاف رها گردیده وهمچنین هزاران نفر مسافر مال و اموال شان به سرقت رفته است و این وضعیت زمینه خوب اقتصادی برای مردم طالب نماهای این منطقه بوجود آورده است و به شغل وپیشه و راه درآمد آنها تبدیل گردیده است.

نکته قابل اهمیت اینجا است که این مسیر ومعبر شاهراه بزرگ کابل و هزاره جات است، تأمین کننده راه ارتباطی بین کابل و چهار ولایات بامیان ،غور دایکندی وبهسود میدان وردک می باشد. هر روز صدها موتر مسافر بری وباربری عبور ومرور می نمائید، در طول سالهای ۱۳۸۳ الی ۱۳۹۰ بیشتر از دوهزار مورد سرقت و قطاع الطریقی و قتل و گروگان گیری صورت گرفته ومردم شریف چهار ولایت متذکره به ستوه آمده بودند که بالاخره در سال ۱۳۹۱ براثر تقاضای مردم قرار بر این شد که تعداد پوسته های امنیتی که امنیت انی شاهراه راحفظ کند افراز گردید از اینکه مؤظفین پوسته های امنیتی از مردم محل یا به عبارت صریح از خود برادران پشتون بود ایجاد گردید وهیچ تغیر در ناامنی بوجود نیامد وتمام این پوسته ها باطالبان همکار وهمکاسه بودند و قتل و سرقت کمافی السابق دوام یافت، تا بالاخره تقاضای مردم این شد که مؤظفین امنیتی باید ازخود مردم هزاره باشند که در چوکات پولیس محلی یا اربکی تعداد جوانان مردم هزاره استخدام و درحدود پانزده پسته امنیتی جابجا گردیدند در طول سالهای۱۳۹۲الی ۱۳۹۳ وتااکنون امنیت این شاهراه بطور احسن تأمین شد و هیچ طالبی جرأت آنرا نداشت د رسر سرک برآید و جلو موتر مسافرین را بگیرد. فقط در چند مورد که بالای موتر های از نقاط دور فیر می نمودند دیگر اتفاقی رخ نداد.
این مؤظفین امنیتی از طرف مقامات بالای دولتی شدیداً تحت کنترول بودند و فقط امنیت سرک را حفظ می نمودند و حتی مقامات دولتی به آنها دستور داده بودند که طالب مسلح دور تر از سرک را کارنداشته باشند که آنها نیز چنین عمل نمودند وفقط به همین نکته اکتفا می نمودند، که مسافرین بطور امن از این سرک عبور ومرور کنند وهیج کاری به تجمعات طالبان در بین قریه جات نداشتند و بامردم محل هیچگونه سرو کاری هم نداشتند، آنها به خوبی درک کرده بودند که مقامات عالی دولت به قسمی ا زطالبان حمایت می نمایند و علی رغم این موضوع بخاطر عشق وعلاقه خدمت و حفظ امنیت مسافرین هم قوم وتبارخود، از تبانی دولت و طالبان جشم پوشی می نمودند.
اما دیری نگذشت سران و بزرگان مردم محل (پشتونها) صدای مخالفت را علیه مؤظفین این پوسته های امنیتی برداشتند و اتهامات واهی وبی مورد را برچسب می زدند. حلقه های فاشیستی در اداره ولایت و حتی ارگ به شکایات دروغ وآنها گوش فرا می دادند که اصل واقعیت این بود که موجودیت این پوسته ها زمینه سرقت و قطاع الطریقی وآدم ربائی آنها را کساد نموده بود واز لحاظ اقتصادی مردم آن محل تاحدودی کم درآمد گردیده بودند واز اینجا است که تحمل و دوام موجودیت این پوسته برای شان غیر قابل تحمل گردیده بود .
طالبان محل با همکاری طالبان مناطق اطراف مانند ولسوالی نرخ و مرکز میدان شهر، دریک تبانی کلان با حلقه فاشیستی در اداره ولایت میدان وردک و ارگ ریاست جمهوری در صدد این برآمدند که این پسته ها را برچینند.
طبق اظهار شاهدان عینی در تاریخ ۶/۴/۱۳۹۴ شب هنگام یک طیاره دولتی در سه نقطه از ولسوالی جلریز( پشته خواجه محمد ٬ کاریز حسن علی خیل و پشته بورک سید خیل) فرود می آید و به طالبان مهمات می رسانند.
طالبان با تجمع بیشتر از پنج صد نفر آماده حمله بالای پسته های که فقط بچه های هزارگی هستند عملیات سنگین خود را در ساعت ۱۱ شب چهار شنبه مورخ ۹/۴/۱۳۹۴ آغاز می نماید.
اولین پسته که هدف حمله قرار می گیرد پسته نزدیک قریه ماما نورخیل می باشد که بعد از پنج ساعت مقاومت آن پوسته سقوط می نماید، حمله طالبان چنان سنگین بود که در بالای پسته مورد هدف در دقیقه بیشتر از ده اصابت راکت و توپ هشتادو دو برآورد می گردید.
در این پسته دونفر پولیس در حین برخورد شهید می گردد وپنج نفر باقی مانده ازاینکه مهمات شان خلاص می گردد و مجبور می شوند که تسلیم گردند، اما طالبان بی رحم بعد از تسلیم شدن آن ها را درحالت اسارت بطور فجیح سر بریده و به شهادت می رسانند.
و همینطور حمله بالای پسته های دیگر مانند پسته بیرانا وشیر خان شروع می گردد وعین اتفاق بالای آنها تکرار می شود و تمام پولیس های موظف در آن دو پسته نیز بشهادت می رسد.
در ساعات هفت صبح روز پنچ شنبه ۱۱/۴/۱۳۹۴ جمله بالای پوسته های کته سنگ و پل هوائی شروع می گردد که بعد از دو ساعت مقاومت پسته پل هوائی سقوط می نمائد که فقط دو نفر از پولیس جان به سلامت می برد و به قسمی در بین گرد وخاک خودشان را از معرکه نجات مید هند و مابقی همگی به شهادت می رسند.
اما پسته کته سنگ تا روز بعد به مقاومت خود ادامه میدهند. در ساعات ۲ بعد از ظهر حمله بالای سه پسته های اسماعیل خیل شروع می گردد، این سه پسته مقاومت عجیب از خود شان نشان داده وبالاخره از اینکه کمک ومهمات به آنها نمی رسد یک پس از دیگر در ساعت عصر همان روز سقوط می نماید که فقط ا زهر سه پسته پنج نفر بطور معجزه آسا جان به سلامت می برند ومابقی همگی به شهادت میرسند.
از شروع جنگ درهمان ساعات نصف شب چهارشنبه تما موظفین این پسته ها متوجه گردیده بودند که جمله طالبان بسیار سنگین است وبطور حتمی باکمبود مهمات مواجه می گریدند با فریاد های بلند تقاضای همکاری و رساندن مهمات و نیروی کمکی نمودند، اما قوماندانی امنیه ولایت و ریس امنیت ملی هچگونه همکاری ننمودند، قوماندانی امنیه فقط یک قطعه کوچک از پولیس نظم عامه را ساعت ۱۰ صبح پنج شنبه تا ۹ کیلومتری میدان شهر منطقه کوته عاشورا می روند و ادعا می نمایند که بالای ما هم راکت فیر شده وما قادر نیستیم که پیشتر از آن برویم.
در طول روز هچگونه کمک به آنها نرسید، قوماندانی امنیه و والی میدان وردک و ریس امنیت ملی وسرپرست وزارت دفاع و وزیر داخله وریاست دفتر خود ریاست جمهوری تماسهای که از منابع مختلف که با آنها گرفته می شد کاملاً بی تفاوت بودند و حتی تلفون های خودشان را خاموش کردند وفقط لوی درستیز وعده انتقال یک قطعه کماندو را از طریق هوای دادند اما اخرین ساعات روز پنج شنبه وعده اوعملی نشد وفقط یک بال هلیکوتر که حامل چند نفر بادیگارد آقای جوهری بوده در دقایق قبل از شام در مرکز ولسوالی جلریز فرود آمد و بعداز احوال پرسی اندک دوباره برگشتند.
تا ساعات آخر روز پنج شنبه بیشتر از هشت پسته سقوط نمود.
در ساعات ۱۱ شب پنج شنبه چهار عدد تانگ از قطعه نظم عامه تا بند مامکی می آید و به سه پسته زیولات و شهیدان ورهگل و کودگی در مخابره اطلاع می دهد که خودتان را به ما برسانید، مؤظفین این پسته ها
بامشکلات فراوان خود شان را به قطعه نظم عامه بعد از پیمودن سه نیم کیلومتر راه به آنجا خودشان را رساندند اما درلحظه اول از طرف پولیس نظم عامه خلع سلاح میگردند و بعد که به بیس شهیدان وکوته عاشورا منتقل می گردند.
در صبح روز جمعه آخرین پسته باقی مانده کته سنگ براثر حمله وسیع طالبان سقوط می نماید و پولیس های موظف به استثنا چهار نفر ما بقی به شهادت می رسد و طالبان ختم عملیات شانرا اعلان می نمایند ودر بالای پسته ه بیرق های سفید خود شان را نصب نموده و درمسیرسرک چندین جای زنجیر و معبر درست می نمایند.
درمجموع سیزده پسته موجود بچه های هزارگی بعداز مقاومت جانانه که هیچگونه کمک از مرکز ولایت وکابل به آنها نرسید سقوط می نماید.
در مجموع بیشتر از ۳۷ نفر پلیس به شهادت می رسد و درحدود ده نفر زخمی به قسمی خود رانجات می دهند. در طول روزجمعه اجساد این سربازان شهید بر روی زمین افتیده و هر لحظه توسط طالبان بی فرهنگ اهانت و توهین میگردید.
تافعلاً فقط هجده جسد آن پولیس های شهید انتقال گردیده وباقی مانده اجساد تاهنوز در روی خاکهای سنگرشان باقی مانده است و کسی تاهنوز برای انتقال آنها اقدام نکرده است.
از شروع تاختم این حادثه المناک فهیمده می شود یک تبانی بزرگ بین اهالی محل وطالبان وحلقه های فاشیستی درداخل دولت برای برچیدن این پسته ها بوده تا درآینده راه مسافرین هزاره جات امن نباشد و طالبان خودسر منطقه از راه سرقت وقطاع الطریقی مقدار مشکلات اقتصادی شان تأمین گردد.
دلایل که دراین تبانی حلقه فاشیستی در داخل دست دارد قرار ذیل است:-
1-رساندن مهمات توسط طیاره شب هنگام به طالبان
2- تعلل در رساندن مهمات ونیروی کمکی
3-مرکز ولسوالی وتعداد پسته های که ازمردم پشتون است ونیروی نظم عامه ا زتعرض مسؤن می ماند.
4-خلع سلاح نمودن پولیس های باقی مانده توسط نظم عامه .
5-اظهارات طالبان ومردم محل ازاینکه اطمینان داشتند که ازطرف دولت هیچگونه کمک به پسته ها نخواهد رسید.
6-رفتار دوستانه پولیس نظم عامه با طالبان و بالعکس.
7-رفتار مشکوک ولسوال جلریز که مردم شاهد آن بودند.
8-خاموش شدن تلیفونهای قوماندانی امنیه ولاین ووالی و سرپرست وزارت دفاع.

از گلبدین حکمتیار تا حبیب الرحمن ح‍کمتیار

پرویز "بهمن" — 2015-06-22T18:34:38Z

درین شب ها و روزها ازیکطرف آزار واذیت پناهنده گان افغانستانی ، بخصوص پشتونها در ایالتهای سند ، بلوچستان وپشتونخوا توسط پولیس بی رحم، بی مروت، بی ایمان، قسی القلب و رشوتخور پاکستانی شدت گرفته است، ازجانب دیگر گردهمایی ها وسخنرانی های آتشین نور دیدهء برادر حکمتیار به اسم حبیب الرحمن در پشاور نیز برای این بیچاره ها سخت آزار دهنده وطاقت فرسا شده است.

چنان بنظر میرسد که مقامات استخبارات نظامی پاکستان در یک سازش پنهانی با گلبدین حکمتیار ازین طریق میخواهند بار دیگر جریان شکست خوردهء حزب اسلامی را بالای پناهنده گان افغانستان تحمیل نمایند وبا براه اندازی یک سلسله نمایشنمامه های مضحک، حبیب الرحمن حکمتیار را یگانه فرد غمخور ودلسوز برای پناهنده گان افغانستان در انظار مردم بیچاره وبی پناه افغانستان جا بزنند. حبیب الرحمن حکمتیار که خودش در بهترین دانشگاه های پنجاب تحصیل کرده است حالا هوای رهبر شدن در سرش زده است.
صاحب این قلم حبیب الرحمن حکمتیار را در سالهای حاکمیت طالبان؛ هنگامیکه پدر بزرگوارشان؛ گلبدین حکمتیار با خانواده اش در بالا شهر تهران اقامت داشتند یکی دوبار دیده ام، در همان سالها خبر خجالت آور روابط جنسی وی با یکی از محافظان امنیتی گلبدین حکمتیار در یکی از پارکهای تهران در بعضی از جراید ایرانی به نشر رسید که بعدا آقای گلبدین حکمتیار برای پوشاندن این خبر شرم آور، بحث بت های بامیان ونقد نویسی بالای مقالهء محسن مخملباف را پیش کشید.

استفادهء سوء از ناخن افگار پناهنده گان وآواره گان

اما آنچه در شرایط حاضر در پشاور بنام گردهمآیی ها بخاطر حل مشکلات ویزه واقامهء مهاجرین افغان وسخنرانی های بی ارتباط حبیب الرحمن حکمتیار جریان دارد، یاد آور خاطرات تلخ سالهای هشتاد میلادی است که جنرال ضیاء الحق حاکم نظامی پاکستان وجنرال فضل حق، حاکم ایالتی صوبهء سرحد، با همین ترفندها گلبدین حکمتیار را بحیث یگانه ناجی آواره گان افغانستان و یگانه رهبر قاطع ومصمم ، عیار، شجاع، مردمدوست، غریبنواز و دلسوز در انظار مهاجرین جا میزدند.
در آن سالها ازیکطرف، تعداد از جوانان آوارهء کابلی، مزاری، ننگرهاری، تخاری ، قندوزی، بدخشانی، پروانی، قندهاری وغیره که از بد حادثه به پاکستان فرار می نمودند به بهانهء جواسیس خاد ویا کا گی بی توسط استخبارات پاکستان مورد آزار واذیت قرار گرفته، یا به شکل مرموز وپنهانی در دشتهای صوبه سرحد سربه نیست میشدند ویا هم بعداز قبول نمودن حلقهء غلامی وبرده گی حزب بدنام گلبدین یا یکی دیگر از تنظیمهای جهادی، از توقیف خانه ها رها شده وبار دیگر اسیر توطئه ها ودسیسه های گلبدین وپاکستان میشدندد.

امروز نیز محافل وگردهمایی هایکه به بهانهء گفتگو وبحث دربارهء حل مشکلات ویزه واقامهء پناهنده گان یا مشکلات دانشجویان در پشاور دایر میشود، درحقیقت فرصتی است برای مطرح شدن پسر جوان حکمتیار که میخواهد از راه تمرین سخنرانیهای آتشین وانتقاد آمیز علیه دولت توافقی کابل خودش را بحیث رهبر سیاسی آیندهء افغانستان مطرح نماید.

حبیب الرحمن حکمتیار، درین سخنرانی ها مانند پدر بزرگوارش بخاطر جلب توجه مخاطبانش، پیش از آنکه درمورد ویزه واسناد پناهنده گان ومشکلات مهاجرین با پولیس پاکستانی سخن بزند برعکس، راجع به ساختار نظام در کابل ونوعیت نظام در افغانستان از دید خودش برای پناهنده ها در فشانی میکند ومیخواهد توجه پناهنده های بیچاره را که اکثر پشتونهای بی بضاعت، دوکاندار، گلکار، نجار ، مزدورکار، طلاب مدارس ودست فروش ها استند بسوی مسایل حاد سیاسی که از توان وطاقت آن بیچاره ها بالا است جلب نماید.

پس منظر تاریخی شهر پشاور:

شهر پشاور، در ادبیات بعضی از شاعران قومگرای پشتون ، بحیث کابل دوم مطرح شده است، اما از نظر واقعی، پشتونهای پاکستان برای پشتونهای افغانستان کوچکترین ارزش انسانی قایل نیستند.
در حال حاضر، شهرهای پاکستان، بخصوص اسلام آباد، روالپندی، کراچی، کویته، پشاور، صوات، انگو وغیره برای آنعده از پشتونهای که تابعیت کشور خداداد پاکستان را نپذیرفته اند به جهنم سوزان تبدیل شده است.
پاکستانی ها چه پنجابی وچه پشتون در طول چهل سال اخیر از وضعیت نابسامان افغانستان بهترین استفاده را برده اند. این بهره برداری ها وسود بردنها از وضعیت بی ثبات وغمبار افغانستان در طول چهل سال اخیر ازیک مرحلهء تاریخی تا مرحلهء تاریخی دیگر؛ از یک جریان حاکم سیاسی تا جریان دیگر سیاسی پاکستان تفاوت داشته است. اما درنهایت، در تمام این مراحل تاریخی همهء جناح های سیاسی حاکم ویا محکوم پاکستانی، از بی ثباتی سیاسی افغانستان به سود کل پاکستان استفاده برده اند.
پاکستانی ها بخصوص پشتونهای ناسیونالیست وهواداران خان عبدالغفار خان در نخستین سالهای ورود قوای شوروی به افغانستان، ابتدا پناهنده گان افغانستان را زیر شدیدترین فشارهای روانی ، اقتصادی واجتماعی قرار میدادند تا دوباره به افغانستان برگشت نمایند. اما زمانیکه امریکا، رژیم کودتایی ضیاء الحق را برسمیت شناخت و برای تبدیل نمودن افغانستان بحیث میدان جنگ وآتش ومشتعل نگهداشتن این آتش تا سقوط واضمحلال کامل اتحاد شوروی، در هماهنگی با کشور عربستان سعودی ودیگر کشورهای نفت خیز عرب، سیل از امکانات اقتصادی ونظامی را به پاکستان سرازیر نمود، آنگاه هر پناهندهء افغانستان بخصوص گلبدین حکمتیار، نور دیدهء هرپاکستانی شد وهواداران جریان ناسیونالیزم پشتون بحیث میانجی ها و افراد رابط میان دولت کابل وگلبدین حکمتیار تبدیل شدند.
اما امروز، وضعیت تغیر یافته است. دیگر پیمان نظامی وارسا واتحاد جماهیرشوروی سوسیالیستی بحیث یک تهدید بالقوه در برابر سیاستهای توسعه طلبانه وجنگ طلبانهء غرب در جهان وجود ندارد. بلکه برعکس این خود امریکا است که درجنوب شرق آسیا حضور نظامی وسیاسی خودرا میخواهد حفظ نماید. بهمین سبب، امریکا، وعربستان سعودی ، دیگر آن کمکهای بلا عوض وسرشار قبلی شانرا به شکل مستقیم برای رهبران مخالف دولت کابل چون گلبدین وملاعمر سخاوتمندانه درخاک پاکستان سرازیر نمیکنند بخصوص زمانیکه، دود آتش جنگهای فرقه ایی ومذهبی، چشم سردمداران کشوری ولشکری پاکستانرا کور ساخته است. اما امریکا بخاطر توجیه بقا وحضور نظامی خود ضرورت دارد تا به شکل غیر مستقیم از گروه های هراس افگن حمایت نماید.

پرسشهای بی جواب:

پرسش آنست که : آیا جناب حبیب الرحمن حکمتیار این سخنان را بخاطر تمرین ومشق بالای مردم بیچاره وگوسفندی که از بد حادثه به پشاور پناه آورده اند ایراد میکند ویا آنکه واقعا قصد روشنگری دارد؟
آیا این سخنرانی های آتشین تنها وتنها محض بخاطر ایراد سخنرانی است ویا آنکه نیات خیرخواهانه بخاطر نجات مردم بلاکشیدهء این کشور از معضلات کنونی هم در آن مضمر است؟
برداشت این بندهء حقیرفقیرسراپا تقصیر بعداز شنیدن این سخنرانیهای آتشین حبیب الرحمن حکمتیار آن است که : جناب شان، ناخن افگار پناهنده گان وآواره گان بیچارهء پشتون را در یک سازش پنهانی با افسران استخباراتی پاکستان زیر دندان گرفته اند وبا این اکت ها واداها وسخنرانی های آتشین میخواهند برای جریان شکست خوردهء فکری پدر بزرگوار شان سربازگیری نمایند.
ورنه اگر چنین نیست، چرا مقامات امنیتی پاکستان از خود حبیب الرحمن حکمتیار؛ درمورد اسناد ویزه واقامهء شان در داخل خاک پاکستان بازخواست نمیکنند؟
کدام عقل سلیم این را باور میکند که پسر یک رهبر سازمان مخالف دولت همسایه، با آزادی تمام بتواند درشهرهای پاکستان درجلسات حزبی سازمان جماعت اسلامی پاکستان با افتخار وآزادی تمام اشتراک کند وهمچنان در داخل پشاور جلسات سیاسی را با پناهنده ها ترتیب بدهد ولی مقامات امنیتی پاکستان از آن بی خبر باشند؟ آیا چنین چیز در داخل کشور خداداد پاکستان امکان دارد؟
پر واضح است كه جناب حبيب الرحمن حكمتيار؛ مانند پدر بزرگوارشان تابعيت كشور خداداد پاكستانرا پذيرفته اند واز تمام حقوق ومزاياي شهروندي كشور پاكستان برخوردار ميباشند؛ ولي بخاطر خاك افشاندن بچشم مردم بيچاره ومهاجر ؛ خودشانرا بدستور مقامات استخباراتي پاكستان بحيث حامي وغمخور مهاجران بي اسناد در آورده اند.
دست کم تصاویر که در پایین از حبیب الرحمن جان در کنگرهء سالانهء حزب جماعت اسلامی مشاهده میکنیم این گمان را تقویت می بخشد که: حبیب الرحمن جان به چشم مردم بیچارهء ما اعم از پشتون وغیر پشتون خاک می پاشانند. به این تصاویر نگاه کنید!

آقای حبیب الرحمن حکمتیار خودش آزادانه در کنفرانسهای سالانهء حزب جماعت اسلامی پاکستان درشهرهای مختلف پاکستان اشتراک می ورزند ولی پولیس پاکستان تنها دکانداران؛ تاکسی رانها وطلاب مدارس را به بهانهء نبود اسناد قانونی به زندانها وتوقیف خانه ها برده وبالای شان مرچ میکوبند.

ماشاء الله! اين تصاوير را با تصاوير بالا مقايسه كنيد!! كسيكه دركنگرهء سالانهء حزب جماعت اسلامي آزادانه اشتراك ميكند وبراي رفع تشنگي اش بوتل هاي آب صحي را با خود دارد، با آن مهاجرين كه از دست ظلم وقساوت ورشوه خواري پوليس ونيروهاي مليشه ايي قومي پاكستاني، از منازل شان بيرون شده نميتوانند چگونه قابل مقابسه است؟

محتوای سخنرانی:
جناب حبيب رحمن حكمتيار دريكجا چنين درفشاني نمودند:

( د دوی چاری یی مفسد غلو او خاینو ته سپارلی چی پر مظلوم مهاجر چی د جامعی غریب قشر څخه دی ظلم وکړی او حق یی تر پښو لاندی کړی،
له بل طرف هیڅ څوک هم نشته چی هغه غله مجازات کړی چی د مهاجرو حقوق یی ترپښو لاندی کړی او شخصی استفادی یی تر کړی
بیا هم عجیبه داده چی یو مفسد او غل هم تراوسه نه دی مجازات شوی!! هغه هم په داسی هیواد کی چی په نړی کی تر ټولو لوی مقام په فساد کی لری!! څارنوالی او د قضا سترګی ړندی شوی، خپله هم په فساد اخته دی، دی فاسد نظام همداسی فاسد څارنوالی هم رامنځته کړی چی ځان پری خویندی وساتی.
دا نو څنګه شعارونه ول چی دوی د ټاکنو پر مهال ورکولی!! کوم مفسد غل چارواکی مجازات شوی!! ولی ټول خوشی دی؟! عجیبه ده چی پوره نړی کی تر ټول مفسد هیواد دی، ډیر چاروکی یی په فساد تورن خو په دومره درجن درجن بنډل بنډل او بوجی بوجی مفسدو کی ښاغلی رئیس جمهور ،اجرایی ریس مفسد نشی موندلی!!)

آقای حبیب الرحمن در سخنرانی شان دولت توافقی کابل را از زمان سقوط طالبان تا به امروز، زیر شدید ترین حملات کلامی قرار دادند. ایشان از اینکه در طول سیزده سال گذشته، دولت کابل، لقب یکی از فاسد ترین دولتهای دنیا را کسب کرده است مورد مذمت قرار دادند .آقای حبیب الرحمن حکمتیار، این سوال را مطرح نموده اند که: چرا درصورتیکه دولت افغانستان به سطح بین المللی، یکی از فاسد ترین دولتهای دنیا است ولی حتی یکنفر رشوتخور وفاسد اداری ، غاصب زمین، دزد ، رهزن وقاتل اعدام نشده است؟
جناب حبیب الرحمن حکمتیار همچنان این سوال را مطرح می نمایند که: چرا تاکنون یک پرچمی ، یک خلقی ویک کمونیست که عامل تمام بدبختی های امروزی بشمار میرود به دادگاه معرفی نگردیده واز جنایات شان در زمان اشغال افغانستان توسط شوروی مورد بازخواست قرار نگرفته اند؟
به نظر این بندهء حقیرفقیرسراپا تقصیر ایراد چنین سخنرانی ها برای کسانیکه حافظهء شان را ازدست داده باشند ویا هم به کدام بیماری عقلی وروانی مبتلا شده باشند خیلی جذاب وآتشین است، اما برای کسانیکه قوهء تفکیک وتشخیص حق را از باطل، سیاه را ازسفید داشته باشند شنیدن این نوع سخنرانی ها آنهم از حنجرهء پسر ارجمند گلبدین حکمتیار، تنها میتواند یک طنز تلخ تاریخ باشد.
زیرا قبل ازهرچیز دیگر؛ جناب حبیب الرحمن حکمتیار، باید این پرسش را جواب بگویند که: اگر شما وپدر بزرگوار تان، دولت توافقی افغانستان وهمچنان دولت قبلی کرزی را دولتهای دست نشاندهء امریکایی و وابسته به قوای صلیبی میدانستید ومیدانید وبخاطر امضای پیمان امنیتی با امریکا جهاد را در برابر چنین دولت دست نشانده جایز میدانید، بکدام منطق انسانی، دغدغه وتشویش ضایع شدن حق مظلومان وعدم پیگیری پرونده های غاصبان زمین ومجازات مجرمین و دزدان ورهزنان را در داخل آن دولت وآن نظام درسر دارید؟
بعبارت دیگر: اگر شما وپدر بزرگوار تان با تمام نیروی نظامی وسیاسی در برابر همچو نظام عمیل ، مزدور و وابسته به کفرجهانی، جهاد وجنگ را بخاطر سقوط آن روا وجایز میدانید، چرا در غم إحقاق حقوق مستضعفان از طرف همچو یک دولت استید؟ مگر خودتان نمیگوئید که : ما این دولت را غیر مشروع و وابسته به کفر جهانی میدانیم؟
بدون شک، اگر این نظام نزد شما وپدر بزرگوار شما مشروعیت ندارد ، نزد آن مامور رشوتخور ویا دزد وقطاع الطریق که بخاطر امرار معاش خود و اولادهای خود به دزدی ورشوتخوری وقطاع الطریقی متوسل میشود نیز مشروعیت ندارد، اینجا شما وپدر بزرگوار تان با آن مامور رشتوتخور ویا اشخاص دزد ورهزن وقطاع الطریق وجه مشترک دارید، یکی از داخل میخواهد این نظام فاسد را سرنگون سازد ویکی دیگر از خارج. بناء پرسش آن است که : آیا شما وپدر بزرگوار تان دزدان وقطاع الطریقان ورشوتخوران دولت توافقی را دزد، رشوتخور وقطاع الطریق میدانید؟ اگر میدانید، پس مخالفت شما با این دولت وجهاد شما برای سرنگونی همچو دولت چه معنی دارد؟
چرا چنین دولت را که توقع برقراری عدالت و إحقاق حقوق مظلومان را از آن دارید مجال وفرصت نمیدهید تا به پای خود بایستد و با برخورداری از مشروعیت سیاسی وحقوقی در برابر دزدان و قاتلان وغاصبان زمین برخورد نماید؟
مگر میشود که ازیکطرف در پی سرنگونی یک دولت غیر مشروع باشید و ازتمام امکانات برای سقوط آن استفاده نمایید ودر عین حال از همان دولت دست نشانده وغیر مشروع؛ توقع خدمتگذاری و مجازات مجرمین وبرقراری ثبات وامنیت را داشته باشید؟آیا این خواستهای شما منطقی است؟
اگر میخواهید که دولت کابل؛ صاحب اتوریته وحیثیت ومشروعیت داخلی وبین المللی شود و افغانستان بتواند بحیث یک شریک متساوی الحقوق با پاکستان در صحنهء بین المللی عرض اندام نماید چرا پدر بزرگوار تان به عوض تخریب این دولت آنهم از سوراخ های مهمانخانه های آی اس آی با چنین دولت، دست همکاری دراز نمیکند و یا حد اقل بخاطر جلوگیری از سقوط چنین نظام ودولت؛ دست از جنگ وتخریبکاری آن نمی بردارد؟آیا شما وپدر بزرگوار تان دچار اختلالات عصبی و عقلی نشده اید؟

