https://www.kabulpress.org/ [en]Kabul Press? is a critical, independent, multilingual platform publishing uncensored, creative journalism in Hazaragi, Dari, Persian, and English. It amplifies underrepresented voices, challenges dominant narratives, and defends human rights and democracy, with a focus on the Hazara genocide and the struggles of stateless nations.[fa]کابل پرس رسانه ای آزاد و انتقادی است که بدون سانسور به زبان های هزاره گی، دری و پارسی منتشر می شود. کابل پرس با چالش روایت های غالب، صداهای سرکوب شده را برجسته کرده و با دفاع از حقوق بشر و دموکراسی، بر نسل کشی هزاره و رنج ملت های بدون دولت تمرکز می کند.[/multi] fa SPIP - www.spip.net https://mail.bamyanpress.com/local/cache-vignettes/L144xH41/siteon0-0acbd.png?1769345167 https://www.kabulpress.org/ 41 144 https://mail.bamyanpress.com/article155295.html https://mail.bamyanpress.com/article155295.html 2013-05-01T07:53:45Z text/html fa باقی سمندر کار، زندگی و سرمایه <p>امروز از تصویب نمودن اول ماه می به مثابه نخستین روز جهانی کارګران وآنهم درکنګره سوسیالیستها در پاریس به سال ۱۸۸۹ میلادی درست یکصدو وبیست وچهارسال می ګذرد . دریک صدوبیست وچهار سال ګذشته نیروی کار وسرمایه کماکان رویا روی هم دیګر قرارداشته وسالهای درازی بازهم رویا روی همدیګر قرار خواهند داشت . کارګران سراسر جهان به اشکال ګوناګون برضد نیروی سرمایه ودولت ها و سازمانهای ای که حافظ سیستم ونظام جهانی و منطقوی ومحلی سرمایه اند – دست به مبارزه بی امان زده اند . <br class='autobr' /> کارګران از اعتصابات وتظاهرات وقیام (…)</p> - <a href="https://mail.bamyanpress.com/rubrique3.html" rel="directory">خبر و گزارش</a> / <a href="https://mail.bamyanpress.com/mot18.html" rel="tag">کار، زندگی و سرمایه</a> <img src='https://mail.bamyanpress.com/local/cache-vignettes/L133xH150/arton155295-c065a.jpg?1769424316' class='spip_logo spip_logo_right' width='133' height='150' alt="" /> <div class='rss_texte'><p>امروز از تصویب نمودن اول ماه می به مثابه نخستین روز جهانی کارګران وآنهم درکنګره سوسیالیستها در پاریس به سال ۱۸۸۹ میلادی درست یکصدو وبیست وچهارسال می ګذرد . دریک صدوبیست وچهار سال ګذشته نیروی کار وسرمایه کماکان رویا روی هم دیګر قرارداشته وسالهای درازی بازهم رویا روی همدیګر قرار خواهند داشت .<br class='autobr' /> کارګران سراسر جهان به اشکال ګوناګون برضد نیروی سرمایه ودولت ها و سازمانهای ای که حافظ سیستم ونظام جهانی و منطقوی ومحلی سرمایه اند – دست به مبارزه بی امان زده اند .</p> <p>کارګران از اعتصابات وتظاهرات وقیام ها و افت وخیز ها ګرفته تا پیروزی ها وشکست ها ی خونین را درسراسر جهان تجربه نموده اند .</p> <p>کارګران ګاهی درپاریس قیام نموده ویادی از کمون پاریس را به حافظه تاریخ سپرده اند وګاهی پیروزی قیام کارګران پترزبورګ و ‎*ده روزی که دنیا را لرزاند * راجشن ګرفته اند – ګاهی در کرون شتات قیام کرده اند و درهمان جا توسط حزب بلشویک سرکوب ګردیده اند و ګاهی هم قیام کارګران برلین وهامبورګ را به تجلیل نشسته اند و ګاهی پیروزی های بزرګ ویا کوچک را درهرګوشه ای دنیا از ان خودبا نثار خون وعرق وزحمت خود ساخته اند .<br class='autobr' /> افغانستان درصد سال اخیر باتولید صنعتی به شکل مدرن اما پراګنده وجزیره ای سروکار داشته است .<br class='autobr' /> دولت افغانستان به روز هفتم سپتامبر ۱۹۳۴ میلادی به مثابه شصت ومین عضو سازمان بین المللی کار ( ای – ال – او ) پذیرفته شده است .</p> <p>دولت افغانستان از سال ۱۹۳۷ میلادی تا سال ۱۹۷۹ میلادی به پانزده کنوانسیون بین المللی کار پیوسته بود . <br class='autobr' /> سازمان بین المللی کار فعالیت های خود را از سال ۲۰۰۲ میلادی به اینسو در افغانستان دوباره از سر ګرفته است و با پرداختن مبلغ یک ملیون ودوصد هزار دالر برای امنیت وبازسازی تعهد نموده است . <br class='autobr' /> برنام هی احیا و بازسازی سازمان بی نالمللی کار در افغانستان</p> <div class='spip_document_18358 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://mail.bamyanpress.com/local/cache-vignettes/L500xH333/kargar-2-74e8e.jpg?1769424316' width='500' height='333' alt='' /> </figure> </div> <p>درافغانستان یا ا ین سرزمین فغان وخون وآتش نیز نخستین بار کارګران کارخانجات جنګلک در اول ماه می سال ۱۳۴۷ خورشیدی دست به تظاهرات سیاسی زدند و از کابل تا شبرغان کارګران بسا از کارخانه های تولیدی به اعتصابات وتظاهرات دست یازیده وخواسته های سیاسی و اقتصادی خود را مطرح ساختند .</p> <p>کارګران افغانستان از اول ماه می سال ۱۳۴۷ خورشیدی به اینطرف بارها پیوسته به ګذشته به اشکال مختلف بافریب و تزویروسرکوب وزندان روبرو شده و به ویژه از سال ۱۳۵۷ خورشیدی یا کودتای هفتم ثور در کارخانه هامصروف تولید بوده و درخط فقر زندګی مینمودند وګاهی توسط حزب برسر اقتدار که خود را حزب دموکراتیک خلق می خواند و بعدن بنام حزب وطن خود را یاد میکرد – در تنګنای زندان ګونه قرار داشتند و مورد بهره کشی توسط دولت وکارخانه داران خصوصی قرارګرفتند و بعد از اینکه حزب برسر اقتدار به همه ادعاهای به اصطلاح کارګرخواهی و زحمتکش خواهی اش رسمن پشت نمود و به احاد ګروه های قومی وقبیلوی متفرق وتجزیه ګردید – رسمن جبهه فکری وعملی کارګر ودهقان وزحمتکش ستیزی درافغانستان شدت وحدت بیسابقه یافته است .<br class='autobr' /> از به قدرت رسیدن رسمی احزاب وتنظیم های هفت ګانه وهشت ګانه به سال۱۹۹۲ میلادی تا سال ۲۰۰۲ میلادی کارخانه ها وهزارن پایه ماشین هایی زیادی مورد چپاول وغنیمت قرارګرفته وتولید در همه افغانستان به رکود مواجه شده بود وجنګ در سراسر افغانستان بیداد میکرد .<br class='autobr' /> از سال ۲۰۰۲ میلادی تاحال دوباره بیشتر از صد هزار کارګر در شهرهای کابل – هرات – مزار شریف و جلال آباد و قندهارو بسا شهر ها و دهات از بام تاشام مصروف تولید وکار اند و دیده خواهد شد که با استخراج نمودن معادن مس عینک در لوکر – معدن اهن در حاجی ګګ و چاه ها نفت وګاز در حوزه امو دریا و اسخراج طلا در بیشتر از پنجاه معدن افغانستان کارګران از نګاه کمی رشد خواهند نمود و رشد کیفی کارګران ومتشکل شدن شان در اتحادیه ها- سازمانها و دسته های تولیدی کارګری درعرصه مبارزه سیاسی و اقتصادی کماکان شکل خواهد ګرفت . <br class='autobr' /> با تاسف میتوان نوشت که بیشتر از صد هزار کارګری که زادګاه شان افغانستان بوده و درایران به فروش نیروی کار خود مشغول بودند – معتاد به هیرویین شده اند و دوباره به افغانستان برګشتانده شده اند و همه شان تبدیل به مصرف کننده ګان مواد مخدر شده و مافیای مواد مخدر بیشتر مفاد را از همین کارګران معتاد نیز بدست می آورند .<br class='autobr' /> وضع دهقانها هم بسیار تاسف بار است و هزارها خانواده دهقانی در چند ولایت مشغول کشت کوکنار بوده و تولید تریاک وهیرویین را تسریع نموده اند وبازهم مافیای مواد مخدر بیشترین مفاد را از این نیروی اجتماعی بدست اورده ومیبرند وهزاران انسان را درسطح کشور ومنطقه وجهان معتاد به مواد مخدر کرده و به ګروه مصرف کنندګان تبدیل نموده اند .<br class='autobr' /> همه از دوسه روزبه اینطرف میخوانیم ومیشنویم که آژانس اطلاعات مرکزی ایالات متحده امریکا ( سی –آی آی ) در ده سال ګذشته به اختیار دولت افغانستان ومتحدین اش بکس های پر از دالر را ګذاشته است و همه میدانیم که این پول ها نه از بودجه رسمی دولت امریکا وتایید سنا و پارلمان آن بلکه از طریق غیر رسمی تهییه شده است واین خود میرساند که سی آی آی از پول فروش مواد مخدر نتنها افراد دولت افغانستان بلکه ده ها مرجع دیګر را نیز در افغانستان تمویل نموده است وخواهد نمود و می دانیم که هزاران هزار فرزند کارګران در کشورهای صنعتی شمال و کشورهای پیرامونی به اعتیاد مواد مخدر مصاب شده اند تا به اینترتیب نیرو وتوانایی شان به هدر برود و از اعتراض نسل جوان پیش ګیری به عمل امده باشد .</p> <div class='spip_document_18359 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://mail.bamyanpress.com/local/cache-vignettes/L500xH374/kargar1-2-dcd4d.jpg?1769424316' width='500' height='374' alt='' /> </figure> </div> <p>میبینیم ومیخوانیم که زن ها در افغانستان بزرګترین آسیب هارا تاحال دیده اند وبازهم مورد تهدید قرار دارند .<br class='autobr' /> میبینیم که هزاران کودک همین حالا در شهر کابل و شهر های دیګر در روی سرک ها به ګدایی ودریوزه ګری – به بوت پاکی وموتر شویی – به فر وش ساجق و پوقانه مصروف شده ونان آور خانواده هایشان شده اند .<br class='autobr' /> میبینیم که هزاران دانش آموز در امتحانات کانکور دانشکاه یا بی نتیجه مانده یا اینکه رد شده و به نیروی بیکار و بی روز ګار تبدیل شده و برای عده ایکه مشغول تحصیل اند – بعد ازپایان دوره تحصیلی بیکاری و بی روز ګاری انتظار میکشد .<br class='autobr' /> میبینیم ومیدانیم که روزانه ده ها جوان وپیرو کودک از راه های مختلف افغانستان را ترک ګفته و راهی فرار به کشورها ی اروپایی و استرالیا بوده وتاحال صد ها انسان در دریا ها غرق شده و یا اینکه در زندانها وکمپ های مهاجرین بسر میبرند .<br class='autobr' /> فشرده نوشتن برایم ممکن است و نمیخواهم باعث ملال خاطر شما ګردم ومیدانیم که افغانستان کنونی از سه دهه واندی میدان جنګ وکشتار است وروزانه دها انسان به خاک وخون می غلطند .<br class='autobr' /> میدانیم که نیروهای روشنفکری وترقی خواه افغانستان در تشتت وپراګندګی بسر میبرند و سکتاریسم مانند خوره ای درمیان محافل بیداد مینماید .<br class='autobr' /> این همه نه به نفع کارګران به طور خاص ونه به نفع مردم افغانستان به طور عام میباشد .<br class='autobr' /> میدانیم که :<br class='autobr' /> امروز کارګران در افغانستان بیشتر از پیشتر در خط فقر وزیر فقر زندګی مینمایند وهیچ نوع سازمان وګروه ویاحزب ای از خود کارګران و زحمتکشان در این کشور وجود ندارد و اګر صد ها خواسته های سیاسی واقتصادی را دراینجا قطار سازم – بازهم به این نتیجه میرسم که برای بهبود بخشیدن به حال وزندګی کارګران بایست خود کارګران همت ګمارند .<br class='autobr' /> نمیدانم که ایا میدانید که مزد یک کارګر از بام تاشام و دریک ماه چند افغانی است ؟<br class='autobr' /> معاش ومزد هيچ کارګری از شش هزار افغانی در ماه اضافه نیست مګر اینکه ساعت ها اضافه کاری نماید و مورد بهره کشی بیشتر قرار ګیرد .</p> <p>نیم نګاهی به نرخ مزد روزانه کارګرا ن روز مزد بیاندازیم وببینیم که چګونه است :</p> <p><strong>مزدور کارګران ساختمانی روزانه از ساعت هشت صبح تا چهار دیګر یا عصر ۳۵۰ – افغانی<br class='autobr' /> مزد یک معمار – ګلکار یا بنا روزانه از ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ – افغانی<br class='autobr' /> از نجار هم چنان مانند یک ګلکارو بنا روزانه از ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ – افغانی<br class='autobr' /> مزد کارګران کارخانه ها حد اکثر پنج هزار افغانی در هر ماه<br class='autobr' /> توجه نمایید در همین کابل نرخ های مواد ضروری هرخانوده کارګری چنین است :</p> <p>مواد مصرفی هر خانواده ---- قیمت هر کیلوګرام یا هر سیر یا هر چهارک</p> <p>０- آرد قزاقی هر بوری هفت سیره به مبلغ یکهزار و پنجصد افغانی <br class='autobr' /> روغن ۱۶ کیلویی شایسته مبلغ ۱۳۵۰ - افغانی<br class='autobr' /> １- آرد پاکستانی در هربوجی هفت سیره به مبلغ یکهزار و دوصد تا یک هزار و سه صد افغانی<br class='autobr' /> برنج باریک یک بوری سه ونیم سیره از دوهزار ویک صد افغا نی تا دوهزار وچهارصد افغانی<br class='autobr' /> برنج لک یا شله ای هر سیر ۳۰۰ - افغانی<br class='autobr' /> ګوشت ګاو هرکیلو ۳۰۰ - افغانی<br class='autobr' /> ګوشت ګوساله هر کیلو ۳۵۰ – افغانی<br class='autobr' /> ګوشت ګوسفند هر کیلو ۴۰۰ – افغانی<br class='autobr' /> ګوشت ران مرغ هر کیلو یکصد و شصت افغانی<br class='autobr' /> ګوشت سینه مرغ هر کیلو ۲۵۰ – افغانی<br class='autobr' /> بوره یا شکر هرکیلو ۵۰ – افغانی<br class='autobr' /> چای سبز هر کیلو ۲۵۰ – افغانی<br class='autobr' /> نان خشک هر قرص ۱۰ – افغانی<br class='autobr' /> لوبیا هرکیلو ۱۰۰ – افغانی<br class='autobr' /> نخود هر کیلو ۸۰ – افغانی<br class='autobr' /> ماش هر سیر ۲۵۰ – افغانی<br class='autobr' /> پیاز هر سیر ۲۱۰ – افغانی<br class='autobr' /> کچالو هر سیر ۱۲۰ – افغانی<br class='autobr' /> بامیه هر کیلو ۸۰ – افغانی<br class='autobr' /> فاصلیه هر کیلو ۶۰ – افغانی<br class='autobr' /> بادنجان رومی هرچهارک ۱۰۰- افغانی</strong></p> <p> باید خاطر نشان سازم که کارګران نتنها دارای بیمه بیکاری نه میباشند ،بلکه بیمه بیماری نیز ندارند و اکثرن از قرارداد میان کارګران و کارفرما یا کارګران و دولت هیچ نمیدانند و قرارداد میان طرفین وجود خارجی ندارد و هرلحظه ووقتی که کارفرما بخواهد کار ګر را از کار اخراج مینماید وهیچ نوع تضمین زندګی برای کارګر وخانواده کارګری وجود ندارد .<br class='autobr' /> وزیر امور کار و اجتماعی وشهدا ومعلولین ووزارت خانه اش نتوانسته است هیچ دردی از کارګر و یا معلول و یا خانوده شهید را درمان نماید .<br class='autobr' /> تاهمین لحظه نفوس افغانستان را بیست وهفت ملیون وهفتصد هزار انسان تخمین مینمایند که از این جمله در حدود یک ونیم ملیون انسان کوچی بوده و درتولید زراعتی و صنعتی نقشی ندارند .<br class='autobr' /> درحدود چهل ویک درصد نفوس افغانستان را زن ها تشکیل میدهند و تاحالا درمورد شرکت زن ها در تولید صنعتی فاصله زیادی وجود دارد و در تولید زراعتی دیده میشود که زن ها نقش ای ایفا مینمایند وکارګران روز مزد در مزارع مشغول خیشاوه و درو ګری میباشند .<br class='autobr' /> ２- من روز جهانی کارګران رابرای کارګران افغانستان وسراسر جهان ‎تبریک وتهنیت میګویم و امیدوارم که کارګران از نیروی بالقوه به بالفعل یا از نیروی در خود به نیروی برای خود تبدیل ګردند و اګر عده بیشماری از مکتب خوانده ها وروشنفکران خود را از زیر چتر وبار ګروه ها و دسته های قومی وقبلیوی و سکتاریستی بتوانند نجات بدهند – ممکن ګامی بتوان بسوی ترقی – سعادت وسرفرازی کارګران افغانستان بیشتر از هم اکنون برداشت .