شباهتهای شکلی در سخنرانیها میان پدر وپسر:

جناب حبیب الرحمن حکمتیار، در انتقاد از وضعیت موجود بخصوص دربارهء دولت توافقی کابل آنقدر دلسوزانه صحبت میکنند که بعضی از مخاطبان فکر میکنند که آقای حبیب الرحمن حکمتیار یکی از دلسوزترین و وابسته ترین اپوزیسیون نظام تشریف دارند که برای اصلاح آن از داخل ازهیچ نوع کمک وهمکاری دریغ نورزیده اند.
اما حقیقت آنست که : این نوع سخنرانیهای فریبنده، با سخنرانی های عوامفریبانهء پدر برزگوار شان در سالهای حاکمیت مرحوم برهان الدین ربانی در چهار آسیاب کابل؛ شباهت تام دارد. در آن سالها، جناب حکمتیار هم دولت برهان الدین ربانی را از استقامتهای کوه های زنبیلک شاه وزنبورک شاه؛ آماج وحشیانه ترین حملات راکتی قرار میدادند وهم از همان دولت نوپا، توقع کار، بیرون راندن هرچه زودتر و بلا قید وشرط ملیشه های دوستم، برگزاری سریع انتخابات سرتاسری ؛ عادلانه وشفاف؛ برقراری امنیت وثبات،گسترش عدالت، تطبیق شریعت غرای محمدی وحاکمیت عدل الهی را داشتند.
امروز نیز حبیب الرحمن حکمتیار به تقلید از پدر بزرگوار شان؛ هم دولت کابل نزد شان نامشروع است وهم درعین حال از عدم مجازات دزدان ورهزنان وقطاع الطریقان که زیر سایهء این دولت زنده گی میکنند شاکی اند. پرسش من از جناب حبیب الرحمن حکمتیار این است که : آیا شما درین ادعای تان صادق استید؟ نشود که این سخنان تان مانند سخنرانی های آتشین پدر بزرگوار تان در سالهای حاکمیت مرحوم برهان الدین ربانی باشد که اول ؛ به بهانهء حضور ملیشه های جنرال دوستم، شهر کابل را راکت باران نمود ولی بعدا با همان ملیشه ها شورای عالی هماهنگی تشکیل داد وبار دیگر شهر کابل را بیشتر از پیش به ماتمسرا مبدل ساخت؟ از کجا معلوم که شما نیز به سبک پدر بزرگوار تان حالا میخواهید که دولت توافقی کابل، چند تا دزد ورهزن وقاتل را اعدام نماید تا دیگر دزدان ورهزنان وقاتلان همهء شان به دامان پدر بزرگوار شما پناه ببرند وآنگاه شما با لشکر از دزدان ورهزنان وقاتلان بار دیگر شهر کابل را بخاک وخون بکشید آیا منظور تان از چنین سخنرانی ها همین است ؟

انتقاد از رسانه ها:

آقای حبیب الرحمن حکمتیار درسخنرانی شان بر یکتعداد تلویزینها و رسانه های صوتی وخبری بخصوص تلویزیونهای خصوصی کابل تاخته اند وهمه را دریک قلم رسانه های مزدور و توجیه گران اشغال افغانستان توسط قوای اشغالگر توصیف نموده اند. آقای حبیب الرحمن مدعی اند که این تلویزیونها به عوض ترویج اخلاق ومبادی افکار اسلامی؛ به ترویج فحشا ومنکرات می پردازند. آقای حبیب الرحمن حکمتیار میفرمایند که: از آنجاییکه پول مصارف این تلویزیونهای فاسد ومفسد را قوای اشغالگر خارجی می پردازد، بناء طبیعی است که این تلویزیونها بجای نشر وپخش برنامه های مفید اجتماعی وعلمی در پی گمراه ساختن جوانان استند. آقای حبیب الرحمن حکمتیار بدون ارائهء سند ومدرک لازم رسانه های تصویری را متهم به دامن زدن به تعصبات قومی ولسانی نموده و دریکجا میفرمایند:
امروز نفرت وکراهیت که میان اقوام باهم برادر افغانستان ایجاد شده است همه نتیجهء تبلیغات متعصبانهء همین رسانه های مزدور است که تاجیکها را علیه پشتونها وپشتونها را علیه تاجیکها وهزاره ها وازبیکها تحریک میکنند.
این رسانه ها بجای اتحاد واتفاق ، پشتون ستیزی، تاجیک ستیزی، هزاره ستیزی وازبیک ستیزی را ترویج می نمایند ودشمنی ها ونفرتها را به اندازه ای بالا می برند که حتی کاربران شبکه های اجتماعی علیه یکدیگر، با زبان دشنام وفحش با یکدیگر واکنش نشان می نمایند. اما آقای حبیب الرحمن حکمتیار بخاطر اثبات این ادعاهای شان هیچ سند ومدرک واقعی را ارائه نداشته اند. از تلویزیون ژوندون بحیث یگانه مبلغ عریان وآشکاربرتری طلبی قومی وعظمت طلبی پشتونی هیچ یاد نکرده اند، تنها به شکل نمونه با ذکر نامهای تلویزنهای طلوع ، تلویزیون یک وتلویزیون آریانا اکتفا ورزیده اند.

دشنام وتوهین رهبران جهاد در شبکه های اجتماعی:

آقای حبیب الرحمن حکمتیار همچنان از کاربران فیس بوک ها ودیگر شبکه های اجتماعی که با زبان فحش ودشنام با یکدیگر سخن میزنند انتقاد نموده و بعضی ازین کاربران را متهم ساخته که به بزرگان ومشران (!) آنها احترام نمیگذارند . آقای حبیب الرحمن حکمتیار بکار گیری چنین زبان غیر غیرمودبانه در بحث های سیاسی را یکی از تحفه های زهر آلود جهان غرب به مردم افغانستان میدانند. درین باره نیز؛ حبیب الرحمن حکمتیار خیلی گنگ ومبهم حرف زده اند وحتی منظور شان را از رهبران وبزرگان نیز درهاله ای از ابهام گذاشته اند ولی قدر مسلم آن است که: جناب حبیب الرحمن حکمتیار در دیوار رخنامهء خودش، از همین دشنام دهنده گان ودشمنان رهبران جهادی، بخصوص جریان راوا وحزب همبستگی بارها دفاع کرده است. سخنرانی ها فحش ها ودشنامهای ناموسی ملالی جویا و خانم بلقیس روشن را در فیس بوکها دست بدست نموده واز آن مانند یک هوادار سازمان راوا وحزب همبستگی دفاع نموده است.
چنان به نظر میرسد که آقای حبیب الرحمن حکمتیار؛ دشنامزدن راوایی ها وجریان حزب همبستگی را به اشخاص مانند اسمعیل خان ، زنده یاد احمدشاه مسعود قهرمان وبی بدیل ومرحوم برهان الدین ربانی، فحش ودشنام علیه بزرگان جهاد (!) نمیداند اما انتقادهای سالم کاربران شبکه های اجتماعی از پدر بزرگوار شان را در قطار فحش ودشنام حساب کرده اند.
واقعیت چیست؟

به نظر این بندهء حقیرفقیرسراپا تقصیر جناب حبیب الرحمن حکمتیار به یقین میدانند که حالا بخش بزرگ از هواداران سابق گلبدین حکمتیار در فیس بوک وتویتر ودیگر شبکه های اجتماعی، امارت ورهبری پدر بزرگوار شان را برسمیت نشناخته وآنرا غیر مشروع میدانند. آنها معتقد اند که : گلبدین حکمتیار به آرمانهای آنها خیانت ورزیده است. آنها میگویند: گلبدین حکمتیار، حالا مانند صدام حسین، حافظ الاسد ومعمرالقذافی، خواهان میرانی ساختن رهبری حزب اسلامی است که باید رهبری وامارت حزب اسلامی به شکل میراثی از پدر برای پسر و همینطور ازیک نسل به نسل دیگر تنها در دایرهء خانوادهء گلبدین حکمتیار باقی بماند.
درحال حاضر همین مخالفان داخلی حزب اسلامی اند که میزان کارایی رهبری گلبدین حکمتیار را زیر سوال برده اند.
یکی ازین کاربران به اسم طارق مرزبان میگوید:
'' پنجاه سال است که یک شخصیت بدنام ، لچر، زورگو، سرتمبه ومتهم به رذایل اخلاقی خصوصا فعل شنیع لواطت در دوران بچگی، با زورگویی ودیده درایی وحمایت بیدریغ مالی ولوژیستگی استخبارات نظامی پاکستان خودش را بالای مردم؛ بحیث رهبر وامیر حزب اسلامی قبولانده است وحالا که پاهایش لب گور رسیده است میخواهد پسر بد نام خود را بحیث وارث خود بالای ما تحمیل نماید. آیا دیگر در میان تمام اعضای حزب اسلامی یک فرد سالم ومسلمان پیدا نمیشود که رهبری وزعامت حزب را بدوش بگیرد؟"
بناء منظور آقای حبیب الرحمن حکمتیار از توهین ودشنام علیه بزرگان جهاد ورهبران جهاد تنها همین اشخاص اند که علیه پدر بزرگوار شان ابراز نظر میکنند. آقای حبیب الرحمن حکمتیار همراه با پدر بزرگوارش، انتقادهای سالم هواداران سابق خویش را علیه خودشان وخانوادهء شان دشنام وتوهین می انگارند ولی دشنامهای زیر نافی خودشان وهمفکران شان را در شبکه های اجتماعی از زبان سازمان راوا، حزب هبستگی، افغان ملت وغیره علیه رهبران جهادی دیگر را نشان ازحمیت و غیرت وشهامت واحساس غرور ملی افغانی(!) وحقگویی تاپه میزنند.

سخن آخر:
جناب حبیب الرحمن حکمتیار، اگر هوای رهبری وزعامت درسر شان زده است باید پیش ازهرچیز دیگر از اشتباهات پدر بزرگوار شان بیاموزند. پا گذاشتن در نقش قدمهای پدر بزرگوار؛ ایشان را بیشتر در منجلاب بدبختی ها واتهامات اخلاقی فرو برده و در انظار مردم خورد وحقیر میشوند.

این تصویر ازسالهای هشتاد میلادی است که در آن جناب گلبدین حکمتیار اکت وادای یک رهبر منتخب ومردمی را در آورده است و بنام انتخابات داخل حزبی بجشم مردم گوسفندی خاک می افشاند. سالهای که از برکت حمایتهای بیدریغ ضیاء الحق وفضل حق؛ کس جرات نداشت تا به برادر حکمتیار بگوید که بالای چشمان تان آبرو است.

آيا نشست هواداران حكمتيار در فرانسه آنها را دوباره باهم متحد خواهد ساخت ؟

پرویز "بهمن" — 2015-06-10T18:35:58Z

یکی از کاربران فیس بوک به اسم ( ذبیح الله آزادزوی) درپنجرهء فیس بوک اش خبر داده است که :
تعداد از اعضای حزب اسلامی در اروپا درمنزل الحاج محمد امین کریم در فرانسه باهم جلسه ای فوق العاده ای حزبی را تشکیل دادند ودربارهء اوضاع جاری افغانستان وچالش های بین المللی ومنطقوی باهم به بحث وگفتگو پرداختند
در اعلامیهء کوتاه که از نام این جلسه به نشر رسیده است گفته شده است که شرکت کننده گان این جلسه دربارهء برقراری ثبات وامنیت وچگونگی راه رسیدن به صلح سرتاسری در افغانستان باهم بحث وگفتگو نمودند.
صاحب این قلم که عکس ها وتصاویر این جلسهء رسمی را در فیس بوک مشاهده نمودم، نتوانستم درک کنم که آیا این جلسه؛ مهمانی خصوصی بود یا هم یک جلسهء رسمی ؟
داکتر گلشیر عابد که خود در آن جلسه اشتراک ورزیده بود با نشر عکسهای از جلسهء مذکور؛ تنها آنرا یک مهمانی خصوصی وتعارف میان برادران(؟) درمنزل آقای امین کریم عنوان نموده واز مهمان نوازیهای میزبانش جناب امین کریم طی چند روز اقامتش در فرانسه؛ اظهار شکران نموده است درحالیکه آقایان قریب الرحمن سعید وآقای آزادزوی آنرا یک جلسهء رسمی حزبی خوانده واز نام وآدرس آن؛ اعلامیهء رسمی را نیز به نشر سپرده اند.
درباره چند وچون موضوع ازطریق فیس بوک با یکی از شاملان جلسه که از افشای نامش خودداری میکنم در ارتباط شدم. وی در پیام خصوصی برای بنده نوشت که:
"بمن درتیلفون گفته شد که تعداد از برادران؛ جهت ابراز تسلیت برای قریب الرحمن سعید بخاطر وفات مادرش در فرانسه باهم جمع میشوند خودت نیز میتوانی در آن اشتراک نمایی، من نیز بهمین خاطر بلیت هواپیما خریدم ولی زمانیکه بمنزل مقصود رسیدم ازصحبتهای تشریفاتی برادران کاملا شوکه شدم ."

تاثیر جلسات گلبدینیهای اروپا بالای گلبدینی های داخل افغانستان:

حقیقت آنست که حزب اسلامی گلبدین حکمتیار چنان در قعرتضادها، انقطابات وانشعابات داخلی فرو رفته است که حالا مرز میان نشستهای رسمی وسازمانی با مهمان نوازیهای خصوصی در انظار عامه کاملا مخدوش گردیده است و تدویر چنین مهمانی ها ویا هم جلسات رسمی نه تنها که بحال وهوای گلبدینی های داخل افغانستان هرگز موثر تمام نمیشود بلکه بر شدت تضادها ودشمنی ها میان گلبدینی های داخل افغانستان با گلبدینی های اروپا نشین وغرب نشین نیز می افزاید . زیرا تا جاییکه مشاهدات عینی این بندهء حقیرفقیرسراپا تقصیر از داخل افغانستان میرساند: درحال حاضر؛ هواداران وپیروان گلبدین حکمتیار بخصوص تاجیکها در بدترین وضعیت اقتصادی وسیاسی ودر یک کلام در ذلیلترین و وخوارترین حالت درکابل ودیگر شهرها و بخشداریهای شمال افغانستان شب و روز خود را سپری میکنند و نشر چنین عکسها از مهمانی های لوکس وفیشنی در اروپا وامریکا مانند پاشیدن نمک است بر زخمها ودردهای گلبدینی های داخل افغانستان.
عمر سعید اعزامی؛ یکی از بلند پایگان حزب اسلامی از استان بغلان افغانستان در سالهای هشتاد میلادی در پشاور بود که حالا درشهر کابل از گلبدینی بودنش خجالت میکشد. آقای اعزامی؛ درحال حاضر دریک گوشهء دور افتاده خارج از شهر کابل به نام قلعهء احمدخان بگرامی؛ در بدترین وضعیت اقتصادی زنده گی نموده واز نام ونشان حزب اسلامی احساس شرم وننگ دارد.
برای صاحب این قلم که زنده گی آقای عمر سعید اعزامی ودیگر گلبدینی های تاجیک تبار را در کابل ،پروان ، کاپیسا، بغلان، تخار وبدخشان ازنزدیک دیده ام و زندگی ذلتبار آنها را با عکسهای پلوخوری ها وضیافتهای لوکس ومفشن هواداران گلبدین حکمتیار مقایسه مینمایم این سوال در ذهنم خطور میکند که : چگونه میتوان باور کرد که حزب که سالها از برادری واخوت اسلامی، کمک به فقرا ومحتاجین وبرقراری نظام عدل الهی لاف زده است وبرای برقراری چنان نظام موهوم وخیالی اش شهر کابل را راکت باران نموده ودمار از روزگار مردم بیچارهء کابل برآورده ولی حالا اعضای آن یکی در اروپا و امریکا مصروف پلوخوری ومهمان نوازیها وشب نشینی ها است ودیگری در کوچه ها وپسکوچه های کابل گدایی میکند؟
یک عضو حزب اسلامی، بدلیل پشتون بودنش ویا چاپلوسیهایش به مقام معظم رهبري ویا امیر حزب ، در کشورهای غربی؛ صاحب آرگاه وبارگاه شده است واولادهایش در بهترین دانشگاه های اروپایی تحصیل میکند ولی عضو دیگر حزب اسلامی در داخل افغانستان در بدترین وضعیت اقتصادی قرار داشته ؛ خود واولادهایش هر روز به مرگ تدریجی گرفتار شده ودر فقر ومسکنت جان میدهند. آیا همین است نمونهء عملی آن نظام موعود وایده آلی که سالها گلبدینی ها بخاطر آن گلو پاره کردند و هزاران انسان بیگناه را به جرم مخالفت با آنچنان نظام خیالی و دروغین؛ سربه نیست نمودند؟ علت این تضادها وتناقضات درکجاست؟

معرفی شخصیتها:

1/ قریب الرحمن سعید فراری که حالا درفکر جبران گناهانش برآمده است:
درمیان اشتراک کننده های جلسهء فرانسه یکی هم آقای قریب الرحمن سعید است که خیلی با اشتها با قاشق وپنجه نان نوش جان میکند.
آقای سعید، درزمان راکت پرانی های گلبدین بالای شهریان مظلوم کابل سخنگوی رسمی گلبدین حکمتیار بود وبزبان اوغانی، ازطریق رادیو بی بی سی وتلویزیون محلی چهار آسیاب هرروز حملات وحشیانهء نیروهای گلبدین را توجیه شرعی و وطنی می نمود. آقای سعید برای توجیه جنایات امیر ورهبر محبوبش؛ تابع هیچ معیار دینی، اخلاقی وحتی ژورنالیستکی نبود و با بی حیایی وپر رویی تمام ازکشتار غیر نظامیان بوسیلهء راکتهای کور گلبدین دفاع میکرد.
اما آقای سعید با تمام اخلاص وارادت ظاهری اش به گلبدین حکمتیاردرهمان سالها در بحث های تلویزیونی مربوط به گلبدین حکمتیار که ازچهار آسیاب کابل پخش میشد مورد خشم وغضب گلبدین حکمتیار نیز قرار میگرفت. دریکی از آن بحث های تلویزیونی، گلبدین حکمتیار صریحا بالای قریب الرحمن سعید تاخت و او را با یک عربدهء امیرانه وادار به سکوت ساخت.
جمله ای را که آقای گلبدین بزبان اوغانی علیه قریب الرحمن سعید بکار برد این بود:
( د تکراری او بی منطقی پوشتنی نه دده وکه) از طرح سوالهای تکراری وغیرمنطقی بپرهیز. بعداز نشر آن برنامه؛ دیگر قریب الرحمن سعید از انظار عامه غایب گردید.
محمد یعقوب متین یکی از چریکهای شهری حزب اسلامی در سالهای هشتاد میلادی درین باره میگوید:" سعید صاحب بعداز نشر همان پروگرام که او را حکمتیار بی آب ساخت، قهر کرد وچار آسیاب را به قصد پشاور ترک کرد. در پشاور با برادران وپسران کاکایش چند روز مصروف بقالی وریکشا چلانی شد تا اینکه از سفارت ناروی در اسلام آباد تقاضای پناهنده گی سیاسی نمود."

سید حسین پاچا یکی ازنویسنده های پشتو که خود از استان کنر افغانستان است درین زمینه میگوید:
" آقای قریب الرحمن سعید بعداز جابجایی اش به کشور ناروی، برای چند سال مسلسل؛ از فعالیتهای سیاسی وحزبی دست برداشت. شاید علت آن بود که وی نمیخواست تا زمان بدست آوردن تابعیت کشور ناروی، نامش در لست سیاه مقامات امنیتی کشور ناروی درج شود. اما از مدت چهار سال به اینطرف فعالیتهای سیاسی آقای قریب الرحمن سعید در اروپا به نفع گلبدین حکمتیار؛ جان تازه گرفته است.
معلوم است که آقای سعید حالا یکی از شهروندان کشور ناروی است وبرای سفر به کشورهای مختلف اروپایی، مانند دیگر گلبدینیهای مقیم اروپا وامریکا از آزادیهای فردی واجتماعی برخوردار است."

اين مرد كه با كلاه پكول در وسط ميز نشسته است قريب الرحمن سعيد است. قريب الرحمن سعيد درخاطرات نيمه تمامش در سايت دعوت از روزهاي سخت گرسنگي درسالهاي حاكميت داوود خان درپشاور ياد كرده واز اينكه در آن سالها در حويلي استاد برهان الدين رباني واحمدشاه مسعود وسيدنورالله عماد، هر روز مرغ هاي بريان وكباب طبخ ميشد ولي در حويلي گلبدين حكمتيار و هوادرانش دال پشاوري، شكايت نموده وبرهان الدين رباني را متهم به بيعدالتي نموده است. حالا كدام نر پيدا ميشود كه از خود اين عالي جناب بپرسد كه : سعيد صاحب آيا اين نوع غذا را ساير رفقاي گلبديني ات دركابل هم نوش جان ميكنند؟ آيا خودت درغم آن گلبديني هاي تاجيك كه بخاطر همپيماني با شما و رهبر قومپرست تان با خويشاوندان وأقارب شان دشمني ورزيدند وحالا مردود خدا ومخلوق خدا شده اند استيد؟ آيا از زنده گي دلتبار آنها خبر داريد؟ آيا ميدانيد كه رفقاي سابق تان جرأت اشتراك درمحافل خوشي وغم هموطنان شانرا ندارند وبه كنج هاي عزلت و انزوا كشانده شده اند؟

اما آنچه از تصاویر چند سال پیش گلبدین حکمتیار با قریب الرحمن سعید بنظر میرسد، گلبدین حکمتیار نسبت به این مخلص وارادتمند خود چندان اعتماد نداشته است. دست کم این ادعا را عکس خشم آلود گلبدین حکمتیار در پهلوی قریب الرحمن سعید که در پایین می بنیم تایید میکند.

اين تصوير از سالهاي هشتاد ميلادي است ، سالهاي كه حزب گلبدين در پشاور بالاي پناهنده گان افغانستان حكومت مي چلاند واز حمايت بيدريغ سازمان استخبارات نظامي پاكستان برخوردار بود. از چهرهء خشم آلود گلبدين درين تصوير پيدا است كه اين دو تا چه حد باهم محبت دارند.

چنان به نظر میرسد که گلبدین حکمتیار با دل ناخواسته تن به بالا بردن قریب الرحمن سعید بحیث سخنگوی آنزمان حزب اسلامی داده بود، اینکه چه نیازها وضرورتهای گلبدین حکمتیار را وا داشته بود که قریب الرحمن سعید را از مقربترین اشخاص خویش بگرداند معلوم نیست ولی قدر مسلم آنست که گلبدین حکمتیار از قریب الرحمن سعید خوشش نمی آمد.

ارتباط تنگاتنگ قریب الرحمن سعید با آی اس آی:

یکی از عوامل نفرت وخشم گلبدین حکمتیار بالای قریب الرحمن سعید وامثال او بر سر ارتباطات مستقیم آنها با مقامات استخبارات نظامی پاکستان بر میگردد. زیرا گلبدین حکمتیار؛ داشتن ارتباطات مستقیم با مقامات استخبارات نظامی پاکستان را تنها دردایرهء صلاحیتهای وظیفوی خودش میدانست واز اینکه همهء اعضای حزب اسلامی با سازمان استخبارات نظامی پاکستان ارتباط میگرفتند ناراض بود، درحالیکه افراد مانند قریب الرحمن سعید نه تنها اینکه با سازمان استخبارات نظامی پاکستان ارتباط مستقیم داشتند بلکه از نعمت حق شهروندی پاکستان بحیث یک پاکستانی نیز برخوردار بودند.
آقای قریب الرحمن در خاطرات نیمه تمام خود از ارتباطات سری وعلنی خود با مقامات استخبارات نظامی پاکستان به شکل ناخود آگاه پرده برداشته است.
همچنان آقای قریب الرحمن سعید؛ جنرال حمیدگل رییس سابق سازمان آی اس آی را قهرمان اصلی جهاد افغانستان علیه شوروی سابق میداند. چنین افکار واندیشه های پاکستانپرستانهء قریب الرحمن سعید چهرهء او را نزد پشتونهای ناسیونالیست خدشه دار ساخته است.
سرلوچ مرادزی؛ یکی از پرچمداران سابق درشهر استوکهولم که حالا در تار ناسیونالیزم پشتونی گیر مانده است؛ قریب الرحمن سعید را پشتون نه بلکه یک سرباز سربكف پنجابی های پاکستان میداند.
اما با تمام اين معايب و رسوايي ها حالا قریب الرحمن سعید خودش را با استفاده از امكانات كشور ناروی؛ توانسته است بار دیگر بحیث سخنگوی حزب ازهم فروپاشیدهء گلبدین حکمتیار در ميديا جا بزند. گلبدین حکمتیار نیز که حالا از فرط بی برنامه گی وقحط الرجالی به فقدان اشخاص وسخنگویان دچار شده است، مجبور است که بار دیگر بر رفقا و یاران جفا پیشهء فراری قبلی خویش تکیه نماید ورنه مزاج حکمتیار، طور است که یاران ورفقای فراری وبی وفای خویش را هرگز نمی بخشد. عفو وگذشت در قاموس گلبدین حکمتیار در برابر اشخاصی مانند قریبب الرحمن سعید وجود نداشت ولی حالا جبر زمانه، گلبدین حکمتیار را مجبور ساخته است تا بار دیگر تکیه بر همان یاران بی وفا وفراری خویش نماید که او را در برابر تمام حوادث سخت وناگوار گذشته از کابل تا تهران واز تهران تا مهمانخانه های آی اس آی تنها گذاشتند وخود شان بزعم حكمتيار زنده گی ذلتبار را در زیر سایهء نظامهای فاسد سیکولار غربی بر شهادت در راه خدا ترجیح دادند.
قریب الرحمن سعید نیز این نقطهء ضعف حکمتیار را بخوبی درک کرده است که رهبر وامیر خودخواه اش تنها مانده وهیچکسی در اطراف واکناف او نمانده است. همین علت است که قریب الرحمن سعید درمقالات مسلسل بزبان پشتو، به تعریف وتمجید گلبدین حکمتیار بحیث عقاب وگاهی بحیث شاهین مصروف مداحی است.

2/ داکتر گلشیرعابد، تمثال عینی از جهالت، تعصب قومی وبیدانشی:

درقطار اشتراک کننده های جلسهء فرانسه یکی هم آقای داکترگلشیرعابد است که در فیس بوک عکسهای خود واولادهای نازنین خویش را که دربهترین دانشگاه های کشورهای اروپایی مصروف تحصیل هستند گاه گاهی به نمایش میگذارد.

اين چهرهء منحوس، درفيس بوك گلشير عابد نام دارد، وي با اسناد جعلي خودش را در كشور سويدن پزشك معرفي كرده است، حزب اسلامي گلبدين حكمتيار يگانه سازمان سياسي در جهان است كه القاب علمي انجنيير، داكتر، استاد ؛ شيخ الحديث را به نادان ترين افراد كه عضو اين سازمان جهنمي باشند به نرخ مندوي سابق كابل اعطا ميكند. اين شخص معلوم نيست كه دركجا تعليمات پزشكي را خوانده ولي خودش را حالا دكتر جا زده است.
اين چهرهء منفور وعقده ايي از همان گلبديني هاي مشهور در كشور دنمارك است كه حالا در سويدن مقيم گرديده است . اين آقا كه از نجات يافتگان قتل عام خلقي ها در كير الآي كنر هار است ، حالا از نظر رواني هركسيكه مخالف گلبدين باشد در نظرش خلقي وكمونيست جلوه ميكند، اين عالي جناب با همهء مردم افغانستان بشمول پشتونها دشمني قلبي دارد، زيرا بسياري از پشتونها نيز گلبدين را رهبر ونمايندهء خويش نميدانند، بناء داكتر صاحب عابد بالاي همه خشمگين است واز بس كه از فرهنگ وهويت مردم افغانستان نفرت دارد حتي نميخواهد بزبان پشتو چيزي بنويسد چه برسد بزبان فاسي .، اين آقا پيامها وكامنتهاي خودرا بزبان انگليسي در فيس بوك ميگذارد.
يكي از رفقاي جناح پرچم در شهر مالمو طي تماس تليفوني راجع به اين آقا گفت: اين شخص علاوه بر گلبديني بودنش، تابعيت كشور پاكستان را نيز دارد.
وي گفت: من در اوايل سال در هزار ميلادي هويت اين شخص متعصب وپاكستاني را به مقامات ادارهء مهاجرت سويدن فاش ساختم، اما در عوض ، مقامات ادارهء مهاجرت نه تنها كه به اطلاع بنده اهميت ندادند بلكه هويت مرا نزد وي افشا ساختند، از آن روز تا حالا اين شخص با من وتمام رفقاي پرچمدار در سويدن دشمني ميورزد. اگر من ميدانستم كه مقامات امنيتي سويدن چنين سياست منافقانه را در قبال جناح هاي سياسي افغانستان در پيش گرفته اند، هرگز چنان كار احمقانه را نميكردم. اين رفيق پرچمدار در رابطه به سياست هاي امروزي كشورهاي غربي در قبال سازمانهاي تروريستي ميگويد: من هرگز باور ندارم كه دولتهاي غربي خصوصا كشورهاي اسكاندناوي در قبال تروريستان اسلامگرا صادق باشند، زيرا براي من مثل آفتاب روشن است كه خود دولت هاي غربي اين اشخاص وگروه هاي افراطي را حمايت وپشتيباني مينمايند

دربارهء شخصیت وافکار متناقض، تعصبات شدید قومی وحزبی این آقا قبلا نیز درسایت کابل پرس از قول تعداد از پرچمداران شهرمالموی سویدن چیزهای نوشته امولی در ینجا از قول گلبدین حکمتیار میخواهم برسوابق سیاسی وخانواده گی اش مکث کوتاه داشته باشم، اما قبل از آن ذکر این مطلب ضروریست که : گلشیرعابد در میان هواداران پر وپاقرص گلبدین حکمتیار درسالهای هشتاد میلادی چهرهء برجسته وشناخته شده نیست و علت آن هم پیوند ونزدیکی او با مولوی جمیل رحمن یکی از رقبای گلبدین حکمتیار درسالهای هشتاد میلادی در پشاور است.
گلبدین حکمتیار؛ چندسال پیش دربارهء گلشیرعابد گفته بود:" گلشیر وبرادرانش؛ جاسوسهای مولوی جمیل الرحمن در درون حزب اسلامی بودند واطلاعات محرم حزب را به مولوی جمیل رحمن انتقال میدادند. بعدها به پاداش همین جاسوسیها گلشیر وبرادرانش ذریعهء مولوی جمیل الرحمن به عربهای سعودی و کویتی معرفی شدند واز طریق آنها صاحب مال و ثروت در پشاور وکنر گردیدند".
اما حالا معلوم نیست که گلبدین حکمتیار درمورد گلشیرعابد چه نظر دارد. سخن هرچه باشد، گلشیر عابد در آتش تعصبات قومی وپشتونوالی میسوزد.
کسانیکه این چهره را از نزدیک دیده اند خصوصا رفقای پرچمدار درشهرهای کوپنهاگن ومالمو میگویند: این آقا از نوک پا تا فرق سر درجهالت وبیدانشی وانواع واقسام تعصبات قومی؛ مذهبی وحزبی میسوزد. محمد آقا شیرزاد یکی از فعالان جناح خلق درشهرمالمو دربارهء گلشیر عابد میگوید:
" گلشير میخواست که کنترول مسجد افغانها را در اختیار خود بگیرد واز آن برای جمع آوری پول وصدقات برای گلبدین استفاده نماید که با واکنش تند پشتونهای غیر گلبدینی وهواداران طالبان روبرور گردید، درحال حاضر گلشیر عابد منفورترین چهره نزد افغانها می باشد.

آيا ديگر گلبديني هاي داخل افغانستان يا آواره هاي كمپهاي پشاور مانند اين چهرهء منفور گلبديني در كشورهاي غربي جشن فراغت اولادهاي شانرا تجليل ميكنند؟

دا اسلامي ميلمستيا ده او كه سياسي جلسه؟

ماشاء الله !! تمام مردم افغانستان منتظر نتايج همين گفتگوهاي برادرانه بودند

سخن آخر:
در آخر ميخواهم به اين هموطنان عقده ايي و متنفر از فرهنگ و تاريخ افغانستان بگويم كه راه حل اساسي براي برون رفت از وضع رقتبار كنوني، نه در مهمان نوازيها وتعارفات ديپلوماتيك در كشور فرانسه بلكه در داخل افغانستان ميباشد. لطفا ازين تعارفات وجلسات ساختگي ديپلوماتيك در كشور فرانسه كه در آن نه رضاي خدا مضمر است ونه هم شما كدام نيات جدي براي حل مشكلات افغانستان داريد خودتانرا خارج سازيد وبيشتر ازين خودتان را مسخره ومضحكهء شبكه هاي اجتماعي نسازيد.
بياييد در قدم نخست اگر نيات نيك وخالصانهء وطني داريد رهبر گمراه، لجوج، سرتمبه، مغرور وخودخواه خودرا كه عامل تمام اين رسواييها و سرافگندگي همهء تان گرديده به ميز محاكمه بكشانيد، فرق نميكند كه محاكمه را در سطح حزب اسلامي ، خودتان برپا ميكنيد و يا او را به دادگاه لاهه تسليم ميكنيد، اما قدر مسلم آنست كه مردم با اين اقدام شما، با شما همنوا ميشوند وشما را در آغوش ميگيرند، درغير آن اگر جرأت ، غيرت وشهامت اين كار را نداريد، بيشتر به چشم مردم خاك نيفشانيد كه در شرايط حاضر به مسخره شدن خودتان مي انجامد.
وما علينا الالبلاغ

سرلوچ مرادزي؛ پاكستاني كه براي خود هويت جعلي ساخته است

پرویز "بهمن" — 2015-04-11T13:25:13Z

درجامعهء قبيله سالار پشتوني؛داشتن اصل ونسب معلوم وآشكار وپيوند خونی وتباری با يكي از قبايل بزرگ؛ يك امتياز معنوي براي فرد يا افراد شمرده ميشود، اما اگر فردي چنين پيوند وانتساب خونی وتباری را با یکی از قبایل مشهور پشتونی نداشته باشد مجبور ميشود كه يا خودرا " سيد" معرفي كند يا خودرا به زادگاه خود پيوند بزند.
تخلص هاي محلي مانند كابلي ، جلال آبادي، سيستاني ، ننگرهاري، كنري، قندهاري، در ميان پشتونها خيلي كم ونادر اند، اما تخلص هاي : غلزايي، باركزايي، پوپلزايي، إسحاقزايي ؛ دراني¨؛ عمرخیل؛ عمرزی؛ اتمانزی؛ اتمانخیل؛ تره کی؛ مومند؛ ساپی ؛ هوتک وکاکر درمیان پشتونها چه باسواد وچه بیسواد چه مامور دولتی یا ملا وآخوند مسجد زياد معمول بوده است.
درزمان تسلط استعمار درشبه قارهء هند؛ انگلیس ها با استفاده از سیاست « تفرقه بینداز وحکومت کن» همهء مناطق پشتونستان فعلی وافغانستان کنونی را اداره می نمودند.
بعداز ختم دوران استعمار؛ انگلیسها این روش ماکیاولیستی شانرا به کشور خدا داد پاکستان بحیث میراثدار فرهنگی خویش به ارث گذاشتند.
صاحب این قلم آنچه در دوران پنج سال اشغال افغانستان در زمان حاکمیت سیاه طالبانی بوسیلهء نظامیان پاکستان بیاد دارم؛خود شاهد جابجایی شهروندان پشتون تبار پاکستانی براساس همین تقسیم بندیهای قبیلوی درساختار دولتی وهیرارشی قدرت دررژیم مزدور طالبان بودم.
پاکستانیها در زمان طالبان پشتونهای کویته و ژوب وبولان را به مناطق شرقی افغانستان مانند جلال آباد وننگرهار وکنر وهمچنان پکتیا وپکتیکا میفرستادند وکرسیهای دولتی چون مقام ولایت ومستوفیت وقضا را به آنها محول مینمودند. این پشتونهای پاکستانی در آن مناطق خودشان را کاکر واسحاقزی و پوپلزایی ودرانی وغیره معرفی میکردند وبه پشتونهای آن مناطق طوری افهام مینمودند که اهالی آنولایات نباید در صداقت وایمانداری آنها شک نمایند.
برعکس ؛پشتونهای مناطق پشاور ودرهء خیبر ومومند وشینوار به قندهار وهلمند وارزگان مقرر نموده وآنها در آن مناطق خودشان را مهمند وساپی وشینواری معرفی مینمودند.
مقامات استخبارات نظامی پاکستان بخصوص وزیز داخلهء کارکشتهء آن نصیرالله بابر با همین روش استعماری توانستند قبایل پشتون را رام سازند و آنها را قانع سازند که : اگر پشتونها با پاکستان دوست باشند کابل وهمهء افغانستان را همیشه در اختیار خویش میداشته باشند.
اين بندهء حقيرفقير سراپا تقصير با نوشته هاي غير مودبانه؛ نفرت بار ونفاق افگنانهء جناب سرلوچ مرادزي از دير زمان بدينسو آشنا بودم ودرين رابطه درسايت كابل پرس چند مقاله اي را در نقد نظريات جناب سرلوچ مرادزي نگاشته ام كه جناب مرادزي تاكنون هرگز قادر به رد آنها نشده اند. اما چيزيكه درين اواخر توجه مرا در مورد ايشان جلب نمود داشتن دو هويت متضاد در صفحهء فيس بوك شان ودر صفحهء افغان- جرمن انلاين ميباشد.
من عكس هر دو بيوگرافي جناب مرادزي را هم از فيس بوك وهم از پورتال افغان- جرمن اسكاين نموده وبراي خواننده گان عزيز در ذيل اين مختصر پيشكش نموده ام.
در صفحهء پورتال افغان- جرمن آقاي مرادزي زادگاه خويش را "ولسوالي كامهء ولايت ننگرهار "معرفي كرده است درحاليكه در صفحهء فيس بوك شان زادگاه شانرا " پشاور" درج نموده اند. همچنان جناب مرادزي؛ در افغان جرمن خودشانرا فارغ ليسهء مرادعلي خان معرفي نموده ولي درفيس بوك شان خودرا فارغ ليسهء سيدجمال الدين افغان ذكر نموده اند. همچنان عكس كه از جناب سرلوچ مرادزي در پورتال افغان- جرمن نشر شده با عكسهاي كه از جناب مرادزي در ديگر سايتهاي اوغاني نشر شده كاملا فرق دارد.
حالا با اين تناقضات؛ سوال اصلي اين است كه آيا شخصي بنام مسعود سرلوچ مرادزي ولد محمد رسول ولد سيدعلي ولد سيد مرتضي ولد مرادعلي خان وجود خارجي دارد؟
چگونه ميشود كه يك پدر كلان " سيد" باشد ولي پسرش نباشد؟ اگر سيد علي پسر سيد مرتضي از نسب سادات بوده باشند چرا خود مرادعلي خان سيد نبوده است؟
اگر زادگاه جناب مرادزي صاحب؛ كامه است پس چرا در فيس بوك زادگاه شانرا پشاور ضبط كرده اند؟
آيا ميان سالهاي ١٣٣٨ خورشيدي تا سال ١٣٤٨ خورشيدي كه جناب سرلوچ مرادزي بقول خودشان شامل دانشكدهء پزشكي ننگرهار شده اند ليسه اي بنام ليسهء مرادعلي خان در ولسوالي كامه وجود داشته است؟
البته درحال حاضر من در موقف نيستم كه بتوانم موجوديت همچو يك ليسه را در ولسوالي كامهء ولايت ننگرهار تاييد نمايم يا ترديد. اما چيزكه هرگز نميتوان منكر شد اين است كه جناب مرادزي نام اين ليسه را در صفحهء فيس بوك شان بنام ليسهء سيد جمال الدين افغان درج نموده اند. كداميك ميتواند قابل اعتبار باشد؟
این نکته را نیز خدمت جناب سرلوچ مرادزی باید بعرض برسانم که: پاکستانی بودن یا پشاوری بودن عیب نیست ولی دروغگویی وجعلکاری وخاک پاشاندن بجشم مردم عیب بزرگ است.

همچنان ازنظر این بندهء حقیرفقیرسراپا تقصیرعیب بزرگ آنست که : یک پشتون پشاوری در داخل کشور که به او پناه داده است چرا اینقدر خاین ونفاق افگن میشود که علیه زبان وفرهنگ باشنده گان آن زیر نام پشتونوالی قلمرسایی میکند وجنایات همتباران خویش را در آنطرف مرزبه دوش پنجابی ها می اندازد.
عیب بزرگ آنست که یک¨پشتون پشاوری تازمانیکه در کرسی های بلند حزبی ودولتی قرار میداشته باشد پرچمی اصولگرا وانقلابی جلوه میکند ولی بمجردکه از نردبان قدرت وکرسی دولتی وحزبی بزمین افتید با نوشتن چرندیات ودشنامنویسی ها هم آواز وهمصدای گلبدین وقریب الرحمن سعید وطارق بزگر میشود.

آخرين جوابيهء كه جناب مرادزي از طريق فيس بوك در تاييد ادعاي بنده راجع به پرچمي بودنشان در مقالهء قبلي ام زير عنوان( به جواب فرمايشهاي سيدخليل هاشميان ) نوشته اند غير مسقيم پرچمي بودنشان را پذيرفته اند ولي از كارمليست بودن شان منكر گرديده اند. جناب شان در يكجا بزبان اوغاني چنين ميفرمايند:

" که زه د سیاسي اندیښنو په چوکاټ کې هلې ځلې کوم او یا مې پخوا کړې، دا مې خپل مدني حق دی او هغه په هیڅ یوه شخص پورې تړلې نه ګڼم. "
جناب مرادزي ؛ پرچمي بودن خويش را قبول دارند وآنرا يك حق مدني و انتخاب شخصي خويش ميدانند؛ وحتي دفاع مسلحانهء شانرا دربرابر اشرار بي فرهنگ آن زمان در شهر جلال آباد ونائل شدن شان بدريافت نشان سرخ حزبي را نيز يكي از افتخارات زنده گي شان ميدانند، اما با تمام اين واقعيت هاي تاريخي ؛ اصرار دارند كه ايشان از تربيت يافته گان مكتب زنده ياد ببرك كارمل نبوده اند.
همچنان آقاي مرادزي، در قسمت ديگر همان دشنامنامهء شان اينجانب را مخاطب قرار داده و خاطر نشان نمودند كه " من ( مرادزي) هرگز نه در گذشته تربيت يافتهء مكتب كارمل بوده ام ونه حالا هستم واين مطلب را بايد بداني كه : من تا حالا چيز را بنام مكتب كارمل نميشناسم واگر چيز بنام اين مكتب وجود هم داشته باشد، حتما آن مكتب ؛ مكتب شيطنت، منافقت، رذالت ، پستي و وطنفروشي است"
جناب مرادزي با اين دشنامهاي شان با خود اينطور محاسبه نموده اند كه اگر در آشفته بازار كنوني بر ببرك كارمل وديگر كارمليست ها دو ودشنام بدهند وبعد كارملي ها را به دم جمعيت اسلامي و شوراي نظار متوفي پيوند بزنند، حتما مورد تاييد و تمجيد نيروهاي ارتجاعي وعقبگراي جامعهء پشتون خصوصا جريانهاي اسلامگرا مانند طالبان وگلبدين قرار ميگيرند. درحاليكه چنين پندار از اساس و بنياد غلط است.

زيرا ازيكطرف ؛ تاريخ جناح پرچم با نام ببرك كارمل چنان گره خورده است كه جدايي و تفكيك ميان اين دو هرگز امكان پذير نيست. از نظر منطق تاريخي؛ هر پرچمي كارمليست وهر كارمليست پرچمي است.
دشنامزدن بر ببرك كارمل از قلم اعضاي سابق جناح پرچم خصوصا از قلم آن عده از پشتونهايكه در دوران اقتدار جناح پرچم افكار وعقايد سيكتاريستي وقبيلوي تنگنظرانهء شانرا در زير شعارهاي ترقيخواهانهء جناح پرچم پوشانده بودند در شرايط حاضر سخت نازيبا و نا ميمون ودرعين حال خجالت آور است.
تنها كسانيكه به اين دشنامها براي چند لحظه خواهند خنديد آنها هوادران گلبدين وديگر تنظيمهاي جهادي افراطگراي پشتوني اند كه از نوك پا تا فرق سر در جهالت وناداني ، وحشت وبربريت وتعصبات كور قبيلوي غرق بوده و آبشخور فكري شان نيز به قول جناب مرادزي شوونيزم پنجاب ميباشد.چنانچه اين تجربهء ناكام را يعني جدا ساختن نام ببرك كارمل را از بدنهء جناح پرچم از مير اكبر خيبر تا سليمان لايق وداكتر نحيب الله احمدزي تكرار نمودند ولي هيچكدام شان جز شكست ورسوايي همگاني ؛ چيز ديگر نصيب نشدند.

داكتر نجيب الله احمدزي ؛ بعد از غصب قدرت به حمايت بيدريغ گورباچف وشيواردنازي خواست پرچم وپرچمي ها را از نام كارمل وكارمليزم تهي سازد، او بخاطر رسيدن به اين هدفش، كنگرهء حزب را دائر نمود، نام ونشان حزبي را تغير داد، خودش دريك دست قرآن ودر دست ديگر پيك شراب را گرفته وبر طبل پشتونخواهي و ناسيوناليزم اوغاني و بازپسگيري خاكهاي آنطرف مرز ديورند چنان كوبيد كه حتي در برنامه واساسنامهء حزب حاكم آنزمان تغيرات بنيادي آورد، علنا جاي شعارهاي سوسياليستي وماركسيسيتي را اتحاد اوغانهاي لر وبر گرفت، بجاي كلاي پيك كارگري، پكول مجاهدين مود شد، تمام افسران ونظاميان كارملي را از وظائف شان سبكدوش وتعداد ديگر را راهي زندانها نمود. نجيب الله احمدزي پا هارا ازين هم فراتر گذاشت و بغاوت وسركشي را بسرحدي رساند كه حتي بزرگترين قاتلان وشكنجه گران رژيم حفيظ الله امين را بخاطر تمايلات وگرايشهاي قبيلوي وترايباليستي از زندانها رها نموده ومورد عفو قرار داد وهمه را بار ديگر به كرسي هاي بلند حزبي ودولتي نصب كرد، ولي بلاخره هيچيك ازين ترفند هاي شيطاني بدردش نخورد تا اينكه خشم واتقامگيريهاي قرون وسطايي اوغاني گريبانش گرفت و بلاخره همان نجيب الله احمدزي پشتون با تمام شعارها واكت واداهاي ضد پاكستاني اش ، توسط همان خلقيهاي گردپاي اوغان خودش چون غرزي خواخواژي وجنرال تني با همكاري سازمان استخبارات نظامي پاكستان به وحشيانه ترين شكل در ملاء عام حلق آويز گرديد كه آب از آب نيز تكان نخورد.
شما آقاي مرادزي نيز بايد بدانيد كه : با اين دشنامزدن ها و منكر شدنها از سوابق حزبي وسياسي تان هرگز قادر به جلب ترحم اوغانهاي همتبار تان نميشويد.
زيرا چنانچه خود ميدانيد كه در فرهنگ قبيلوي پشتو وپشتونوالي ، عفو وگذشت وجود ندارد، اگر يك نفر پشتون را هم در زمان اقتدار تان در ننگرهار به قتل رسانده باشيد ويا براي كشتن يكنفر هورا كشيده باشيد درحقيقت همهء اوغانها را كشته ايد ونام تان درلست سياه مسلمانهاي اوغان درج است . شما تنها با دشنامزدن به ببرك كارمل و شاگردان ببرك كارمل تنها خودتان را ميتوانيد فريب دهيد نه آن طالب ننگرهاري پشتون را كه در مدارس قبايلي پاكستان مغزشويي شده اند.
شما نزد آنها همان كافر سابق استيد كه اگر مانند رفيق جنرال اسلام الدين ساپي در شهر مالموي سويدن هزار ركعت نماز هم پيش روي آنها بخوانيد ، آنها شمارا بحيث پرچمي و كافر ميشناسند.
بناء اين ادعاي جنابعالي كه بر پرچمي بودن تان افتخار نماييد وبر كارمل و هواداران كارمل دشنام ونفرين صادر نماييد تنها خودتانرا در انظار مردم حقير ميسازيد.
رفيق سليمان لايق وپسرش غرزي لايق با آنهمه شعبده بازيها و شعر سرايي هايشان به نفع اين وآن هرگز نتوانستند داغ پرچمي بودن را از جبين شان بزدايند. تنها چيزيكه بعد از آنهمه نمايش هاي مضحك ومصاحبة هاي رنگارنگ و مقاله نويسي هاي خسته كن در سايت هاي انترنتي نصيب اين پدر وپسر شد نفرت ولعنت خلق الله بود كه هم ميان پرچمي ها وهم در ميان اشرار بي فرهنگ سابق هيچ اعتبار وعزت برايشان باقي نگذاشتند . پس شما چگونه ميتوانيد با تقليدهاي كوركورانهء تان درميان توده هاي پشتوني كه شما را عامل تباهي وبربادي خويش ميدانند جاي پا پيدا كنيد؟ آيا درين مورد فكر كرده ايد؟

لطفا به اين تصاوير كه از صفحهء رسمي فيس بوك شان برداشته ام نگاه كنيد!

در صفحهء رخنامهء جناب مرادزي صاحب، محل تولد شان نه ولسوالي كامه بلكه پشاور را ثبت نموده اند وبجاي ليسهء مرادعلي خان، ليسهء سيد جمال الدين افغان را درج نموده اند

اما اينجا در پورتال افغان جرمن

اين بيوگرافي جعلي در پورتال افغان جرمن نشان ميدهد كه جناب مرادزي ، براي خودش أصل ونسب جعلي درست كرده اند، چگونه امكان دارد كه : پدر از نظر قومي " سيد" باشد ولي پدر كلان وپدر كلان " سيد" نباشند.

جناب سرلوچ مرادزي خودشان اصل ونسب معلوم ندارند. جناب مرادزي؛ بخاطريكه ديگران به هويت اصلي شان پي نبرند، خودشان زير بار يك خروار دشنام وناسزا گويي و حتي دشنامهاي زير نافي به بازمانده هاي شوراي نظار وجمعيت پنهان ساخته اند. تنها استفادهء ابزاري از نام وهويت پشتو وپشتونوالي واتحاد اوغانهاي لر وبر براي جناب مرادزي، گاو شيري شده است، جناب مرادزي از آب گل آلود شده وفضاي نفر تبار قومي مانند رفيق سليمان لايق و پسرش ميخواهند استفاده نمايند.

به جواب فرمايشهاي سيد خليل هاشميان

پرویز "بهمن" — 2015-03-17T18:00:00Z

جناب محترم ، معظم ومکرم سیدخلیل هاشمیان استاد سابق پوهنزی؟؟؟ ادبیات پوهنتون؟؟؟؟؟ کابل را هزاران سلام واحترام به صد خیر وانجام تقدیم باد. امیدوارم که جناب مستطاب شان لباس عافیت به تن داشته و ازهرگونه گزند روزگار در امان باشند.
بزرگوارا!
خداوند سایهء مبارک شما را از سر ما عریضه نویسان کمسواد کم نسازد. عرض ام بحضور انور با سعادت تان که دفاعیه سراپا خشم آلودتان را درسایتهای اوغانی زیر عنوان : ( پرچمیها بدفاع از بچهء سقو) راجع به این بندهء حقیرفقیرسراپا تقصیرکمسواد مطالعه نمودم واگر خاطر حضرت جنابعالی ملول نگردد اینک جسارت نموده به جواب آن می پردازم. امیدوارم که فرصت مطالعهء این جوابیه را دریابید.
استاد بزرگوار!
نخست ازهمه، حضرت جنابعالی بدون آنکه زحمت مطالعهء دقیق نوشته های ایم راجع به همایش لندن و واکنشهای غیر اخلاقی و مملوء از عقده های چرکین و نفرت انگیز دوستان تان همچو: مسعود جان فارانی ، محمداعظم سیستانی وخانم بی زبان محترمه ملالی موسی نظام را بخود میدادید، خیلی زود برآشفید و یکه راست بدشنام وتف نمودن به چرخ گردون رو آوردید.

اگر ازین بندهء حقیرفقیرسراپا تقصیر آزرده نشوید میخواهم بشما خیلی صریح وپوست کنده بگویم که: شناخت شما ازمن وبرداشت تان از مقالات قبلی ام کاملا طفلانه بود وهرگز به یک استاد دانشگاه چه که به یک استاد پوهنتون اوغانستان نیز شباهت نداشت.وارخطا نشوید من در پائین فرق میان دانشگاه ،ینورستی ، جامعه وپوهنتون را تشریح میکنم، اما عجالتا جهت معلومات مزید تان باید بعرض حضورتان برسانم که : این بندهء حقیرسراپا تقصیر برخلاف برداشت شما در کشورهای اروپایی سکونت ندارم. من چند ماه میشود که بعداز ختم تحصیلات در دانشگاه اوپسالای سویدن در رشتهء کتابداری اكنون در شهر لاس انجلس ایالت کلفورنیاامريكا آمده ام ، سراغ جنابعالي را از دوستان وعزيزان منجمله آقاي داوود عابدي گرفتم تا در زمينهء كارها وفعاليتهاي چنددههء اخير تان با شما مصاحبه اي نمايم ولي متاسفانه كه ايشان از نشان دادن شما إبا ورزيدند ويا اينكه شايد واقعا آدرس تان را نداشتند.
آدرس ايميل را كه قبلا از آن طريق تا چندسال پيش با من داخل تماس بوديد مدت زياد ميشود كه از كار افتاده و ايميل هاي اينجانب دوباره برگشت ميخورد، شايد جنابعالي نام مرا بلاك زده باشيد ورنه سلسله مراسلات ميان من وشما وخواهر صوفيه عمر قبلا فعال بود وشما در يكي از ايميل هاي تان نه تنها كه مرا شناختيد بلكه كاكاي مرحومي ام پوهاند كبير خان استاد زبان عربي در دانشكدهء ادبيات كابل را نيز شناختيد وبر روح وي درود ها فرستاديد، اما حالا خود. تانرا بكوچهء حسن چپ زده ايد و ادعا داريد كه پرويز بهمن يك مستعار نويس نا آشنا (؟) است .
بازهم اگر شما مایل باشید تا در مورد این بندهء حقیرفقیرسراپا تقصیر معلومات حاصل نمائید لطفا ازطریق ایمیل با من داخل تماس شده واز سوانح بنده آگاهی حاصل نمائید. من ایمیل شما را ازطریق محترمه صوفیه عمر دریافت نموده بودم . اگر همان ایمیل شما فعال است لطف نموده با من داخل تماس شوید. اما ذکر یک مطلب برای خواننده گان عزیز خیلی ضروری است که : جنابعالی علاوه برآنکه در شناخت این بندهء حقیرفقیر دچار مغلطه شده اید وناخودآگاه بنده را یکی از اعضای برجستهء شورای نظار دانسته اید تاریخ وسوانح تشکیلات شورای نظار بیچاره را نیز وارونه ومسخ شده ارائه داشته اید، شورای نظاری خواندن افراد واشخاص حقگو وحقنویس که باب مناظره های علمی را بخواهند باشما باز نمایند آسان ترین چماق ایست که در دست دارید وآنرا مانند سوتهء حافظ بر سر هرکسی که خوش تان نیامد بیرحمانه میکوبید. این تاپهء زنگزده وکهنهء تان باوجودیکه خوشبختانه امروز از کار افتاده است ولی جنابعالی ودوستان همفکر تان هیچگاهی از چسپاندن آن بر پیشانی این وآن خسته نمی شوید واین تنها من نیستم که آماج این برچسپ جنابعالی قرار گرفته ام.

اگر ازمن خفه نشوید باید کمی با صراحت بشما بگویم که: جنابعالی درطول عمر ذلت بار تان بسا اشخاص وافراد بیطرف که باشما خواسته اند مناظرهء علمی نمایند خیلی آسان به آنها برچسپ شورای نظار یا پرچمی را زده اید.
لست این اشخاص از مرحوم عبدالرحیم غفورزی شروع تا داکتر فرید یونس، روان فرهادی، شفیع عیار وغیره ادامه داشته وتا حال نیز ادامه دارد. خدا عالم الغیب است که در آینده چقدر انسانهای دیگر را با این تاپهء زنگزدهء تان وادار به سکوت نمائید. بدون شک با این جزم اندیشی ها ، تاپه زدنها وعصبانیتهای فکری تان ورفقای همفکر وهمقمشاش تان مانند مورخ نامدار؟؟؟؟؟!!!!!! وشهیر؛ محمد اعظم سیستانی ومسعود جان فارانی وخانم بی زبان میرمن ملالی موسی نظام اگر قدرت دولتی را در اختیار میداشتید مطابق همان ضرب المثل معروف: از شدت عصبانیت حتی سگ ها را نیز در پاهایشان نعل میزدید. باز هم هزار کوه سیاه در مابین، خاک بر دهنم اگر خدای ناخواسته، زمام امور مملکت بی در وبی دروازه ای افغانستان به قبضه های آهنین تان بیفتد، با این دشنامزدن ها وتاپه زدنها و اعصاب خرابی ها روی نادر غدار، هاشم جلاد، سردار داوود وسردار ولی ومحمدگلخان مهمند وحفیظ الله امین وملاعمر وگلبدین را سفید خواهید ساخت.
اما بیاد داشته باشید که: این بندهء حقیرفقیرسراپا تقصیر به این پرچسپ زدنهای تان باوجود که هیچ نوع سابقه ای به اصطلاح جهاد وعضویت در احزاب جهادی را نداشته ام نه تنها که سکوت نمیکنم بلکه افتخار هم میکنم، حتی به پرچمی خواندن خود ازقلم شما افتخار میکنم.
زیرا شما وهفمکران تان آنقدر منفور ومطرود مردم افغانستان قرار گرفته اید که حالا مردم حاضر اند سگ کارمل وکارملی ها را بر افکار وعقاید نژاد پرستانه ، تبارگرایانه وتفرقه افگنانهء شما ترجیح دهند.

سیاست یک بام و دو هوا درمورد پرچمی ها:

جناب استاد هاشمیان!