</p> <p>خجسته باد اول ماه می روز جهانی کارګران<br class='autobr' /> اول ماه می سال ۱۳۹۲خورشیدی برابر به سال ۲۰۱۳ میلادی<br class='autobr' /> کابل – افغانستان</p> <p>نبشته هایی در مورد وضعیت کارګران را از همین قلم را زیر عنوان<br class='autobr' /> خجسته باد روز اول ماه می یا روز جهانی کارگران همه کشور ها (باقی سمندر) <br class='autobr' /> و<br class='autobr' /> سخنی در باره صنایع در افغانستان (باقی سمندر- سرباز آزادی) <br class='autobr' /> در <br class='autobr' /> <a href="http://www.goftaman.com/daten/fa/index.htm" class="spip_url spip_out auto" rel="nofollow external">http://www.goftaman.com/daten/fa/index.htm</a><br class='autobr' /> ببیینید</p></div> https://mail.bamyanpress.com/article93506.html https://mail.bamyanpress.com/article93506.html 2011-12-29T23:24:00Z text/html fa باقی سمندر <p>دوستان وخوانندګان ګرامی و ارجمند سلام برشما ! دیروز مقاله ای ازمن درمورد ششم جدی منتشر شد و هموطنانم باجروبحث هایی درمورد نبشته من اظهار نظر نمودند . درجریان تبادل افکار با هموطنان متوجه ګردیدم که بایست بسا از کارهایی پژوهشی اغاز یابد تا روابط سالهای قرن هجده ونزده تامروز و کم از کم پنجاه شصت سال اخیر مورد نګری قرار ګیرند و جوانان سرزمین بخاک وخون کشیده ما ګامهایی استوارتری بردارند تا پژوهش همه جانبه ای را آغازنمایند وادامه بدهند وبرای انتشار دادن افکار روشنګری ګامهایی محکم به بیش بردارند (…)</p> - <a href="https://mail.bamyanpress.com/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> <img src='https://mail.bamyanpress.com/local/cache-vignettes/L150xH128/arton93506-64c22.jpg?1769424316' class='spip_logo spip_logo_right' width='150' height='128' alt="" /> <div class='rss_texte'><p>دوستان وخوانندګان ګرامی و ارجمند <br class='autobr' /> سلام برشما !<br class='autobr' /> دیروز مقاله ای ازمن درمورد ششم جدی منتشر شد و هموطنانم باجروبحث هایی درمورد نبشته من اظهار نظر نمودند . درجریان تبادل افکار با هموطنان متوجه ګردیدم که بایست بسا از کارهایی پژوهشی اغاز یابد تا روابط سالهای قرن هجده ونزده تامروز و کم از کم پنجاه شصت سال اخیر مورد نګری قرار ګیرند و جوانان سرزمین بخاک وخون کشیده ما ګامهایی استوارتری بردارند تا پژوهش همه جانبه ای را آغازنمایند وادامه بدهند وبرای انتشار دادن افکار روشنګری ګامهایی محکم به بیش بردارند . این یاد داشتهای تند نویسی را به همه جوانان وطنم پیش ګش مینمایم تا بانقد این نبشه وافکارم من پیرانه سر را نیز مورد نقد قرار بدهند و درمجموع من نیز بتوانم از جوانان فرا بګیرم .</p> <p>ګفته اند ز ګهواره تاګور پی دانش بجوی .</p> <p>من خواهم اموخت ـ این یاد داشت ها درچند بخش منتشر خواهد ګردید .</p> <p>آغاز سخن</p> <p>درمورد علل و انگیزه های کودتای هفت ثور و ریشه یابی آن چه از زمان سفر بولگانین و خروشف دردهه 1950 میلادی و یا قبل از آن و یا تاسیس دولت پاکستان در1947 بعد از جنگ دوم جهانی و سفر بری و تشکیل لویه جرگه برهبری داود و یا عدم پذیرش پیمان بغداد و بعدا سنتو یا « چتر حمایتی امریکا» بیش از نیم قرن می گذرد.و کتابهایی زیادی تاحال در توجیه و دفاع از نقش شوروی پیش و بعد از جنگ دوم جهانی به رشته تحریر در آمده اند. به همین ترتیب در مخالفت به آن. نگاهی مختصر به بسیاری از نشرات میرساند که در هر دو نوع ارزیابی موافقین ومخالفین، عنصر منافع ملی و استقلال افغانستان تقریبا غایب است و دفاع از پاکت وارسا و یا ناتو، دفاع از کومیکان و یا « دنیای آزاد» نسبت به منافع ملی افغانستان برجسته گی دارد. این نبشته مقدمه وتمهیدیست برای بحث همه جانبه درمورد علل وانگیزه های کودتای هفت ثور، نتایج کودتای هفت ثور درافغانستان ومنطقه و تا حدی به سویه جهانی از یک سو، ارزیابی طرح ها وعملکرد های مخالفین رنگارنگ و ریز و درشت کودتای هفت ثور پیش از کودتا و بعد از آ ن و چگونگی پیدایش زمینه های برای پیدایش و ایجاد جریان و پروسه حالت موجود افغانستان و منطقه و سطح جهانی درجریان جنگ سرد و بعد از آن تا امروز و در پایان ارایه طرحی با درس آموزی از دردناکترین روزها و لحظات افغانستان. <br class='autobr' /> شما امروزنخستین بخش این نبشته را به خوانش میگیرید و در آینده نه چندان دور من بازهم نتایج تحقیقات فردی ام راخدمت شما ارایه خواهم کرد.<br class='autobr' /> از کنفرانس با ندونگ در اندونیزیا و شرکت سردار محمد نعیم و هییات معییتی افغانستان و پایا ن کنفرانس و سفر جمال عبدالناصر و هییات بزرگ از دهلی به کابل و سرانجام نضج و قوام یافتن پیمان کشور های غیر منسلک هم در حدود نیم قرن میگذرد. اگر دکتو ر سوکارنو و بیشتر از یک ملیون نفر در اندونیزی بخاک وخون کشیده شدند و سوهارتو به قدرت رسانیده شد. باانهم خط کشورهای غیر وابسته و یا غیر منسلک به پیمان وارسا و یا ناتو.هم داشت شکل میگرفت. <br class='autobr' /> طرح پلان های پنجساله اول و دوم و سوم و پلان هفت ساله بعد از کودتای بیست و شش سرطان 1352در افغانستان همه حاکی از آن است که در منطقه تحت نفوذ شوروی که بعد از کنفرانس یالتا در جریان جنگ دوم افغانستان تقریبا جز آن ساحه بشمار میرفت، تغیراتی رونما میگردید. کنفرانس کمپ دیوید که میان خروشف و کندی و هییات آن ها برگذار شده بود، توافق در مورد « مسابقه مسالمت آمیز اقتصادی» در جنگ سرد را نشان میدا د. با نگاهی بسیار مختصر به اوضاع نیم قرن گذشته و چگونگی نفوذ دو قطب موجود آن زمان در جهان و سربلند کردن کشورهای غیر منسلک در می یابیم که نیروی نیابتی ای در افغانستان در دوران جنگ سرد شکل گرفت. که یکی بنام دفاع از« انتر ناسیونالیسم پرو لتاری» از خط مشی ماسکو دفاع میکرد و دیگری بنام مبارزه برضد کمونیسم صف آرایی مینمود. نفوذ از مراجع بالایی قدرت در دولت و هیات حاکمه تا محافل خرد و بزرگ در مدار جنگ سرد و جنگ نیابتی شکل میگرفت. یکی طرفدار نفوذ بیشتر شوروی و اقمارش در افغانستان بود ودیگری از امریکا و متحدینش. نخبه گان سیاسی در دولت و اطراف دولت نمیتوانستند تمایل شان را به یکی از کمپ ها پنهان سازند.<br class='autobr' /> زیر نام مبارزه مسابقه مسا لمت آمیز تدارک برای مسابقه قهر آمیز گرفته میشد.<br class='autobr' /> موجودیت افغانستان به مثابه کشور محاط به خشکه و کشمکش با پاکستان و ایران در نیم قرن اخیر تاثیر مستقیم بالای دولت وهیات حاکمه افغانستان داشته است.<br class='autobr' /> مردم افغانستان در مجموع از طرف دولت و حاکمیت در تاریکی نگهداشته شده بود. مردم از احوال گیرک میترسید و به یک دگر میگفت که :<br class='autobr' /> « دیوار ها سوراخ دارد، سوراخ ها موش دارد وموشها گوش دارند» پس مردم حتی ازسوراخ های دیوارهای خانه ای خویش میترسید و در یک فضای جدایی کامل میان دولت و مردم و نبودن سازمانها و محافل مدنی، « دولت خداداد افغانستان » هرچه دلش میخواست با رعیت و زیر دستانش میکرد. مردم از پیش روی عسکر و پشت سر قاطر سرکاری تیر نمیشد. <br class='autobr' /> من توجه شمارا به چند مطلب جلب مینمایم تا با هم بتوانیم ریشه های کودتا های بیست وشش سرطان و هفت ثور و کودتاهای بعدی را ولو بطور نیمه شفاف ببینیم. در بالا از « چتر حمایتی امریکا» سخن گفتم. اینک توجه شمارا به یاد داشت از « خاطرات سید قاسم رشتیا» جلب مینمایم :<br class='autobr' /> « موضوع چتر حمایتی امریکا :<br class='autobr' /> با رویکار آمدن (آیزنهاور) بعد ازاینکه سیاست ( جان فاستر دالس) وزیر خارجه امریکا جهت تشکیل پکت بغداد و پکت جنوب شرق آسیا برای حلقه کردن اتحاد شوروی و چین روی کار آمد، یک پیشنهاد به افغانستان هم داده شد که در آن ذکر شده بود: « ممالکی که خود را در خطر کمونیسم احساس میکنند، میتوانند از امریکا در خواست حمایت نمایند، امریکا حاضر است چتر حمایتی خود را بالای سر آنها قرار دهد» <br class='autobr' /> البته این پیشنهاد برای ممالکی که خود شان داخل پکت بغداد و جنوب شرق آسیا بودند کدام ضرورتی نداشت. هدف آنها مخصوصا متوجه ممالک بیطرف و غیر منسلک این منطقه بود، اما جوا ب دادن به این پیشنهاد بسیار مشکل و دارای باریکی های زیادی بود. اگر پیشنهاد فوق قبول میشد معنی آنرا داشت که به درجه اول اتحاد شوروی و بعد چین را ملتفت میساخت که ما نسبت به آنها مشتبه بوده و خوف واندیشه داریم، و اگر آنرا رد میکردیم معنی آنرا میداد که اصلا به چتر حمایتی ضرورت نداریم. یعنی از طرف همسایگان بزرک کمونیست خود هیچ گونه خطری را احساس نمی نماییم، که این بذات خود تسلیم بلاشرط به همسایگان مذکور و سپردن کشور را به مرحمت آنها افاده میکرد. <br class='autobr' /> پیشنهاد توسط یک دپلومات کهنه کار امریکایی بنام « جیمز ریچاردز James Richards به حکومت افغانستان سپرده شدو روی این موضوع مجلس وزرا دایر گردید. مباحثات طول کشیدو اکثریت به این نظر بودند که این پیشنهاد رد گردد. من در این مباحثات زیاد تر سهم گرفتم و طرفدار آن بودم که بطور قطع رد کردن این پیشنهاد کار بسیط نیست، زیرا اگر عملا کدام تاثیر نداشته باشد اثرات روحی آن زیاد خواهد بودو چنان وانمود میشود که ما دربلاک مخالف قرار داریم وآینده روابط ما با بلاک غرب کلا قطع خواهد شد ویک حالت غیر مطمئن را رویکار خواهد آورد. از طرز مباحثات معلوم میشد که سردار نعیم خان که وزیر خارجه و شخص مسؤول بودند طرفدار رد شدن این پیشنهاد بودندو عده ای زیاد وزرا هم نظریه شانرا تایید می کردند. برخلاف همیشه، این بار من مخالف نظریه شان قرار گرفتم. چون ماه رمضان بود ومجلس طول کشید، قرار شد همه برای افطار رخصت شوند وشب این مجلس دوباره در منزل سردار محمد داود خان دایر گردد. درمجلس دوم من هردو جنبه این موضوع را به وضاحت شرح دادم. سردار محمد نعیم خان گفتند خوب است خود شما برای این موضوع یک فرمول پیدا کنید.عرض کردم اشکالی ندارد ما برای آنها جواب میگوییم که کلمه«کمونیستی » را از این پیشنهاد حذف نمایند زیرا ما عجالتا از طرف اتحاد شوروی کدام خطر را احساس نمی کنیم و اگر کدام خطری متوجه ما با شد، از طرف پا کستان خواهد بود که متحد خود شان است. اگر آنها این کلمه را حذف کنند حاضریم تا از پیشنهاد شان استقبال نماییم. سردار محمد نعیم خان تبسم کرده گفتند شما به گمانم دکترین ایزنهاور را نخوانده اید. این که درآن ذکر هیچ تبدیل و تغییر در آن امکان پذیر نیست و به حیث نماینده مخصوص رییس جمهور امریکا آنرا برای توضیح وشنیدن دلایل طرف مقابل با خود آورده است. گفتم عفو میخواهم من اینرا میدانستم اما با وجود آن یقین دارم که حکومت امریکا چنین پیشنهادی را که در آن هیچ گنجایش تبدیل و تغییر نباشد بالای چندین مملکت مختلف که هرکدام آن از خود مشکلات، شرایط و موقف های خاصی را دارند تحمیل نخواهد کرد. با وجود آن عوض اینکه به آقای ریچاردز جواب رد بدهیم اگر بااین شکل ارایه شود یک جواب نرمتر بوده و شکل یک پیشنهاد متقابله را خواهد داشت که درآن صورت روابط ما باغرب قطع نشده و راه مفاهمه باز خواهد ماند. در تمام دوران مباحثات سردار محمد داود خان گوش میکرد وحرفی نمی زدند. وقتی گفتار من تمام شد، سردار محمد داود خان داخل مباحثه شده گفتند: «من طرفدار نظریه آقای رشتیا میباشم» و بعد از یک مبا حثه کوتاه همه به این فیصله رسیدند که به وزارت خارجه صلاحیت داده شود تا همین پیشنهاد متقابله را به نماینده رییس جمهور امریکا بسپارد. اگر قبول شد برای ما یک موفقیت بزرگ است و اگر نشد باز هم در ریکارد وزارت خارجه باقی خواهد ماند. سردار محمد نعیم خان بزرگواری کرده این نظریه راقبول کردند. اتفاقا اقای (ریچاردز) این پیشنهاد را باخود برده و مورد قبول حکومت امریکا قرار گرفت. خوشبختانه درآن موقع نه کدام واقعه رخ داد و نه ما محتاج به چتر حمایت امریکا شدیم. » (خاطرات سیاسی سید قاسم رشتیا صفحه 121 تا 123 )<br class='autobr' /> لابد خواننده های ارجمند خواهند پرسید که این مساله چه ربطی به موضوع کودتای هفت ثور 1357 دارد؟ <br class='autobr' /> شاید برخی از اعضای بلند پایه ایکه از فرکسیون های پرچم وخلق و دیگران شریک در قدرت بودند.، گفتار بالا را دال بر گویا حقانیت خود شان جلوه دهند و عده ای که هم اکنون زیر «چتر حما یت امریکا : » تکیه برقدرت واقتدار و تاسیس پایگاه های نظامی را توجیه کنند.<br class='autobr' /> « چتر حمایت امریکا » آنزمان برای توجیه « حلقه کردن اتحاد شوروی و چین » مطرح بود و اینکه طناب دار به حلق شوروی آویخته شد و پوتین از فروپاشی شوروی به مثابه فاجعه ژئو پولیتیکی قرن سخن میگوید کمربند محاصره ای چین تنگ تر میگردد. و ملا محمد عمر و ملا و شرکا ابزار و توجیه تبلیغاتی برای استراتیژی است که بعد از جنگ دوم جهانی مطرح شده و اینک بعد از فروپاشی شوروی و پکت وارشا و اقمار شوروی درخدمت جهانی شدن قرار میگیرد. <br class='autobr' /> نیروهایی که به نیابت از شوروی آنزمان و برضد امریکا و متحدینش سر وسامان یافتند، بوسیله کودتای هفت ثور به اقتدار رسیدند.که من حرکت و نظم درونی آنهارا با ارایه اسناد درونی وبیرونی فرکسیون های متعدد « حزب دیموکراتیک خلق » آن روزه و پیش از کودتای هفت ثور وبعد از آنرا در بخش های متعدد این بازنگری مطرح خواهم ساخت. نیروهای که به نیابت از امریکا و غرب در افغانستان شکل گرفته بودند. از بدو پلان پنجساله اول تا کودتای داود در 26 سرطان و پیش و پس از آن تاامروز یکی به دنبال دگر به اشکال خونین و غیر خونین جلوه گر شده اند. یک عده زیادی هنوز در قطار ذخیره و یا ریزرف اند. و به گفته راننده ها ی کابلی، هنوز افراد شتپنی منتظر قدرت اند تا زیر چتر حمایتی در مواقع گویا اضطراری به میدان آورده شوند. ـ اینک «امریکا را ه های حمایت از مر دم افغانستان را بررسی میکند » و طرفدار « همکاری دراز مدت با افغانستان» است و با تاسیس پایگاه های نظامی و باحضور هزاران سرباز امریکایی در افغانستان خواستار اسقرار تا وقت نامعلوم اند.<br class='autobr' /> .....<br class='autobr' /> . عجب روزگاریست نازنین من !<br class='autobr' /> یک عده ای از دنیا بیخبر و باخبر به شکل خدایی خدمت گار در توجیه این حالت برآمده اند و عده انگشت شمار برمن زر و زور نشان میدهند تا انگشتم را بشکنم و از نوشتن خود داری ورزم. <br class='autobr' /> برای آنهاییکه علاقمند خواندن مقاله های تبلیغی اند و با مرده باد گفتن وزنده باد گفتن عادت کرده و پرورش یافته اند، خواندن این بازنگری جالب نخواهد بود ولی برای آنهاییکه میدانند که تاحال مردم افغانستان قربانی اهداف نیروهای جهانی و منطقه و ایادی داخلی آنها شده اند، شاید جالب بوده و زمینه ای گردد برای بازنگری و تدوین یک استرایژی و تاکتیک های ملی دموکراتیک برای مردم امروز ونسل های فردای افغانستان، تا اینکه روزی افغانستان مستقل، آزاد ، آباد ، شگوفا ن ومترقی بوجود بیاید و نیاز برای توجیه « چتر حمایتی برادر کوچک.و بزرگ » یا « همسایه کبیر شمالی:» یا همسایه های توسعه طلب صغیر نباشد. اگر کمی بازهم به عقب برمیگردم یعنی اقلا به پنجاه سال به عقب.، این به منظوریست تا خطی برای امروز و فردا و اقلآ صدسال آینده را در جاده ناکوبیده بکوبم و ترسیم نمایم. <br class='autobr' /> برمیگردیم به عقب : شاد روان سید قاسم رشتیا نوشته بود که :<br class='autobr' /> «وقت پروگرام انکشاف دهات رویدست بود که کارآ ن به چندین وزارت خانه تعلق میگرفت. ما وزارت های ذیعلاقه را یکجا کرده و کمیته مختلط تشکیل دادیم و یک محل راهم برای آغاز عملیات انتخاب نمودیم.<br class='autobr' /> در همین موقع پروگرام ( نقطه چهار ترومن) که مقصد آنها کمک های اقتصا دی و تخنیکی حکومت امریکا بود. در افغانستان تازه روی کار آمد. کار این شعبه هم شباهت زیاد به کارهای هییت امداد تخنیکی ملل متحد داشت و از همین جهت شعبات مربوط آنرا هم محض از لحاظ ارتباط موضوع بدون انکه در زمینه کدام فیصله از طرف مقامات بالا صورت گرفته باشد، دوایر مربوطه به صوابدید خود به ما محول می کردند. برای انسجام کار آمرین، هردو شق را یکجا نموده پیشنهاد کردم که یک پروگرام مشترک ترتیب نمایند تا از یک طرف از تکرارعمل و اختلاط کار و تشتت جلو گیری شود و از جانب دیگر بصورت همکاری نتایج بیشتر و بهتر بدست بیاید. آنها به خوشی این تجویز را قبول نموده یک پرو گرام مشترک بصورت WORKING PAPERS یا اوراق کار ترتیب نمودند که مقصد آن تمرکز وهماهنگی تمام فعالیت های امداد خارجی در افغانستان بود. واین موفقیت بزرگ بود که در عرصه کوتاهی نصیب ما گردید. از طرف دیگر موسسات اختصاصی مختلف ملل متحد به ملاحظه پیشرفت کار علاقمندی بیشتر به افغانستان نشان داده، تعداد متخصصین و سویه آنها بلند رفت و کارها رنگ و رونق تازه پیدا کرد.<br class='autobr' /> من بکار خود راضی بودم . کار دلچسپی بود و فکر میکردم که بزودی موفق خواهیم شد به یک نتیجه مثبت برسیم مخصوصا که موضوع سروی منابع نفت زیر بحث بود و در آن باره با نماینده ملل متحد که یک هالندی بود مذاکراتی به عمل آمد و موافقه شده بود که یک هییات ملل متحد برای سروی بیاید. اگر چه روابط افغانستان با اتحاد شوروی شکل عادی داشت ولی بازهم یگانه اندیشه مخالفت با توسعه فعالیت های ملل متحد در افغانستان مخصوصا در صفحات شمال از طرف آن کشور متصور بود. با وصف این هنوز عکس العملی به میان نیامده و بنا برآن درحلقه ها حکومتی خوشبینی زیاد راجع به امکانات سهمگیری ملل متحد در بکار انداختن منابع طبیعی افغانستان و انکشاف دیگر شقوق و شیون مملکت موجود بود. به این قسم یکبار دگر خود را دریک جریان تازه و دلچسب سهیم وشریک میدیدم.ولی بازهم خود همین علاقمندی و حساس شدن موضوع سبب شد که مدت زیادی باین وظیفه باقی نمانم. جریان موضوع به این قرار بود که این انکشافات و ارتباط آن با پالیسی های بسیار مهم و حساس موجب آن گردید که اولیای امور بیش از پیش توجه خود را به اینطرف معطوف سازند وجریانات را در چوکات عمومی سیاست خارجی مورد مطالعه قرار دهند.</p> <p>چنانچه موضوع نفت وخواهش افغانستان از ملل متحد برای افغانستان برای اعزام متخصصین ممالک بیطرف برای سروی منابع مذکور که بیشتر امکان پیدایش آن در صفحات شمال افغانستان متصور بود، از یک طرف و پالیسی جدید حکومت امریکا که در اثر جنگ کوریا قیودی را برای ممالک امداد گیرنده در قسمت تجارت شان با کشورها ی کمونیستی وضع کرده بود.تا مواد حربی به کشورهای کمونیستی صادر نشود. از طرف دیکر ایجاب میکرد که حکومت روی این ملاحظات پالیسی عمومی خود را به مقابل کشورهای بزرگ مورد ارزیابی و تجدید نظر قرار دهد. برای این مقصد مجا لسی را در وزارت خارجه دایر ساختند تا بامطالعه تمام جنبه های موضوع، موقف حکومت در برابر جریانات مذکور تثبیت یابد. واقعا درسالهای اخیر، بعد از ختم جنگ جهانی و دیتانت (DETENTE) تشنج زدایی که در روابط بین المللی رونما شده بود. بالاثر افغانستان، با استثنای ظهور قضیه پشتونستان، در روابط خود باکشورهای بزرگ تصادمی را احساس نمی نمود. اما دراین وقت به تعقیب در گرفتن جنگ کوریا و تشدید جنگ سرد بین کشورهای شرق وغرب دفعتا خود را برسر یک دوراهی مشاهده میکرد و نمی دانست که آیا محض براساس منافع خود از سیاست مستقلی پیروی نماید و یا اینکه مثل گذشته اولتر مراعات همسایه های خود را مد نظر داشته باشد. علاوه از دیگر جنبه های سیاسی چیزی که اتخاذ تصمیم را مشکلتر میساخت این بود که لست موادی که امریکا عدم صدور آنرا به کشور های کمونیستی شرط ادامه کمک های خود قرار داده بود، اشیایی از قبیل پشم و پنبه نیز شامل آن بود که ظاهرا مواد حربی نبود. در عین زمان برای افغانستان مهمترین اقلام صادراتی و وسیله عمده تولید مواد ضروریه حیاتی مردم به شمار میرفت. چون من در این وقت نماینده ارتباطی حکومت افغانستان با هییات امدادی ملل متحد بودم، کمک های حکومت امریکا که با اساس پروگرام نقطه چهار ترومن آغاز یافته بود و کدام مرکز جداگانه در دستگا ه حکومت نداشت، و هم نظر به ارتباط با همی فعالیت های این دو دستگاه تا اندازه زیاد عملا به وظایف من تماس پیدا میکرد. بنابرآن چنان اتفاق افتاد که من هم در این مجالس برای عرض معلومات دعوت شوم. مباحثات مجلس بطوریکه ذکر شد از جنبه های اقتصادی تجاوز کرده و به پالیسی های بسیار مهم سیاسی تماس میگرفت.</p> <p>چنانچه در یکی از مجالس که درصدارت عظمی تحت ریاست شخص سردار شاه محمود خان صدر اعظم انعقاد یافت و در آن علاوه برعلی محمد خان وزیر خارجه و میرزا حیدر خان حسینی وزیر اقتصاد ملی، بعضی از مامورین وزارت خارجه نیز شرکت داشتند، مباحثه در اطراف جنبه های مختلف قضیه صورت گرفت. اصل موضوع و جان مطلب در این بود که اگر افغانستان به انتظار کمک های ا مریکا پیشنهاد آن کشور را قبول کرده و تجارت خود را با ممالک کمونیستی و به درجه اول با اتحاد شوروی محدود سازد. پس مواد خام یعنی پشم و پنبه خود را که خریدار عمده آن در انوقت شوروی بود، چه کند.؟ و از جانب دیگر به حیث یک مملکت بیطرف ما چطور زیر این قیود رفته میتوانیم و بالمقابل کمک های امریکا چه خواهد بود و از کدام راه ها بما خواهد رسید.؟<br class='autobr' /> برسبیل عادت باز هم در این مباحثات سهم فعال گرفتم و پیشنهاد کردم که تقاضای حکومت امریکا بصورت تام و مطلق قبول نشود، زیرا کمک های امریکا یک چیز مجهول است، هنوز کمکی به میان نیامده و اگر هم عملی شود به پیمانه ابتدایی و محدود خواهد بود. اما جلب مخالفت و ضدیت اتحاد شوروی برای ما خطر آنی دارد.برعلاوه داخل کردن پنبه و پشم در کته گوری مواد حربی روی هردلیل ومنطقی که باشد نه تنها معقول نیست بلکه از نقطه نظر افغانستان که همین مواد اقلام عمده صادراتی آنرا تشکیل میدهد و حیات اقتصادی مملکت به آن تعلق دارد، قطعا قابل قبول نمیباشد. باید در مورد افغانستان این اقلام از زیر قید و شرط کشیده شود. باقی افغانستان کدام مواد حربی از خود ندارد که به اتحاد شوروی و دیگر ممالک بلاک شرق صادر نماید. از اینرو برای قبول تقاضای امریکا عملا کدام مانعی باقی نخواهد ماند. بنابرآن ما باید با امریکایی ها به همین اساس و بروی واقعیت های مملکت خود بحث و قناعت شانرا حاصل نماییم.</p> <p>البته سپه سالار و علی محمد خان بیشتر از جنبه های اقتصادی متوجه عواقب سیاسی موضوع بودند و فکر میکردند که اگر دامنه جنگ سرد به طرف منطقه ما توسعه یابد و افغانستان احساس خطر نماید، برای پیش بینی چنین یک احتمال، وجود روابط حسنه و جلب علاقمندی امریکا لازمی خواهد بود. واقعا وقتی انگلیسها، که سالها خود را حامی افغانستان و در مواقع خطر مسئول مدافعه آن میشمردند، نیم قاره را ترک گفتند. خلای سیاسی بزرگی از این ناحیه احساس میشد.و همین مساله موضوع مهم سیاست خارجی افغانستان را تشکیل میداد که تاچندین سال این وضع دوام داشت تا اینکه در دوره صدارت سردار محمد داود خان با تثبیت سیاست بیطرفی مثبت و فعال و عدم انسلاک در پیمانهای منطقوی، سیاست خارجی اساسات ثابت و واضح بخود اختیار نمود. » (خاطرات سیاسی سید قاسم رشتیا صفحه های 94 تا 96 )</p> <p>برای آنکه اندکی سیاست بیطرفی وغیر فعال را با ارایه اسنا د معتبر مطالعه نماییم، لحظه ای بر میگردیم به سالهای 1967 تا 1970 و رشته سخن را به شادروان عبدالحکیم طبیبی واگذار میشوم تا بخوانیم که او چه دیده وشنیده است.</p> <p>«در جریان باز دید رسمی اعلیحضرت پادشاه افغانستان از جاپان حادثه مهم و غیر مترقبه ای اتفاق افتاد که لازم به یاد آوریست. در آن وقت مرحوم نور احمد اعتمادی صدر اعظم افغانستان بود که در دوره کارش روابط افغانستان و شوروی نزدیک و صمیمانه بود. زمانیکه معاون صدراعظم عبدالله یفتلی، وزیر تجارت وقت داکتر نورعلی و عده دیگر از وزرا و مامورین عالی رتبه برای همرا هی با پادشاه در مسافرت رسمی اش به جاپان تعیین گردیدند، صدر اعظم طی جلسه کابینه به وزرای متذکره هدایت اکید داده بود که از امضای هرنوع قرار دادی باجاپان جلو گیری به عمل آورند و باز دید پادشاه بایست صرفا یک بازدید دوستانه باشد. طی یک ملاقات خصوصی با اعلیحضرت پادشاه افغانستان برای شان توضیح نمودم که جاپان یگانه کشور پیشرفته صنعتی، اقتصادی وکلتوری است که با اساس قانون اساسی اش با وجود پیشرفت بیسابقه اقتصادی و صنعتی خود، تمایلات تفوق طلبی نظامی ندارد، بنا من از مقامات مربوطه تقاضا نموده ام تا یک قرار داد کلتوری و فرهنگی با جاپان را تهییه وغرض انکشاف روابط کلتوری و فرهنگی قرار داد متذکره را با جلا لتمآب (ایچی)</p> <p>وزیر خارجه جاپان به امضا رسانند. به همین رابطه تذکر دادم که چرا باید کشور ما به کشوری چون شوروی و یا یک کشور غربی دارای تمایلا ت تفوق طلبی وابسته باشد. در حالیکه جاپان قدرت نظامی ندارد و ابدا نمیتواند در افغانستان مداخله نظامی کند.پس چرا از این کشور تقاضای کمک تخنیکی و صنعتی ننماییم ؟ <br class='autobr' /> مهمتر آنکه بنا بر شرایط جیوپولیتیکی، افغانستان دارای معادن با اهمیت آهن و مس می باشد که جاپان به آن احتیاج مبرم دارد اگر درجریا ن مسافرت و بازدید رسمی فعلی، اعلیحضرت شما از جانب جاپان بخواهند تا ما را در ساحه استخراج معادن و استفاده مفید از ذخایر آن کمک و همکاری نمایند، قدم موثری در رابطه برداشته خواهد شد. حضور شاه با این مشوره من اظهار موافقت نمود. اما حین طرح موضوع با آقای یفتلی معاون صدراعظم و داکتر نورعلی وزیر تجارت که پادشاه را دراین بازدیدش از جاپان همراهی میکردند، آنها برایم تذکر دادند که مجلس وزرا برایشان هدایت اکید داده تا هیچ نوع موافقه اقتصادی با جاپان به امضا نرسانند، چه درغیر آن مراتبی نا رضایتی همسایگان ما فراهم خواهد شد.</p> <p>وقتی موضوع را دوباره با پادشاه در میان گذاشتم خوب به خاطرم دارم که گفت « اگر افغانستان یک کشور مستقل و آزادست پس چرا باید از دیگران ترسید؟ ما باید از دانش تخنیکی هرکشوری برای اعمار افغانستان و رفاه وآسایش مردم آن استفاده نماییم»</p> <p>با درک این اشاره صریح که مبین توافق شاه با نزدیکی باجاپان و استفاده از دانش تخنیکی آن کشور بود، بلا معطلی در صدد آن شدم تا مذاکرات و بازدیدهای متخصصین جاپان را با پادشاه افغانستان سازمان دهم و از عده زیادی آنها خواستم تا به اقامت گاه اعلیحضرت آمده و در رابطه با مسایل عملی و کمک های جاپان در ساحه استخراج معادن افغانستان مذاکره و مفاهمه نمایند، ولی باتاسف، این امکان کمک های تخنیکی و اقتصادی جاپان در اثر مداخله آنی کشورهای ذینفع دیگر از هم پاشید. اما این ژست ظاهر شاه در زمینه قبول امداد تخنیکی و ارسال متخصصین جاپانی برای استخراج معادن افغانستان، بنا بر تبارز موقف مستقل و آزاد افغانستان قسمتی از تاریخ سیاسی کشور مارا میسازد» (خاطرات دکتور عبلدالحکیم طبیبی – صفحه های 117 تا 118 )</p> <p>++++</p> <p><strong>انګیزه ها وعلل کودتاها در افغانستان </strong></p> <p>اینک باشما گامی دیگر به عقب میگذاریم تا اندکی به انگیزه ها و علل کودتای هفت ثور 1357 نزدیک ترگردیم :<br class='autobr' /> شما خودتان البته بهتر میدانید که پنج سال پیش از کودتای ثور 1357 – کودتای 26 سرطان اجرا شد و در مورد این کودتا ها تا حال زیاد نوشته اند. در مورد کودتای بیست و شش سرطان 1352 هم حسن شرق و هم قدوس غوربندی و هم دیگران نوشته اند که هر یک از آن آثار مورد بحث قرار گرفته و تا هنوز بحث برانگیز میباشند. اینک توجه شما را به چند مطلب از عبدالحمید محتاط که یکی از مجریان اصلی کودتای 26 سرطان بود جلب مینمایم. او در کتاب 375 صفحه ای اش که زیر نام سقوط سلطنت منتشر ساخته است، مطالبی زیادی در مورد کودتا نوشته است که اینک برخی از قسمت ها را باهم بخوانش میگیریم.:</p> <p>« سردار داود به سخنان خود ادامه داد... حال که من به صفت یک فرد این خاک و منحیث شخص مسن و کهنسال بسر میبرم هرگز دربرابر کلیه رویداد ها ی جامعه خود با انکه میدانم این جامعه به کدام صوب مجهول کشانیده میشود، بی علاقه مانده نمیتوانم، در گوشه منزل نشستن و تسبیح بدست داشتن اکنون کار من نیست ! اگر چه من پیوند نزدیک به خاندان سلطنتی دارم و عضو آن میباشم و از کلیه منافع فامیل سلطنتی برخوردارم، برعلاوه دارایی فراوانی هم دارم. اما وقتیکه مردم خود را می بینم، در آن وقت است که عشق وعلاقه وطن مرا به فداکاری می کشاند. سردار داود در اثنای صحبت احساساتی شده بود و چنین به حرفهای خود ادامه داد: « من با شاه 57 سال در یک محل زندگی کردم و در یک بستر خوابیدم و در یک سفره نان خوردم ولی بارها اورا متوجه منافع مردم کشور کردم. در این مدت طولانی او مرا فریب داد و همیشه وعده میکرد که از حوصله باید کارگرفت. تا زمان فرارسد. تا اینکه ده سال قبل قانون اساسی ترتیب کردم و به شاه تقدیم نمودم تا شاه منحیث یک سمبول باشد. ! و حکومت مردم توسط مردم تحقق یابد. در آن مسوده قانون تذکر رفته بود که وزرا و صدراعظم از فامیل وخاندان شاه انتخاب نگردد و خودم نخستین قربانی این ماده قانون بودم، اما بعد ها ثابت شد که بدون مشوره شاه و فامیل او هیچ وزیری و هیچ یک رییسی تعیین و تقرر نیافت، و اما من از حکومت کنار رفتم. ! شاه خودش مستقیما در انتخاب مامورین دولت سهم داشت. این فریب ماهرانه ای بود که مرا دادند. من در مدت پنجاه وهفت سال شاه را شناخته نتوانستم که این اشتبا ه من بود. »</p> <p> ( صفحه 67 و68 کتاب سقوط سلطنت – نوشته عبدالحمید محتاط)</p> <p> سردار داود ادامه داده گفت :</p> <p>« بنگرید ! چندی قبل سردار عبدالولی با فامیل خود جهت اشتراک در تاج گذاری دوهزار و پنجصدومین سالگرد داریوش کبیر عازم تهران شد. گرچه شهنشاه از شاه افغانستان دعوت نموده بود تا دراین مراسم اشتراک ورزد ولی شاه دعوت را به داماد خود تسلیم نمود و دامادش به این دعوت سهم گرفت. زمانیکه مراسم بر سر مقبره داریوش برگذار گردید، شهنشاه در آنجا سوگند یاد کرد من همان سرزمین های باستانی را که تو حکمروایی داشتی، بدست خواهم آورد.