همهء خواننده ها بوضوح می بیند که : منظور شما از پرچمی وکمونیست تنها کسانی اند که حق وحقیقت را در مقابل شما بازگو میکنند ورنه اگر ازمن خفه نشوید باید بگویم که : حتی احمق ترین انسان هم میداند که : پرچمی های واقعی وتربیت یافته گان مکتب زنده یاد ببرک کارمل همین اکنون درکنار جنابعالی و دیگر همفکران تان قرار دارند. مگر خدای نخواسته چشمان تان کور است تا ببنید که : جناب سرلوچ مرادزی که در سایتهای دعوت وافغان جرمن به نفع شما شمشیر میزند کیست؟ قبلا ایشان چکاره بودند؟ خیر! اگر ایشان را شما نمی شناسید من ایشان را بشما معرفی میکنم: جناب سرلوچ مرادزی کسی بودند که یکجا با خانم محترمهء شان میرمن منوره جان درزمان حاکمیت حزب دموکراتیک خلق افغانستان وحضور قوای شوروی؛ در ولایت ننگرهار منشی حزبی کمیتهء ولایتی ننگرهار تشریف داشتند و عملا برای سرکوبی جبهات مجاهدین ؛ سلاح بدوش از ولایت ننگرهار دربرابر اشرار بی فرهنگ آنزمان دفاع میکردند، اما امروز جناب شان درصف شما قرار دارد. بهمین ترتیب شاه محمود حصین، یوسف هیواد دوست وصدها خلقی وپرچمی فاشیست مشرب اوغان حالا با شما یکجا در صف نویسنده های ملیگرا؟؟؟؟؟؟ وافغانهای؟؟؟؟ واقعی در آمده اند وبرگذشتهء خویش افتخار ومباهات هم میکنند وهیچکسی آنها را گفته نمیتواند که بالای چشم تان ابرو است.
خواهرزادهء نازدانهء تان جناب سیدحمیدالله روغ که حالا باهم ناروغ شده اید تا دیروز درکنار شما بودند. ازجناب محمد اعظم سیستانی، عضو برجستهء شورای انقلابی زمان زنده یاد ببرک کارمل که حالا ازنظر سیاسی خط بینی کشیده اند واسناد جعلی برای برائت خود نزد شما ارائه میدارند یاد نمیکنم. زیرا سیستانی بزرگوار هیچگاه با هیچکسی وبا هیچ گروه در دوستی ودشمنی اش ثابت قدم باقی نمانده است. ایشان براساس منافع آنی وزودگذر خود حتی حاضر اند با شیطان نیز دوستی نموده وچند روز بعد تمام نوشته ها ونظریات قبلی خویش را منکر شوند.
تنها جهت یاد آوری همینقدر میخواهم بگویم که:
جناب محمد اعظم سیستانی را که جناب شما حالا مورخ نامدار وشهیر لقب داده اید در جوابیه ایکه به شخصی بنام جمشید پایمرد درین اواخر مرقوم داشته اند طوری إفاده نموده اند که گویا : ایشان را زنده یاد ببرک کارمل بزور وجبر وارد شورای انقلابی ساختند و حتی با وجودیکه عضو شورای انقلابی بودند به ارگ ریاست جمهوری نیز داخل نشده اند زیرا ارگ ریاست جمهوری، جای شاه شجاع ها بود.
همچنان این مورخ نامدار شما مدعی اند که: بحیث عضو شورای انقلابی آنزمان هر روز با پای پیاده یا هم با استفاده از بس های شهری از خانه تا دفتر واز دفتر تا خانه رقت وآمد میکردند.
شاید همچو سخنان دروغ وسراسر جعلی، بتواند یکتعداد افراد واشخاص احمق را بفریبد ولی آنانیکه در سالهای حاکمیت زنده یاد ببرک کارمل؛ حتی اگر متعلم صنف اول مکتب هم بوده اند به این سخنان جناب مورخ نامدار شما میخندند.
زیرا این مورخ نامدار شما، بخاطریکه بتواند خودرا نزد شما یک شخص بیطرف وغیر پرچمی جلوه دهد حتی حاضر است در تشریح وتبیین وقایع تاریخی خصوصا وقایع دوران حاکمیت جناح پرچم به دروغگویی وجعل پردازی متوسل شود. هیچ انسان عاقل وبا وجدان چنین جعل پردازی را قبول کرده نمیتواند که : یک عضو شورای انقلابی در زمان زنده یاد ببرک کارمل، از داشتن یک عراده موتر محروم بوده باشد وحتی قدرت وصلاحیت داخل شدن به ارگ را نیز نداشته باشد. اینجاست که باید بصراحت گفت که: شما وهمفکران تان نظیر این مورخ شهیر ونامدار هرقدر دانشمند ومورخ هم باشید ولی وجدان علمی وانسانی ندارید. کسیکه بخاطر برائت خودش حاضر باشد تصویر غلط از یک مقطع تاریخی وطن خود برای خواننده ها ارائه نماید او هرگز یک نویسندهء باوجدان ومورخ راستگو وشرافتمند نیست.

آیا محمد اعظم سیستانی ازنظر قومی یک پشتون است؟

جناب سیدخلیل هاشمیان!
این را درنظر داشته باشید همانطوریکه شما با تمام بوق وکرنای پشتونخواهی تان برای فریب اذهان جامعهء قبیلوی پشتون، خودتانرا پشتون جا زده اید ولی در اصل یک سید عرب تبار تشریف دارید، دوست ورفیق همفکر تان جناب محمد اعظم سیستانی نیز با تمام سر وصداهای گوش خراشانه اش بازهم یک پشتون تشریف ندارند.
شاه محمود هلمندی داماد سابق محترم اعظم سیستانی درسالهای که من در سویدن بودم درمورد خسر سابق خود میگفت: " خسر سابق من، محمد اعظم سیستانی در قریهء یوسف خان بارکزایی ولایت فراه تولد شده ولی ازنظر قومی هیچ ربط با بارکزایی ها وشخص یوسف خان بارکزایی ندارد. زیرا در قریهء یوسف خان بارکزایی تنها بارکزاییها سکونت نداشتند بلکه طوایف مختلف چون بلوچ ها، جت ها، چلوها نیز زنده گی میکردند. البته من در زمان داماد سیستانی شدم که موضوعات قومی وقبیلوی به اندازهء امروز حاد نشده بود. همهء ما خود را شهروندان این کشور می پنداشتیم. برای من در آن سالها مطرح نبود که کی ازنظر قومی چی است وبکدام تبار وقبیله تعلق دارد. در آن زمان با وجودیکه طرح این موضوعات خیلی شرم آور ومضحک بود، بازهم من گمانم این بود که خانم من از نظر تباری شاید بلوچ باشد ولی بعد ها زمانیکه مناسبات خانواده گی ما برهم خورد و این خسر بی غیرت من درحق من وناموس من درسویدن خیانت میکرد ودر غیاب من؛ خانمم را تشویق به همبستر شدن با مردان بیگانه مینمود، ابتدا باورم نمیشد ولی بعد زمانیکه خودم به سویدن آمدم دیدم که همهء آن گزارش ها درست بودند همان بود که : مناسبات خانواده گی ما برهم خورد و طلاق وجدایی پیش آمد.بعداز ازدواج دومی یکروز در شهر مالمو با یک صاحبمنصب سابق ارتش بنام دگروال عبدالرشید که در کمپ موقتی پناهنده گان در سلوسن با اولادها وخسر سابق من همدوره بود ملاقی شدم ، او دربارهء مشأ قومی سیستانی برایم معلومات مفصل داد و گفت که اصل ونسب محمد اعظم سیستانی به چلو های ولایت فراه بر میگردد وبدین ترتیب برایم ثابت شد که همسر سابق من گلالی در اصل چلو بود ومن چندین سال را با یک چلو گذرانده بودم و از وی صاحب چندین فرزند شدم. ایکاش که این موضوع را قبلا میدانستم. برای من خیلی دیر ثابت شد که همسر سابق من و پدر مهربانش (!) جناب محمد اعظم سیستانی هیچ نوع پیوند با قوم غیور وشرافتمند بلوچ ندارد"

آری هاشمیان صاحب بزرگوار!
این اشخاص وافراد؛ حالا نزد شما نه کمونیست اند ونه هم پرچمی نه وطنفروش ونه هم بی غیرت. بلکه برعکس هرکدام شان امروز با القاب مورخ نامدار، دانشمند ونویسندهء چیره دست و وطنپرستان واقعی افغان از قلم شما نوازش میشوند. اگر غلط نکرده باشم جنابعالی وخانم میرمن ملالی موسی نظام بی زبان ودیگر همفکران تان در استفادهء ابزاری ازین تاپهء زنگزده پرچمی وکمونیست دقیقا مانند مرشد معنوی تان برادر حکمتیار عمل میکنید. هر پرچمی وکمونیست وخلقی که با برادر حکمتیار، شورای عالی هماهنگی تاسیس نمود وایشانرا در ویران نمودن کابل یاری رساند وشهر کابل را به خاکدان سیاه مبدل کرد، او نه یک پرچمی بلکه یک مجاهد فی سبیل الله است. هر نیرو و هر انسان که برادر حکمتیار را بخاطر جلوگیری از برقراری یک دولت قانونمند وبدیل دولت نجیب الله احمدزی تائید نمود او از هزار مسلمان ومجاهد هم برایش ارزشمند است ولو نواسهء لینن هم باشد. هرکسیکه برادر حکمتیار را در بدنام ساختن دولت نوپای مجاهدین یاری رساند دیگر چنان شخصی ازنظر جناب حکمتیار نه پرچمی است نه کمونیست ونه هم قاتل ولی هرکسیکه در صف مقابل شان قرار گرفت ولو از هرجناح سیاسی بود هم پرچمی شد هم کمونیست بیخدا وهم ضد پشتون وهم جاسوس ایران وروسیه

اینجا همان ضرب المثل عامیانهء مردم کابل دربارهء شما وبرادر حکمتیار صدق میکند که میگوید:
صدقه شوم خدا ره
یک بام ودو هوا ره
بناء این پرچمی، پرچمی خواندنها وکمونیست ؛ کمونیست خواندنهای شما وآن خانم بی زبان میرمن ملالی موسی نظام وبرادر حکمتیار خیلی ریاکارانه وغیر معیاری به نظر میخورد که نه با عقل سالم بشری سازگاری دارد ونه با معیارهای دینی برابر است. هرکسیکه با شما موافق بود ولو شیطان رجیم هم باشد او نزد شما یک افغان؟؟!! یک وطنپرست است یک ملیگرا وبالاخره یک فرشتهء آسمانی است ولی هرکسیکه مخالف افکار ونظریات مالیخولیایی شما بود او هم کمونیست است هم پرچمی وهم عضو شورای نظار وهم ضد پشتون وهم جاسوس ایران وپاکستان و هندوستان واسرائیل وخلاصه اینکه به چهارکتاب کافر.
آیا فکر نمیکنید که زمان چنین ترفندهای طفلانه وکودکانه گذشته است؟

جعل نمودن تاریخ در بارهء تشکیلات شورای نظار:

هاشمیان صاحب بزرگوار!
چنانچه دربالا خدمت جنابعالی ودیگرخواننده گان عرض نمودم که: شما بدون شناخت ازین بندهء حقیرفقیرسراپا تقصیر نه تنها که بنده را مفتخر به عضویت در جبههء شورای نظارخیالی تان و همچنان عضویت در جناح پرچم حزب دموکراتیک خلق نموده اید بلکه در تعریف وتشخیص تان از شورای نظار نیز دچار تناقضگویی وحتی دروغباقی شده اید و به شکل خیلی انحرافی ؛ یک تعریف سراپا دروغ ومنافی قواعد واصول روزنامه نگاری وتذکره نویسی از شورای نظار را بخواننده گان ارائه داده اید.
این تعریف وارونه از تشکیلات منحل شدهء شورای نظار از قلم جنابعالی از دوحالت خالی نیست:
یا اینکه جنابعالی درین مورد کاملا بیخبر تشریف داشته و دربارهء شورای نظار هیچ معلومات کافی ندارید ویا اینکه میخواهید یک بخش مهم تاریخ این سرزمین را با دروغبافی های مکرر تان قصدا وعمدا مسخ نمائید. من بخاطری درین باره مکث می نمایم که جنابعالی از جایگاه یک استاد علم تاریخ وادبیات؛ این دروغ ها را بخورد مردم عوام میدهید وهرلحظه لقب استادی تانرا برخ مردم بیچارهء ما میکشید. پس اگر خفه وآزرده نمی شوید حالا من این وارونه نویسی تان را دوباره میخواهم راست بسازم:
جنابعالی در نوشتهء تان زیر عنوان : پرچمیها بدفاع از بچه سقو بعداز لاطائلات زیادی درقسمت جناح پرچم و شورای نظار نوشته اید که: اولا احمدشاه مسعود از کمونیستهای پنجشیری در اردوی خاص خود برای مغلوب ساختن حکمتیار استفاده کرد و بعدا پس از مرگ احمدشاه مسعود همان کمونیستها( شورای نظار) را تاسیس کردند.
جناب استاد هاشمیان!
اگر شما وجدان مسلکی واستادی میداشتید هرگز به چنین دروغ بزرگ متوسل نمیشدید. شورای نظار بعداز سقوط دولت نجیب نه بلکه سالها قبل از سقوط دولت نجیب ؛ در نیمه های سالهای هشتاد میلادی و در بحبوحه ای شدید ترین درگیریهای نظامی درشمال وشمالشرق افغانستان با لشکریان شوروی سابق تشکیل شده بود و کاملا برعکس ادعای شما تشکیلات شورای نظار بعداز سقوط دولت به اصطلاح شما کمونیستی، منحل گردید.
.
تشکیلات شورای نظار، عبارت از یک تشکیلات نظامی، متشکل از فرماندهان جمعیت اسلامی، درحوزه های شمال وشمالشرق افغانستان واطراف کابل بود که به منظور سامان بخشیدن به کارهای نظامی وتدافعی دربرابر حملات روسها سال یکبار در یکی از مناطق تحت تصرف مجاهدین تشکیل جلسه نموده و برای چگونگی پیشبرد عملیات نظامی میان فرماندهان زبدهء مجاهدین جمعیت اسلامی ؛ بحث وتبادل نظر صورت میگرفت. خوشبختانه درسایت یوتیوب،یک سلسه اسناد ویدیویی از جلسات شورای نظار بدست نشرسپرده شده است.
اگر غلط نکرده باشم، بعداز ختم پنجمین اجلاس فرماندهان شورای نظار در درهء فرخار؛ در حدود سی تن از زبده ترین فرماندهان مجاهدین شورای نظار در کمین قوماندان حزب اسلامی بنام سید جمال ولید افتادند ودرهمان روز بدون هیچ پرس وپال به بیرحمانه ترین شکل مثله و سر زده شده واجساد شان بدریا انداخته شد.
درمیان کشته شده گان؛ نامهای از قبیل: داکتر سیدحسین، سرمعلم طارق؛ قاضی اسلام الدین حامد، ملا عبدالودود، استاد عزیزالله وغیره دیده میشدند وازهمه جالبتر اینکه: این فرماندهان با محافظان وقوماندانان رده های پائین شان همه گی از نظر قومی تاجیک وهزاره های سنی مذهب ویا ازبیک بودند ولی از میان آنها فرماندهان پشتون تبار جمعیت اسلامی مانند محمد عارف زاخیلوال وداکتر شمس قبلا قوماندان حزب گلبدین درخان آباد و ولایت قندوز آزاد گردیده وبه خیر وسلامتی به ولایت قندوز برگشتند. فرمانده عارف بعدا درزمان طالبان در پشاور پاکستان ازطرف افراد نامعلوم کشته شد.
در آن سالها تا جاییکه اسناد نشان میدهد: حوزهء جنوبغرب افغانستان نیز چنین تشکیلاتی بنام شورای ساغر به فرماندهی امیر محمد اسعمیل خان وجود داشت.
حالا پرسش که باید ازجناب سیدخلیل هاشمیان مطرح شود این است که : آیا جنابعالی درین مورد بحیث کسیکه ادعای استاد بودن در علم تاریخ را دارید قبلا معلومات داشتید ویا اینکه قصدا نمیخواهید این حقایق تاریخی را بازگو نمائید؟

تا جاییکه من ازعبارات شما درک نمودم : جنابعالی کاملا حوادث تاریخی را بطور ظالمانه ویکجانبه طوری برای خواننده ها بیان میکنید که کوچکترین معیار اخلاقی را نیز در آن مد نظر نمیگیرید.

معلومات غلط جناب سیدخلیل هاشمیان دربارهء حوادث سقوط دولت نجیب الله احمدزی:

هاشمیان صاحب بزرگوار!
شما در قسمت مغلوب ساختن حکمتیار نیز حقیقت را بیان نکرده اید ، زیرا اگر زنده یاد فرمانده احمدشاه مسعود قهرمان قصد مغلوب ساختن حکمتیار را میداشت درهمان نخستین روزهای ورود مجاهدین یکجا با گوبیچه پوشان شمال برهبری هریک از قوماندانان مشهور چون: جنرال مومن ، جنرال عبدالرشید دوستم وجنرال سید منصور نادری وهمچنان قوای حزب وحدت اسلامی برهبری عبدالعلی مزاری ، قوای حکمتیار را تا آنجا از کابل بیرون می راند که شهر کابل از تیر رس حملات راکتی اش در امان میماند، اما بدبختانه که مسعود این کار را نکرد وازنظر این بندهء حقیرفقیر سراپا تقصیر وسایر دوستان وهوا خواهان دیروزی وامروزی احمدشاه مسعود؛ این یکی از اشتباهات وخبط های جبران ناپذیر او بود که تا آخر تلافی نشد.

اگر مسعود، قصد مغلوب ساختن کامل حکمتیار را آنهم به قیمت سهیم ساختن پرچمیها وخلقی های تاجیک وپنجشیری میداشت، هرگز جنگهای داخلی میان حزب وحدت و دولت برهان الدین ربانی رخ نمیداد. هرگز جنرال دوستم بدامان گلبدین حکمتیار نمی لغزید، زیرا دیگر گلبدین وحزب او وجود خارجی نمیداشتند .همچنان خدمت حضور مبارک شما باید عرض شود که اگر مسعود خلقی ها وپرچمیهای تاجیک و پنجشیری را در ارتش واردو خاص خود جا میداد هرگز جنگ در افشار واقع نمیشد و بالاخره هرگز مجال برای ظهور پدیده ای بنام طالبان پیدا نمیشد. این حقیقت است که حتی دشمنان مسعود نیز به آن معترف اند.
حالا جنابعالی بحیث کسی که ادعای استادی درعلم تاریخ دارید تا این اندازه بی وجدان میشوید که پیش چشم هزاران انسان زندهء این سرزمین؛ یک حادثهء تاریخی ومشهود را چنین ظالمانه ، جانبدارانه ، مسخ شده ومقلوب تعریف می نمائید پس ادعاهای قبلی تان راجع به اغتشاشات مردمی برضد شاه امان الله وامارت نه ماههء امیرحبیب الله خادم دین رسول الله واستاد خلیل الله خلیلی چگونه میتواند قابل باور باشد؟ آیا درین مورد جوابی دارید؟
جنابعالی بحیث استاد علم تاریخ (؟) که خیلی ریاکارانه ومزورانه سنگ وطنپرستی به سینه میکوبید ولی بخاطر حب وبغض های شخصی وسمپاتی های غیر علمی تان قصدا وعمدا خاطرهء تلخ کشتن ومثله نمودن اجساد سی تن از قوماندانان شورای نظار بدست قوماندان گلبدینی بنام سید جمال ولید در ولایت تخار را به طاق نسیان گذاشته و کاملا برعکس تمام واقعیتهای تاریخی، ظالم را درجای مظلوم ومظلوم را درجای ظالم قرار میدهید چگونه میشود به حرفها وادعاهای شما را جع به دوران امانی وسقاوی باور نمود؟ آیا درین مورد جوابی دارید؟

سایت کابل پرس^? وشورای نظار:

هاشمیان صاحب بزرگوار!

یکی از ادعاهای خیلی مضحک ومسخرهء شما بحیث یک استاد در رشتهء تاریخ وادبیات این است که گویا: سایت کابل پرس را شورای نظار تمویل میکند وجنابعالی این سایت را نیز متعلق به همان تشکیلات شورای نظار خیالی تان دانسته اید. درحالیکه اگر عینکهای تان را بچشم تان قبلا میگذاشتید وچند تا مقاله را درین سایت حتی به شکل سرسری وسطحی آن مرور می نمودید آنگاه مرتکب چنین اتهامزنی ناجوانمردانه برضد سایت کابل پرس وسردبیر آگاه و عدالت پسند آن جناب کامران میرهزار نمیشدید.
خدمت حضور جناب سیدخلیل هاشمیان ودیگر خواننده های عزیز باید عرض نمایم که: کاملا برعکس ادعای شما؛ کامران میرهزار سردبیر سایت کابل پرس، علنا ورسما موضع خودرا دربارهء احمدشاه مسعود وپیروان مسعود اعلام داشته است . سردبیر سایت کابل پرس ؛ بنیانگذار شورای نظار را یکی از جنایتکاران تاریخ معاصر افغانستان میداند.درین سایت آنقدر مقاله ومضمون که بر ضد شورای نظار ومسعود نوشته شده ومیشود حتی در سایتهای فاشیستی متعلق بشما نیز نشر نشده است.
اما جنابعالی ودیگر رفقای تان که تاکنون با هیچ مخالفتی روبرو نشده اید هر مخالفت را برچسپ شورای نظاری میزنید وفکر میکنید که جز شورای نظار دیگر همهء مخلوقات خدا شما را بحیث فرشته های آسمانی تقدیس می نمایند.
نخیر جناب هاشمیان بزرگوار!
در سایت کابل پرس یا بقول شما پورتال کابل پرس نظریات ودیدگاه هاي مختلف ، مخالف ومتضارب بازتاب می یابد، سردبیر سایت هر نظر شخصی که دربارهء احمدشاه مسعود وشورای نظار دارد ولی به همهء دیدگاه ها وافکار مختلف؛ زمینهء بحث وگفتمان آزاد و مساویانه را فراهم نموده است. همانطوریکه درین سایت مقالات این بندهء حقیرفقیرسراپا تقصیر مجال بازتاب دارد، مکتوب های شماره چهارصد وبیست آن خواهر بی زبان ما محترمه ملالی موسی نظام نیز نشر شده است. قسط های بی سر وپا ولایتناهی برادر حکمتیار نیز درین سایت نشر شده است، مقالات اتایستی جناب عزیز یاسین وفرازهای از افکار ونظریات آرامش دوستدار در زمینهء خدا وخلقت کائنات واسلام نیز نشر شده است.
اینجا هرکس مسوول دیدگاه ونظریات خود می باشد. تمام تابوها وقفلهای که در پورتالهای ملی (؟) شما وجود دارند اینجا همه شکسته شده اند. اینجا هیچ چیز وهیچکسی مقدس نیست.
چنین سایت آزاد وعدالت پسند را متعلق به شورای نظار دانستن آنهم بدون سند ومدرک لازم ؛ نماینده گی از بیخبری، سطحی نگری، وبیعلافگی تان به خواندن ونوشتن میکند. کسیکه تا این حد بیسواد وتنیل تشریف داشته باشد که زحمت خواندن مقالات مختلف ومخالف دیدگاه خویش را بخود ندهد چگونه میتواند یک استاد واقعی در علم تاریخ باشد؟ چگونه میتوان به چنین شخص تنبل و بیسواد لقب استادی را بخشید؟ آیا درین مورد جوابی دارید؟
ایکاش که دست اندرکاران وتیم های نشراتی پورتالهای اوغانی شما نیز یک بر هزارم حصهء وجدان کامران میرهزار را میداشتند و بعد علیه مسعود نیز دشنامنامه واتهامنامه می نوشتند باکی نداشت. آیا در سایتها وپورتالهای شما جز مدح وثناگویی به یکدیگر چیز دیگر قابل نشر است؟ آیا در سایتهای اوغانی شما حتی آن سایتهای به اصطلاح چپ انقلابی مانند راوا ، افغانستان آزاد؟؟؟؟!!! همبستگی وغیره که با دروغ وریا ماسک چپ را بر چهره کشیده اند و خودشانرا انقلابی های چپ وضد امریکایی جا میزنند وبر ضد امپریالیزم امریکا شعار های بی مزه وبی رمق را سر داده اند مجال برای نشر افکار وعقاید مخالف وجود دارد؟

اگر شورای نظار مزعوم شما؛ اینقدر ظرفیت تحمل پذیری را داشته باشد که چنین سایت آزاد را در اختیار همه گان قرار دهد تا همهء مخالفان مسعود، روزانه هزاران دشنام وتوهین وطعن ولعن توأم با کارتونهای تحقیر آمیز نثار احمدشاه مسعود و پیروان راه او نمایند پس چنین شورای نظار هزار بار بهتر از شما وگروه های همفکر وهمسنخ شماست.

استاد دانشگاه با استاد پوهنتون چه فرق دارد؟

جناب هاشمیان بزرگوار!
اگر جناب عالی ادعای استادی در سطح استادان دانشگاه های کشورهای مانند: ایران وپاکستان ،هندوستان ، بنگلدیش ، مصر ، عراق وسودان والجزایر وغیره را دارید بدانید که جنابعالی نه تنها که یک استاد نیستید بلکه به قول عوام یک چپراستی هم نمیتوانید باشید.
زیرا اگر شما لیاقت واهلیت مقام استادی را در سطح یک دانشگاه میداشتید هرگز چنین مقالات ومضامین سطحی و آگنده از دروغ وجعل و یکجانبه نگری را در طول سی سال اخیر از قلم تان دربارهء حوادث تاریخی افغانستان وهمچنان اوضاع واحوال چند دههء اخیر برشتهء تحریر نمی آوردید.
بهترین مثالش همین دفاعیه ایست که جنابعالی از دوستان تان هریک جناب محمد اعظم سیستانی، میرمن ملالی نظام بی زبان ومسعود جان فارانی نگاشته اید وبر بندهء حقیرفقیرسراپا تقصیر وچرخ گردون به تقلید از فردوسی بزرگ تف نموده اید
اگر جنابعالی یک استاد دانشگاه به مفهوم واقعی کلمه می بودید باید مطابق نورمهای مسلکی استادی تان نوشته ها را اولا مطالعه نموده وبعد پاهای تان را برای رد نمودن آنها لچ میکردید. اما شما جنین نکردید بلکه برعکس بی خریطه چند تا فیر هوایی نموده اید ونام آنرا دفاع از حق وعدالت ومسلک ژورنالیزم گذاشته اید. ازهمینجاست که بنده بشما لقب چبراستی را داده ام نه یک استاد دانشگاه را. زیرا چنین دفاع نمودنهای بد وخارج از آداب واخلاق نویسنده گی واجتماعی متاسفانه کار یک استاد واقعی دانشگاه نیست. یک استاد دانشگاه هرگز عقده ایی، بداخلاق وبدزبان نمی باشد.یک استاد واقعی دانشگاه که قصد روشنگری ودفاع ازحق وعدالت را داشته باشد دربارهء شخصیتها وحوادث تاریخی، بدون حب وبغض شخصی قضاوت نموده و تعصبات فکری، قومی وقبیلوی خودرا به طاق نسیان میگذارد ومانند یک جراح وطبیب حاذق؛ لباس سفید طبابت را پوشیده و بیماریهایهای مزمن اجتماع را با سلاح علم وتحقیق مورد عملیات جراحی قرار میدهد.

درحالیکه حضرت جنابعالی وهمفکران تان در طول سی سال قلمزنیها ، سخنرانی ها ومصاحبه های تان از در پوهنتون؟؟؟؟؟ کابل گرفته تا رحل اقامت افگندن تان به کشور خداداد امریکا چنین صفات برجستهء استادی را ازخود نشان نداده اید.

نوشته ها ومقالات تان همه مملوء از اتهامزنی، دروغبافی، جعل نمودن وحتی مسخ نمودن حقایق تاریخی، دشنامزنی وتوهین وبداخلاقی وبدزبانی وعصبانیت بوده وهرگز نام یک استاد دانشگاه بشما نمی زیبد.
اما طوریکه خود ادعا دارید که استاد پوهنتون بوده اید من نیز میخواهم شما را مطابق به معیارهای اوغانی خودتان یک استاد پوهنتون کابل بنامم نه استاد دانشگاه. امیدوارم ازین صراحتگویی ها وروک گویی های این بندهء حقیرفقیرسراپا تقصیر آزرده نشوید.
جنابعالی یک استاد پوهنتون تشریف داشتید و این افغانستان قبیلوی از زمانیکه زمام امور آن بدست حاکمان اوغان افتیده تا حال هیچگاه صاحب یک دانشگاه مسلکی وبین المللی یا بقول انگلیس ها ینورستی یا بقول عربها جامعه نشده است.
اگر درین جامعهء قبیلوی وبابا زده استادان واقعی جامعه شناسی؛ وتاریخ شناسی وتبارشناسی به مفهوم واقعی کلمه میداشتیم هرگز به چنین سرنوشت سیاه دچار نمیگردیدیم. به عبارت دیگر: اگر این کشور بدبخت صاحب یک دانشگاه مسلکی می بود طبعا اشخاص وافراد بداخلاق، بدزبان، عقده ایی بیمار روانی، خود بزرگ بین ، فاشیست مشرب، تبعیض طلب، تفرقه افگن، دروغگو واتهامزن هرگز بنام روشنفکر و استاد وکاندید اکادمیسن ظهور نمیکرد. بناء بهتر همان است که جنابعالی را نه یک استاد دانشگاه بلکه استاد پوهنتون خطاب نمایم.
ازنظر این بندهء حقیرفقیرسراپا تقصیر تمام بیماریهای مزمن اجتماعی وبدبختی های که افغانستان امروز با آن سر دچار است حاصل همان کارهای استادانهء شما در پوهنتون کابل است.
اگرجناب هاشمیان بزرگوار برمن خشمگین نشوند میتوانم برایشان بگویم که : اگر جنابعالی وجدان ملامتگر وسرزنشگر داشته باشید خودتان را در تمام بداخلاقی ها وبی فرهنگی های امروز شریک میدانید. بخاطریکه این شما بودید که: چنین بیماریهای متعفن برتری طلبی قومی، باشاندن تخم نفاق، بدبینی، تبعیض های قومی، تعصب ، جعل ، تقلب ، وارونه سازی حقایق تاریخی، چاپلوسی بخاندان سلطنتی ودستگاه حاکمیت ، را بنام استاد و آموزگار درین کشور فقیر وبدبخت کاشتید وحالا دارید درو میکنید.
من زمانیکه خاطرات دیدار دو مرتبه ایی تانرا درلندن با سردار عبدالولی در دو مقطع زمانی مرور نمودم واقعا به ماهیت اصلی وشخصیت ذاتی تان پی بردم. چنین اشخاص چاپلوس ومداح وبی وجدان مانند شما که دربرابر زورگویان ومستبدین همیشه خاضع وتسلیم ولی دربرابر مظلومین وبیچاره ها همیشه دلاور و هجومی تشریف داشته باشد حق دارد که در بالاترین کرسی های دولتی وعلمی تکیه بزند. ازهمینجاست که : این بندهء حقیرفقیرسراپا تقصیر هرزمانیکه با اشخاص بداخلاق وبدزبان وبی فرهنگ در شبکه های اجتماعی که ادعای فراغت از پوهنتون کابل را درسالهای استادی شما دارند روبرور میشوم واقعا به مسلک استادی شما در زمان ظاهرشاه وداوودشاه احسنت میگویم. واقعا شما وظیفهء وجدانی وایمانی تانرا بحیث یک استاد پوهنتون افغانی بوجه احسن انجام داده اید.