</p> <p>در این سوگند نامه سوالی ایجاد میشود که کدام سرزمین ها؟ بلی آ ن سرزمینی که لابلای کتابهای کهنه هویدا میگردد، یعنی ازبکستان، خراسان و غیره نواحی امروزی افغانستان. ! آیا این مطلب از مغز امپریالیستهای غرب تراوش نمیکند ؟ که میخواهند روحیه همزیستی مسالمت آمیز کشورهای منطقه را متشنج نمود ه و خود بهره برداری های سیاسی نماید. آیا یک فرد افغان واقعا میتواند چنین چیزی را بشنود؟ نخیر ! او باید مجلس را ترک میکرد و منحیث احتجاج عازم کشورش میگردید. ورنه این مطلبی است که هرفرد وطن پرست این خاک نمیتواند آنرا ازیاد ببر د و فراموش کند. این مساله مغز هیچ افغان را آرام نخواهد گذاشت ؟ عبدالولی نه تنها اعتراض نکرد، بلکه از گفتار شهنشاه آریا مهر با احساسات گرم پذیرایی نمود. در اینجاست که باید آرام نبود. تا که زند ه گیست مبارزه است»<br class='autobr' /> (صفحه 70 و71 کتاب سقوط سلطنت نوشته عبدالحمید محتاط)</p> <p>البته چند ماه پیش از کودتای بیست وشش سرطان میان محتاط ودوستانش جر و بحثی صورت گرفته بود، که اینک شمه ای انرا باهم به خوانش میگیریم.</p> <p>«برعلاوه باید تذکر بدهم که کودتا احتمالا در هفته جاری عملی خواهد شد. من از پلان تفصیلی کودتا واقف نیستم و قرار گزارش سردار داود، همه چیز تکمیل است و افشاگری هم تا کنون صورت نگرفته ! از قوای هوایی و بخصوص رفقای ما تقاضا میشود، بعد از پیروزی پرواز های نمایشی را برفراز کابل اجرا کنند. با شنیدن این گزارش، هریکی از رفقا سوالاتی را طرح کرد و جوابی هم ارایه شد.</p> <p>در این میان یکی گفت که : »</p> <p>« چطور میتوان به شهزاده ایکه در دامان خانواده سلطنتی در دنیای ناز و تنعم نمو کرده باشد، و او بتواند به این اقدام ملی دست بزند، اتکا کرد؟ اگر چنین شهزاده ای منافع خانواده گی خود را در معرض نابودی قرار میدهد، دیوانه ای بیش نیست ؟</p> <p>در جواب گفتم</p> <p>« این سوال همین اکنون دارای جواب و تبصره نیست. همین قدر اعتمادیکه بالا من دارید برای انجام کودتا کافیست. بنابرین شناخت و صمیمیت هایی که وجود داشت، سهم گیری را در کودتا پذیرفتند.گرچه من میتوانستم در همان مقطع مثال های زنده تاریخ کشور را برای رفقا ارایه کنم. زیرا درسراسر تاریخ بیشتر از دوصد سال اخیر کشور ما، شهزادگان به اینگونه اقدامات مبادرت ورزیده اند. افغانستان هم اگر بخشی از قلمرو خود را از دست داد، ناشی از همین مخالفت های خانواده گی برادران وشهزادگان بوده است و بس. اگراز استحکام اتحاد ومناسبات دوستانه میان اقوام و ملیت های ساکن افغانستان جلوگیری به عمل آمد و زمینه برای مداخلات اجانب مساعد شد، فقط در همین جاه طلبی ها و مناقشات و منازعات درون فامیلی شهزاده گان بوده است»</p> <p> ( صفحه 80 و81 کتاب سقوط سلطنت. نوشته عبدالحمید محتاط )</p> <p><strong> سقوط سلطنت و یک گام نزدیک تر بسوی کودتای هفت ثور:</strong></p> <p> در اینجا منظور من این نیست که گویا حوادث مانند سنا ر یوی فلم از پیش نوشته شده بود و اکتور ها از سال 1351 تا حالا نقش های را که برایشان دایرکتر فیلم داده است، ایفا میکنند و یا بازی مینمایند. خیر اینطور نیست اما بدون مطالعه این اسناد نمیتوان به واقعیت ها وانگیزه های کودتاها و حوادث امروزی و چگونگی آسیب پذیری نظام استبدای سلطنتی نزدیک شد. آسیب پذیری نظام وشخصیت ها و نقش شخصیت ها را در یک برهه معیین و تلاش های رقابتی میان دو بلاک آنزمان و کشورهای همسایه و چگونگی سو استفاده از شخصیت ها را میتوان به صراحت دید. تد اوم این بازی و گذر از یک کودتا به کودتای دگر و زنجیر کودتا ها را میتوان یک یکی برشمرد و نشان داد که چگونه جامعه ما و شخصیت های اش آسیب پذیر بوده اند. ریشه های بدبختی واسارت امروزی ما در گذشته ها بایست جستجو گردد. اگر من یگان کتاب را نام نمیبرم و یا از کتاب زیاد تر یاد میکنم، این امر به مفهوم اینست که زودتر بخش یک این نوشته را به شکل ناتراش و نا خراش به نشر بسپارم تا اهل نظر و قلم با نقد این نبشته و بازنگری بخشهای از تاریخ افغانستان بتوانند دورنما را روشنتر ترسیم نمایند. من شما را به خواندن بخش از نوشته عبدالحمید محتاط باز هم دعوت میکنم:</p> <p>تابستان 1352 و غیبت شاه و سردار ولی از افغانستان وتدارک گامهای عملی کودتا :</p> <p> (« آوازه کودتا از هرگوشه و کنار در حلقات مختلف روشنفکری بالا شده بود و هرکس به شیوه های گوناگون روی تغییر سیستم اجتماعی و سیاسی کشور تبصره میکرد. همه با نظام فرتوت شاهی خسته شده بودند. و نظام نیز هم مشروعیت خود را از دست داده بود. شرایط برای پذیرش یک نظام مترقی تر مساعد شده بود. <br class='autobr' /> درهمین هفته، از درون زندان قلعه کرنیل، نامه ای از دستگیر پنجشیری برایم رسید.</p> <p>او به شیوه خاص خودش که داشت در یک پرزه کوچک به من نوشته بود :</p> <p> « راه ایکه ما میرویم عمر نوح میخواهد، یک شبخون بزنید و کاخ سلطنت را از هم متلاشی سازید»<br class='autobr' /> زمانیکه یاد داشت اورا خواندم، آنگاه به حیرت رفتم که چگونه خبر قیام مسلحانه ضد سلطنتی حتی در درون زندان رخنه کرده است ! پس بدون تردید عده یی در جریان قرار دارند. از آنجاییکه نه شاه در کابل حضور داشت و نه هم سردار ولی، پس تصمیم گیری برای خنثی ساختن قیام از حیطه صلاحیت کسی دیگری خارج بود. وزیر دفاع انتظار آنرا داشت تا شاه دوباره بکشور برگردد، آنگاه با مسئله برخورد جدی خواهد شد. ! روز بیست سرطان که مصادف به روز چهار شنبه بود، جنرال سردار ولی قومندان قوای مرکز از روم به کابل برگشت تا در غیاب شاه اداره امنیت کشور را بدوش داشته باشد. پس از راه پیمایی کوهستانات پغمان و شکر دره، در آنروز قطعه کوماندو از طریق کوتل خیر خانه داخل شهر شد و به بالاحصار کابل که قرار گاه دایمی اش بود ! جابجا گشت. روز های بیست و یک وبیست و دو سرطان آرامش شگفت آوری در کابل حکمفرما بود ! این آرامش قبل از توفان بود و همه انتظار و قوع حادثه یی را داشتند. روز شنبه بیست وسه سرطان هفته نو آغاز گشت،طبق معمول به وظیفه رفتم. از ان لحظاتیکه به محل قومانده گام نهادم، افسران موظف استخبارات مرا سایه وار مورد تعقیب قرار دادند. » ) <br class='autobr' /> (از صفحه 271 تا 273 همانکتاب)</p> <p>به نظر من خواندن یخشهای بعدی هم در کتاب عبدالحمید محتاط جالب است اما نمیدانم که خواننده ها ی این نبشته تاچه حد علاقمند مطالعه جزییات اند. پس چند روز را پشت سر میگذاریم تا به شب کودتا برسیم.</p> <p>شب کودتا ی بیست و شش سرطان 1352</p> <p>« نام شب (انقلاب) بود و شماره آن 254. البته نام شب از محتوی زمان حرکت مسلحانه ناشی شده بود و شماره 254 مرکب بود از عدد 25و عدد 4 یعنی روز بیست وپنجم و عد چهار هم دلالت به ماه چهارم سال شمسی 1352 که سرطان باشد، میکرد. پاچا گل نام شب را به قطعه کوماندو و حبیب الله زرمتی کفیل تولی تانک داخل گارد شاهی رسا ند. من نام شب را به تمام گروپهاییکه در داخل شهر وظایفی گوناگونی داشتند، توزیع نمودم. ساعت یکنیم شب، زمان شروع حرکت قیام بود. البته تعیین دقیق زمان حرکت خیلی درست ارزیابی شده بود. در همین وقت بیشتر کسی در خیابان ها دیده نمیشد و عده ای هم به خوابهای گران رفته بودند. از زمان حرکت که یکنیم بجه شب بود تا ساعت شش صبح، وقت کافی پنداشته میشد که همه افسران تحول طلب وظایف محوله را بدرستی انجام بدهند. » ( صفحه 316 همان کتاب )</p> <p><strong>خواننده ارجناک ! </strong></p> <p>شما لطف نمود ه این شب را در همین جا منتظر میباشیم و شما را به دیداری در خارج از مرزهای افغانستان در همین شب و روز کودتا دعوت مینمایم تا روابط دیالکیتکی قضیه را از درون و بیرون افغانستان اندکی ولو در تاریکی باشد، باهم نگاه نماییم و گامی نزیک تر به قضیه گردیم. اینک رشته سخن را به شادروان سید قاسم رشتیا میگذارم تا آن خدا بیامرز فقید چند لحظه ای با ما سخن گوید.</p> <p>رشتیا در خاطرات سیاسی اش مینویسد :</p> <p>« شانسی برایم دست داد تا در آغاز تابستان سال 1973 ( 1352 ) سفرهای کوتاه به هردو کوریا بنمایم» <br class='autobr' /> « عصر همانروز با طیاره کوریایی جانب مسکو حرکت کردیم زیرا مطابق اجازه مرکز می خواستم برای دیدن بعضی از اعضای خانواده که در اروپا بودند. مخصوصا ملاقات و تبادل نظر با برادرم فرهنگ که در یوگو سلاویا سفیر بود. برای چند روز به طور رخصتی به اروپا سفر نمایم.</p> <p> توقف در ماسکو و ملاقات با سردار محمد نعیم :</p> <p>توقف ما در ماسکو با زمانی تصادف کرد که جنرال محمد عارف به مرکز احضار و تازه داکتر محمد یوسف به حیث سفیر کبیر مقرر شده، اما پست خود را اشغال نکرده بود. با وصف این، تصا دفی رخ داد که بعد از سالها در همین جا با سردار محمد نعیم در منزل دامادش سردار عبدالعظیم غازی ملاقات نمایم. سردار با پیشانی باز و توضع غیر عادی از ما پذیرایی نمود و ضمن صحبت معلوم شد که با خانم خود برای دیدن پسرش به لندن سفر نموده و اینک پس از سیاحت اروپا، در راه بازگشت، برای دیدن دختر خود به مسکو توقف ورزیده است. چون میدانستم اعلیحضرت هم برای معالجه چشم خو د به لندن رفته اند، به جهت اینکه از چگونگی رابط خانواده گی اطلاع حاصل نمایم از احوال اعلیحضرت جویا شدم. بدون تردید و به لهجه بسیار احترام آمیز گفت الحمد الله وضح صحی شان کاملا اطمینان بخش است. عارضه چشم کدام چیز مهمی نیست. از این گفتار یقین حاصل کردم که ملاقاتی نیز در آنجا صورت گرفته است و نتیجه انهم رویهمرفته مثبت میباشد. بعد ها از زبا ن دیگران شنیدم که سردار درهوتل به عیادت اعلیحضرت رفته و باهم ملاقات نموده اند. ولی در آن ملاقات سردار عبدالولی هم حضور داشته است. که با موجودیت سردار عبدالولی نوعیت این ملاقات غیر از ملاقات تعارفی چیز دیگری تلقی شده نمیتواند.</p> <p>ناگفته نماند که این صحبت من با سردار محمد نعیم درست ده روز قبل از کودتای 26 سرطان صورت گرفته بود و از روی جریانات ما بعد چنان تصور میشود که لحن سردار و حتی شاید اصل ملاقات لندن نیز تمهیدی بوده باشد، و سردار میخواست در آنوقت به مقصد اغفال روابط را نورمال و یا در حال نورمال شدن جلوه دهد. همچنین توقف او در مسکو نیز در این وقت معنی خاصی را ارایه مینماید. مگر آنکه طوریکه خودش بعد از کودتا به بعضی اشخاص گفته بود که اواصلا از جریان اوضاع و آمادگی کودتا تا لحظه اخیر یعنی نصف شب 26 سرطان آگاهی نداشته است. که قبول این مفکوره با نزدیکی مشهود همیشگی دو برادر مشکل به نظر میخورد. به هرصورت، درحالیکه در آنوقت از این انکشاف یعنی امکانات نزدیکی مجدد شاه و سرداران قلبا خشنود گردیده بودم . روز بعد من و خانم جانب اروپا حرکت نموده پس از توقف های مختصر در بن، کولمار ( فرانسه) که پسرم درآنجا مشغول تمرین طبابت بود، روز 23 سرطان به بلگراد رسیدیم. ضمن صحبت با برادرم راجع به معطل شدن انتخابات، او هم اظهار تشویش نموده و گفت شاید این روی مقصد خاص صورت گرفته باشد که اغلبا به مقصد آمادگی بیشتر در انتخابات یا از راه حزب و یا از طرق پیش کردن کاندید های خاص عملی گردد. باقی هر دو اوضاع را پس از آشوب های طولانی رویهمرفته قریب آرامش ارزیابی نمودیم، که در تبادل نظر روی اوضاع عمومی افغانستان در شب قبل از عزیمت ما داکتر عبدالصمد سراج نیز حاضر بود. در ختم بحث فیلسوفانه گفت شاید این آرامی، آرامش قبل از توفان باشد،،،</p> <p>با این گفتار اندیشه برانگیز، در حوالی نصف شب از هم جدا شدیم. »</p> <p> ( به صفحه 378 تا 379 در کتاب خاطرات سید قاسم رشتیا مراجعه شود. )</p> <p>به اجازه شما به کابل برمیگردیم تا ببینیم که سردار داود و عبدالحمید محتا ط و یارانش در چه حال قرار دارند.؟<br class='autobr' /> شب کودتاِ 26 سرطان درکابل<br class='autobr' /> « ساعت به ده ونیم شب نزدیک شد، پاچاگل جانب دواخانه محمد رفت که درجوار بیمارستان صد بستر اطفال قرار داشت. زیرا، سردار داود در همین ساعت در جوار دواخانه انتظار میکشید. سردار داود میخواست در جریان آخرین تصامیم قرار داده شود و همچنین اطمینان حاصل کند که احضارات از چه قرار است ؟ طوریکه پاچاگل برایم حکایه کرد سردار داود در کنار دواخانه انتظار میکشید، موتر سیاه رنگش هم درکنار جاده ایستاده بود و دروازه های موتر باز بود و از داخل موتر صدای موسیقی غربی بگوش میرسید. داود خیلی ها خوش به نظر میخورد و با سیمای شاد و تبسمی تحسین آمیز پرسیده بود که :</p> <p>« رفقا در چه وضعی قرار دارند ؟ و شما چطور استید ؟» بعد از آن که سردار داود اظمینان حاصل کرد که راه برگشت بیشتر موجود نیست، همه مصمم اند که امشب سرنوشت نظام سلطنتی را روشن سازند.، فورا تغییر ی در روانش پیدا شد و گفت که :</p> <p>«امنیت مرا بگیرید و ارتباط مرا با همه تامین کنید که من بی خبر باقی نمانم ! » <br class='autobr' /> او از پاچاگل خواهش کرد که اورا تنها نگذارد ! پاچا گل از همان لحظه وظیفه مواظبت و مراقبت را بدوش گرفت.<br class='autobr' /> سردار داود دوباره به منزل خود برگشت و پاچا گل در صدد امنیت و ارتباط او گردید! من پاچاگل را متوجه ساختم<br class='autobr' /> « تازمانیکه حرکت آغاز نشود، تامین ارتباط او عملی نیست ! ما درآغاز حرکت وسایط مخابره را به قرار گاه اش انتقال میدهیم و کوشش میکنیم که ارتباطش تامین شود ! لیکن موضوع امنیت او را از همین اکنون بدوش بگیرید و باقی مسایل مربوط به امشب را تحت اداره و کنترول خواهم گرفت.!»<br class='autobr' /> ( به صفحه 331 و332 همان کتاب سقوط سلطنت مراجعه گردد.)