دفاع بد سیدخلیل هاشمیان از خانم بی زبان میرمن ملالی موسی نظام:

هاشمیان بزرگوار!
جنابعالی از نوشتهء قبلی ام دربارهء بی زبان بودن میرمن ملالی موسی نظام بخواننده گان عزیز افادهء غلط داده اید، جنابعالی برخلاف تمام معیارهای نویسنده گی ورعایت امانت علمی بخواننده ها طوری افاده نموده اید که این بندهء حقیرفقیرسراپا تقصیر حق استفاده از زبان فارسی یا به قول شما دری را از خانم بی زبان ملالی موسی نظام بخاطر پشتون بودنش سلب نموده ام. چنین تشریح وافاده از نوشتهء من یک کج بحثی ودر نهایت یک خیانت علمی آشکار است که جنابعالی مرتکب آن شده اید ومن مجبور هستم که بار دیگر آن مطلب را برای خواننده گان بطور خلاصه اما درست تشریح وتفسیر نمایم.
جنابعالی نوشته اید که آن خانم مبارز وقلمبدست پشتون تبار حق دارند که اگر ازنظر قومی وتباری پشتون باشند بزبان دری بنویسند. درحالیکه من در نوشتهء قبلی ام هرگز بحثهای حقوقی را مطرح نساخته ام که کی حق دارد فارسی بنویسد وکی حق دارد دری بنویسد. این کار شما نه دفاع از آن خانم بی زبان ملالی موسی نظام بلکه یک کج بحثی ویا حتی میتوانم بگویم که : یک شعبده بازی شمرده میشود.

صاحب این قلم هرگز اعتراض بالای آن خانم بی زبان ازین بابت ندارم که چرا بزبان دری می نویسد. بحث زبان فارسی وزبان دری که از سطح وسویهء شما وآن خانم بی زبان بالاست درین مقال جا ندارد، ولی من هرگز درنوشتهء قبلی ام دربارهء میرمن ملالی موسی نظام ننوشته ام که او بحیث یک زن پشتون قندهاری حق نوشتن بزبان دری را ندارد، هدف این بنده در مقالهء قبلی ام که جنابعالی نتوانستید تمام عبارات آنرا آورده ونقد نمائید این بود که : آن خانم بی زبان با الفاظ وعبارات کج ومعوج شان ویا الله یالله نوشتنهای شان برای دیگران تعین تکلیف ننمایند وخودشانرا ترافیک زبان نسازند. بدیگران برچسپ ایرانزده گی نزنند. تنها کوشش نمایند که سواد نوشتاری خودشانرا بالا ببرند. اگر این کار را نمیکنند طبعا ایشان در خیال خام بازگشت به همان سالهای اختناق دوران قدرت وسطلهء قومی خاندان محمدزایی زنده گی دارند ومطابق ضرب المثل مشهور : گاو پیر کنجاره خواب می بیند فکر میکنند که حالا هم قدرت وتوانایی امر ونهی صادر نمودن بالای مزدوران ونوکران خانگی شان را دارند. من به آن خانم بی زبان نوشتم وحالا به شما نیز می نویسم که : زبان فارسی حالا مرزحغرافیایی نمی شناسد. زبان فارسی با پیشرفت تکنالوژی معاصر، حالا به یکی از زبانهای زنده و بین التفاهمی میان کشورهای حوزهء فارسی زبان چون افغانستان، ایران، تاجکستان، ازبکستان وحتی پاکستان وهندوستان تبدیل شده است.
آن خانم بی زبان با آن کلمات کج ومعوج وعیارات تهوع آور شان هرگز حق ندارند که بدیگران تعین تکلیف نمایند. اما اینکه خودشان چه می نویسند کار خودشان است. آن خانم بی زبان میتوانند بعوض نامه از اصطلاح مکتوب کار بگیرند چنانچه یکی ازهمان مکاتیب شان چند سال پیش بدفتر کابل پرس زیر نام : مکتوب به کامران میرهزار مواصلت ورزید. من شمارهء آن مکتوب را مکتوب شماره چهارصد وبیست میرمن ملالی موسی نظام گذاشتم.
امیدوارم درین باره قناعت جنابعالی حاصل شده باشد.

چرا من نام الله را از پسوند سیدخلیل هاشمیان حذف نمودم؟

یکی از اعتراضات دیگر جناب سیدخلیل هاشمیان بالای این بندهء حقیرفقیرسراپا تقصیر این است که : من نام شانرا تنها سیدخلیل هاشمیان می نویسم، جناب سیدخلیل هاشمیان طوری در نوشته ای شان افاده داده اند که گویا: این بندهء حقیرفقیر سراپا تقصیر بخاطریکه کمونیست وپرچمی می باشم از نام الله نفرت دارم و کوشش میکنم که نام الله را ازپسوند نام افراد واشخاص حذف نمایم. شاید این افادهء مغلوط ومقدس مآبانه بتواند دل چارتا بیسواد را خوش بسازد ولی حقیقت آنست که من قصدا نمیخواهم جناب سیدخلیل را سیدخلیل الله خطاب نمايم.

چرا؟
.
زیرا همانطوریکه خودشان نام خودرا ترجمه نموده اند که خلیل یعنی دوست وخلیل الله یعنی دوست الله من نیز میخواهم خدمت جناب هاشمیان عرض نمایم که شما هرگز دوست الله بوده نمیتوانید. بلکه شما خلیل الشیطان استید. شما با این افکار وعقاید مالیخولیایی تان تنها میتوانید با شیطان دوستی نمائید. افکار وعقاید شما منشا شیطانی دارد. همانطوریکه شیطان یا ابلیس بخاطر غرور بیجایش ( من) گفت وخودش را نسبت به سایر فرشته ها بهتر دانست، شما نیز مانند ابلیس همیشه انسانها را خصوصا باشنده گان سرزمین بلاکشیدهء افغانستان را میان پشتون اصلی وغیر اصلی تقسیم بندی نموده ودر پی یافتن پشتون برتر می باشید. حالا بفرمائید بگوئید که ایا شما خلیل الله استید یا خلیل ابلیس؟
ابلیس بخاطر آنکه خمیرمایهء وجودی اش از آتش بود به آن افتخار ومباهات ورزید وبرای آدم مسجود که خمیرمایهء آنرا خداوند از گل رسوب یافته وبدبو تیار کرده بود از سجده نمودن به او امتناع ورزید وبهمین خاطر از دربار الله تا روز قیامت مطرود گردید شما نیز بخاطر برتری طلبی های قومی وقبیلوی تان ونفاق افگنی ها و تبعیض طلبی های تان مطرود ومنفور خلق الله در جامعهء چند قومی افغانستان می باشید حالا بفرمائید که شما خلیل الله استید یا خلیل شیطان؟

بیاد دارم چند سال پیش در امریکا در فاتحهء یک پشتون بیچاره بنام غریبیار جناب عالی زمانیکه لب به سخن گشودید حتی بعضی پشتونها را خجالت دادید وبا همان لهجه وصدای منحوس تان غریبیار بیچاره را قبل از آنکه یک مسلمان بدانید پشتون خوب دانستید.( غریبیار صاحب قبل ازهرچیز دیگر یک پشتون خوب ومثالی بود)
هاشمیان صاحب بزرگوار!
جنابعالی باوجودیکه درهر محفل ومجلس که نشسته اید دهل پشتون وپشتونوالی را بصدا در آورده اید، ولی بازهم جنابعالی خود منشا واصالت پشتونی ندارید بلکه یک سید عربی باید باشید اما برعکس؛ جنابعالی هرگز از برتری دادن یک قوم بالای قوم دیگر رو گردان نبوده اید حالا بفرمائید بمن بگوئید که فرق میان شما وشیطان در چی است؟ حالا بفرمائید بمن جواب بگوئید که : آیا شما خلیل الله استید یا خلیل شیطان؟
از مثالهای دیگر درزمینهء منشا واصالت داکتر عبدالله وبحث های خجالت آور که حتی باعث خجالتی باجهء تان نبیل مسکینیار شد ونتوانستید ثابت نمائید که داکتر عبدالله پدرش پنجشیری است میگذرم. زیرا گند آن نوشته ها مشام دوستان ودشمنان تان را به یک سویه می آزارد.

بیل ریچاردسن وسیدخلیل هاشمیان:

هاشمیان صاحب بزرگوار!
جنابعالی ، بحیث کسیکه ادعای استادی ودانایی دارید از زمانیکه از افغانستان فرار نموده اید، درخدمت سازمانهای جاسوسی امریکا واسرائیل قرار گرفتید این درحالی بود که برادر دیگر تان مرحوم سید حیدر مسعود اینجا در کابل درخدمت کاگی بی قرار داشت. یک برادر اینجا ماشین تبلیغاتی فاشیزم قبیلوی پشتون را درزمان نجیب الله احمدزی یکجا با سلیمان لایق ودیگر فاشیستان وبرتری طلبان پشتون میچرخاند وبرادر دیگر بنام سیدخلیل در امریکا ماشین تبلیغاتی به اصطلاح جهاد را بازهم به نفع یک قوم با همکاری سازمانهای جاسوسی موساد وسی آی ایه بحرکت در آورده بود. شما از زمانیکه به کشور امریکا رحل اقامت افگنده اید تا این زمان نه برای لابیگری به نفع همهء باشنده گان سرزمین بلاکشیدهء افغانستان بلکه تنها و تنها برای تحریف تاریخ افغانستان ودادن اطلاعات غلط و وارونه به امریکایی ها وحتی سازمان جاسوسی امریکا در فعالیت استید. یکی ازین نمونه فعالیتهای فرهنگی وسیاسی شما به نفع به اصطلاح داعیهء برحق جهاد؟؟؟؟؟؟!!!!!! افغانستان همین رابطهء نزدیک وحتی غیر اخلاقی تان با یک جاسوس امریکایی بنام بیل ریچاردسن است.
این بیل ریچاردسن امریکایی که بگفتهء خودش برای یکروز هم مناطق شمال افغانستان ومظلومیت مردم بیچاره ودربدر شمال را درزمان حملات وحشیانهء قوای شوروی بچشم ندیده است، با همکاری وهمیاری شما مطالب را بزبان انگلیسی نشر داده است که در آن به بخش بزرگ از باشنده گان غیر اوغان توهین نموده است.
بیل ریچاردسن، برخلاف تمام ژورنالیستها وخبرنگاران امریکایی خودش هرگز دره های پچشیر، اندراب، نورستان، فرخار، ورسج ،کلفگان،خوست وفرنگ، وولایاتی همچو بلخ، بامیان، فاریاب وجوزجان را ندیده است. با هیچیک از فرماندهان مشهور این ولایات به شمول احمدشاه مسعود ملاقات نکرده است ولی تاکید دارد که احمدشاه مسعود، جاسوس شوروی بود، مسعود خواهان تجزیهء افغانستان به شمال وجنوب بود. مسعود برضد حاکمیت پشتونها مبارزه میکرد. جهاد را دربرابر قوای شوروی تنها پشتونها انجام داده اند. همچنان جناب بیل ریچاردسن دربارهءاحمدشاه مسعود نوشته است که : مسعود جنگهای پارتیزانی را در کمپهای آواره گان فلسطینی فرا گرفت ودر آن زمان ازطرف شوروی ها و دولت لیبی سرپرستی ، تمویل وتجهیز میگردید.
بیل ریچاردسن بدون اشاره به منابع واسناد معتبر تاکید دارد که : بعداز اشغال افغانستان توسط شورویها مسعود ازطرف شوروی ها موظف گردید که به درهء پنجشیر بیاید ورهبری جنگهای ساختگی را برضد شوروی ها بعهده بگیرد. ازنظر بیل ریچاردسن تمام جنگهای که برضد شوروی در درهء پنجشیر صورت گرفته ساختگی ونمایشی بوده است.
بخش انگلیسی سایتهای دعوت، لر وبر مملوء از مقالات ونوشته های بیل ریچاردسن است. بیل ریچاردسن درتصویر که ازخودش دربخش انگلیسی سایتهای دعوت ولر وبر گذاشته است برحماقت وغباوت پشتونها می خندد. حال برای یک لحظه از تمام انسانهای باوجدان که دعوای هموطنی با تاجیکها وهزاره ها وازبیکها در وطن مشترک بنام افغانستان را دارند می پرسم که:
اگر چنین شخص امریکایی ویا اسرائیلی ویا فرانسوی برضد پشتونها تبلیغات نماید وپشتونها را مردم بی رحم، بی فرهنگ، مزدور صفت، اشغالگر بنویسد و نویسنده گان تاجیک یا ازبیک ویا هزاره برای شان کف بزنند عکس العمل پشتونها درین باره چی خواهد بود؟ آیا غالمغال اوغانها تا کهکشانها بالا نخواهد رفت؟ آیا اسمعیل بون وروستار تره کی ونبی مصداق وعبدالباری جهانی از اقوام غیر پشتون نخواهند پرسید که چرا به یک خارجی اجازه میدهید تا دربارهء هموطنان پشتون تان چنین وچنان بنویسند؟ درحالیکه این معیار وطنی را نه تنها جناب هاشمیان وروستار تره کی ودیگران شان درقسمت احمدشاه مسعود مراعات نمیکنند بلکه بیشتر بر طبل اتهامزنی ودشنامزنی وجعل پردازی های این شخص خارجی میکوبند. مقالات وی را به زبانهای پشتو وفارسی ترجمه نموده ودست بدست تکثیر می نمایند. آیا این کار شما با معیارهای هموطنی، جوانمردی، شهامت، اسلامیت وآزادیخواهی برابر است؟
چگونه دیگران بالای شما بحیث هموطن اعتبار نمایند وبر صداقت شما دربارهء قضاوتهای تاریخی تان راجع به دوران امانی وسقاوی ارج قایل شوند؟

نگاه مختصر به پیشینهء سراپا ننگین بیل ریچاردسن:

یکی از ژورنالیستان معروف امریکایی به اسم ریچارد.... که سالها با مجله های مشهور امریکایی کار کرده واز شدیدترین صحنه های وحشتناک جنگی قوای شوروی با مجاهدین شمال تصاویر زنده باخود دارد وبارها با فرمانده احمدشاه مسعود ازنزدیک ملاقات نموده است دربارهء بیل ریچاردسن میگوید:
"بیل ریچارد سن دوران طفولیت خیلی پر قساوت را پشت سر گذشتنانده است. او همیشه در زنده گی اش بخاطریکه مادرش از پدر بیولوژیکی اش جدا شد با پدر اندرهایش در جدال ودرگیری بسر برده است. بیل ریچاردسن در دوران جوانی بخاطر امرار معاش مجبور میشد تا برای همجنس بازان؛ تن فروشی کند. بیل ریچارد سن روان سالم ندارد. بیل در سالهای هفتاد وهشتاد میلادی یک کلوپ همجنس بازان را در ایالت کلفورنیا مدیریت میکرد ولی بعدا ازنظر اقتصادی ورشکست شد. بعدازین ورشکستگی اقتصادی بیل ریچاردسن به آموزش در رشتهء تصویر برداری رو آورد. بیل در سالهای هشتاد میلادی خواست بخت خود را در رشتهء تصویر برداری از صحنه های جنگی بیازماید بهمین خاطر چند روز را در کمپهای مهاجرین افغان در پشاور سپری نمود. او هرگز بداخل افغانستان سفر نمیکرد بلکه در عوض کوشش میکرد که هنر عکسبرداری را برای مهاجرین افغان بیاموزد وآنها را تشویق نماید تا بداخل افغانستان سفر نموده و دربدل یک مقدار پول از داخل افغانستان برای او عکس های مستند بگیرند وبه آدرس بیل ریچاردسن به پشاور بفرستند. بیل ریچاردسن بعدا همان عکس ها را بنام خودش در امریکا منتشر میساخت."

نگاه مختصر به پیشینهء سراپا ننگین سیدخلیل هاشمیان

قاضی موسی هستی مسوول هفتهء نامهء طنزی وهنری بینام درکانادا وبگفتهء خودش شاعر بی وزن وبی قافیه چند سال پیش در سایت پندار مقاله ای نوشت که خیلی خجالت آور بود. آقای هستی در آن مقاله از ارتباطات استخباراتی سیدخلیل هاشمیان و باجه اش نبیل مسکینیار با سازمان جاسوسی امریکا سی آی ایه پرده برداشته بود. هر چند سخنان اقای هستی بمثابهء یک نویسندهء پریشان و دوره گرد که هر لحظه درحال تغیر است زیاد قابل اعتبار نیست ولی بازهم خاطرات قاضی موسی هستی از دوران محصل بودنش در دانشگاه کابل قابل تامل است. قاضی موسی هستی درمورد علت پنجشیری ستیزی سیدخلیل هاشمیان خاطرهء جالبی دارد اومیگوید:
شخصی بنام ضابط گل محمد پنجشیری بخاطر توهین های آشکار هاشمیان به پنحشیریها یک روز بالای هاشمیان تعرض جنسی نموده است. این مطلب را یکی از شاگردان همان زمان فاکولتهء ادبیات بنام رشید معنی از ولایت بدخشان نیز تائید میکند. تقریبا اکثریت قریب به اتفاق دانشجویان آنزمان به این نظر متفق اند که سیدخلیل هاشمیان درزمان سلطنت محمد ظاهر شاه افکار پنجشیری ستیزانه داشته است وازطرف چندین پنحشیری مورد تعرض جنسی قرار گرفته است. یک مقدار گزارشهای دیگر حاکی از یک سلسله رسوایی هاي خیلی شرم آور اخلاقی است که قلم اینجانب تاب تشریح نمودن آنرا ندارد ولی چیزیکه مهم است این است که : جناب سیدخلیل هاشمیان و بیل ریچاردسن هردو سابقه وپیشینهء خیلی ننگین وشرم آور دارند. هر دو روان نا سالم دارند . هردو دارای یک سلسله بیماریهای پیچیدهء روحی وروانی اند که علاج آن حتی در بزرگترین درمانگاه های روانی جهان ممکن نیست.

دفاع سیدخلیل هاشمیان از حق وعدالت وموازین ژورنالیزم:

هاشمیان صاحب بزرگوار!
شما در آخر دفاعیهء تان نوشته اید که : جنابعالی تنها بخاطر برقراری حق وعدالت و ودفاع از موازین ژورنالیزم دست به قلم برده اید وهیچ انگیزه وعلت شخصی درین دفاعیهء تان مد نظر نیست . اما پرسش اصلی این است که جنابعالی خواهان برقراری چگونه حق وعدالتی استید که ما بیچاره ها از فهم ودرک آن عاجز استیم؟
آیا حق وعدالت ازنظر شما این است که یک شخصیت تاریخی بنام امیر حبیب الله کلکانی مشهور به حبیب الله خادم دین رسول الله را بدون رعایت تمام موازین اخلاقی وعرف نویسنده گی دشنام بزنید و قاتلان و غداران او را بخاطر پشتون بودنشان با القاب: اعلیحضرت، غازی، شهید، بابا وغیره بنوازید؟
آیا حق وعدالت ازنظر شما و دوستان تان همین است که تنها چرندیات ولاطائلات همفکران تان را در پورتالهای شخصی تان نشرنمائید واز نشر مقالات مخالفان تان جلوگیری نمائید؟
آیا حق وعدالت ازنظر شما همین است که برای خود وهمفکران تان حق بدهید تا دیگران را دزد سرگردنه وجنایتکار وسیه رویان تاریخ لقب بدهند ولی از دیگران بخواهند که باید عفت قلم را مد نظر بگیرند؟ آیا این ازنظر شما عدالت است؟
سخن آخر

به نظر این بندهء حقیرفقیر سراپا تقصیر شما هرگز به حق وعدالت باور ندارید. گذشتهء ذلتبار وغیر اخلاقی تان نیز میرساند که شما نه تنها که به حق وعدالت باور ندارید بلکه بزرگترین دشمنان حق وعدالت شما استید. بناء من همانطوریکه درجوابیهء قبلی ام به آدرس محترم محمد اعظم سیستانی نوشته بودم بشما نیز این مطلب را تاکید میدارم که: طرفداری شما از حق وعدالت درحقیقت طرفداری از بیعدالتی، و ظلم وزورگویی است. هرکسی را که شما عادل وبابا وشهید و قهرمان بخوانید او ذلیل ترین انسان، خاین ترین انسان جبون ترین انسان روزگار خود بوده است.
هرکسی را که شما دزد سرگردنه وجنایتکار وخاین لقب مبدهید او: صادق ترین انسان، عادل ترین انسان وآزاده ترین انسان عصر خود بوده است. امیدوارم درمورد ادعاها واسناد که دربارهء شما ارائه داشته ام در رد ویا تائید آن چیزی از قلم جنابعالی بخوانم. آدرس ایمیل شما را که خواهر صوفیه عمر برایم فرستاده است ازهمین طریق من لینک مقاله ام را بعداز نشر آن درکابل پرس بشما می فرستم. اما قبل از نشر؛ نظر به تعهد که با سردبیر کابل پرس دارم مقالاتم را قبل ازنشر به کسی نمی فرستم. امیدوارم که ازین بابت بنده را معذور دارید و آزرده خاطر نشوید. تشکر از توجه تان
با احترام
پرویز بهمن

بجواب فرمایشات جناب محمد اعظم سیستانی

پرویز "بهمن" — 2015-02-24T05:00:00Z

درود بر محمد اعظم سیستانی !
سیستانی صاحب محترم!
جوابیهء شما را در پورتال افغان جرمن انلاین زیر عنوان ( امان ازدست دو پرچمی توهین نویس) خواندم متاسفانه جناب عالی برای رد ادعاهای این بندهء حقیر فقیر سراپا تقصیر چیز ننوشتید بلکه بیشتر پای تانرا در قعر تناقض گویی ها فرو برده اید.
جنابعالی؛ این بندهء حقیرفقیر سراپا تقصیر را با القاب بد زبان نوازش داده اید ولی برای اثبات مدعای تان که شما ویا جناب مسعود جان فارانی یا آن خانم بیچاره و بی زبان بنام ملالی موسی نظام را چگونه ودرکجا به بد زبانی یاد کرده ام حتی یک جمله را نیاورده اید تا ثابت نمائید که من بد زبانی نموده باشم. درحالیکه جنابعالی ومسعودجان فارانی و آن خانم بی زبان بیچاره اگر هر سیاه مشقی های نشرشدهء تانرا از سر مرور فرمائید آنگاه درمی یابید که بد زبانان واقعی شما تشریف دارید. مقالات که با الفاظ رکیک وخارج از آداب واخلاق اجتماعی مانند نرگاو، غول بیابانی، تفدانی، تف کردن ونثار نمودنهای لعن وطعن وتف به این آن آذین باشد بدون شک نویسنده های آن نوع مقالات اشخاص بد اخلاق وبد زبان وعقده ایی می باشند که رشد وپرورش آنها در محیط های نا سالم صورت گرفته و در دوران کودکی ونوجوانی از تربیت سالم خانواده گی برخوردار نبوده اند. خوبترین ومودبانه ترین کلمات والفاظ شما راجع به شخصیتهای تاریخ گذشته ومعاصر افغانستان از امیر حبیب الله خادم دین رسول الله گرفته تا برهان الدین ربانی و فرمانده احمدشاه مسعود، ببرک کارمل، اناهیتا راتب زاد عبارت از : دزدان سرگردنه، جنایتکاران تاریخ، نوکران استعمار، وطنفروشان مادرزاد ، پرچمی های وطنفروش وغیره می باشند. این کلمات والقاب را شما زیر شعارهای بظاهر پر زرق وبرق وطنپرستی، غیرت افغانی واستقلال طلبی به هرکس که طرف تائید تان نبود خیلی سخاوتمندانه اهدا می نمائید وبعد یکی دیگرتان را با واه واه گفتن های عوامفریبانه وریا کارانه و عبارات تشریفاتی تشویق میکنید، و درنهایت همان ضرب المثل هموطنان شریف لغمانی ما را که ( ته ماته حاجی صیب ووایه و زه تاته ملا صیب ) را در عمل تطبیق مینمائید.

یکی تگ میشوید ودیگری تگمار وبعد هریکی خود را در چشم مردم بحیث: مورخ، دانشمند ملیگرا وآن دیگر بنام کاندید اکادمیسن، داکتر، پروفیسور علوم اجتماعی، وآن یک دیگر خانم روشنفکر وطنپرست وملیگرا جا میزنید. خود تان با خودتان خیلی خوشحال می باشید ولی برای دیگران این حق را نمیدهید بشما بگویند که بالای چشم تان ابرو است.
من که آخرین جوابیهء شما را خواندم دانستم که شما حرف جدید برای نوشتن ندارید، جنابعالی لینک چند سال پیش مقالهء تانرا نیز دربارهء مرحوم استاد خلیل الله خلیلی آورده اید که خود سند محکومیت تانرا پیشکش نموده اید. جنابعالی بمن خطاب فرموده اید که اگر از مقالهء شما درک درست میداشتم میدانستم که درهمان مقاله نیز مشت محکمی بدهن استاد خلیلی کوبیده اید.
نخیر سیستانی صاحب بزرگوار!

برای درک از مقالات سرا پا جعلی، عقده گشایانه، انحرافی، دروغ، مملوء از احساسات وهیجانات مقطعی وموقتی، متناقض و پادرهوای شما هرگز به عقل افلاطونی ویا سقراطی نیاز نیست. گذشته ازینکه جناب عالی یک سلسله جملات مداحانهء تانرا درمورد استادخلیلی مرحوم منکر شده اید، بازهم در مقالهء چند سال پیش شما در سایت آریایی هیچ حرف از ترور سرور جویا بدست استاد خلیلی ، نشان گرفتن چشم راست وچپ مردم در مزار شریف بدست استادخلیلی وغیره نرفته است. هرچه بوده مداحی وچاپلوسی وتملق ومداهنه بوده است. درحالیکه درمقالات امسال تان، اسناد جعلی ازقول اشخاص مجهول مبنی بر ترور سرور جویا کشتن افراد بیگناه درمزار شریف بدست استادخلیلی واتهامات بی اساس وطفلانه ای که حتی یک دیوانه را هم قانع نمی سازد اقامه فرموده اید. اگر شما این مطالب را که امسال علیه استاد خلیلی اقامه فرموده اید درآن سالها هم میدانستید وآنرا پنهان نموده بودید پس شما یک جنایتکار استید. نه آن مقالهء مداحانهء چند سال پیش تان مدار اعتبار است ونه اتهامات واهی وسراپا مسخرهء امروزی تان.

این مطلب را نیز فراموش ننمائید که : جنابعالی بار اول نیست که راجع به مرحوم استاد خلیل الله خلیلی دچار تناقض گویی واتهامزنی شده اید بلکه لست تناقضگویی های جنابعالی خیلی طولانی است.
اگر ادعا نمایم که: اعتراف نمودنها وبعد منکر شدنهای پی درپی از نوشته های قبلی، وجهتگیریهای سیاسی به نفع این گروه وآن گروه سیاسی وقومی، این شخصیت وآن شخصیت تاریخی در تمام حیات سیاسی واجتماعی تان مشهود بوده و این عادت بد یکی ازخصایل طبیعی شما شمرده شده وحتی در سرشت وطینت جنابعالی عجین شده است مبالغه نکرده ام.
مثالهای آن از زمان لت خوردن تان بدست یکی از خلقیهای گردپا در دفتر اکادمی علوم در کابل آغاز تا نوشتن کتاب مقدمه بر کودتای ثور وبعد رد نمودن مطالب مندرجه در آن کتاب تا چند سال پیش ادامه یافته وبعد با معذرتخواهی از طرفداران نجیب الله احمدزی درسایت پیام وطن، و سپس بار دیگر با افشای یک سلسله واقعیتهای پشت پرده درمورد سفر مخفیانهء نجیب الله احمدزی به پاکستان از قول جلال بایانی، اجنت ریاست پنجم امنیت دولتی در کراچی وضیا ناصری سرقونسل دولت نجیب در کراچی وجنگهای قلمی با شاه محمود مستمند درسایتهای اینترنتی پشتونی، ابعاد وسیع را بخود کسب کرده است. اینها فقط چند نمونه ای کوچک از رسوایی های نوشتاری شما درمورد تناقضگویی ها وموضعیگیریهای کاملا خجالت آور و ارتجاعی جنابعالی است که ثابت میسازد : جنابعالی متاسفانه مانند ماش بهرطرف لول خورده اید. بناء این بندهء حقیرفقیرسراپا تقصیر هرگز روی کمیت مقالات وتالیفات جنابعالی حساب نمی نمایم بلکه روی ابعاد وشخصیت اخلاقی شما وهمقطاران تان ترکیز می نمایم ومطابق نوشته ها وادعاهای خودتان ثابت نموده ام که حرفها وادعاهای شما درمورد رهبران سیاسی وهمچنان رویدادهای تاریخی هرگز اعتبار علمی وتاریخی ندارد. زیرا شما وجدان علمی چه که حتی وجدان انسانی ندارید.
نویسنده های فاقد وجدان که همیشه بر اساس منافع ومضار شخصی، قومی وقبیلوی حوادث تاریخی را روایت نمایند؛ روز؛ یک چیز بگویند وشب؛ چیز دیگر هرگز روایتگران صادق تاریخ نیستند.
این بندهء حقیرفقیر سراپا تقصیر در نوشتهء قبلی ام راجع به شما نوشته بودم که علاوه بر تناقض گویی ها وتناقض نویسی های آشکار شما درمورد رهبران وشخصیتهای سیاسی وتاریخی؛ پی بردن به هویت اصلی و ابعاد پنهان زنده گی شخصی تان نیزبرای هر پژوهشگر حوادث تاریخی افغانستان؛ یک امر حتمی و ضروری است.
من درنوشتهء قبلی ام به این پرسش جواب داده ام که چرا از نظر احکام اسلامی، زمانیکه فاسق خبر را به اجتماع می آورد، مسلمانان دیگر مکلف به تحقیق وتبین درمورد صحت وسقم آن خبر می باشند. زیرا روایت یک شخص فاسق در اسلام هرگز اعتبار شرعی ندارد، بسا انسانهای فاسق با روایت نمودن اخبار جعلی وساختگی باعث بروز فتنه ها و مصیبتهای بزرگ میان مسلمانان شده اند. من در همان نوشتهء قبلی ام به این پرسش جواب داده ام که چرا دربخش روایات واحادیث پیامبر اسلام؛ شناخت از هویت وشخصیت راوی در روایت احادیث یک اصل است.
من درنوشتهء قبلی ام بشما وبه دیگر خواننده ها ثابت نمودم که خانم ملالی موسی نظام ویا شما چرا از افشا شدن یک سلسله اسرار خانواده گی تان ترس دارید؟ علت آنست که زنده گی خانواده گی شما آئینهء تمامنمای شخصیت اصلی و واقعی تان است. این شخصیت ظاهری که آنرا خودتان به قلم خود از خود بخواننده گان درکلکینجه های افغان جرمن وسایت دعوت وتول افغان ترسیم وتعریف می نمایید شخصیت واقعی تان نیست، شما کوشش دارید که دیگران راجع به شخصیت خانواده گی تان حرف نزنند، از ضعف های شخصیتی تان خبر نشوند، از رسوایی های دوران کمپ سلوسن در شهر گوتنبرگ سویدن خبر نشوند تا مبادا بقیهء ادعاهای تان دروغ ثابت شود. درحالیکه چنین نیست.
جنابعالی علاوه بر آنکه بارها وبارها به نرخ روز نان خورده اید وبه نرخ روز نوشته اید وبعد منکر نوشته های قبلی تان شده اید ازنظر شخصیتی نیز شخصیت خیلی ضعیف النفس تشریف دارید که تفصیل آن درین مقال نمیگنجد.بناء هرکسی را که شما وطنفروش بخوانید او از وطنپرست ترینهاست؛ کسی را که شما خاین بخوانید او صادق ترین انسانهاست؛ کسی را که شما دزد سرگردنه وجنایتکار بخوانید، او عیار تاریخ، مدافع ننگ وناموس وطن ومجاهد راه آزادی است. کسی را که شما جاسوس بخوانید، او سرحلقهء آزادیخواهان وطن است.
برعکس؛ کسی را که شما استقلال طلب در انظار مردم جا میزنید او یک مقلد کور ، یک دایم الخمر وبالاخره یک پسر پدرکش است. کسی را که شما رهبر مترقی واصلاح طلب وبنیانگذار نظام جمهوری وشهید راه آزادی وقهرمان لقب بدهید او مانند شما یک دیوانهء عقده ایی، یک بیمار روانی، یک جاهل مستبد، یک فاشیست قومپرست بیسواد می باشد.
بناء بخاطر اینکه بتوانید حرفهای تان اعتبار علمی وتاریخی پیدا نماید قبل از دست بردن به قلم وکاغذ ونوشتن دربارهء این وآن لطفا ضعفهای اخلاقی تانرا اصلاح نمائید.
حالا کجای این حرفها بد زبانی است؟
جنابعالی حالا خودتان جملاتی را از مقالات قبلی تان دربارهء مرحوم استادخلیلی آورده اید ومنکر آن عبارات شده اید اما نگفته اید که اگر شما نویسندهء آن عبارات درمورد استاد خلیل الله خلیلی نبودید پس کی آن جملات را به پای شما بسته است؟
البته که زبان که شما در ادبیات نوشتاری تان بکار می برید وبعد منکر آن میشوید زبان ادبی ، علمی واکادمیک نیست. بهمین سبب جنابعالی ، خود نیز به ماندگار بودن حرفها، ادعاها ونوشته های تان بی باور شده اید.
امروز یک چیز می نویسید فردا زمانیکه یک وضعیت دیگر پیش بیاید وجنابعالی آن نوشته ها را دوباره در اوراق چاپ شده یا صفحات اینترنتی ببنید خودتان از طرز نگارش آن می شرمید و مجبور میشوید یا آنرا توجیه نمائید ویا مکمل از بیخ وریشه آنرا از سر خود رد نموده ومسوولیت آنرا مطابق ضرب المثل : الا بلا بگردن ملا بدوش اشخاص وافراد گمنام بیندازید.
بناء جنابعالی هرگز یک نویسندهء جدی، یک پژوهشگر بیطرف واکادمیک تشریف ندارید، قبل از آنکه خواننده را برای پذیرفتن یک واقعیت تاریخی مجاب نمائید برعکس با تناقض گویی ها ومنکر شدنهای تان؛ او را احساساتی ساخته ومجبور میسازید تا با شما برخورد فزیکی نماید. بهمین خاطر است که این بندهء حقیرفقیر سراپا تقصیر هرگز آن خلقی گردپای بیچاره را که با مشتهای محکم پوز وچنهء تانرا خون آلود ساخته بود ملامت نمیکنم.

داستان لت خوردن کاندید اکادمیسن محمد اعظم سیستانی توسط یکی از رفقای خلقی:

(درنقل این روایت پیش از پیش از کلمات که از قول راوی بکار رفته است ازخواننده گان گرامی معذرت میخواهم)

درمحمد منگل یکی از کارمندان سابق اکادمی علوم افغانستان چنین روایت میکند: در دفتر اکادمی علوم افغانستان روزی جناب محمد اعظم سیستانی با یکی ازرفقای جناح خلق درگیری لفظی پیدا کرد. اینکه بحث بالای چی بود برایم معلوم نیست ولی هرچه بود آن رفیق خلقی از آقای سیستانی درمورد یکی از مقالات جناب سستانی در زمان خلقی ها پرسیده بود که چرا در زمان خلقی ها این موضوع را چنان نوشته بودی وحالا چنین نوشته ایی. جناب سیستانی خواسته بود که هردو مساله را بهم طوری ارتباط دهد وخودرا برئ الذمه نشان دهد. آن رفیق خلقی که منطق خیلی ضعیف وهمچنان اخلاق خیلی ضعیف داشت فورا بالای جناب سیستانی نهیب میزند که:( اگر تو وجدان علمی واکادمیک داشته باشی باید بگویی که یا آنوقت گوه خورده بودم ویا حالا گوه خورده ام) جناب سیستانی نیز در برابرش واکنش نشان داده میگوید : گوه خودت خوردی پدرت خورده است پدر کلانت خورده است.
رفیق خلقی که دیگر تاب وتوان وتحمل را از دست داده بود و ازنظر جسمی قوی تر بود مشتش را پس برده ویکه راست به دهن جناب محمد اعظم سیستانی میکوبد. با این ضربت فزیکی از دهن وبینی جناب محمد اعظم سیستانی خون فواره میکند. سیستانی صاحب بزرگوار نیز به عذر واستغاثهء میانجی ها و خلاصگیرها اهمیتی قایل نشده با پوز وچنه خون آلود دفتر را ترک داده و بدون مراجعه به حوزهء امنیتی و دادستانی تنها به سوی صدارت عظمی یا قصر صدارت راه می افتد. در راه فقط همین جمله را تکرار میکرد که جز صدراعظم به کسی دیگر مراجعه نمیکنم .قسم بخدا است که جز صدراعظم جای دیگر بدادخواهی نمی روم.
راوی در ادامه میگوید:
زمانیکه عساکر ومحافظان دهن دروازهء صدارت، قوارهء غرقه بخون جناب سیستانی را مشاهده میکنند وار خطا شده فورا بدفتر نخست وزیر اطلاع میدهند که یک مرد سرسفید از دهن وبینی اش خون فواره دارد ومیگوید جز صدراعظم کشور به کسی دیگر عرض و داد خودرا پیش نمیکند، از دهن وبینی اش خون جاری است. نخست وزیر در آنزمان جناب سلطانعلی کشتمند دستور میدهد که به عارض اجازهء دخول را بدهند. بعداز داخل شدن به دفتر نخست وزیر؛ جناب سیستانی با گریه وناله فریاد بر می آورد که : این است حالت یک کاندید اکادمیسن شما
راوی میگوید: رفیق کشتمند واقعا وارخطا شد فورا به جناب سیستانی اجازهء نشتستن داده و ازوی طالب معلومات شد که سخن ازچی قرار است. جناب سیستانی فرمودند که یک خلقی ؛ او را بدلایل سیاسی وحزبی مورد لت وکوب قرار داده وبه چنین حالت رسانده است. صدراعظم به سکرتریت دستور داد که هرچه عاجل یک مکتوب رسمی به دادستانی کل (لوی سارنوالی) وهمچنان وزارت داخله بنویسد و فرد مدعی علیه را هرچه زودتر گرفتار وتحقیقات لازم در مورد برخورد ناسالم وغیراخلاقی موصوف با کاندید اکادمیسن محمد اعظم سیستانی را آغاز نموده وسپس موضوع هرچه عاجل به محکمه احاله گردیده ودوباره مقام صدارت را ازچگونگی اجراآت خویش مطلع سازند.
راوی میگوید: بعداز نوشتن همچو یک مکتوب رسمی وجدی مقام صدارت، چون امر گرفتاری رفیق خلقی صادر شده بود آن رفیق خلقی به عنعنهء پشتونوالی (جرگه) رو آورد، وبا پیشکش نمودن یک راس گوسفند و وساطت ریش سفیدان پشتون آقای سیستانی را وادار ساخت تا در دادستانی وی را إبراء دهد واز دعوای خود بگذرد. بالاخره تمام آن همه غالمغال واستغاثه وهیجانات اولی جناب سیستانی بدروازهء صدارت وارسال مکتوبهای جدی مقام صدارت در بدل یک رأس گوسفند فروخته شد. مدعی ومدعی علیه باهم آشتی کردند وقضیه ختم گردید"
ختم روایت
خوب ! جناب استاد سیستانی بزرگوار!
حالا شما بفرمائید بخواننده گان بگوئید که نقل نمودن این روایت ازنظر شما بد زبانی است؟ ازنظر من این داستان واقعی، شخصیت حقیقی و واقعی شما را نمایان می سازد. وباور دارم که راوی این داستان که ازهمکاران خیلی نزدیک شما در دفتر اکادیمی علوم می باشد در نقل این روایت هرگز تابع احساسات وهیجانات شخصی یا قومی نشده است، زیرا وی ازنظر قومی پشتون و ازنظر سیاسی ضد پرچمی ها وازنظر شخصی نیز هرگز باشما کدام دشمنی وپدرکشی ندارد. اگر این روایت غلط است پس بفرمائید صحیح آنرا خودتان بیان کنید تا خواننده ها مطلع شوند که جنابعالی چرا ازطرف یک خلقی مورد ضرب وشتم فزیکی قرار گرفتید ودهن وبینی تان خون آلود تا دفتر سلطانعلی کشتمند دوان دوان خودرا رسانده وبعداز آن امر وفرمان آن بیچاره را نیز ضرب صفر ساختید؟ آیا درین مورد جوابی دارید؟
شخصیت شعری وادبی استاد خلیل الله خلیلی وتناقض گویی های جناب محمد اعظم سیستانی:
جناب محمد اعظم سیستانی!
شما در جوابیهء تان ادعا دارید که در نوشتهء چند سال قبل تان در آریایی تنها به ابعادشعری وادبی استاد خلیلی پرداخته اید ولی درجای دیگر درهمین جوابیهء تان فرموده اید که جنبهء شعری وادبی استاد خلیلی را به شاعران واگذار کرده ام وکمی بعدتر از قول استاد شریف سعیدی که دوست عزیز فیس بوکی خودم می باشد گفته اید که: استاد شریف سعیدی؛ استادخلیلی را شاعر نمیداند.
حال من بخاطر این حرف شما هرگز پای دوست عزیز وگرانقدر خودم جناب استاد شریف سعیدی را هرگز به این بحث نمی کشانم ، زیرا حرف شما دربارهء استاد سعیدی؛ مدار اعتبار نیست. زیرا جنابعالی؛ سابقهء فتنه انگیزی وجنگ اندازی وتفرقه میان باشنده گان افغانستان را دارا می باشید، شما بخاطر جنگ اندازی ونفاق و ایجاد فضای بی اعتمادی میان همدلان وهمزبانان غیر اوغان اگر خفه وآزرده نشوید میتوانم بگویم که : از هرنوع پستی ودنائت کار گرفته اید ومطابق همان آیهء قرآنی که اگر فاسقی خبری را بشما روایت کرد درمورد صحت وسقم آن تحقیق نمائید من نیز دربارهء این سخن شما درمورد استاد شریف سعیدی نیازمند یک تحقیق هستم ولی این حرف بدان معنا نیست که :
شریف سعیدی را حتما مجبور سازم تا مانند من درمورد خلیل الله خلیلی بیندیشد. رای ونظر استاد شریف سعیدی نزد من قابل احترام است. اما شما ازخود بگوئید که در جملات نخستین تان راجع به فرخی وسبک خراسانی واستعداد شعری استاد خلیلی سخن زده اید ولی در آخر تاکید دارید که ابعاد شعری وادبی استاد خلیلی را به شاعران واگذار نموده اید؟
در مورد تناقضگویی های تان دربارهء مرحوم میرغلام محمد غبار وفیض محمد کاتب اگر مایل بودید درمقالات بعدی برای خواننده ها اسناد ارائه میدارم. پایان

سقوط اخلاقی مسعود فارانی

پرویز "بهمن" — 2015-02-05T14:32:35Z

اين دشنامنامه اي را كه محترم مسعود فأراني در پورتال اوغان جومن انلاين شان زیر عنوان : دفاع از خلیلی یعنی چی مرقوم داشته اند هبوط وسقوط اخلاقي جناب شانرا تا سطح بداخلاق ترين افراد كوچه ايي وبازاري كه هرگز در ايام طفوليت تربيت صحيح نشده باشند به نمايش ميگذارد. مائوتسه دونگ بيچاره راست گفته بود : "زمانيكه پاي منطق لنگ شود جايش را دشنام وتوهين ميگيرد" .
بدبختانه امروز مسعود فاراني بزرگوار ما تا سطح انسانهاي بداخلاق وكوچه ايي تنزل فرموده اند، انسان بداخلاق وبد زبان هرگز پيام آور خير وسعادت به اجتماع نمي باشد، انسان بداخلاق وبد زبان اگر هرقدر مترقي طرفدار پيشرفت جامعه باشد بازهم پيام آور شرارت وبدبختي به اجتماع است.
حالا جناب مسعود فاراني بزرگوار با اين چرند نامهء شان ثابت نمودند كه : همان شاه امان الله خان ايده آلي شان نيز مانند خودشان يك انسان بي تربيه وبد اخلاق وبد زبان بودند. نويسنده يكه دربحث هاي تاريخي سخن را با كلمات مستهجن چون :غول بیابانی؛ نر گاو؛ غول بی سر و دم نر گاو، ، ادار، جر، بولداني وتف داني بكشاند او هرگز نمیتواند یک انسان سالم و خوش اخلاق باشد.

اگر این نظریهء رواشناسان را بپذیریم که : دوست ؛ آئینهء دوست است ویا اینکه هر شخص وهر گروه وجماعت غایب را از روی دوستان حاضر آن میتوان شناخت به یقین که جناب مسعود فارانی با این دشنامهای کوچه ایی وبازاری شان ثابت نمودند که شاه امان الله نیز جز یک انسان بداخلاق وبد زبان ودشنامزن مانند خودشان بیش نبوده است. انسانهای بد اخلاق وبد زبان مانند مسعود فارانی وشاه امان الله هرگز شایستگی ولیاقت رهبری یک کشور سنتی و متشکل از اقوام وفرهنگهای گوناگون را ندارند.
بناء ازنظر این بندهء حقیرفقیر سراپا تقصیر؛ جناب مسعود فارانی بزرگوار قبل از آنکه در بارهء ترقیخواهی شاه امان الله داد سخن بزنند بهتر است که تربیت واخلاق نویسنده گی را تمرین نمایند و بنا به قول همان خانم بی زبان بنام ( بي بي ملالي موسي نظام ) عفت والای قلم را درنظر بگیرند. با دشنام وتوهین بدزبانی وبد اخلاقی هیچگاهی کس نظر خویش را بالای دیگران تحمیل کرده نمیتواند. از دشنامها وبد اخلاقی های جناب مسعود فارانی بزرگوار فهمیدم که جناب مسعود فارانی هیچ حرف برای گفتن ندارند. جناب مسعود فارانی که میخواستند یک شخص بد اخلاق وشکست خوردهء تاریخ چون امان الله را بحیث بنیانگذار مدرنیزم در افغانستان معرفی نمایند با این دشنامهای شان شکست خوردند.

شباهتهای ظاهری میان مسعود فارانی وپیروان گلبدین حکمتیار:

جناب مسعود فارانی بزرگوار، بد اخلاقی ها وبدزبانی هایشان را در پشت شعارهای ترقیخواهی شاه امان الله خان پنهان می نمایند این کاری است که اسلامگرایان افراطی نظیر گلبدین حکمتیار وسیدخوبیب سادات در آلمان وصفی الله صاحبزاده در دنمارک نیز بداخلاقی ها وبدزبانیهای شان را پشت شعار های اسلامگرایی افراطی پنهان مینمایند. از قضا اینکه میان خانواده های محترم فارانی وخانوادهء انجنییر گلبدین حکمتیار بزرگوار یک پیوند وفرابت خانواده گی نیز وجود دارد. اخوی بزرگوار مسعود فارانی باجه انجنییر صاحب حکمتیار میشوند.
در اینجا من یک نوع، مشترکات روحی وروانی را میان مسعود فارانی بزرگوار وانجننیرصاحب گلبدین حکمتیار وپیروانش مشاهده میکنم، زیرا هردو در بد اخلاقی وبد زبانی وتحمیل نمودن آراء ونظریه های شخصی شان بالای دیگران وجه مشترک دارند.یکی با دشنام وتوهین میخواهد اسلام افراطی را بالای مردم تحمیل نماید ودیگر با دشنام وتوهین میخواهد سیکولاریزم افراطی غربی را در شوره زار افغانستان فقط کاپی برداری نماید.
هرچند درینجا تذکر باید داد که گلبدین حکمتیار در طول چهارده سال حضور نظامی قوای شوروی در افغانستان از مداحان حبیب الله خادم دین رسول الله بوده است ولی ما در این مبحث از خیر مداحی انجنییر گلبدین حکمتیار درحق امیر حبیب الله خادم دین رسول الله میگذریم. زیرا چنین مداحی نه براساس ایمان وعقیدهء اسلامی بلکه بخاطر نفرتهای قبیلوی گلبدین حکمتیار از خاندان های سلطنتی افغانستان بنا یافته بود.
بعبارت دیگر محترم انجنییر صاحب گلبدین حکمتیار امیر حبیب الله خادم دین رسول الله را بخاطر خدا مداحی نکرده بلکه بخاطر دشمنی ونفرت که از امان الله و بعدا خاندان نادری داشته است ناگزیر به این حقیقت تاریخی تن در داده که امیر حبیب الله خادم دین رسول الله بنيانگذار نهضت اسلامي بود وقيام او عليه شاه امان الله بخاطر تحكيم نظام عدل الهي بود وشكست وي نيز توسط نوكر شناختهء شدهء استعمار محمد نادر نيز بخاطر مسلمان بودن وي وپايبندي اش به قرآن واسلام بود.
آرشيف نشراتي حزب اسلامي درسالهاي هشتاد ونود ميلادي موئيد اين ادعاي ماست.
قوماندان سید منصور حسنیار مشهور به قوماندان سید پاچا نواسهء سیدحسین معاون امیر حبیب الله خادم دین رسول الله یکی از فرماندهان نظامی برجستهء حزب اسلامی حکمتیار در بغلان بود.
بخش بزرگ از اهالی شمال کابل در دوران جنگ علیه قوای شوروی سابق؛ رهبری گلبدین حکمتیار را قبول نموده بودند زیرا گلبدین حکمتیار در آن سالها اکت وادای ظاهری عیاران خراسان را در می آورد واز امیر حبیب الله بحیث بنیانگذار اصلی نهضت اسلامی در سخنرانی ها ونوشته هایش یاد میکرد. بناء يك انسان هرگز نميتواند كه همزمان يك انسان فاسق، دزد، رهزن، جنايتكار وفاسد الأخلاق ودرعين حال يك شخص متعصب ديني باشد.
ما امروز نميتوانيم : ملا عمر را بخاطر نفرت كه از وي داريم دزد ورهزن وچپاولگر بناميم ودرعين حال از دستگاه شكنجه گر امر بالمعروف ونهي عن المنكر وي نيز شكايت نماييم.
چهره اي را كه فاشيستان اوغان ذلتي از امير حبيب الله خادم دين رسول الله براي ما ترسيم مينمايند مركب از دو عنصر متضاد ومتناقض است كه يكي ديگرش را نفي ميكند.
فاشيستان اوغان ذلتي ميگويد حبيب الله كلكاني يك دزد سر گردنه ويك بيسواد جاهل ويك فرد كه كوچكترين آشنايي به مبادئ اسلام نداشت بود، اما زمانيكه اسناد ارائه ميدارند از فرمان سيزده فقره اي اش در بارهء تطبيق احكام شريعت وسختگيري او در اجراي احكام شرعي است.
حالا فاشيستان محترم نميدانند كه : دروغگو حافظه ندارد، ما كدام ادعاي شما را بپذيريم؟
دزد بودن امير حبيب الله را يا روشهاي سختگيرانهء موصوف را بخاطر اجراي احكام شرعي؟

فاشيستهاي اوغان ذلتي خيلي علاقه مند كه تاريخ را مطابق ذوق وسليقهء شخصي شان بمردم تشريح وتفسير نمايند. از نظر فاشيستان اوغان ذلتي تمام كسانيكه درين عكس ديده ميشوند دزدان و قاتلان وجنايتكاران ومزدوران استعمار اند، ولي وزير محمد و امير دوست محمد وديگر پاي لچ ها كه از راه دزدي وغارت وچپاول وحمله بر كاروانها وكشتن انسانهاي بيگناه قوت ونيرو گرفتند در نظر شان دزدان نه بلكه فرشته هاي مادر زاد بودند كه تنها براي اداره ورهبري اين سرزمين آفريده شده بودند. اما حالا نسل جوان چه پشتون چه هزاره وچه تاجيك با اين تفسيرهاي وارونه وانحرافي تاريخ سرزمين شان قناعت ندارند واز فاشيستان اوغان ذلتي جواب ميخواهند. اما فاشيستهاي اوغان ذلتي به عوض جواب مستند ومنطقي به دشنام وفحش نويسي رو مي آورند ومانند مسعود فاراني در گنداب بد اخلاقي وبد زباني سقوط ميكنند

پرسشهای بی پاسخ:

این بندهء حقیرفقیرسراپا تقصیر در نوشتهء قبلی ام راجع به اجلاس لندن و واکنش های فاشیستهای اوغان ذلتی یک سلسله پرسشها را مطرح نموده بودم که متاسفانه جناب مسعود فارانی بعوض پاسخ دادن به آنها به دشنامزنی وبد اخلاقی رو آوردند. شاید جناب مسعود فارانی چنان پنداشته اند که اگر استاد خلیل الله خلیلی و امیر حبیب الله خادم دین رسول الله را بیشتر دشنام بزنند اذهان مردم از طرح آن پرسشها منحرف میشود ، درحالیکه چنان نیست. پرسشها هنوز بی پاسخ مانده اند. نه تنها که پرسشهای قبلی بنده بی پاسخ مانده اند بلکه پرسش جدید را که حالا مطرح می نمایم نیز شاید بی پاسخ بماند وآن جعلی بودن نهضت مشروطیت است.

جنبش مشروطیت در افغانستان يا یک جعل تاریخی:

اگر مشروطه خواهی را یک جنبش بدانیم که اختیارات وصلاحیت شاه را در چارچوب تصویب قوانین مدرن آنروزگارمحدود مینمود، ما چنین جنبش را به مفهوم واقعی کلمه آنطوریکه در کشور فارس پا بعرصهء وجود گذاشت در تاریخ افغانستان سراغ نداریم.
ازنظر این بندهء حقیرفقیر سراپا تقصیر، اصطلاح مشروطه ومشروطیت ومشروطه خواهی از فارس ها بعاریت گرفته شده و بدون آنکه اعضای آن معنا ومفهوم واقعی آن را بدانند از آن استفادهء تبلیغاتی نموده اند. مشروطه خواهان آنزمان افغانستان مانند خلقی ها وپرچمی ها واسلامگرایان امروز افغانستان آنچه را در زبان میگفتند از فهم ودرک آنآن عاجز بودند. زیرا در تمام دوره های شاهی، هیچ نوع تاثیر عملی وملموس از اشخاص وافراد که منتسب به جنبش مشروطیت خوانده میشوند دیده نمیشود. شاه امان الله را هوادارانش، شاه مشروطه خواه تبلیغ میکند ولی پرسش این است که این شاه مشروطه خواه از کدام امتیازات خانواده گی وشاهی مطلقهء خود در برابر قانون گذشت؟ آیا اعدام ملای لنگ بر اساس فیصلهء کدام دادگاه حقوقی و مدرن صورت گرفت؟ آیا این قول شاه امان الله در زمان اعدام ملای لنگ که : " نمیدانید که من نواسهء کی استم؟ " به یک شاه ترقی پسند و ترقیخواه شباهت دارد؟ آيا این نوع رفتار وگفتار فرعون صفتانه اخلاق و رفتار یک شاه ترقی پسند ومشروطه را بازتاب میدهد؟
آیا یک شاه مشروطه خواه باید امتیاز طلب ودیکتاتور باشد ویا برعکس طرفدار تفکیک قوای سه گانه و سپردن کار به اهل آن؟ من که چنین چیزی را در وجود شاه امان الله نیافتم. شاه امان الله در نظر من مانند نجیب الله احمدزی؛ تا زمان سقوط استان پروان بدست شورشیان هیچ اراده ای برای سپردن تاج وتخت پادشاهی نداشت. شاه امان الله هرگز بخاطر جلوگیری از قتل وخون ریزی دست از تاج وتخت نکشید بلکه وی به بیهوده گی مقاومت خود پی برد و فرار را برقرار ترجیح داد وآنهم چه فرار شرمناک که حتی اکثریت اعضای اناث خانواده اش را درکابل گذاشت. برخورد ومعاملهء امیر حبیب الله خادم دین رسول الله با قشر اناثیهء خاندان شاه امان الله؛ مظهر پایبندی امیر حبیب الله خادم دین رسول الله به فرهنگ ناموسداری ، اخلاق وسنن پسندیدهء اسلامی وعیاری است.
این فرهنگ عیاری، بد بختانه در وجود خلف امیر حبیب الله یعنی محمد نادر که وی نیز با شاه امان الله از یک نحله وریشهء قومی بودند دیده نمیشود. محمد نادر، بعداز سیطره بر کابل نه تنها که برخلاف تمام معیارهای اخلاقی واسلامی امیر حبیب الله خادم دین رسول الله ویاران واعوان وانصارش را اعدام نمود بلکه تعرض به زنان دختران مردم شمالی را برای لشکریان ایله جاری جنوبی ما وراء دیورند جایز دانست.
بناء اگر محترم مسعود فارانی بزرگوار و استاد سیستانی بزرگوار ضعیف النفس چنین پنداشته اند که با دشنامنویسی و توهین وتحکم میتوانند آراء شان را بالای دیگران تحمیل نمایند این یک خیال باطل است.
امروز نسل جوان از شما آقایون که سنگ امانیست بودن را بر سینه میکوبید جواب میخواهند نه دشنام به این و آن.
نسل جوان امروز از شما می پرسد که: اگر قرار باشد که شاه امان الله را بخاطر رفع حجاب خانمش وتاسیس مکتب نسوان در جامعهء سنتی وفرو رفته در قعر سنتهای قبیلوی که آنهم از پدران ونیاکان شاه امان الله بمیراث مانده بود ستایش غلو آمیز نماییم، باید آلمانها نیز هتلر را بخاطر ساختن بزرگراه ها و تاسیس نهاد های عام المنفعه ستایش نمایند.
آیا خدمات هتلر برای آلمانها نسبت به خدمات امان الله برای مردم افغانستان کمتر بود
بناء ساختن مکاتب دخترانه در شهر کابل ورفع حجاب ملکه ثریا هرگز ما را از پرداختن به جوانب منفی و زوایای تاریک شخصیت شاه امان الله بی نیاز ومستغنی نمی سازد. شاه امان الله و پدر خانمش محمود بیگ طرزی عامل اساسی سیه روزی های امروزی مردم افغانستان بشمار میروند.
این خسر و داماد ؛ خواستند که از مصطفی کمال تقلید نمایند درحالیکه رفتار خودشان نیز فراموش شان شد. این دو، مقلد های کور ونابینا بودند که از خود هیچ فکر و اندیشه ای نداشتند.. محمود بیگ طرزی که در ترکیهء عثمانی تولد یافته بود بعدا با الهام از افکار و اندیشه های راسیستی ترکان جوان، خواست یک سلسله اراجیف خیال پردازانه را زیر نام افغان وافغانیت در سرزمین چند قومی افغانستان پخش ونشر نماید که خوشبختانه با شکست ورسوایی رو برو گردید.