</p> <p>« زمانیکه دیوار منزل سردار ولی با صدای مرمی تانک از هم ریخت، ناگهان چراغهای منزل دوم روشن شد و دستان سردار در روشنایی چراغ بالا شد..... محاصره سردار ولی طبق پلان صورت گرفت. دروحله اول سردار ولی حاضر نبود تسلیم شود و انتظار داشت تا دست کمکی برایش دراز شود. ارتباطش به بیرون قطع بود. ده نفر پیره دار در داخل حویلی او مواظبت میکردند.»</p> <p>( صفحه 348 همانکتاب )</p> <p>« سردار ولی خواهش کرد : در بالا ناموس ام است کس داخل نشود. "<br class='autobr' /> امنیت را گرفتند و کسی به منزل دوم بالا نرفت. در همین اثنا سردار غلام حیدر رسولی رسید. او سردار ولی را یکجا با گروپ افسران به زندان موقت انتقال داد. تفنگچه سردار ولی در تصاحب پاچا گل قرار گرفت.<br class='autobr' /> در شب قیام، موضوع تامین ارتباط سردار داود یک امر سمبولیک بود زیرا او به هیچ صورت نمیتوانست نیروها را سوق و اداره کند. زیرا تمام نیروهاییکه داخل عملیات شدند تامین ارتباط را ضایع ساختن وقت میدانستند. برای اینکه امنیت سردار داود گرفته شده باشد و ارتباط با تمام قطعات اردو قایم شود، در شروع یک دستگاه ار 105 که قابل انتقال بود و میتوانست به فاصله های پنج کیلومتری ارتباط قایم کند در منزلش در نظر گرفته شد. برای انتقال این دستگا ه داکتر شرق وظیفه داشت. داکتر شرق بعد از ساعت یکنیم شب خود را به محل قومانده رساند و دستگا ه را با سه نفر افسران مخابره با خود انتقال داد . زمانیکه دستگا ه را از طریق پلوانهای کشت زار به موترش انتقال میدادند، تیزاب بطری دستگاه ریخت لباس وجلد موسی، افسر مربوط آسیب دید. داکتر شرق دستگا ه را به منزل سردار داود انتقال داد.، لیکن ارتباط قایم نشد.</p> <p>ساعت سه ونیم شب، محمد رحیم با دستگا ه مخابره که بالای موتری نصب بود، خود را به محل قومانده رساند. او تمام خیابانهای شهر را گشته بود تا منزل سردار داود را پیدا کند. هیچ کس نتوانست او را کمک کند. زمانیکه از جریان در محل قومانده از جریان آگاهی یافتم، او را دوباره با آدرس دقیق منزل سردار داود فرستادم. هدایت داده شد که در داخل حرمسرای او دستگاه را نصب کند. رحیم دستگاه را در حرمسرا نصب کرد و سردار داود اطمینان یافت که به حیث محور تحول قرار گرفته است !</p> <p>موسی شفیق صدر اعظم در استراحت گاه بند قرغه در منزل نوراحمد اعتمادی بسر میبرد و شاه ولی خان مارشال با همسرش در استراحتگاه تابستانی خویش در دره پغمان اقامت داشتند. دستگیری آنها دارای اهمیت خاصی نبود و هم تاثیری در پیروزی و یا ناکامی قیام نداشت. از اینرو تصمیم بدان شد که در خلال روز از اقامتگاه ایشان به مرکز انتقال و تحت مراقبت گرفته شوند. از جانب هم جهت گیری فرقه هفت قرغه هنوز روشن نبود و گروپهای گرفتاری معیین از دستگیری و انتقال آنها به مرکز عجالتا منصرف شده و وظایف را به روز بعدی موکول ساختند....<br class='autobr' /> افسران قطعات 4 و 15 زره دار پلچرخی بشمول سرور نورستانی، خلیل الله بابکر خیل، مولا داد فراهی، محمد یوسف فراهی، محمد اکبر زرمتی درحوالی ساعت 4 صبح به تجمع تمام افسران و پرسونل قطعات خویش پرداختند تا قبل از ساعت هفت قطعات تانک را داخل شهر ساخته و امنیت شهر را بگیرند. <br class='autobr' /> قدیر وعبدالا الله به احضار کارمندان لوای هشتاد و هشت توپچی، قوماندان عمومی قوای هوایی با جنرالان فعال آن، قوماندان امنیه شهر کابل دستگیر شدند.و عملا خطر نیروییکه به دفاع از نظام شاهی بپردازد از بین رفته بود.<br class='autobr' /> دگرمن رحمت الله صافی، قوماندان قطعه کوماندو که آنشب در بستر خواب بود، نتوانست جلو حرکت قطعه کوماندو را بگیرد که درسرنگونی نظام سلطنتی نقش اساسی داشت. او ساعت هشت صبح خود را به دروازه شرقی بالا حصار رساند تا داخل قطعه شود، قطعه ایکه خودش قوماندان او بود، اورا دستگیر و توسط تانک به زندان موقت انتقال داد.<br class='autobr' /> درشب 26 سرطا ن همه گروپهای گرفتاری وظایف خود را موفقانه انجام دادند.، به استثنای گروپی که وظیفه دستگیری جنرال حاجی سعید اکبر رییس ارکان قوای هوایی و مدافعه هوایی را به عهده داشت.»<br class='autobr' /> « از گارنیزون کابل گزارش داده شد که برای پرواز های نمایشی فردا بالای قطعات قرغه، ریشخور، و مهتاب قلعه آمادگی تام دارند و سه فروند طیارات میگ 21 در حوالی ساعت شش پرواز خواهند کرد.»<br class='autobr' /> « پس از آنکه اطمینان کامل از تمام گروپها و قطعات قوای هوایی حاصل کردم، ساعت شش صبح بود روانه منزل سردار داود شدم. پاچا گل و احمد ضیا قطعه انضباط شهری امنیت اورا گرفته بودند. رحیم دستگا ه مخابروی خود را در داخل حرمسرا جابجا نموده بود.<br class='autobr' /> گشت و گذار در اطراف کوچه منزل سردار داود بیشتر شده بود. زمانیکه بازمحمد خان مرا در نزدیک حویلی دید، اشک شادی از چشمانش جاری شد و مرا در آغوش کشید و گفت : « خداوند شما را خیر دهد که نظام سلطنتی را سرنگون ساختید. او دستم را گرفت مرا داخل دروازه درآمد منزل سردار ساخت. منزلی که همیشه درشرایط گذشته ای خیلی پنهان کاری داخل میشدم. از دهلیز داخل سالون شدم. در وسط سالون چهار چوکی پهلوی هم قرار داشت که از چپ به راست داکتر حسن شرق، سردار محمد نعیم، جنرال مستغنی، و حبیب الله نشسته بود. بمجرد آنکه داخل سالون شدم، همه از جا برخواستند و در این میان، تنها با سردار محمد نعیم معرفت نداشتم. بنوبت با آنها پرسانی کردم ولی جبیب الله مرا درآغوش گرفت و لحظه ای مکث کرد و گفت: <br class='autobr' /> <i> قربانت شوم خیلی زحمت کشیدید</i> <br class='autobr' /> حبیب الله گفت که صدر اعظم صاحب در اطاق دیگری است مصروف تهییه بیانیه میباشد. همه به جای خود نشستند و من داخل اطاق کوچک ایکه سردار داود مصروف تهییه بیانیه رادیویی خود بود داخل شدم . <br class='autobr' /> سردار داود با دیدنم از جا برخاست او را هرگز با چنان سیمای کشاده و خندان ندیده بودم. نخست مرا گرم در آغوش گرفت و برایم پیروزی بزرگ را تبریک داد و گفت:<br class='autobr' /> نقش شمارا تاریخ فراموش نمیکند. شما در برابر این ملت وظیفه بزرگی را انجام دادید.</p> <p>ادامه دارد .....<br class='autobr' /> یار زنده وصحبت باقی <br class='autobr' /> پایان بخش یک <br class='autobr' /> هفتم جدی سال ۱۳۹۰ خورشیدی <br class='autobr' /> ۲۸ دسامبر سال ۲۰۱۱ میلادی</p></div> https://mail.bamyanpress.com/article92939.html https://mail.bamyanpress.com/article92939.html 2011-12-26T11:25:00Z text/html fa باقی سمندر <p>نوشته بودم . شما را به رفتن چند ګام به عقب دعوت مینمایم تا ګامهای رو به بیش رفتن را استوار ترګزاریم . ساعت یک بعد از ظهر 25 دسامبر سال 1979 را بخاطر بسپاریم . بیاد روز های گذشته : بیاد تاریخ ای که درافغانستان باردگر به شکل دیگر تکرار گردید و امید که بار دیگر تکرار نگردد ، بیاد هزاران هزار انسان به خاک وخون خفته ، بیاد هزاران هزار سپاهی گمنام ، بیاد هزاران هزار انسان که زیر شکنجه ها جان دادند یابا رنج ها از پولیگون پلچرخی رهائی یافتند ، بیاد هزاران خانه، باغ وراغ، پل وپلچک، مکتب (…)</p> - <a href="https://mail.bamyanpress.com/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> <img src='https://mail.bamyanpress.com/local/cache-vignettes/L150xH100/arton92939-d4861.jpg?1769424316' class='spip_logo spip_logo_right' width='150' height='100' alt="" /> <div class='rss_texte'><p>نوشته بودم . شما را به رفتن چند ګام به عقب دعوت مینمایم تا ګامهای رو به بیش رفتن را استوار ترګزاریم .</p> <p>ساعت یک بعد از ظهر 25 دسامبر سال 1979 را بخاطر بسپاریم .</p> <p>بیاد روز های گذشته :<br class='autobr' /> بیاد تاریخ ای که درافغانستان باردگر به شکل دیگر تکرار گردید و امید که بار دیگر تکرار نگردد ،<br class='autobr' /> بیاد هزاران هزار انسان به خاک وخون خفته ،<br class='autobr' /> بیاد هزاران هزار سپاهی گمنام ،<br class='autobr' /> بیاد هزاران هزار انسان که زیر شکنجه ها جان دادند یابا رنج ها از پولیگون پلچرخی رهائی یافتند ،<br class='autobr' /> بیاد هزاران خانه، باغ وراغ، پل وپلچک، مکتب ومدرسه، مسجد و خانقاه، دشت ودمن،کوه و کوهساری که به توپ وگلوله و راکت و بمباران هوائی وزمینی بسته شدند ،<br class='autobr' /> بیاد هزاران هزار انسانیکه کفن پوشیدند و بنام مجاهد در راه استقلال افغانستان جان شان را فدا ساختند ،</p> <p>بیاد عزیزان که دلاورانه بخاطر تحقق استقلال افغانستان و تامین دیموکراسی و آزادی وعدالت اجتماعی تا پای جان رزمیدند ،<br class='autobr' /> به پاس هزاران هزار بیوه در افغانستان ،<br class='autobr' /> به پاس هزاران هزار کودک یتیم ویسیر در افغانستان،<br class='autobr' /> به پاس هزاران هزار زخمی و مین خورده در افغانستان ،<br class='autobr' /> به پاس همه آنهائیکه می رزمند و تا هنوز تسلیم انواع ظلم وستم واستبداد نشده اند ،<br class='autobr' /> بپاس اشک های مادرانی که بخاطر شهادت فرزندان شان از گونه های خویش ریختند ،<br class='autobr' /> بپاس اشک های خانم هائی که بخاطر شوهران شان و کودکان ایکه بخاطر پدران ومادران وعزیزان شان ریختند ،<br class='autobr' /> بپاس ملیونها انسانی که در کشورهای گوناگون از کران تا کران کره زمین آواره و سرگردان شدند و بنام مهاجر تا امروز سر گردان وبیخانمان اند ،<br class='autobr' /> بپاس درفش آزادی و زنده گی با آرمان آزاده گی</p> <p>خواننده عزیز و ارجمند !</p> <p>برای بسیاری از ما وشما مبرهن وروشن است که در27 دسامبر سال 1979 برابر به ششم جدی سال 1358 افغانستان مورد تجاوز آشکار شوروی و لشکر یانش قرار گرفت. از آنروز تا امسال بیست وهشت سال ( بخوان سی ودو سال درسال۲۰۱۱ میلادی ) میگذرد. همه ما وشما آنروز و روزهای بعدی از آنرا بخاطر داریم. همه ماوشما کودتای های بیست وششم سرطان 1352 و کودتای هفت ثور 1357 راشاید بخاطر داشته باشیم.<br class='autobr' /> بیاد داریم که حزبی را در اول جنوری 1965 بنام « حزب دموکراتیک خلق » بنیان نهادند و رهبران آن حزب در آغاز خود را حزب اصلاح طلب و ریفورمیست خوانده و طرفدار مبارزه مسالمت آمیز و پارلمانی بودند اما در بیست وششم سرطان 1352 با کودتای داود خان یکجا شده وبرای داود خان بیانیه " خطاب به مردم " را تهیه کردند و در کرسی های وزیر و حاکم و مامورین بلند رتبه و پائین رتبه لم دادند. <br class='autobr' /> از بیست وششم سرطان ببعد حزب ریفورمیست به حزب توطئه گر وکودتا چی تبدیل گردیدودر پیش از کودتای هفت ثور دو فرکسیون آن که بنام " خلق" و "پرچم " باردیگر به هم ائتلاف نموده و در هفت ثور 1357 با کودتای نورمحمد تره کی و حفیظ الله امین به اریکه قدرت سیاسی لم دادند و بازهم کودتا را انقلاب گفتند.<br class='autobr' /> رهبران آن حزب نام نهاد به نام ها و اصطلاحات حزب، انقلاب، سوسیالیزم؛ گارگر، دهقان، خلق، مردم، ترقی، دیموکراسی و... چنان بازی کردند که هم واژه ها ومولفه ها وهم مردم ما بیش از حد تصور آسیب دیدند.<br class='autobr' /> فرامین شماره ششم، هفتم، هشتم هم نتوانست رهبران مستبد و ظالم و فاشیست را به اریکه اقتدار نگهدارد تا آنکه ارباب شان از کریملن مستقیما مداخله نمود.<br class='autobr' /> از این ببعد شمارا به خواندن مطالب از رهبران نظامی وسیاسی شوروی آنزمان جلب مینمایم.<br class='autobr' /> درکتاب بنام " ارتش سرخ در افغانستان" که به قلم ب. گروموف قوماندان عمومی قوای اشغالگر روس به رشته تحریر آمده است، میخوانیم که :<br class='autobr' /> " محکومین به پیروزی "<br class='autobr' /> " نورمحمد تره کی ... و هواداران وی میتوانستند مطمئن باشند که پیوسته اتحاد شوروی به آنان کمک خواهد کرد ... رژیم تازه کابل " محکوم به پیروزی" بود و حق نداشت با حکومت نظر به دلایل زیر وداع بگوید:<br class='autobr' /> انقلاب در هیچ کشوری تا زمانی که اتحاد شوروی وجود داشت، نمیتوانست ناکام گردد . این امر بنوبه نخست شامل حال کشورهای هم <br class='autobr' /> مرز با اتحاد شوروی میگردید..." 1<br class='autobr' /> " وقایع آوریل 1978 را می توان به مثابه پیروزی یک گروه بر گروه دیگر ارزیابی کرد. هواداران نورمحمد تره کی که در جناح "خلق" گرد آمده بودند، پس از رسیدن بقدرت، ناگذیر بودند در دو جبهه به مبارزه بپردازند .از یکسو آنان نمیتوانستند اجازه بدهند تا پشت سر از سوی همرزمان خویش در حزب دموکراتیک خلق مورد شبیخون قرار گیرند . از سوی دیگر سرنگونی دولت انقلابی زیر فشار مخالفان برای ایشان تحمل نا پذیر بود. در بهار سال 1979 کاملا روشن گردید که در افغانستان به مفهوم واقعی کلمه جنگ داخلی در گرفته است." 2<br class='autobr' /> " زمان بحران "<br class='autobr' /> حسب دستورهای شفاهی وزیر دفاع، مارشال اتحاد شوروی د.ف. اوستینف در ماه دسامبر بیش از 30 رهنمود مختلف داده شد که مطابق آن در " قلمرو فرماندهی نظامی ترکستان " و " فرماندهی نظامی آسیای میانه " نزدیک به یکصد یگان رزمی تشکیل شد. مرکز فرماندهی ارتش " سپاه" چهلم مشتمل برسه لشکر موتوریزه، یک تیپ تهاجمی کماندو، یک هنگ ویژهء موتوریزه، تیپ های توپخانه، موشک انداز . پدافند هوائی و همچنان چندین یگان مختلف رزمی وخدمات پشت جبهه تاسیس گردید. برای بسیج و تکمیل لشکر های مستقر شده، بیش از 50000 افسر، درجه دار و سرباز از نیروهای ذخیره ارتش احضار گردیدند. جهت تامین نیازهای سپاه نزدیک به 8000 کامیون در اختیار موسسات تولیدی گذاشته شد. برای هردو فرماندهی نظامی این آرایش نظامی بزرگترین آرایش در نیم قرن اخیر بود. در پادگانها و کمیساریای نظامی براین باور بودند که بازرسی عادی در جریان است تنها در 24 دسامبر در گردهمائی هیات رهبری وزارت دفاع اعلام گردید که رهبران شوروی تصمیم گرفته اند به افغانستان نیرو بفرستند تا فرا رسیدن این موعد، نیروهای عمده سپاه وظیفه داشتند بر پایه رهنمود وزارت دفاع اتحاد شوروی به سوی افغانستان مارش کرده و در قلمرو آن کشور مستقر گردند. زمان دقیق عبور از مرز تعیین گردیده بود.<br class='autobr' /> ساعت یک بعد از ظهر 25 دسامبر سال 1979 " <br class='autobr' /> " بامداد 25 دسامبر 1979، فرمانده سپاه چهلم، سر لشکر تورخاینف، دوبار با سر لشکر بابه جان رئیس اداره عملیاتی ستاد کل نیروهای مسلح افغانستان و عبد الله امین، برادر بزرگ حفیظ الله امین در شهر کهندژ – کندز در شمال افغانستان دیدار کرد. در همین زمان در نزدیکی " پل دوستی" که سپاهیان شوروی از روی آن آمد وشد میکردند، یگان های پشتیبانی سپاه، یک پل شناور 60 تنی برای گذار از روی رود آمو برپا کردند.