دفاع ازخلیلی یعنی چی؟

درینجا خدمت محترم مسعود فارانی باید عرض شود که دفاع از استاد بزرگ ادب وعرفان استاد خلیل الله خلیلی دفاع ازهویت وفرهنگ وتاریخ باشنده گان این سرزمین است که همزبان خليل الله خليلي استند، اينها با خليل الله خليلي زبان مشترك دارند، خليلي در فرهنگ پر بار مردمان اين ديار تولد يافت وبه با لنده گي رسيد وسرانجام استاد مسلم سخن وادب شد. خليلي را استعمار از هند بريتانوي به افغانستان وارد نكرده است ، خليلي از أهالي بومي و اصلي اين ديار است ، او نه از تركيهء عثماني باز گشته بود ونه از دهره دون هندوستان . وي از نظر تباري يك پشتون ولي از نظر زباني يك فارسي گو بود. او مانند شما در مرداب احساسات برتري طلبانهء پشتوني غرق نشده بود .
اما بدا بحال شما مسعود جان فاراني كه نه پشتون شديد ونه تاجيك . نه پشتونها شما را نمايندهء خود ميدانند ونه تاجيكها. شما را بيماري هاي نفرت از انسان؛ بد اخلاق ودشنامزن ساخته واز جادهء انسانيت وعقلانيت بيرون ساخته است. تا جاييكه كنترول بالاي اعصاب تانرا از دست داده ودر مقالات تان از : ( إدار، بول، بولداني وتف وتف داني استفاده ميفرمائيد.
شما دوستان گرامی خیلی علاقه مند استید که حتی آنعده از پشتون تبارهای که بزبان فارسی می نویسند و بزبان فارسی حرف میزنند وحقایق تاریخی را در مورد خیانت ها و جفا های شاهان وسلاطین وطنفروش پشتون بیان میکنند آنها را نیز سلب اعتماد نمائید ولی این اجازه را بشما نسل جوان نمیدهد.
بناء دفاع از مرحوم استاد خلیل الله خلیلی بزرگمرد ؛ دفاع از حق وحقیقت است. دفاع از خلیلی؛ خط چلیپا کشیدن به تمام دروغها وجعلیات فاشیستان قومگرای پشتون است که زیر نام تاریخنویسی وتذکره نویسی برای مردم ما تا کنون دروغ گفته اند. مطابق ذوق ومیل شخصی شان هرکسی که خوش شان آمده او را تا سرحد فرشته های آسمانی تقدیس نموده اند وهرکسی که به مذاق وطبع فاشیستی شان برابر نبوده او را با لطایف الحیل دزد ورهزن و جنایتکار ومزدور استعمار معرفی کرده اند. چنین اباطیل واراجیف درباری دیگر در قرن بیست ویک کارساز واقع نمیشود. امروز نسل جوان میخواهند تاریخ واقعی سرزمین شان را بخوانند واز شخصیتهای تاریخی مطابق نورمهای قبول شدهء‌علمی واکادمیک یاد آوری نمایند. شما میتوانید بخاطر فرو نشاندن عقده های حقارت تان هرقدر دشنام که در چانته دارید آنرا به نرخ مندوی کابل به هرکسی که خوش تان نمی آید ارزانی بفرمائید ولی مردم قضاوت خود را می نمایند.

همايش لندن در مورد امير حبيب الله و واكنش فاشیستکهای اوغان ذلتی

پرویز "بهمن" — 2015-02-02T19:03:23Z

چندی پیش به ابتکار محترم پروفیسور استاد رسول رهین صاحب امتیاز مجلهء آریانای بیرون مرزی و سردبیر سایت خاوران ویکی از استادان سابق دانشگاه کابل همایش علمی بخاطر بررسی عوامل وانگیزه های سقوط امارت نه ماههء امیر حبیب الله کلکانی مشهور به حبیب الله خادم دین رسول الله در لندن برگزار گردید که مورد توجه تعداد کثیری از نویسنده گان وپژوهشگران رشتهء تاریخ قرار گرفت. اما همایش مذکور با تمام خوبیهایش تب لرزهء شدید بر اندام فاشیستان قومگرای پشتون انداخت. میزان الحرارهء این تب لرزه بحدی بود که فاشیستان قومگرای پشتون کاملا از چوکات ادب واخلاق نویسنده گی خارج شدند وبدشنام وناسزا گویی رو آوردند. فاشیستان مالیخولیایی مانند سیدخلیل هاشمیان ، مسعود فارانی ، اعظم سیسانی و یک خانم نیمه باسواد به اسم ملالی موسی نظام مجبورشدند تا نوک قلمهای شان را با رنگ دشنام وفحش وناسزایی آلوده نمایند.
تا جاییکه این بندهء حقیرفقیرسراپا تقصیر این دشنامنامه ها را مطالعه نمودم، دشنامها بر روی دو شخصیت تاریخی تمرکز داشت.
1 دشنامها وتوهین ها علیه امیر حبیب الله خادم دین رسول الله
2 دشنامها وتوهین ها علیه شخصیت ادبی وفرهنگی زبان فارسی مرحوم استاد خلیل الله خلیلی.
اما مضحکتر ومسخره تر از هرچیز دیگر این مطلب بود که ملالی موسی نظام با عبارات کج ومعوج از مخالفانش درخواست نمود تا در بررسی مسایل تاریخی افغانستان عفت قلم (؟) را مد نظر بگیرند و از پرداختن به مسایل شخصی افراد واشخاص پرهیز نمایند. لطفا جملات کج ومعوج این خانم را اینجا بخوانید:}}
" همانطور که مشاهده گردید، مجلس لندن برای بزرگداشت ازیک رهزن سر گردنه و جاسوس استعمار بنام »حبیب
هللا کلکانی« که ارزشهای مترقی یک عصر درخشان تاریخ ملت افغانرا فدا و پامال جنایات شرم آوری در یک
عصر تاریک افغانستان نمود، با انتقادات وافر موجبات اشتراک تعدادی از ملی گرایان، محققین و قلم بدستان
افغان را که مسئولیت دفاع از حقایق مبرهن تاریخ کشور و افشای رویداد های مستند آنرا وظیفه و وجیبۀ خود ها
میدانسته اند، فراهم نمود. گویا که : باز باشد که کودکی نادان، به غلط بر هدف زند تیری.
بحث امروز بر حقایقی استوار است که این »معلول« زادۀ آن مجلسی است که گویا از قضاء مستقبلین خندان
آموزش راه و روش »حبیب هللا کلکانی«، طوریکه معلوم شد، برعکس مواد مندرجۀ فرمان شاهی ارزشمند و
مترقی»!« نامبرده، حتی ریش را تراشیده و در محفل، نکتایی هم پوشیده بودند.
در مباحث منطقی ایکه بیطرفی وقضاوت سالم جزء مهم آن شمرده می شود، اگر مسائل ملی و مملکتی مطرح
ارائۀ
باشد، حتما اسناد و مدارک معتبر تاریخی از ضروریات آن است و طرفین مباحثۀ ثبوت حقایق، دقیق قابل ً
اً
داً احترام میباشند، بشرطی که با نظرداشت عفت واالی قلم، از تعرض بر مسائل شخصی و غیر وابسته ج
جلوگیری به عمل آید، وگرنه ده و درخت ها بسیار ازهم فاصله می گیرند."

واه واه! همهء قلمبدستان به این استعداد خدا داد باید غبطه بخورند، چه نثر خوانا وچه خامهء زیبا که از هر کلمه وعبارت آن منطق می بارد به این میگویند قلم ونویسنده گی!!!!!!!!!!؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
مقصد اصلی این خانم بیچاره آنست که خودش برای هرکسی که دشنام بزند حق دارد ولی دیگران هیچ حق قانونی وشرعی ندارند تا به ایشان واشخاص مورد تائید شان دشنام بزنند. این خانم بازبان بی زبانی میگوید: مرا بگذارید که امیر حبیب الله خان کلکانی را "دزد سرگردنه"،" سیاهروی تاریخ" و"جنایت پیشه" و"مزدور استعمار" خطاب نمایم ولی دیگران هیچ حقی ندارند که بمن وشاهان مورد تائید من دشنام بزنند.
این بندهء حقیرفقیر سراپا تقصیر پرویز بهمن اقرار میدارم که : هرگز طرفدار دشنام وتوهین به اشخاص وافراد مخالف نمی باشم ولی واقعیت امر آنست که خانم ملالی موسی نظام در قرن بیست ویک زنده گی نمی نمایند. ازنظر من خانم ملالی موسی نظام هنوز در عصر حاکمیتهای استبدادی خاندانهای سلطنتی بارکزایی ومحمدزایی زنده گی دارند که حتی تاریخنویسی وتحقیقات علمی نیز باید در خدمت آنها می بود و بر وفق مراد حاکمان زمان باید نوشته میشد.
یک روز شاه امان الله خان، باید غازی لقب میگرفت و محصل استقلال اعلان میشد ولی چند روز بعدتر اعلیحضرت محمد نادرشاه غازی جای امان الله را در کتب درسی و تاریخهای فرمایشی مکاتب پر میکرد وبالای عکسهای امان الله یک چلیپای سرخ کشیده میشد ولی چند روز بعدتر از آن مارشال شاه ولیخان کابلگیرک بحیث یگانه فاتح کابل عرض اندام مینمود اما دیر نمی گذشت که بایک کودتای سفید تمام پندارهای گذشته از بیخ وریشه غلط از آب می بر آمد وجای همه را یک سردار دیوانه و تند مزاج بنام سردار محمد داوود میگرفت و درهمه جا سردار محمد داوود خان بحیث ناجی ملت ومردم افغانستان وپشتونهای لر وبر اعلام میگردید.

ازنظر این بندهء حقیرفقیرسراپا تقصیر، خانم ملالی موسی نظام حق دارند تا چنین بیباکانه وگستاخانه بر شخصیت تاریخی امیر حبیب الله کلکانی بتازند و همزمان با چنان دشنامهای کوچه ایی وبازاری از دیگران بخواهند تا ایشان وهمفکران و همچنان شخصیتهای تاریخی مورد تائید شانرا دشنام نزنند، زیرا کسی که یک عمر، خودش و پدرانش در دسترخوان حاکمان سلطنتی بزرگ شده باشد و از تمام نعمات مادی ومعنوی وامکانات زنده گی وتحصیل در داخل وخارج در طلایی ترین دوره های حاکمیت این خاندانها برخوردار بوده باشد ودر خانه هایش در کابل وقندهار ومزار ده ها تن مزدور و نوکر ، رختشوی وآشپز ودریور از قومیتهای هزاره وازبیک وتاجیک وترکمن مصروف خدمت بوده باشند حق دارند که امروز بالای دیگران خشمگین باشند و دیگران را دشنام بزنند ولی خودشان را ازهرگونه دشنام وتوهین مصون بدانند.
ناسیونالیزم وملیگرای افغانی این خانم بی زبان نیز بر همین سنجه ها وپندارهای دوران ماقبل فیودالی بنا یافته است. به این معنی که: خودش از نظر تباری وقبیلوی پشتون قندهاری ولی ازنظر زبانی فارسی زبان تشریف دارند، بناء ایشان حق دارند که بدیگران امر ونهی صادر فرمایند، تمام گروه های قومی را مانند خودشان " افغان" بنامند، زیرا زمانیکه میان بادار ومزدور زبان مشترک وجود داشته باشد دیگر مطابق پندار این خانم بی زبان؛ تمام مرزهای قومی وزبانی درهم شکسته شده است.خودش بحیث یک بی بی خانم پشتون تبار؛ که این قدر لطف ومرحمت در حق مزدوران خانه گی شان نموده اند تا با زبان آنها سخن بگویند وبا زبان آنها جملات کج ومعوج را زیر نام مقاله ومضمون به سایتها بفرستند وبازبان مزدوران ونوکران خانه اش گفتمان نماید باید مزدوران ونوکران نیز این نیکی واحسان بادار وبی بی خانم را بجان قبول نمایند که بادار بزبان مزدورها ونوکرهای خانهء شان سخن زده است.
بناء دشنامنویسی های همچو خانم های بی بی که خاستگاه باداری وسرداری دارند در حق اشخاصی چون امیر حبیب الله کلکانی خودش یک لطف ومرحمت خدا داد است که باید دیگران ممنون این احسان بی بی باشند.
باید این مزدورها ونوکرها از ته دل به بی بی ملالی موسی نظام احترام قایل باشند وهر نظریه وپیشنهاد شانرا حتی درمورد حوادث تاریخی بدون هیچگونه اما واگر کورکورانه قبول نمایند.
درحالیکه بی بی ملالی موسی نظام باید بدانند که تاریخ ورق خورده است. دیگر افغانستان به عصر حاکمیتهای قبیلوی عبدالرحمن خانی ونادر خانی و محمدگلخان مهمندی برنمیگردد. امروز عصر انفجار تکنالوژی معلوماتی است. درین عصر ، تاریخ وشخصیتهای تاریخی براساس فرمایش خاندانهای قبیلوی حاکم نوشته نمی شود. بی بی ملالی موسی نظام باید بدانند که: نسل امروز خصوصا جوانان تاجیک وازبیک وهزاره در اروپا وامریکا شخصیتهای تاریخی افغانستان را دیگر مطابق فرمایش شما سبک وسنگین نمی نمایند. شما حق دارید که یک شخصیت تاریخی را "دزد سرگردنه"، "جنایت پیشه" و"سیاهروی تاریخ" خطاب نمائید ولی دیگران نیز حق دارند تا شخصیتهای مورد تائید شما را به شکل مستند زنباره، پدرکش، قاتل، وطنفروش، بی غیرت، بیسواد، ازخودبیگانه ومهره های اصلی استعمار از دل تاریخ بیرون بیاورند.
عصر حاضر، عصر فیس بوک وتویتر ویوتیوب است. درین عصر، تکنالوژی معلوماتی ، جهان را به یک دهکدهء کوچک تبدیل ساخته است. تنها این بندهء حقیرفقیر سراپا تقصیر دو صفحه ای حساب که در فیس بوک بازنموده ام دوستان وخواننده گان مطالب ومقالاتم در یکی از آنها از مرز پنجهزار نفر گذشته است.
در حساب دومی نیز رقم پیشنهاد دوستی نزدیک به مرز پنجهزار میرسد. درچنین فضا وامکانات تخنیکی، نوشته های کهنه و فرسوده ای که با معیارهای قدیمی زمانهای ظاهرشاهی وداوودشاهی، آنهم آمیخته با دشنام وتوهین وهیجانات فاشیستی تحریر شده باشند خیلی زود رسوا میگردند.
صاحب این قلم هرگز اصرار ندارد که امیر حبیب الله خادم دین رسول الله از هرگونه عیوب ونقایص انسانی پاک ومبرا بود وهیچگونه اشتباهی در دوران امارت نه ماهه اش صورت نگرفته است اما چیز را که من میخواهم بیان نمایم این است که : جنایت آنانی که او را بخاطر کینه ها وعقده های چرکین باطنی شان که برخاسته از دشمنی های قبیلوی ، قومی وزبانی می باشد و سالها چنان دشنامها را به آن بزرگمرد تاریخ زده اند وحقایق تاریخی را از انظار مردم پوشانده اند بمراتب بیشتر از اشتباهات دوران امارت نه ماههء آن فرزند تاکستانهای شمالی است.
امیر حبیب الله کلکانی ، از نظر بنده فرزند تاکستانهای شمالی، که خاستگاه مردمی و توده ایی داشت و ازمتن مردم برخاسته بود وپدرش سقای مجاهدان راه استقلال برعلیه انگلیس ها بود وخودش نیز از جملهء مجاهدان زمان خود بود هزار مرتبه نسبت به شاهان مزدور ومعامله گر که بخش بزرگ ازخاک و وطن آبایی شانرا در بدل چند روپیهء هندی به انگلیس ها فروختند ترجیح دارد.
اما اگر برای یک لحظهء خیلی مختصر با قلمزنان بی زبان وعقده ایی چون آقای اعظم سیستانی، سیدخلیل هاشمیان ، ومسعود جان فارانی و بی بی ملالی موسی نظام موافق شوم که آن فرزند تاکستانهای شمالی یک دزد ورهزن بیش نبود بازهم در ذهن هر انسان با وجدان وباضمیر این سوال خطور میکند که : زمانیکه یک دزد رهزن وپای لچ لواطت کار بنام وزیر فتح محمدخان توسط محترم محمد اعظم سیستانی بحیث وزیر پادشاه ساز، شخصیت نخبه و بنیانگذار سلطنت وامارت بارکزایی ها تجلیل شود ولی حبیب الله کلکانی بحیث دزد ورهزن وجنایت پیشه تعریف شود. منطق این سخن درکجاست؟
آقایون محمد اعظم سیستانی ، سیدخلیل الله هاشمیان و خانم نیمه باسواد بی بی ملالی موسی نظام ومسعود جان فارانی بازبان بی زبانی میخواهند بگویند که: دزد ها ورهزن های که بیشتر انسان کشته اند و یک نظام استبدادی را در افغانستان پایه گذاری نموده اند بخاطر تعلق قومی شان به ایل جلیل افغان یا پشتون قابل تحسین وتقدیر اند ولی دزدان ورهزنان اقوام دیگر که به قومیت های تاجیک وازبیک وهزاره تعلق دارند وشکست خورده اند باید مورد نکوهش قرار بگیرند. آیا این منطق غیر انسانی درقرن بیست ویک قابل قبول است؟ یکی از راه دزدی ورهزنی وچپاول کاروانها وجنگ اندازی میان برادران سدوزایی بحیث مدبر ترین وزیر، وپادشاه سازترین شخصیت تاریخی قبول شود ولی دیگری بخاطریکه ازنظر نظامی شکست خورده است واز قوم وتبار فلان نویسندهء محترم نبوده نه بحیث امیر بلکه دزد ورهزن وجنایت پیشه مورد قبول قرار گیرد.
عبدالرحمن، که بخش بزرگ از جغرافیای این سرزمین را به انگلیس ها فروخت، درقطار شاهان با حکمت و هوشیار ومدبر وقاطع برسمیت شناخته شود ولی امیر حبیب الله کلکانی بیچاره که در پای هیچ قرار داد وطنفروشانه امضا نکرده است بحیث وطنفروش شناخته شود، آیا این منطق از نظر شما آقایون وخانمها انسانی است؟ سردار محمد أيوب خان غازي (؟) فاتح جنگ ميوند (؟) که تا آخرعمر در آغوش انگلیسها جان داد ودر جیره خوری از انگلیسها جان داد بحیث قهرمان وفاتح جنگ میوند برسمیت شناخته شود ولی احمدشاه مسعود بجرم گناه های ناکرده نه بحیث قهرمان بلکه بحیث یکی از قوماندانهای ملیشه ایی روسها برسمیت شناخته شود، آیا این منطق شما انسانی است؟ آیا فکر کرده اید که همهء مردم احمق وکودن تشریف دارند؟ آیا نوشته ها ومقالات تان توهین به شعور خواننده ها نیست؟

چرا خانم ملالی موسی نظام از پرداختن به مسایل شخصی اش ترس دارند؟

این درخواست محترمه بی بی ملالی موسی نظام ازمخالفانش که نباید حرف درمورد زنده گی شخصی ویا همفکرانش نوشته شود برای بنده قابل درک است. زیرا داخل شدن به حریم خصوصی یک عده افراد یک سلسله حقایق پنهان را آشکار می سازد. زیرا چند سال پیش در سایت انترنتی جاودان این بندهء حقیرفقیر سراپا تقصیر یک مقاله ای را ازقلم محترم حبیب قادری مدیر مسوول تلویزیون خراسان در امریکا راجع به محترمه بی بی ملالی موسی نظام وخانواده اش ورفت وآمده ها برادرش به قندهار درزمان طالبان نوشته بود خواندم که واقعا شرم آور بود. آن مقاله به روشنی تمام شخصیت خانواده گی بی بی ملالی موسی نظام را به نمایش گذاشته بود. صاحب این قلم، بعداز مطالعهء همان مقاله، کاملا به شخصیت واهلیت وظرفیت علمی وزخارف معنوی خانم ملالی موسی نظام آشنا شدم. بهمین خاطر بود که در بالا به بی بی ملالی موسی نظام حق دادم تا هرقدر دشنام وتوهین که به شخصیتها و رهبران غیر اوغان صادر میفرمایند دست باز دارند.
اما بی بی ملالی موسی نظام وهمفکران شان باید این مطلب را درنظر داشته باشند که:
در متون اسلامی، یک اصل وجود دارد وآن این است که : هنگامیکه یک شخص فاسق خبر را روایت میکند باید مردم در مورد صحت وسقم آن خبر تحقیق نمایند. درعلم حدیث نیز این اصل یکی از بن مایه های اساسی را می سازد. زیرا پی بردن به هویت وشخصیت راوی در روایت یک حدیث کاملا یک اصل است. بدون پی بردن به هویت وشخصیت راوی، هرگز نمیتوان به صحت یک حدیث باور نمود. اما در افغانستان در نقل روایات تاریخی، آنانیکه در جعل سازی تاریخ ید طولا داشته اند خیلی خوش دارند تا درمورد شخصیت واهلیت راویان حوادث تاریخی حرف بمیان نیاید. زیرا با آشکار شدن جوانب منفی راویان، مشت آنها باز میگردد وپرده از روی جعل کاری های تاریخی آنها برداشته میشود.
مثلا: جناب محمد اعظم سیستانی را اعتقاد بر آن است که : مردم به زنده گی وسوابق سیاسی شان کار نداشته باشند، به شخصیت اخلاقی وضعف های خانواده گی شان هرگز نپردازند، ازخیانت که در حق داماد قبلی اش شاه محمود هلمندی نموده است چیز نگویند، از مقالات ومضامین جناب سیستانی در وصف استاد خلیل الله خلیلی چند سال پیش درسایت آریایی هیچکسی یاد آوری نکند، از تلون و دمدمی مزاج بودن شان واینکه به نرخ روز سخن گفته اند ونوشته اند هرگز کسی سخنی نگوید ، تنها به همان حرفهای جناب سیستانی باور شود که دم نقد بخواننده گان ابراز میفرمایند. آیا این طرز عقییده قابل پذیریش است؟

توهین های آشکار به زنده یاد استاد خلیل الله خلیلی

اجلاس تاریخی لندن همچنان روان استاد خلیل الله خلیلی مرحوم را نیز از گزند اتهامات وتوهین های آشکار قلمچه های نیوفاشیست آرام نگذاشت.
محمد اعظم سیستانی، دو چرندنامه را یکی در نکوهش وتوهین آشکار شخص مرحوم خلیلی بزرگ ودیگری را علیه پدر مرحومی اش به سایتهای دعوت واوغان جرمن فرستاد.
استاد خلیل الله خلیلی که خود ازنظر تباری پشتون ومربوط عشیرهء ساپی بود ولی ازنظر زبانی یکی از استادان مسلم وپذیرفته شدهء سبک خراسانی در شعر فارسی شمرده میشود. آن شاعر بزرگمرد، در دوران اشغال افغانستان توسط روسها سوزنده ترین اشعارش را در وصف جنگجویان برهنه پای آنزمان سروده است.
شنیدن وخواندن آن اشعار ناب وسوزنده دل سنگین ترین وقسی القلب ترین انسان را آب میکند و حتی با جرأت وصراحت باید اعتراف نمایم که : آن اشعار سوزنده و حماسی حالا نیز روان هر انسان آزاده و با وجدان را به شور می آورد. این بندهء حقیرفقیرسراپا تقصیر که هیچ پیوند ایدیالوژیک با جریانهای جهادی ندارم ولی این را اعتراف میکنم که دو قطعه شعر مرحوم خلیل الله خلیلی یکی زیر عنوان :
گوئید که به نوروز که امسال نیاید/ درکشور خونین کفنان ره نگشاید.
وشعر دومی اش
بث وشکوا بر بالین محمد مصطفا مو را بر اندامم راست میسازد.
اما امروز آن شخصیت عظیم وتاریخی کشور بخاطریکه یک سلسله حقایق تاریخی را درمورد امیر حبیب الله کلکانی نوشته است و برای مسعود قهرمان شعر سروده است مورد خشم وغضب فاشیستک های امروز مانند مسعود فارانی واعظم سیستانی قرار گرفته اند وچه بیرحمانه وگستاخانه آن بزرگوار را مورد اتهام وشماتت قرار میدهند.
آقای محمد اعظم سیستانی چند سال پیش که تب قومگرایی اش به اندازهء امروز بالا نرفته بود یکی از مقالات مداحانه اش را در وصف مرحوم خلیل الله خلیلی درسایت آریایی نگاشت واز دوستی ها ورفاقتهای مرحومی با شیون کابلی حرفهای زد ولی همان اعظم سیستانی امروز بازهم از قول اشخاص وافراد مجهول استاد خلیل الله خلیلی را قاتل وجنایتکار معرفی میکند. پرسش از آقای سیستانی این است که کدام حرف تان را خواننده ها قبول کنند؟ مقالهء چندسال پیش تان در سایت آریایی را یا چرندنامه های امروزی تان در سایتهای اوغان جرمن ودعوت را؟
برخورد دوگانه با كاتب وغبار:

يكي از ويژه گيهاي علمي جناب سيستاني صاحب وساير همفكران شان در برخورد با دو مورخ شهير و ورزيده ؛ زنده ياد ها هريك فيض محمد كاتب وميرغلام محمد غبار برخورد منافقانه اينها نسبت به اين دو مورخ ارجمند كشورما ميباشد. سيستاني صاحب بزرگوار بعد از چاپ جلد دوم كتاب مرحوم غبار نخستين كسي بودند كه در جرائد بيرون مرزي افغانستانيها عليه مرحوم غبار قلمفرسايي نمودند وآن را در همدستي با سردار عزيز نعيم يگانه فرد با سواد خاندان دهره دوني درلندن فاقد ارزش هاي علمي تاپه زدند. اما حالا نميدانم كه آفتاب از كدام سو طلوع كرده كه جناب سيستاني از مرحوم غبار نقل قول مينمايند. همچنان همين روش منافقانهء جناب سيستاني در قسمت زنده ياد فيض محمد كاتب نيز محرز است. جناب سيستاني بزرگوار تنها تذكرة الانقلاب فيض محمد كاتب را موثق ترين سند در بررسي حال اوضاع سياسي افغانستان در عهد امير حبيب الله خادم دين رسول الله ميدانند ولي اين موضوع را فراموش مينمايند كه چندسال پيش اين سيستاني بزرگوار بودند كه فيض محمد كاتب را جاسوس شاهنشاهي ايران معرفي نموده بودند. همچنان جناب سيستاني بزرگوار از ديگر روايات فيض محمد كاتب درجنايت كه عبدالرحمن عليه هزاره ها مرتكب گرديده ، يا بايد مهر خاموشي بر لب بزنند ويا هم آن حرفها را ازبيخ وريشه فاقد ارزش هاي علمي معرفي نمايند.
به عبارت واضحتر: آن دو مورخ ارجمند در هرجاي كه عليه امير حبيب الله خادم دين رسول الله زده اند همهء حرفهاي شان در نظر جناب سيستاني بزرگوار وحي منزل ميباشند ولي هرجاييكه از خيانت و وطنفروشي شاهان محمدزايي حرف گفته باشند همه اش فاقد ارزش هاي علمي است. به اين ميگويد محقق(؟) سر محقق (!؟) كانديد اكادميسن (!؟) تبريك باشد جناب سيستاني صاحب اين القاب علمي برايتان!!!!!!!!!
اما اين بندهء حقير فقير سراپا تقصير از شر چنين كانديد اكادميسن هاي بي وجدان بخدا پناه مي برم. خداوند دشمن سرم را اینچنین کاندید اکادمیسن بی وجدان نسازد.

مسعود فارانی واستاد خلیل الله خلیلی:

جناب مسعود فارانی، استاد خلیل الله خلیلی را بنیانگذار تفکر تجزیه طلبی در افغانستان معرفی نموده اند، جناب ایشان از بس که از رهبران ونخبگان وشخصیتهای غیر اوغان نفرت دارند بصورت اتوماتیک یک پیوند جانانه را میان امیر حبیب الله کلکانی واستادخلیل الله خلیلی وزنده یاد احمدشاه مسعود برقرار نموده وهمه را با یک قمچین اتهام خواسته اند شلاق بزنند. ازنظر جناب مسعود فارانی، کتاب عیار ازخراسان فاقد هرگونه ارزش علمی وتاریخی است. زیرا در آن کتاب امیر حبیب الله کلکانی که جناب مسعود فارانی ایشان را بحیث دزد سر گردنه میشناسند تا سطح عیاران خراسان بالا برده شده است. در اینجا خدمت جناب مسعود جان فارانی باید یک پرسش را مطرح نمایم که:
جناب اخوی بزرگ تان، محمود جان فارانی از پیشکسوتان شعر سفید در افغانستان نیز درخدمت آقایون برهان الدین ربانی ومسعود شهید قرار داشتند جایگاه ایشان ازنظر شما درکجای تاریخ قرار دارد؟ آیا برادر بزرگ تان نیز تجزیه طلب وخاین تشریف دارند؟ اگر قرار باشد که هر دانشمند ونویسنده وشاعر بخاطر پیوندهای سازمانی ویا علایق شخصی اش با برهان الدین ربانی ومسعود بحیث خائنان وجنایت کاران وتجزییه طلبان قلمداد شوند در قدم نخست این شما وبرادران شما استید که نسبت به همه خائن تر ومزدور تر و تجزیه طلب تر تشریف دارید. چرا از خودتان شروع نمیکنید؟ آیا درین مورد جواب دارید؟

ترقییخواهی شاه امان الله وعقبگرایی امیر حبیب الله خادم دین رسول الله

جناب محترم اعظم سیستانی وهمفکران اوغان ذلتی شان یگانه چیزی را برخ مردم ما میکشند تاسیس چند مکتب دخترانه در شهر کابل درزمان شاه امان الله وفرستادن دختران خاندانهای ثروتمند بخارج از کشور جهت تحصیل ورفع حجاب ملکه ثریا در حضور مردان افغانستان می باشد . ازنظر سیستانی بزرگوار با رفع شدن حجاب از رخ ملکه ثریا افغانستان به ازنظر ترقی وپیشرفت به کرهء ماه رسید ولی بقدرت رسیدن حبیب الله کلکانی تمام آن برنامه ها را ضرب صفرساخت. دست تان درد نکند. اما جناب سیستانی بزرگوار باید بدانند که مردم نیز کم وزیاد از اوضاع آنزمان خبر دارند. در اینجا قبل از آنکه جناب سیستانی صاحب بزرگوار؛ ما را ممنون برنامه های اصلاحی شاه امان الله خان بسازند بهتر است که ما ممنون تبعیدهای دسته جمعی عبدالرحمن خان باشیم. زیرا اگر امیر عبدالرحمن خاندان غلام محمد طرزی را به ترکیهء عثمانی تبعید نمیکرد بدون شک کسی بنام محمود طرزی در آنجا تولد نمی یافت وراه ورسم زنده گی کردن ونوشتن وآموختن وسواد را نمی آموخت. بعداز آنکه محمود طرزی در ترکیهء عثمانی تولد شد راه وروش زنده گی کردن با انسانها را آموخت به خط و قلم وکاغذ آشنا شد این خاندان دوباره به افغانستان برگشت و ازبرکت محمود طرزی بود که فرد بنام شاه امان الله نیز معنای اصلاحات را فهمید. همچنان قبل از آنکه جناب سیستانی بزرگوار ما را ممنون برنامه های اصلاحی شاه امان الله بسازند باید مردم ما ممنون مصطفی کمال اتاتورک باشند زیرا برای اولین بار درجهان اسلام اصلاحات اجتماعی وترقیخواهی از آنجا شروع شد وبعد به مصر وجاهای دیگر رسید ولی مصطفی کمال وملک فواد مصری ودیگران برنامه های اصلاحی شان باعقلانیت وحکمت عملی تطبیق نمودند ولی شاه امان الله با حماقت و نادانی واحساسات خشک همه را دشمن اصلاحات ساخت ونخستین قیامهای ضد اصلاحات نیز نه ازطرف شمال بلکه در جنوب وشرق افغانستان آغاز شد. پس مردم ما باید قبل از آنکه ممنون شاه امان الله باشند ممنون امیر عبدالرحمن باشند که خاندان طرزی را به ترکیهء‌عثمانی تبعید نموده بود. ایکاش که از میان خانواده های هزاره وتاجیک نیز یک خانواده به ترکیهء عثمانی تبعید میشد و افراد مانند طرزی در آنجا تولد میشد وبوطن برمیگشت و مردم را از هویت ملی وتاریخی با خبر می ساخت.
بناء جناب سیستانی بزرگوار لطفا این منت را بالای ما دیگر نگذارید. مردم افغانستان خصوصا اقوام غیر اوغان این کشور بیش از هر قوم دیگر استعداد ترقی وپیشرفت واصلاحات اجتماعی را دارند ولی این حاکمیتهای قبیلوی اوغانی بوده که تمام کشور را به گروگان گرفته اند. ناسیونالیزم افغانی معادل فاشیسم هتلری نه با اسلام سرسازگاری دارد ونه با ارزشهای مدرن بشری. چه کنیم این ترقی وپیشرفتهای کاپی شده وبی ریشه را؟
آیا جناب سیستانی بزرگوار درین زمینه ها حرف برای نوشتن دارند؟

نتیجه:

با آنچه که تاکنون گفته آمدیم این مطلب را میخواهم در آخر خدمت خواننده گان عزیز بعرض برسانم که همایش لندن یک تکانهء خوبی برای دریافت حقایق تاریخی وشناخت بهتر از شخصیت امیر حبیب الله خادم دین رسول الله بود. واقعا تاثیرات وانعکاسات این همایش نزد بسیاری ازخواننده های سایتهای اینترنتی در سراسر جهان مثبت بود.

. امیر حبیب الله خادم دین رسول الله یکی از شخصیتهای سر افراز تاریخ سرزمین ما است. این فرزند تاکستانهای شمالی، با تمام کاستیها واشتباهاتش بازهم درقطار عیاران تاریخی این سرزمین بحساب می رود. او بحیث یک دهفان بچه ویک فرزند دهاتی، نسبت به معتقدات دینی اش سخت پایبند بود واز ته دل به آن باور داشت. ایمان وغیرت دینی آن شخصیت بزرگ امروز حتی مورد قبول بسیاری از رهبران سیاسی جامعهء پشتون قرار دارد. گلبدین حکمتیار، بحیث یکی از رهبران اسلامگرای قرن حاضر، تاریخ آغاز نهضت اسلامی را در افغانستان به دوران امیر حبیب الله خادم دین رسول الله ارجاع داده است. آرشیف نشراتی حزب اسلامی شاخهء حکمتیار همه در وصف خصایل امیر حبیب الله خادم دین رسول الله است.
اما اسلام امیر حبیب الله کلکانی هرگز اسلام ملا عمری نبود. اسلام ملاعمری وطالبانی اسلام منافقت ودو رویی ومعامله گری بود ولی اسلام امیر حبیب الله کلکانی، اسلام واقعی و عملی.
بنده چنانچه در بالا عرض نمودم به هیچ صورت منکر اشتباهات و لغزشهای دوران امارت نه ماههء آن شخصیت بزرگوار نیستم ولی قدر مسلم آن است که مطالعه وتحقیق دربارهء کارنامه های آن بزرگمرد با دشنامها وتوهین های نیوفاشیست های امروزی چون آقایون مسعود فارانی ، سیدخلیل هاشمیان واعظم سیستانی وبی بی ملالی موسی نظام کاملا تفاوت دارد.

وزیر شدن عبدالباری جهانی مرگ زبان فارسی است

پرویز "بهمن" — 2015-01-29T13:49:37Z

در شبکه های اجتماعی چون فیس بوک وتویتر آوازه است که اشرفغنی ؛شخصیت متعصب وعقده ایی فاشیست را به اسم عبدالباری جهانی بحیث وزیر اطلاعات وفرهنگ پیشنهاد نموده است.
برای شناختن این موجود بدنام وعقده ایی حاجت به هیچ تبصره ای نیست. این شخص عقده ایی از بس که عقده های روانی دارد در اشعارش حتی پشتونها را توهین وتحقیر نموده است.
ترجمهء شعر ملای شنواری یک توهین آشکار به قوم پشتون است. صاحب این قلم چند سال پیش این شعر مزخرف وی را ترجمه نموده بودم که حالا آنرا بخاطر معرفی بیشتر این موجود بدنام دوباره آنرا به سایت کابل پرس^? جهت نشر می فرستم این هم شما واین هم عبدالباری جهانی:

ترجمهء بعضی از اشعار عبدالباری جهانی به زبان فارسی میتواند پرسشهای زیادی را جواب بگوید. سال قبل درشهر استوکهولم تعدادی از جوانان قندهاری پشتون درمحفلیکه ازطرف کلوپ قلم تدویر یافته بود هنگام سخنرانی صبورالله سیاهسنگ یکی ازمنتقدان ادبی، میخواستند بر وی حمله نموده و محفل را برهم زنند که با میانجیگری تعدادی از میزبانان محفل ازوقوع این حادثه جلوگیری بعمل آمد. نقد را پشتونها (کره کتنه) میگویند اما تاکنون هیچ منتقد ادبی که بتواند جایگاه خاصی درنقد داشته باشد درزبان پشتو ظهور نکرده است.

یگانه نقاد حق پسندیکه درعصر حاضر در ادبیات پشتو قد برافراشت اما به سان شمع، خیلی زود خاموش گردید قلندرشاه مومند بود که با دریغ ودرد دیگر درقید حیات نیست.
قلندرشاه مومند یگایه شخصیت علمی وادبی پشتونها
قلندرشاه مومند یگایه شخصیت علمی وادبی پشتونها بود که (پته خزانه) را جعلی ثابت کرده وبا ادلهء علمی، حکم باطل بودن آنرا صادرکرد. او بعدازاثبات این جعل نامه، وصدور این حکم شجاعانه وحق پسندانه برچسپ های ناروائ را ازطرف جامعهء عقب افتادهء پشتون بجان خرید. وحتی تعدادی این عمل اورا غیر اخلاقی دانسته وآنرا درتبانی با منافع سازمان جاسوسی پاکستان دانستند اما وی از نظر خویش عقب نشینی نکرد وتادم مرگ به این عقیده بود که پته خزانه اثر ساختگی بوده واین چنین شاعرانی درزبان پشتو درگذشته وجود نداشته است.
بعداز قلندرشاه مومند تاکنون درزبان پشتو هرآنچه را میخوانی فقط تکرار مکررات شعرای قبلی است ویا هم بروز دادن عقده های حقارت ونوع تفاخر بی مورد که اصلا با معیارها وسنجه های عقلی ومنطقی درجهان معاصر همخوانی ندارد. ولی با وجود این کاستی که دربالا به آن اشاره شد بخاطر شناخت عمیق ازخصوصیات روانی پشتونها ترجمهء بعضی ازاشعار که توسط شعرای معاصری چون محترم عبدالباری جهانی به نظم آمده است کمک زیادی میکند تا جامعهء ایلی وقبایلی پشتون را درست درک کرد. جامعهء پشتون مانند سایر جوامع ایلی وقبایلی جهان دارای خصوصیات و سنت های پسندیده وناپسند خود می باشد.قلندرشاه مومند یگایه شخصیت علمی وادبی پشتونها با خان عبدالغفار خان افتخار به گذشته گان، اتکا به نیروی شمشیر وجنگ سالاری از ویژده گیهای جوامع قبایلی است. اما چیزیکه پشتونها را با سایر قبایل جهان متمایز میسازد، تسلسل حاکمیت قبیلوی درکشوری بنام افغانستان است که ازاثر چنین حاکمیت این پندار واهی به ایشان دست داده است که گویا اقوام دیگراین منطقه نیز همه یا قبایل اند ویا مهاجران تازه وارد.
خود پشتونها ازبعضی عادات وثقافت های ناپسند رنج میبرند. اما استفاده جویان که خودرا قشر منور میدانند منافع خویش را دراین می بینند که پشتونها را درجهل وظلمت نگاه داشته وبرای شان زمزمه های ازهویت جعلی وساختگی وترویج مفاهیم و اصطلاحاتی چون: پشتونوالی، افغانیت، حفظ حمیت وعصبیت های قومی و ترس از زوال فرهنگ قومی وبالاخره مرگ تدریجی زبان پشتو وغیره را درگوش شان زمزمه میکنند تا آنهارا وادار به جنگ وخون ریزی علیه اقوام دیگر درمنطقه سازند. درشعریکه درین ویدیو کلیپ آقای عبدالباری جهانی سروده است شاعر خواست درونی یک پشتون را خیلی زیبا و واضح تمثیل وبیان نموده است.
یعنی اینکه برای یک پشتون جز کشتن، بستن، چور کردن وترور وحشت ودهشت دیگر هیچ چیزی نمیتواند ارزش داشته باشد ولو بهشت برین هم باشد. زیرا نظر به روایت سمبولیک این شعر، ملای ازشینوار درخلال وعظ ونصیحتی که برای مریدان خویش میکند میگوید ای مردم! ازعذاب دوزخ بترسید، ازمارهای چند سر بترسید که هرسرش چندین زبان وهرزبان چندین کیلو زهر دارد ازگژدم ها وازخوراک زقوم و ازحرارت آتش وبالاخره ازغضب الهی خوف کنید، ودرمقابل به نعمتهای پرودگار دربهشت تفکر کنید. بهشتی که برای متقیان آمده شده است برای نیکوکاران درآنجا حور وغلمان است شراب طهور وجوهای شیر وشربت های رنگارنگ وغیره نعمات الهی است. به این چیزها امیدوار باشید وبا اعمال نیک خویش کوشش کنید که آنرا نصیب شوید.
اما درمقابل یک پشتون ازبین حاضرین بالاشده وازملا می پرسد قربان شما ملاصاحب بزرگوار! با این وعظ واین نصیحت خودت وقربان این نعمات بزرگ بهشتی اما ملا صاحب قربان ریش مبارکت! فقط یک پرسش کوتاه دارم وآن اینکه آیا دربهشت جنگ وانتقام جوئی وجود دارد؟
ملا میگوید خاموش احمق! دربهشت جنگ وانتقام جوئی برای چی؟ جایکه همهء اهل بهشت ازنعمات خداوند مساویانه برخوردارباشند ضرورت به جنگ ودعوا وانتقام گیری چی می ماند؟ آنجا آرامگاه واستراحتگاه است که باید بنده های نیکوکار خداوند آنجا راحت باشند وجزای اعمال نیک دنیوی خویش را ببنید.
پشتون میگوید: برو برو ملاصاحب! این بهشت برای خودت مبارک باد واین نصحیت هارا به بی غیرتها بکن! برای من جای که جنگ با برادر وپسران کاکا نباشد آنجا خوش آیند نیست جایکه انتقام خون وقصاص نباشد جای که تجاوز بالای زنان نباشد، جای که تفنگهایم پرازمرمی نباشد جای که اختلاف برسر اصل وکم اصل نباشد جای که اختلاف میان درانی وغلجای نباشد جای که زد وخورد وقتل ونسل کشی نباشد آنجا باید یا ملا زنده گی کند یا هم میرزا (نویسنده) ویا هربی غیرت دیگر، فرق میان انسان وبز این است که انسان می کشد، تجاوز می کند خون می ریزاند وتباه میکند اما بزبیچاره به خیر وشرکسی کار ندارد.
شاعر میگوید: که خدا پشتون را برای بدی آفریده است، پشتون باید ماجرا بیافریند، پشتون باید بکشد واختلاف وتفرقه و گروه گرائی های جاهلی را راه بیندازد درغیر آن وی پشتون اصیل حساب نمی شود.
پس حالا ازین شعر میتوان به ماهیت اصلی خصوصات روانی وخواست درونی پشتونها پی برد واین پرسش جواب پیدا میکند که درافغانستان چرا تاکنون جنگ وبرادر کشی بوده وسلطه سه صد سالهء پشتونها بما چه چیزرا به ارمغان آورده است.
درپاکستان درشهرکراچی جنگ میان پشتونها وهندیهای مهاجر تاکنون هزاران کشته وزخمی داده است، پشتونها درکراچی ادعا دارند که آنها مورد تبعیض قومی مقامات پاکستانی قرار دارند وزبان پشتو درمدارس ونهادهای دولتی قابل استفاده نیست برعکس مهاجرین هندی ازتعلیمات بالا برخوردار بوده وتمام شاه رگهای اقتصادی کراچی وایالت سند را دراختیار دارند، دلیل بی مهری اردو زبانها وسندیها درپاکستان نسبت به پشتو این است که این زبان هرگز جوابگوی خواستها ونیازهای عصری یک شهروند پاکستانی نیست، حتی زبان اردو بحیث زبان ملی پاکستان تاکنون نتوانسته است که چنین نیازها را جواب بدهد بناء بهترین زبانیکه میتواند چنین نیازهارا مرفوع سازد همانا زبان انگلیسی است.
درافغانستان پشتونها به علت مسلط بودن زبان فارسی نیز تاکنون درعذاب روحی بسر می برند. حضور اقوام غیر پشتون که تا دیروز آنهارا بنام اقلیت های قومی یاد میکردند نیز بعدازین خواب سلطه رانی عنعنوی پشتونها را پریشان ساخته است. بناء پشتونها درین عرصه ایران را عامل مهم وموثر درایجاد این پریشانی میدانند. کوشش وتقلای پشتونها بخاطر جدا سازی اقوام همزبان فارسی بخاطر این است که با اشتراکات ومراودات فرهنگی میان مردمان این منطقه سرانجام زبان پشتو نابود میگردد

رابطه منطقی زبان با قدرت سیاسی:
آنچه که آقای عبدالباری جهانی سروده است تصویر وحشتاکی است ازحالت روانی وبافت قبیلوی پشتونها، اما درین عرصه هیچ منتقدی چه ازنظر فکری ویاهم ادبی به سراغ آقای باری جهانی نمی آید تا او را گوشمالی بدهد، زیرا شرایط کنونی برای پشتونها شرایط (کره کتنه) یا نقد نیست، پشتونها بقا و سرنوشت زبان پشتو را مانند زبان عبری دراسرائیل درگرو داشتن قدرت سیاسی میدانند. تا وقتیکه قدرت تگ قومی پشتونها درافغانستان تضمین نشده باشد هر چرند وپرند وهرنوع دشنام وتحقیر وتوهین بنام شعر وغزل وچهاربیتی ازطرف اشخاصی چون آقای جهانی تخلیقات ادبی شمرده میشود وازنظر پشتونها قابل توجیه میباشد. بهترین شاهد این ادعا، مصاحبهء اخیر آقای لطیف بهاند با سایت دعوت میباشد که وی بصورت واضح پیوند قدرت تگ قومی را با زبان وفرهنگ چنین تشریح میکند:
Latif Bahand خبره داده چې ژبه له سیاسي واک، پانګمن اقتصاد او ستر علمه پرته وده نه کوي او ان ژوند يې له ګواښه سره مخامخ وي، نو که غواړي چې ژبه وده وکړي، هغه باید سیاسي، اقتصادي او علمي شي. بیواکه سیاسي قام به تل تر فرهنګي یرغل لاندې وي او فرهنګ په چغو او نارو وده نه کوي."
ترجمه: سخن ازاینقرار است که زبان بدون داشتن قدرت سیاسی ویک اقتصاد غنی وپشتوانه علمی ومعنوی قابل غنامندی وانکشاف نیست وحتی اینکه دوام وبقای آن زبان نیز با تهدید روبرو است، اگر میخواهید که زبان تان تقویه شود وانکشاف کند باید پشتوانه سیاسی واقتصادی وعلمی را دریابید قوم بی اختیارو ضعیف همیشه آماج تهاجم فرهنگی قرار دارد وغنی سازی فرهنگ با چیغ وفریاد امکان پذیر نیست.

پیروان گلبدین در خدمت گروه داعش

پرویز "بهمن" — 2015-01-28T12:17:24Z

بعداز حملهء افراطیون مذهبی مسلمان بالای کارکنان هفته نامهء طنزی و کارتونی شارلی ایبدو وکشتن چندین کارتونیست ورسام هفته نامهء مذکور در فرانسه حرکتهای اسلامستیزانه برضد مسلمانان درکشورهای اروپایی شدت کسب نموده است. به قرار گزارش سایت کابل پرس^? قبل از حادثهء شارلی ایبدو نیز درکشور سوید چندین مسجد به آتش کشیده شد و متولیان چند مسجد دیگر تهدیدهای تیلفونی دریافت نمودند.تا کنون هیچ سند موثق بدست نیامده است که : چه کسانی مسوول سوختاندن مساجد درکشور سوید بوده اند. اما حمله برجان کارمندان هفته نامهء شارلی ایبدو یکبار دیگر موج احساسات اسلامستیزی را درکشورهای اروپایی وارد یک فاز جدید ساخت. درکشور آلمان شمارهواداران یک حزب راستگرای افراطی که هر هفته یکبار در روزهای دوشنبه در چند ایالت مختلف آلمان با برافراشتن بیرق آلمان وحمل نمودن شعارها بر ضد سیاستهای سخاوتمندانهء پناهجویی دولت آلمان به جاده ها میریختند بطور غیر قابل تصور روبه افزایش نهاد. پولیس آلمان بخاطر وقوع حملات تروریستی بجان تظاهر کننده گان حزب مذکور را از برپایی تظاهرات هفته وار شان منع نمود.
اما در یک نامهء متحد المال که آقای .... شیرزاد یکی از کمپاینران اشرفغنی احمدزی در شهرمالموی سویدن در زمان انتخابات اخیر افغانستان به دوستانش فرستاده معلوم میشود که : اعضای حزب اسلامی حکمتیار در کشورهای اسکاندناوی درحال حاضر شاخهء افغانی سازمان داعش را تشکیل میدهند.

از راست بطرف چپ قريب رحمان سعيد، صفي الله صاحبزادهء ديوانه ، داكتر عابد ويك عضو ديگر حزب گلبدين كه هويت اش ثابت نيست بچشم ميخورند.
اين گلبديني هاي مزدور استند كه حالا بحيث ترجمانان داوطلب براي تحقق بخشيدن به اهداف وآرمانهاي سازمان داعش در صفحات فيس بوك تبديل شده اند و در جهت تاسيس خلافت اسلامي تحت رهبري داعش در فيس بوكها قلمفرسايي ميكنند . اين نوكران حلقه بگوش بيگانه كه حالا از پيروزي گلبدين وطالبان مايوس گرديده اند ، حالا خودشان را در خدمت سازمان جنايتكار داعش در آورده اند.

آقای ... شیرزاد درنامهء خویش از سفرهای چند مرتبه ایی آقای قریب الرحمن سعید ومولوی ابوبکر ساپی نماینده های حزب اسلامی گلبدین حکمتیار در ناروی از اوسلو به شهرمالموی سوید در طول سه سال گذشته بخاطر جمع آوری پولها وصدقات مردم برای جنگجویان حزب اسلامی وطالبان پرده برداشته است.

نماي از صحن داخل مسجد افغانها در شهر مالمو كه حالا به پايگاه داعش تبديل شده است، وارث خان هوتك ژورناليست تلويزون ژوندون كه در سويدن به شكل غير قانوني زنده گي وفعاليت دارد، با افتخار عمامهء داعشي ها وطالبان را بسر كرده است

آقای ... شیرزاد درنامهء خویش نگاشته است که مسجد را که آنها چند سال پیش بخاطر رفع حوایج و نیازمندیهای دینی واجتماعی افغانها تاسیس نموده بودند حالا در اختیار عناصرحزب اسلامی گلبدین حکمتیار قرار گرفته و از آن بحیث مرکز تمویل تروریزم وتشویق جوانان پشتون بسوی عملیات انتحاری وافراطیت اسلامی استفاده میشود.
از سیاق کلام نامهء آقای شیرزاد معلوم میشود که عناصر حزب اسلامی ازکشورهای دنمارک وناروی به شهر مالمو سرازیر شده اند. باز بودن فضای ملایم و انعطاف پذیر دولت سویدن در قبال پناهجویان؛ اعضای حزب اسلامی را تشویق نموده تا ازکشورهای ناروی ودنمارک که سیاستهای سختگیرانه تری را در مقابل اسلامگرایان افراطی در پیش گرفته اند بسوی سویدن توجه شان معطوف نموده اند.

1/ مولوی صداقتیار از اعضای سابق جمعیت اسلامی که حالا به حزب اسلامی گلبدین حکمتیار پیوسته است در هفته دو بار از شهر کوپنهاگن به مالمو سفر مینماید وزیر نام ارائهء دروس اسلامی؛ مردم را بسوی افراطیت ونفرت های دینی وفرقه ایی تشویق میکند.

1/ اين شخص به پيروي از ديگر همقطاران گلبديني وسيافي وجمعيتي اش، خيلي علاقه مند است تا تضادهاي فرقه ايي توأم با نفرت وكراهيت هاي مذهبي را ميان مردم بنام هاي شيعه وسني در ميان مردم افغانستان بخصوص جامعهء قبيلوي پشتون شعله ور سازد.

داكتر گلشير عابد يكي از گلبديني هاي مشهور در كشور دنمارك است كه حالا در سويدن مقيم گرديده است . اين آقا كه از نجات يافتگان قتل عام خلقي ها در كير الآي كنر هار است ، حالا از نظر رواني هركسيكه مخالف گلبدين باشد در نظرش خلقي وكمونيست جلوه ميكند، اين عالي جناب با همهء مردم افغانستان بشمول پشتونها دشمني قلبي دارد، زيرا بسياري از پشتونها نيز گلبدين را رهبر ونمايندهء خويش نميدانند، بناء داكتر صاحب عابد بالاي همه خشمگين است واز بس كه از فرهنگ وهويت مردم افغانستان نفرت دارد حتي نميخواهد بزبان پشتو چيزي بنويسد چه برسد بزبان فاسي .، اين آقا پيامها وكامنتهاي خودرا بزبان انگليسي در فيس بوك ميگذارد.
يكي از رفقاي جناح پرچم در شهر مالمو طي تماس تليفوني راجع به اين آقا گفت: اين شخص علاوه بر گلبديني بودنش، تابعيت كشور پاكستان را نيز دارد.
وي گفت: من در اوايل سال در هزار ميلادي هويت اين شخص متعصب وپاكستاني را به مقامات ادارهء مهاجرت سويدن فاش ساختم، اما در عوض ، مقامات ادارهء مهاجرت نه تنها كه به اطلاع بنده اهميت ندادند بلكه هويت مرا نزد وي افشا ساختند، از آن روز تا حالا اين شخص با من وتمام رفقاي پرچمدار در سويدن دشمني ميورزد. اگر من ميدانستم كه مقامات امنيتي سويدن چنين سياست منافقانه را در قبال جناح هاي سياسي افغانستان در پيش گرفته اند، هرگز چنان كار احمقانه را نميكردم. اين رفيق پرچمدار در رابطه به سياست هاي امروزي كشورهاي غربي در قبال سازمانهاي تروريستي ميگويد: من هرگز باور ندارم كه دولتهاي غربي خصوصا كشورهاي اسكاندناوي در قبال تروريستان اسلامگرا صادق باشند، زيرا براي من مثل آفتاب روشن است كه خود دولت هاي غربي اين اشخاص وگروه هاي افراطي را حمايت وپشتيباني مينمايند

2 / داکتر گلشیر عابد، صفی الله صاحبزاده وبرادرش احمدالله صاحبزاده از طریق فیس بوک وتویتر برای تشویق وترغیب جوانان پشتون هر ازگاهی فیلم ها و ویدیوهای سازمان داعش وحزب اسلامی را به اشتراک میگذارند. این آقایون درهماهنگی با پسران گلبدین حکمتیار هریک جمال الدین حکمتیار وحبیب الرحمن حکمتیار در نشر وتبلیغ اهداف داعش وحزب اسلامی شب وروز تلاش میورزند.

اين آقا به اسم صفي الله صاحبزاده با برادرش به اسم احمدالله ادعاي دكتورا در رشتهء پزشكي را دارند، اما ازطريق فيس بوك به مخالفان گلبدين دشنام وفحش ناموسي ميدهند. اين دو برادر هر دو در كشور دنمارك مقيم بوده وغير مستقيم ميخواهند مساجد افغانستانيها را به پايگاه سازمان تروريستي گلبدين وحالا داعش تبديل نمايند

3/ داکتر احمدالله صاحبزاده که لقب داکتر را در عقب نام خودش یدک میکشد از فرط محبت به گلبدین حکمتیار حاضر است که در فیس بوک و تویتر به مخالفان گلبدین حکمتیار دشنام ناموسی بزند. آقای داکتر احمدالله صاحبزاده در فیس بوک برخلاف دیگر همقطاران گلبدینی اش از نشان دادن چهره اش درفیس بوک ننگ دارد.
این اشخاص وافراد درحال حاضر مساجد افغانستانی ها را در شهرهای کوپنهاگن ، مالمو واوسلو به گروگان گرفته اند.
مقالات ومضامین این افراد درفیس بوک وخطابه های دینی شان ازطریق شبکهء یوتیوب جز ترویج نفرتهای فرقه ایی برضد شیعه ها وکافر خواندن مسلمانان که ضد خشونت استند چیز دیگری نیست.
این آقایون هرکسیکه مخالف گلبدین وحزب اسلامی باشد او را درقطار منافقان و دشمنان اسلام بحساب می آورند وبرای بدنام ساختن وی از هیچ دشنام وتوهین وفحش وناسزا واتهام رو گردان نیستند.
حزب اسلامی گلبدین بعداز سقوط شهر موصل در عراق بدست داعش و ایراد نخستین خطبهء ابوبکر البغدادی یکی از طرفداران این سازمان گردید و از آن زمان تا حالا حزب اسلامی در نشرات خویش از سازمان داعش بحیث یگانه نیروی ضد امریکایی و مسلمان تجلیل می نماید .. هرچند تا کنون ازبیعت رسمی گلبدین حکمتیار به ابوبکر البغدادی اطلاعات موثق در دست نیست ولی چیزیکه نمیتوان از آن انکار نمود هر دو پسر گلبدین حکمتیار بنامهای حبیب الرحمن وجمال الدین از خطبه های ابوبکر البغدادی درموصل خیلی هیجانی شده اند وجوانان پشتون را در پشاور و کشورهای اروپایی بسوی داعشی شدن تشویق وترغیب می نمایند.
درحال حاضر یک شبکهء منظم ارتباطی ازطریق فیس بوک وتویتر میان اعضای حزب اسلامی از پشاور تا اروپا وامریکا تنظیم گردیده است.