<br class='autobr' /> طرح اصلی استقرار نیروهای سپاه در آن خلاصه میگردید که در دو راستا از مرز دولتی گذشته و به قلمرو افغانستان در آیند و در پایان هجوم به ترمز – کابل – غزنین و تورغندی – هرات – قندهار- مهمترین مراکز اداری کشور را حلقه بزنند. چنین برنامه ریزی شده بود که پادگانهای سپاه را روی این حلقه مستقر ساخته ..."<br class='autobr' /> " 25 دسامبر گردان ویژه اکتشافی، لشکر 108 زرهدار از مرز دولتی افغانستان و شوروی عبور کرد . همزبان با آن هواپیمای ترابری نیروی هوائی با سیربازان جنگ افزار های مربوط به لشکر 103 کماندوی هوائی از فرار مرز گذشتند. کماندوهای این لشکر با چتر به فرودگاه کابل فرود آمدند .در آستانه پیاده سازی نیرو به افغانستان معاون اول وزیر دفاع، مارشال اتحاد شوروی س. الف. سوکولوف و فرمانده نیروهای فرماندهی نظامی ترکستان سپهبد یو. پ. ماکسیمف به محل فرماندهی سپاه چهلم حضور یافتند . به طوری که تورخاینف به یاد می آورد.... هجوم بسوی کابل شبهنگام ادامه یافت...<br class='autobr' /> بامداد 26 دسامبر ژنرال تورخاینف همراه با مارشال سوکولوف برفراز کاروانهای اعزامی به افغانستان پرواز کردند. در همین هنگام کاروانهای لشکر 108 موتوریزه که به سوی کابل هجوم نموده بودند، به حومه این شهر نزدیک شدند....<br class='autobr' /> با فرارسیدن بامداد 28 دسامبر لشکر 108 موتوریزه کاملا در شمال خاوری کابل مستقر گردید و با نیروی لشکر 103 کماندوی هوابرد ارتباط برقرار ساخت ." 3<br class='autobr' /> ببینیم که رهنمود رهبران شوروی در سطح دیپلوماتیک بین المللی چگونه بود؟<br class='autobr' /> " خیلی سری <br class='autobr' /> بخش خاص<br class='autobr' /> نیویورک به نماینده دایمی شوروی در سازمان ملل</p> <p> در صورت تلاش کشور، مبنی بر مطرح ساختن درگیری ما در رابطه با افغانستان، در شورای امنیت سازمان ملل سرسختانه بکوشید تا از شمول این موضوع در دستور کار جلسه جلو گیری کنید. خاطر نشان بسازید که این مساله مربوط به مناسبات دو جانبه افغانستان و شوروی است، که دو کشور به حل وفصل آن میپردازند. ضمنا یاد آور شوید که مطابق به ماده 51 آیین نامه سازمان ملل متحد جمهوری دموکراتیک افغانستان از حقوق پذیرفته شده بین المللی که از اتحاد شوروی در زمینه همکاری برای دفع تجاوز یاری درخواست نماید و اتحاد شوروی از اینکه چنین همکاری و یاری را به افغانستان ارائه دهد برخوردارند." 4<br class='autobr' /> ببینیم که روابط ایالات متحده امریکا و شوروی در مورد لشکر کشی به افغانستان چگونه بود؟<br class='autobr' /> در همین کتاب نامه ایرا که برای جیمی کارتر روان شده، میبینیم و بخشهای آنرا میخوانیم که :<br class='autobr' /> " خیلی سری <br class='autobr' /> آقای رییس جمهور محترم<br class='autobr' /> در پاسخ پیام تاریخی 29 دسامبر سال جاری شما لازم میدانم مطالب زیر را به اطلاع برسانم:<br class='autobr' /> به هیچ وجه نمیتوان با ارزیابی شما از آنچه تا کنون در جمهوری دموکراتیک افغانستان میگذرد موافقت نمود. از طریق سفیر شما در ماسکو ما صادقانه برای امریکا و برای شخص شما حقایق رویداد های افغانستان و همچنان عللی که مارا وادار به دادن پاسخ مثبت به درخواست حکومت افغانستان مبنی بر اعزام واحد های محدود نظامی شوروی به آن کشور گردید، توضیحات مستندی ارائه کردیم.<br class='autobr' /> ...شما در پیام تان یادآوری میکنید که ما با حکومت ایالات متحده امریکا پیرامون مسایل افغانستان در آستانه اعزام نیروهای نظامی به این کشور مشورت نکرده ایم . اجازه بفرمایید از شما بپرسم آیا شما با پیش از آنکه به استقرارهمه جانبه نیروهای دریایی تان به آبهای هم مرز با ایران در خلیج فارس دست زدید و در بسیاری دیگر از مواردی که می بایست حد اقل مارا در جریان میگذاشتید، با ما مصلحت کرده بودید ؟<br class='autobr' /> در روشنی آنچه که گفته شد زمختی برخی از جملات پیام شما هویدا میباشد . آنها بخاطر چه است.؟<br class='autobr' /> ل.ای.بریژنف 29 دسامبر 1979 .." 5</p> <p>خواننده عزیز و ارجمند !<br class='autobr' /> آنچه من بخاطر دارم هجوم شوروی در افغانستان بی پاسخ نماند و مردم افغانستان به اشکال مختلف و خود بخودی و در جاهائی به شکل سازماندهی شده برضد آن نبرد را ادامه داد. تنظیم ها و احزاب یکی پی دیگرتشکیل شده و رشد داده شدند.<br class='autobr' /> بیاد دارم که در هفته اول جنوری در شهر بن المان غرب بزرگترین مظاهره افغانها بر ضد تجاوزگران شوروی سامان داده شد و تجاوز شوروی محکوم گردید.<br class='autobr' /> همچنان بخاطر دارم که از جانب دولت ببرک کارمل یک دیپلومات سابقه دار وزارت خارجه افغانستان آقای عبدالرحیم غفور زی به قصد سفر به سازمان ملل متحد به نیویارک فرستاده شده بود تا گویا از تجاوز شوروی و حاکمیت ببرک کارمل دفاع نماید اما وقتی غفور زی در فرانکفورت رسید، با دوستانی در هتل دیپلومات جلسه ای دایر گردید.احمدشاه داماد آقای حیدر عدالت و محمد علی کاشفی که با منیره جان خواهر زاده حیدر عدالت ازدواج نموده اند، همچنان در آن جلسه حضور داشتند که هنوز هردویشان خوشبختانه زنده اند. <br class='autobr' /> غفور زی تعهد سپرد که در ملل متحد از موضع وموقف مردم افغانستان و افغانستان ای که به وی تجاوز شده است، صحبت خواهد کرد.<br class='autobr' /> غفورزی آنچنان کرد که قول داده بود. متن سخنرانی غفور زی در مجلات و نشرات آنروزی ایالات متحده امریکا وبسا کشور ها به چاپ رسید و دیری نگذشت که ترجمه دری آنرا غفور زی به نویسنده این جملات فرستاد و من برای نشر به جریده آزادی / ارگان ملی دموکراتیک مردم افغانستان سپردم و همان وقت در شماره ای که بخاطر سوم حوت 1358 به چاپ رسیده بود، منتشر شد. <br class='autobr' /> در واقعیت امر شوروی آنزمان کور خوانده بود و تصور مینمود که میتواند اراده ملی دموکراتیک غفورزی را برای منافع خود سمت وسو بدهدولی غفورزی در سطح بین الملی نخستین تیر را به قلب کریملن فرستاد.<br class='autobr' /> یاد غفور زی گرامی باد !<br class='autobr' /> ببینیم که فرمانده قوای شوروی چه را باخود به ارمغان برد ؟ <br class='autobr' /> خروج قوای شوروی از افغانستان :<br class='autobr' /> در مورد اینکه از آغاز تجاوز شوروی تا آخرین روز اخراج آنها و فروپاشی شوروی بر« حزب دموکراتیک خلق و بعدا وطن» ! چه گذشت و بالای مردم چند هزار تن گلوله وسرب مذاب ریخته شدو چند هزار هزار انسان کشته شدند و چند هزار هزار خانواده آواره شدند و چه خسارات مادی ومعنوی بر افغانستان ومردمش تحمیل گردید؟<br class='autobr' /> در این موارد و موارد دیگر باید زیاد نوشت . یقینا فرزندان مرزوبوم افغانستان برخود زحمت را هموار مینمایند و در این موارد نوشته اند وبازهم خواهند نوشت.<br class='autobr' /> اما بخوانیم که فرمانده قوای تجاوز گر شوروی چه نوشته است :<br class='autobr' /> " شکست یا پیروزی <br class='autobr' /> طی پنجاه سال اخیر جهانیان تماشاگر بیش از 90 در گیری و جنگ منطقه ای بوده اند . پاره از این جنگ ها سالها به درازا کشیدند . قربانیان بیشماری به همراه داشتند. برخی دیگر بی آنکه در بگیرند، در آستانه وقوع به خاموشی گراییدند.<br class='autobr' /> .. برای نفرات محدود سپاهیان شوروی جنگ افغانستان به تاریخ پانزدهم فروری 1989 به پایان رسید.<br class='autobr' /> اندوهبارترین ارمغان جنگ افغانستان کشته شدن سربازان وافسران ما است.<br class='autobr' /> از 25 دسامبر 1979 تا 15 فروری 1989 ما به تعداد 13833 نفر از جمله 1979 افسر و ژنرال کشته دادیم . در روند عملیات رزمی در قلمرو افغانستان افزون برآن 572 تن از ماموران کاگی بی، 28 مامور انتظامی و 190 مشاور نظامی از جمله 145 افسر کشته شدند. 172 افسر به علت دیدن زخمهای سنگین خدمت نظامی را ترک گفتند و 6669 نظامی معیوب گردیدند که از جمله 1479 نفر آنان معلولان درجه اول اند. به علت اوضاع ناهنجار اقلیمی که زمینه را برای ساری شدن بیماریها ی مکروبی در میان پرسونل سپاه فراهم میساختند بیش از 115308 نظامی مبتلا به بیماری زردی و 31080 نظامی دیگر مبتلا به بیماری برانشیت عمیق گردیدند.<br class='autobr' /> نه سال تمام جنگ هزاران سرباز و افسر کشته و زخمی، مادران به سوگ نشسته، هزینه های سرسام آوری برای حفظ حکومت و شگوفائی اقتصادی افغانستان ؟!! آخر چه ؟<br class='autobr' /> همه اینها برای هیچ برباد داده شد؟<br class='autobr' /> نه هرگزنه .<br class='autobr' /> هرچه باشد ، هرچه تلخ وناگوار باشد، ما امروز باید اعتراف کنیم :<br class='autobr' /> افغانستان برای بسیاری و در گام نخست برای ما روشنتترین الگوئی گردید که نشان میدهد، حل وفصل مسایل سیاسی با توسل به زور بی نتیجه است" <br class='autobr' /> فروپاشی فراگیر اردوگاه سوسیالیستی در آغاز و در پی آن اتحاد شوروی در دسامبر 1991 تنها پیامد بحران ژرفی بودکه رهبران شوروی و کلا نظام در آن فرورفته بودند. "</p> <p>/------------------------------------</p> <p>رویکردها :<br class='autobr' /> 1 – ارتش سرخ در افغانستان – صفحه 3 و 4 – نوشته ب گروموف مترجم عزیز آریانفر<br class='autobr' /> 2- همان کتاب صفحه 5<br class='autobr' /> 3- صفحه های 65 و 66 همان کتاب<br class='autobr' /> 4- صفحه 69 همان کتاب<br class='autobr' /> 5- همان کتاب- صفحه های 73 و74<br class='autobr' /> 6- از صفحه های 225 تا 227 هما ن کتاب</p></div> https://mail.bamyanpress.com/article67633.html https://mail.bamyanpress.com/article67633.html 2011-05-28T17:13:00Z text/html fa باقی سمندر تروريزم، کوچی طالبان، طالبان، القاعده و داعش <p>طالبیسم در زندگی روز مره مردم افغانستان یعنی گسترش بخشیدن به جنایت، وحشت وبربریت از کران تابیکرانه ها . <br class='autobr' /> آنروزیکه در رسانه های دیداری ، شنیداری و نوشتاری از جنایت طالبان ندیده ، نشنیده ویانخوانده باشیم ، کدام روز است ؟ آیا شما همچو روزی را بخاطر دارید ؟ <br class='autobr' /> هنگامیکه طالبان را در کویته- بلوچستان سرهبندی نمودند و بنام کاروان نصیر الله بابر از راه سپین بولدک راهی افغانستان ساختند ، از آنروز تاحالا کم از کم هفده سال میگذرد. <br class='autobr' /> در هفده سالی که گذشت طالبان جز بربریت ودهشت و کشتار فردی وجمعی (…)</p> - <a href="https://mail.bamyanpress.com/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> / <a href="https://mail.bamyanpress.com/mot4.html" rel="tag">تروريزم، کوچی طالبان، طالبان، القاعده و داعش</a> <img src='https://mail.bamyanpress.com/local/cache-vignettes/L144xH150/arton67633-8bf9a.jpg?1769424316' class='spip_logo spip_logo_right' width='144' height='150' alt="" /> <div class='rss_texte'><p>طالبیسم در زندگی روز مره مردم افغانستان یعنی گسترش بخشیدن به جنایت، وحشت وبربریت از کران تابیکرانه ها .</p> <p>آنروزیکه در رسانه های دیداری ، شنیداری و نوشتاری از جنایت طالبان ندیده ، نشنیده ویانخوانده باشیم ، کدام روز است ؟</p> <div class='spip_document_9707 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://mail.bamyanpress.com/local/cache-vignettes/L349xH244/Untitled-34b39.jpg?1769353586' width='349' height='244' alt='' /> </figure> </div> <p>آیا شما همچو روزی را بخاطر دارید ؟</p> <p>هنگامیکه طالبان را در کویته- بلوچستان سرهبندی نمودند و بنام کاروان نصیر الله بابر از راه سپین بولدک راهی افغانستان ساختند ، از آنروز تاحالا کم از کم هفده سال میگذرد.</p> <p>در هفده سالی که گذشت طالبان جز بربریت ودهشت و کشتار فردی وجمعی وتفرقه اندازی میان مردم افغانستان چه چیزی رابرای مردم افغانستان ببار آورده اند ؟</p> <p>در آغازین روزهای سرازیر ساختن طالبان به افغانستان تمام ایادی آی اس آی پاکستان دست بدست هم داده و برای شادمانی طالبان با دهل وسرنای جشن گرفتند. هر روز طالبان ده ها نفر را سر به نیست نموده و روی خون و اجساد انسانها پیشروی سیاسی و نظامی خود را ادامه میدادند و آنچه را در جامعه تحکیم میکردند و پا برجا میساختند همانا زن ستیزی، فرهنگ ستیزی ، قتل وکشتار عام ، گسترش استراتیژی زمین های سوخته و در یک کلام تمدن ستیزِی در عمق استراتیژی پاکستان بود واست.</p> <p>طالبان به مثابه دست پروردگان آی اس آی با جنایت کاران یخن سفید شان مردم افغانستان را به ماتم نشانیده و پایه های قدرت شان را روی اجساد کشته شده گان جشن گرفته و پایکوبی مینمودند و هنوز هم مینمایند.</p> <p>خبر امروز در تخارستان تداوم جنایت و گسترش وانتقال جنگ را به شمال افغانستان بیان میدارد. جنگی که عمدن گسترش داده میشود و هزاران نفر دیگر را بازهم بخاک وخون خواهند کشانید.</p> <div class='spip_document_9703 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://mail.bamyanpress.com/local/cache-vignettes/L500xH375/takhar5-2-32c2f.jpg?1769424316' width='500' height='375' alt='' /> </figure> </div> <p>تازه ترین وموثق ترین خبر چنین است :</p> <p>07.03.1390<br class='autobr' /> جنرال داوود داوود قوماندان زون 303 پامیر در شمال و شاه جهان نوری قوماندان امنیهء ولایت تخار امروز کشته شدند.</p> <p>آمر امنیت اوپراسیون قوماندانی امنیهء ولایت تخار در صحبت با رادیو آزادی گفت، این افراد همراه با سه تن دیگر زمانی کشته شدند که یک مهاجم انتحاری خودش را در داخل ساختمان قوماندانی امنیهء تخار انفجار داد.</p> <p>گفته شده است، که در این رویداد عبدالجبار تقوی والی تخار زخم برداشته و به شفاخانه انتقال داده شده است.</p> <p>مسوولیت این حملهء را طالبان مسلح به عهده گرفته اند "</p> <p><strong> وطنداران شریف و وطن دوست !</strong></p> <p>برای طالبان و حامیان شان و افراد جنایت کار کشته شدن جنرال داود داود قوماندان زون 303 پامیر و شاه جهان نوری و یا زخمی شدن عبدالجبار تقوی و یا سایرین در این حادثه دلخراش مایه خشنودی است و یک عده ای دیگر با بی تفاوتی خود خویشتن را نظاره گر جلوه داده و این حادثه انتحاری را مانند ده ها حادثه دیگر به فال نیک مینگرند و برای به پیروزی رسیدن طالبان روز شماری مینمایند.</p> <p>جنرال داود داود و همکاران شان توسط انتحار کنندگان به شهادت رسانیده شدند و بازهم ذبیح الله مجاهد که میگویند نامش اسمعیل است ، مسوولیت جنایت را بدوش گرفت.</p> <p>من در هفته های پیش نوشته بودم که :</p> <p> "راه حل خرد مندانه برای رسیدن به افغانستان مستقل، آزاد ، آباد و شگوفان و مترقی را بایست همه عناصر که خود را ملی – دیموکرات میدانند یا داعیه ملی بودن دارند و هیچ نوع اسارت را نمی پذیرند ، بایست مشترکن جستجو نمایند وخود مردم افغانستان نه در حاشیه بلکه در متن موضوع حق تعیین سرنوشت خویش قرار گیرد.<br class='autobr' /> هیچ نوع انحصار طلبی ، هیچ نوع تداوم جنگ های قبیلوی و قومی، هیچ نوع دامن زدن به جنگ های مذهبی و تفرقه افگنی نتوانسته و نخواهد توانست مشکلات این کشور بخاک خون خفته رااز ریشه حل نماید. " <br class='autobr' /> "من کلوخ ای را پرتاب مینمایم "و امیدوارم دیگران در گرانبها وجواهرات خود را به میدان سیاست بکشند و با ارایه طرح ها ودید گاه ها بتوانیم به شکل وسیع تر و گسترده ترهمه نیروهای را که داعیه ملی- دموکراتیک ، ملی ، آزادیخواهی دارند و طرفدار سیاست مستقل وملی میباشند در سطح افغانستان، منطقه وجهانی برای طرح نمودن یک پلاتفورم مستقل وملی دعوت نماییم و برای خود و منطقه وجهان ثابت بسازیم که در تعیین سر نوشت خود ، خود ما پیش قدم هستیم وبودیم ومیباشیم و هیچ نوع" دایه ای برای ما مهربانتر از مادر" نبوده و نخواهد بود.</p> <p>اگر "دایه های مهربانتر از مادر "برای ما بازهم اشک بریزند ، یا عده کماکان با زهم با هزاران نوع دشنام دادن واتهام بستن و توهین و تحقیرنمودن بکوشند ما را به سخریه بگیرند ، راه خود را بازهم ادامه داده و بخاطر همه مسپاریم که:</p> <p>اگر میخواهیم در سیاست اشتباه نکنیم بایست به آینده بنگریم ونه اینکه گذشته گرا بوده و تمام هم وغم ما متوجه گذشته ها شده و از آینده نگری خود را برحذر داریم.</p> <p>دیدیم که ... با استفاده ابزاری از صد ها نفر بنام طالب و غالب چگونه تنور آتش و جنگ را گرمتر ساختند و تاهنوز این بازی جریان دارد.</p> <p>تمام زندگی حال و آینده و تاریخ گذشته افغانستان را بازهم ببازی گرفته اند...</p> <p>مبارزه ملی – دیموکراتیک مبارزه بر ضد هر نوع تجاوز و مداخله خردو بزرگ کشور های دور ونزدیک ومبارزه برضد هرنوع تجاوز و مداخله امپریالیستی در امور افغانستان بوده و هیچگاه این مبارزه جدا از مبارزه بر ضد نیروهای پیش مدرن بوده نمیتواند.</p> <p>اگر عده ای انگشت شمار خود را تیوریسین میشمارند و با شعار های مرگ بر امپریالیسم امریکا زنده باد آی اس آی و طالبان وحزب اسلامی میگویند ، این گروه گگ ها که تعداد شان به اندازه انگشتان یک دست هم نمیرسد ، بایست بدانند که سرمه آزمودن را دوباره آزمودن خطاست.</p> <p>.. مبارزه ملی -دیموکراتیک مبارزه کمونیستی نبوده ونیست و این مبارزه اشکال گوناگون داشته و دارد و لی مضمونش کماکان تامین استقلال سیاسی افغانستان ، آزادی، دیموکراسی و عدالت اجتماعی است. این مبارزه از صد سال و اندی پیش در افغانستان آغاز شده و مبارزه ایست طولانی و دراز مدت. با تعویض نمودن مهره ها در اریکه قدرت نمیتوان جنبش ملی – دموکراتیک را تعریف نمود و نمیتوان با نشاندن ملاعمر و حکمت یار و آی اس آی در اریکه قدرت و بپایان کشانیدن حامد کرزی به افغانستان مستقل آزاد ملی و شگوفان و پیشرفته نایل گردید.</p> <p>همه آنهاییکه مکتب میسوزانند، معلم میکشند، زنها را سنگسار مینمایند ، آزادی گفتار وبیان را به مسلخ میکشند ، حقوق بشر را پامال مینمایند ، نمیتوانند دوستان مردم باشند. دشمنان تاریخی مردم افغانستان را بایست برای مردم بیشتر از پیشتر شناساند در آنصورت خواهد بود که خط مشی و سیاست مستقل وملی در افغانستان در عمل پیاده گردد.</p> <p>پیکار ملی دیموکراتیک در افغانستان وارد پیچ وخم دیگر گردیده است و از همه نیروهایی که داعیه ملی – دیموکراتیک بودن دارند ، هزار بار هشیاری بیشتر میطلبد. در این مورد من بارها نوشته ام وبازهم خواهم نوشت.<br class='autobr' /> طبق آخرین اخبار موثق اختلافات امریکا و انگلستان در مورد مساله افغانستان شدت گرفته و دولت امریکا طرفدار ساختن و داشتن " پایگاه دایمی " در افغانستان است و لندن هم میزبان طالبان و دولت پاکستان میباشدو دولت ترکیه هم چنان فرش را برای جلسات و صحبت های مشترک میان دولت افغانستان و طالبان هموار میسازد وایالات متحده امریکا بازهم مبلغ پنجاه ملیون دالر را در اختیار "کمیته صلح " واگذار میگردد . با آنهم در واشنگتن دی سی نیز اختلافات رییس سی آی ای با جنرال اشفاق کیانی و آی اس آی در مورد بیشتر از سه صد تن از جاسوسان سی آی ای که در پاکستان جدا از فعالیت ها و ارتباط با آی اس آی فعالیت دارند ،در پاکستان شدت یافته است.</p> <p>بخاطر دارم که :</p> <p>آقای سوئرز، ۵۵ ساله، اولین رئیس ام آی۶ در اولین نطق عمومی خود به عنوان رئیس ام آی۶ در روز پنجشنبه 28 اکتوبر پارسال گفته بود که :</p> <p>: "ا.. اگر ما خواستار حرکتی ناگهانی به سمت نظام پوپولیستی مشابه غرب باشیم، کنترل هایی را تضعیف می کنیم که قبلا مستقر کرده ایم. " بی بی سی. 28 اکتوبر 2010.</p> <p>از خود بپرسیم که ام آی شش یا سازمان جاسوسی بریتانیای کبیر که سی آی آی شبیه و شریک آن است و آی اس آی را در پاکستان ساخته وپرداخته است، کدام کنترول ها را ا م آی شش قبلا مستقر کرده است که حالا از تضعیف نمودن آن به هراس افتیده اند و نمیخواهند این کنترول ها و پاسداران منافع شان تضعیف گردد؟</p> <p>این کنترول ها در صد سال اخیر در افغانستان و منطقه ای ما شامل کدام نیرو ها میگردند ؟</p> <p> خبر تکاندهنده امروز بطور فشرده چنین است که :</p> <p> "جسد جنرال داوود و قوماندان امنیه به شفاخانه تخار انتقال شده است. گفته می شود انفجاری عصر امروز در ولایت تخار صورت گرفت که 35 تن به شمول جنرال داوود، کشته و زخمی گردید."</p> <p>به نظر من بایست همه نیروهایی که خود را ملی – دموکرات میدانند وافغانستان را برای مردم افغانستان میخواهند بایست هر چه سریعتر و زود تر حالت موجود خود را تغییر بدهند و از هر نگاه نتنها آماده دفاع از مردم افغانستان ووطن باشند ، بلکه برای جلوگیری جنایت کاران و طالبانیسم گامهای عملی واستوار بردارند.<br class='autobr' /> بپا خیز وطندار بپا !</p> <p>وطن را بکام آتش دایمی میکشانند !</p> <p>تفرقه اندازی و قوم ستیزی را بیشتر از پیشتر گسترش میدهند.</p> <p>هوشدار !</p></div> https://mail.bamyanpress.com/article66857.html https://mail.bamyanpress.com/article66857.html 2011-05-21T22:49:40Z text/html fa باقی سمندر تروريزم، کوچی طالبان، طالبان، القاعده و داعش <p>خبر: <br class='autobr' /> سخنگوی طالبان مسوولیت این جنایت را بطور آشکار بدوش گرفت. <br class='autobr' /> شکی ندارم که طالبان و القاعده ،حزب اسلامی حکمتیار ، حزب تحریر وشرکای محلی ومنطقوی وبین المللی شان نه از کشتن بیماران در شفاخانه ها پرهیز میکنند، نه از کشتن مردم در روی سرک وکوچه وبازار، نه از کشتن شاگردو معلم وکارگر ، نه از کشتن پولیس و افسر و عسکر ، نه از کشتن ملا وقاضی و مامور دفتر. <br class='autobr' /> از شمال تا جنوب و از شرق تا غرب افغانستان جنایت کاران متحد شده اند تا افغانستان ومردم اش برای همیشه لگد مال نموده و به انقیاد ملی در آورند. (…)</p> - <a href="https://mail.bamyanpress.com/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> / <a href="https://mail.bamyanpress.com/mot4.html" rel="tag">تروريزم، کوچی طالبان، طالبان، القاعده و داعش</a> <img src='https://mail.bamyanpress.com/local/cache-vignettes/L142xH150/arton66857-cc3bd.jpg?1769424316' class='spip_logo spip_logo_right' width='142' height='150' alt="" /> <div class='rss_texte'><p>خبر:</p> <p> سخنگوی طالبان مسوولیت این جنایت را بطور آشکار بدوش گرفت.</p> <p>شکی ندارم که طالبان و القاعده ،حزب اسلامی حکمتیار ، حزب تحریر وشرکای محلی ومنطقوی وبین المللی شان نه از کشتن بیماران در شفاخانه ها پرهیز میکنند، نه از کشتن مردم در روی سرک وکوچه وبازار، نه از کشتن شاگردو معلم وکارگر ، نه از کشتن پولیس و افسر و عسکر ، نه از کشتن ملا وقاضی و مامور دفتر.</p> <p>از شمال تا جنوب و از شرق تا غرب افغانستان جنایت کاران متحد شده اند تا افغانستان ومردم اش برای همیشه لگد مال نموده و به انقیاد ملی در آورند.</p> <p> شبحی در افغانستان به گشت وگذار است ، شبح وحشت وبریریت وجنایت تمام و کامل آن.<br class='autobr' /> همه جنایت کاران وشبکه های رنگارنگ جاسوسی و مخبری شان در افغانستان و منطقه متحد شده اند تا غرور ملی مردم افغانستان را برای همیش بشکنند و تفرقه های گوناگون را جایگزین آگاهی ملی، غرور ملی، منافع ملی افغانستان سازند و افغانستان ومردمش را به انقیاد بکشانند .</p> <p>آنهاییکه آرزوی به انقیاد کشیدن و آوردن افغانستان ومردمش را به سر میپرورانند ، این آرزوی شوم خود را به گواهی تاریخ به گور خواهند برد.</p> <p>در شفاخانه چهار صد بسترکابل مریض ها وبیماران قرار داشتند. کدام اخلاق، کدام سیاست ، کدام فرهنگ ، کدام ایدولوژی بخود حق کشتن بیماران را میدهد ؟</p> <p>جنایت کاران طالب و شرکا با شعار مبارزه برضد امریکا وکفار میخواهند برای مردم افغانستان یکبار دیگر تحقق بخشیدن به وحشت وبربریت را امر دایمی و همیشگی جلوه داده و به اریکه فرمانروایی افغانستان – کابل لم بدهند و مانیفست وحشت وبربریت وتمدن ستیزی را در افغانستان ومنطقه موبه مو مورد اجرا قرار دهند.</p> <p>همه آنهائیکه تا حال در مورد طالبان و شرکایشان توهم داشته اند ، بایست عمیق بیاندیشند و صف خود را در تیوری و پراتیک از جنایت کاران جدا سازند و خط فاصل خود را روشن گردانند.<br class='autobr' /> در داخل افغانستان عده ای برای بقدرت رسیدن مجدد طالبان به اریکه فرمانروایی کابل روز شماری میکنند و طالبان میخواهند با این همه جنایت در پشت درهای بسته و کنفرانس های سازش امتیاز بیشتر بگیرند. امتیار گرفتن با قتل نمودن بیماران در شفاخانه یکی از ترفند های جنایت کاران حرفه وی و جنایت کاران یخن سفید شان است.</p> <p>عده ای انگشت شماری که خود خویشتن را"انتی امپریالیست وانقلابی " جلوه میدهند و در یک جبهه اعلان نشده زیر رهبری آی آس آی و جنایت کاران طالب قرار گرفته اند ، باید در مورد این جنایت آشکاردر شفاخانه چهار صد بستر موضع گیری علنی و بدون کجدار ومریز نمایند و صف خود را ازجنایت کاران ودشمنان مردم افغانستان رسمن جدا سازند.</p> <p>اگر برای عده ای تسلیم طلبی ملی با تسلیم طلبی طبقاتی یکجا شده است و هر حرکت ارتجاعی وقرون وسطایی و بربریت منشانه ضد رژیم حامد کرزی و ناتو و امریکا ومتحدین را مورد دفاع قرار می دهند، این عده بایست به خاطر بسپارند که بدون آنکه ادوارد برنشتین را بشناسند ، پیرو خط فکری تسلیم طلبانه وی میباشند که میگفت :</p> <p>" جنبش همه چیز است " در اوایل سده بیست از هوادران برنشین پرسیده میشد که :<br class='autobr' /> اگر " جنبش همه چیز است " هدف نهایی چیست ؟</p> <p>برنشین میگفت :</p> <p>جنبش همه چیز و هدف نهایی هیچ ! "</p> <p>تا جاییکه معلوم میشود هدف نهایی پیروان ادوارد برنشین در افغانستان استقرار حاکمیت طالبان به ریاست آی آس آی و ام آی شش است.</p> <p>این عدده تصمیم گرفته اند تا حاکمیت حامد کرزی را با حاکمیت طالبان تعویض نمایند. برای این عده حاکمیت ملی، منافع ملی ، استقلال ملی وخط مشی مستقل ملی هیچ مفهوم ندارد. این عده به رنگهای مختلف و شعار های بوقلمون از بام تاشام مصروف اند و برای بقدرت رسیدن طالبان چشم براه میباشند.اگر نه اینطور است بفرمایند الترناتیف و یا برابر نهاد شان را بنمایانند تا دیده شود که چه رژیمی را جایگزین حاکمیت حامد کرزی و شرکای منطقوی وبین المللی اش میگردانند ؟</p> <p> عده ای انگشت شمار دیگر بدون آنکه متوجه باشند ، شعاری بلند کرده اند که :</p> <p>شورش برحق است "</p> <p>اما فراموش کرده اند که در شعار تاریخی جنبش ملی – دیموکراتیک دست برد زده اند.<br class='autobr' /> شعار چنین بوده است:</p> <p> "شورش علیه مرتجعین برحق است ". این عده انگشت شمار با کینه ونفرت برحقی که برضد مستبدین دارند، مرتجعین را معاف ساخته و از متن شعار بیرون نموده و هرنوع شورش برایشان حقانیت دارد.</p> <p>عده ای دیگربدون آنکه بدانند دستان پیروان پرو پاقرص ماکیاولی را از پشت سر بسته اند.<br class='autobr' /> برای ماکیاولی هدف همه چیز و مقدس بود ووسیله هدف را توجیه میکرد. به کتاب شهریار یا له پرنس اگر ببینیم ، با تمام برنامه ماکیاولی آشنا میگردیم.</p> <p>من نتنها جنایت امروز چاشت طالبان و شرکا ی جنایت کارش را در شفاخانه چهار صد بستر کابل محکوم مینمایم، بلکه هر نوع جنایت و از همه جنایت کاران ومرتجعین رنگارنگ را محکوم نموده ام وبازخواهم نمود.</p> <p>اگر نیروهایی که خود را ملی – دیموکرات مینامند ، نتوانند با ارایه یک فراخوان عمومی و همه جانبه ملی – دموکراتیک برای نزدیک شدن سیاسی همدیگر کار نمایند و برای تامین وحدت ملی – دموکراتیک مبارزه نمایند، فردا در برابر جنایات دیگری قرار خواهند گرفت.</p> <p>به پیشواز یک افغانستان مستقل ،متحد، آزاد ، آباد ، شگوفان ومترقی گامهای استوار تر به پیش بگذاریم</p></div> https://mail.bamyanpress.com/article19128.html https://mail.bamyanpress.com/article19128.html 2010-07-16T11:41:38Z text/html fa باقی سمندر تروريزم، کوچی طالبان، طالبان، القاعده و داعش فساد، سوء استفاده، اختلاس و غصب زمين افغانستان و کشورهای منطقه و جهان <p>عکسی ازسی ویک سال پیش از امروز <br class='autobr' /> برزژنسکی رسما مداخله عساکرونظامیان پاکستانی در امور افغانستان وتاسیس ورهبری نیروهای نیابتی شان را برای سطح بین المللی به نمایش گذاشت. اما امروز آن تفنگ ها و آن نیروهای نظامی پاکستان وآی اس آی و جنگ والقاعده وطالبان و.. محصول کی ها اند وجهان را به کجا کشانده اند؟ <br class='autobr' /> بایست بخاطر بسپاریم که بعد از کنفرانسهای : <br class='autobr' /> • کنفرانس بن، دسامبر ۲۰۰۱ تشکیل دولت موقت به رهبری حامد کرزی <br class='autobr' /> • کنفرانس توکیو، جنوری/ژانویه ۲۰۰۲ تعهد ۵/۴ میلیارد دلار کمک برای باز سازی <br class='autobr' /> • کنفرانس (…)</p> - <a href="https://mail.bamyanpress.com/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> / <a href="https://mail.bamyanpress.com/mot4.html" rel="tag">تروريزم، کوچی طالبان، طالبان، القاعده و داعش</a>, <a href="https://mail.bamyanpress.com/mot13.html" rel="tag">فساد، سوء استفاده، اختلاس و غصب زمين</a>, <a href="https://mail.bamyanpress.com/mot17.html" rel="tag">افغانستان و کشورهای منطقه و جهان</a> <img src='https://mail.bamyanpress.com/local/cache-vignettes/L144xH150/arton19128-b6cb9.jpg?1769424316' class='spip_logo spip_logo_right' width='144' height='150' alt="" /> <div class='rss_texte'><!--sommaire--><div class="well nav-sommaire nav-sommaire-1" id="nav69d0a02094cbc3.75244338"> <h2>Sommaire</h2><ul class="spip" role="list"><li> <a id="s-t"></a> <a href="#t" class="spip_ancre"> <p>کنفرانس کابل</p> <p>یا مرکز کشاکشها ، رقابت ها</p> <p>ویا منافع متقابل ؟</p> </a> </li></ul></div><!--/sommaire--><p>عکسی ازسی ویک سال پیش از امروز</p> <div class='spip_document_7165 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://mail.bamyanpress.com/local/cache-vignettes/L479xH311/berzhenski-7fc78.jpg?1769369003' width='479' height='311' alt='' /> </figure> </div> <p>برزژنسکی رسما مداخله عساکرونظامیان پاکستانی در امور افغانستان وتاسیس ورهبری نیروهای نیابتی شان را برای سطح بین المللی به نمایش گذاشت. اما امروز آن تفنگ ها و آن نیروهای نظامی پاکستان وآی اس آی و جنگ والقاعده وطالبان و.. محصول کی ها اند وجهان را به کجا کشانده اند؟</p> <p> بایست بخاطر بسپاریم که بعد از کنفرانسهای :</p> <p>• کنفرانس بن، دسامبر ۲۰۰۱ تشکیل دولت موقت به رهبری حامد کرزی</p> <p>• کنفرانس توکیو، جنوری/ژانویه ۲۰۰۲ تعهد ۵/۴ میلیارد دلار کمک برای باز سازی</p> <p>• کنفرانس برلین، مارچ/ مارس ۲۰۰۴ تعهد ۸ میلیارد دلار کمک برای باز سازی</p> <p>• کنفرانس لندن، فبروری/ فوریه ۲۰۰۶ تعهد ده میلیار دلار و امضای موافقتنامه افغانستان</p> <p>• کنفرانس رم، جولای/ ژوئیه ۲۰۰۷ بررسی نظام قضایی افغانستان</p> <p>کنفرانس پاریس، جون/ژوئن ۲۰۰۸ ارائه برنامه ۵ ساله باز سازی و تعهد ده میلیارد دلار</p> <p>کنفرانس لندن روز ۲۸جنوری 2010 و با شرکت نمایندگان حدود ۷۰ کشور جهان برگزار شد. مذاکره با طالبان در این کنفرانس جایگاه خاص داشت و<br class='autobr' /> " تصور می‌شد که موضوع اصلی در کنفرانس لندن با دو نگرش متفاوت میان «سیاستمداران افغانی» و «جامعه بین‌المللی» نوسان دارد. سوال عمده این بود که آیا رفتارهای سیاسی در افغانستان بر رشد دموکراسی و جامعه‌ مدنی و حکومتداری خوب و حقوق بشر و رعایت کنوانسیون‌های بین‌المللی اتکا داشته باشد یا بر رعایت سنت‌های افغانی و خواسته‌های طالبان و کنار آمدن با تمام پیشنهاداتی که از طرف این گروه مطرح می‌شود؟ ".) بی بی سی <br /><span class="spip-puce rtl"><b>–</b></span> کنفرانس لندن در 28 جنوری (ژانویه) 2010 هشتمین کنفرانس عمده بین المللی بود که طرح مذاکره با طالبان وحذف نامهای رهبران طالبان از لیست سیاه ملل متحد در آن کنفرانس در شش ماه پیش صحبت شد. کنفرانس لندن تعهداتی را هم از سوی دولت افغانستان وجامعه جهانی توام با نگرانی هایی بدنبال داشت و اینک :</p> <h2 class="spip" id='t'>کنفرانس کابل <p>یا مرکز کشاکشها ، رقابت ها</p> <p>ویا منافع متقابل ؟</p> <a class='sommaire-back sommaire-back-1' href='#nav69d0a02094cbc3.75244338' title='Retour au sommaire'></a></h2> <p>قرار است که اینبار افغانستان در کابل پایتخت خود مهمترین وبزرگترین کنفرانس بین المللی یا جهانی را که در ذات خود در افغانستان بیسابقه است در 29 سرطان 1389 و یا 20 جولای سال روان ، به ثبت تاریخ در قرن بیست ویک برساند.</p> <p> در این کنفرانس ازآقای بان کیمون رییس ملل متحد تا خانم هیلاری کلینتون وزیر خارجه ایالات متحده امریکا وسی ونه وزير خارجه، پانزده معين و نماينده گان دوازده سازمان معتبر‌بين المللي ازهفتاد کشوراروپایی وامریکایی وآسیایی و... شرکت خواهند کرد.</p> <p> این کنفرانس بانام افغانستان وجهان گره خورده وهنگا میکه این کنفرانس دایر میگردد ، بحران مالی ،<br class='autobr' /> انرژی- تغذیه – محیط زیست وهمچنان تغییرات جوی به شکل بیسابقه اش از کران تاکران روی زمین قابل دید ودرک بوده و زمامداران اصلی جهان به ادامه انباشت سرمایه همواره بی رحم تر، متجاوز تر و منهدم کننده تر پیش میروندو از 500 تا 5000 کنسرن های چند ملیتی مجموعه عملکرد های اقتصادی و همچنان عملکرد های سیاسی جهان را کنترول میکنندو بیشتر از شش ملیارد انسان در روی کره زمین در میانه ای مرحله ای از هرج ومرج جهانی قرار گرفته اندکه تا هنوز پایان این مرحله ای هرج ومرج معلوم نبوده و به چشم نمیخورد.<br class='autobr' /> ما در دوران ای شا هد برگزاری سیمینارکابل میباشیم که بیشتر از یک میلیارد انسان بیکار بوده و بیشتر ازسه میلیارد انسان در خط فقر و ملیونها انسانها در زیرخط فقر در روی کره زمین زندگی مینمایند. مریضی های رنگارنگ و بی خانمانی و بی سرنوشتی در بزرگترین و کوچکترین شهرهای همه قاره ها گرده انسانها را میفشارد.</p> <p>این کنفرانس روزی در کابل دایر میگرددکه:</p> <p>بیکاری، گرسنگی ، مریضی ، بی خانمانی، فرار از خانه وکاشانه , زندگی در غربت وبرگشت به وطن و صدها سرگردانی و فقر استخوان سوز، اعتیاد به مواد مخدر و کشت و خرید وفروخت مواد مخدر با شلاق فساد رنگارنگ اداری وحاکمیت مافیای ای گوناگون و کشتارانسانها در هر کوی وبرزن افغانستان بویژه کابل از دور ونزدیک نمایان بوده و ثروت و غنا در یک قطب وبینوایی و فقر در قطب دیگر همه روزه بیشتر جلوه گر میگردد و انواع گوناگون تفرقه وتبعیض در هر ولایت ودهکده و روستا وشهر دامن زده میشود.</p> <p>این کنفرانس در شرایطی دایر میگردد که بی امنیتی را در هر گوشه وکنار مملکت میتوان باگوشت وپوست خود لمس کرد .</p> <p> در هنگام این برگزاری کنفرانس کابل و از کنفرانس بن یا پیترز برگ در جرمنی تا هنوز هم <br class='autobr' /> شیرازه اقتصاد روستایی و صنعتی از سالها بدینسو پاشیده بوده و گنج اندوزان در بانکهای خرد وبزرگ از ملیونها دالر و پوند واویرویی که در افغانستان سرازیر شده به گنج اندوزی مشغول اند ویاملیارد ها دالر نقدی وفزیکی را رسما از افغانستان به خارج بویژه در کشور های خلیج انتقال میدهند و شیپور رسوایی این دزدی آشکار به گوش عام وخاص رسیده و میرسد.</p> <p> ولی در سراسر افغانستان بویژه در کابل هزاران کودک ومرد وزن در همین گرمی تابستان گرسنه وتشنه در روی سرک ها دست به گدایی ، موتر شویی ، بوت رنگی و اسپندی گری از بام تا شام مشغول بوده ویا مصروف فروش ساجق و سایر مواد تاریخ تیر شده اند.</p> <p>این کنفرانس در شرایطی دایر میگردد اگر چهار قرص نان رادر روی سرک یا <br class='autobr' /> جاده پل باغ عمومی کابل درفاصله ای یکهزار متری ارگ آقای حامد کرزی و جای نشست وزرا وکابینه اش یا در صد متری هوتل کابل سرینا و یا پنجاه متری وزارت عدلیه و یا صد متری وزارت فرهنگ و اطلاعات و یا در ده متری بلدیه و یا شهروالی و یا شهر داری و یا در سی متری وزارت مالیه و یا معادن وصنایع و یا وزارت معارف و یا خارجه و یا داخله و یا چهل متری افغانستان بانک یا بانک ملی بخواهی به بینوایان بدهی ،به یک باره گی صد ها مرد و زن و کودک گرسنه به سر ورویت میریزند تا یک لقمه نان را بدست بیاورند و از تو عذر وزاری کنان یک لقمه نان میخواهندودست هایت را میبوسند.</p> <p>این کنفرانس در شرایطی در کابل دایر میگردد که محیط زیست در سراسر افغانستان مورد ظلم وستم وبهره کشی قرارگرفته و به تمام معنی از همه جوانب انسانهارا به انواع امراض دچار ساخته و از گند وکثافات گوناگون انسانها تنفس میکنند و بوی و تعفن درشهر ها بیشتر از هر وقتی مشمئز کننده ترگردیده است.<br class='autobr' /> این کنفرانس وقتی دایر میگردد که تمام فساد اداری وانواع گندیدگی هارا توگویی در میان دریای کابل به نمایش گذاشته باشند و از سر وریش مرداری میبارد.</p> <p>این کنفرانس در وقت و زمانی دایر میگردد که دشمنان زنان در سراسر افغانستان<br class='autobr' /> دست بدست هم داده و سر بریدن و گردن بریدن زنان جز برنامه جنایت کاران زن ستیز بوده و رفتن دختران را به مکاتب و دانشکده وکار ممنوع اعلان کرده اند.</p> <p>این کنفرانس در زمان و هنگامیکه در شهرکابل دایر میگردد که یک گروه منزوی و معلوم الحال تمام حق حیات و زندگی و گفتار ونوشتارو آزادی های مدنی و حقوق بشر را مانند نوروز باستانی میخواهند حرام وممنوع ساخته ودمار از روزگار مردم بکشند.</p> <p>در زمان برپایی این کنفرانس شبح طالبان در سراسر کشور به گشت و وگذار بوده و همه نگران اند که آیا طالبانرا بازهم در کابل وسراسر کشور رسما برزندگی مردم مستولی میگردانند و با همرایی آقای کرزی و یارانش دمار از روزگار مردم میکشند و بازهم با ملیشه سازی و اربکی سازی بنام قوای کمکی پولیس خواب را از چشمان مردم میربایند و طالبان با تفنگ وچماق مشغول امر ونهی میگردندو از این نوع نگرانی ها و دها نگرانی دیگر.</p> <p>این کنفرانس هنگامیی دایر میگردد که افغانستان در مجموع جامعه مصرفی گردیده و انواع مواد مصرفی و تاریخ گذشته و تیر شده در افغانستان به مصرف میرسد.</p> <p>این کنفرانس در زمانی دایر میگردد که در افغانستان به ویژه در کابل :</p> <p>از دسترخوان تا تخم مرغ وپنیر ونان و شیرو چای وقهوه و یاگوشت وپیازو میوه و تکه ها وپارچه های برای ساختن لباس وپوشیدنی و... از چادر سر تا پوشانیدن ستر عورت وحتی ایزار بندوکاغذ تشناب و یا سگرت وقطی نصوار از بیرون مرز ها وارد میگردد ومواد مصرفی از پاکستان تا تاجکستان، از هند تا برازیل از ترکیه تا تهران ، از پاریس تا لندن وویانا و اسکند ناویا ، از آسیا تا افریقا و امریکا از بام تا شام در روی دسترخوان یا سفره هر خانواده دارا و نادار،گدا و نا گدا حضور زنده وقابل دید ورویت دارد.</p> <p>این کنفرانس زمانی در کابل دایر میگردد که نه رییس جمهور و نه وزرایش ونه هیچ کدام شان برای یک دقیقه هم در مجامع عمومی وبازار- بازاری که خود طرفدار آزادی بازارو نیو لیبرالیسم اند، جرئت گشت وگذار و یا گپ زدن با مردم را ندارندو همه جا با محافظین ویا ور ها ویا بادی گارد های شان گشت وگذار در موتر های ضد گلوله مینمایند.</p> <p>این کنفرانس در کابل زمانی دایر میگردد که در کنار همه بحران ها، بحران بی اعتمادی را مانند اینکه خرمن ای ازارزن را پاشیده باشند، در سراسر جامعه عمدا میپاشند ودامن میزنند.</p> <p>در یک کلام:</p> <p>این کنفرانس در کابل زمانی دایر میگردد که :</p> <p>تفرقه بیانداز وحکومت کن شعار اصلی کسانیست که در اریکه قدرت لم داده اند.</p> <p>این کنفرانس در زمانی در کابل دایر میگردد که:</p> <p> در روی خواسته ها واهداف اصلی و حقیقی ایالات متحده امریکا ، اروپا ، جاپان و متحدین جهانی ومنطقوی و همسایه های افغانستان پرده ساتری از پرنیان انداخته اند.</p> <p>اگرمن پرده را اندکی میدرم، امید وارم تراش وخراش اش چندان باعث آزار ممثلین یا اکتور های خرد وبزرگ این بازی بزرگ نوین جهانی نگردد. طراحان اصلی یا پالیسی میکران در سناریوی اصلی کنفرانس کابل هریک سناریو های جداگانه ومنافع جداگانه ای دارند و ممثلین شان در کنفرانس کابل نیز از بام تا شام ودر روی و در پشت صحنه با مجموع مشاورین رنگارنگ وحاضر وغایب شان در گفت وشنود خواهند بود تا هریکی از همدیگر اندکی سبقت جسته و یا نفع بیشتر را برای نسل خود ونسل های بعدی شان کمایی کنند.</p> <p>گپ اصلی در مورد داد وگرفت و یا داد وستد در قرن بیست ویکم در دوران گلوبالیسم و یا جهانی سازی است.<br class='autobr' /> اگر کشور های بزرگ صنعتی یا گروه هشت رادر شمال با گروه بیست اندکی به شکلی اصلی جدا از همدیگر مطالعه مینمایم، به نظرم میرسد که :</p> <p>در ظاهر قضیه میان ایالات متحده امریکا و اروپا وجاپان همه دریک صف تقریبا واحد قرار داشته ،اما در هر خیز وجست ممثلین یا اکتور ها جدایی میان شان برجسته تر شده و شرنگ شرنگ تکان واژه ها وجمله های سیاسی، نظامی ، اقتصادی وفرهنگی ای رنگارنگ ای شان جرس کنان بگوش خواهد رسید.</p> <p>در ایالات متحده اروپا هنوز استراتیژی کلی زبیگنیو بریژنسکی از اعتبار بیسابقه برخوردار است.<br class='autobr' /> من قصد ندارم تا شما را با خواندن ونوشتن واقتباس بخش های کتابهایی بنام " گراند چیس بورد "<br class='autobr' /> یا تخته شطرنج وی و یا کتابهای دیگرش ویا استراتیژِی اساسی</p> <p> Zbigniew Brzezinski, <br class='autobr' /> the grand chessboard— grand strategy</p> <p> بریژنسکی در این نبشته تند نویسی خودم آزار بدهم .<br class='autobr' /> همچنان مانند برِژنسکی خط گذار دیگری در ایالت متحده امریکا که</p> <p>The Clash of Civilization and Remaking of political World order</p> <p>سامویل ها نتیکتون و " چالش تمدن ها "<br class='autobr' /> است و همه شما یقینا با طرح ها و نوشته هایش آشنایی دارید از اینرواهداف کلی ایالات متحده امریکا در سطح جهانی روشن است و در افغانستان نیز در معاهده استراتیژیک میان کابل وواشنگتن نوشته شده است که نمیخواهم شما را دراین مورد نیز درد سر بدهم.</p> <p>در اروپا میان المان وفرانسه همسویی های در" اروپای کهن " دیده میشود و در قاره یا بریتانیای کبیر هم تمایل جدایی از خط چرچیل و یکه تازی در برابر ایالات متحده به مشاهده میرسدو این جدایی از واشنگتن به مفهوم نزدیکی به فرانسه والمان نیست. در کشور های اسکندناوی و هالند هم گپ های دیگری شنیده میشود که نشانه ای از یک صف واحد را نشان نمیدهد. همان طوریکه ازکانادا موسیقی دیگری در کنار گوش ها نواخته می گردد.<br class='autobr' /> گروه شانگهای بویژه هند- روسیه وچین با طرح های خودشان در این کنسرت بین المللی در کابل شرکت مینمایند.<br class='autobr' /> چند گروه کوچک از بالکان را هم خواستار شرکت دادن در کوهپایه های هندوکش گردانیده اند.<br class='autobr' /> جمهوری اسلامی ایران از کنفرانس اسلامی با شیپور احمدی نژاد در حال نواختن آهنگی خود است وحرکات وسکنات چنان جالب دارد که به شکل و عرف غیر دیپلوماتیک زلمی رسول وزیر خارجه افغانستان را در تهران فرا میخوانند تا بامنوچهر متکی صحبت نموده و خواسته های تهران را به گوشش پف کنندو اینکه به نیابت تهران کی هاتا حال گپ زده اند، من نمیخواهم در اینجا وارد بحث شوم.</p> <p> در سعودی هم خادمین حرمین شرفین مشکل بحث در باره اسراییل و نوار غزه را برای بعد از کنفرانس کابل موکول کرده اند و تلاشهایی زیاد و بی همتا دارند تا جریان طالبان را به نفع خود شان تجزیه نمایند وباداشتن روابط چند جانبه با القاعده و طالبان ، بخشهای از طالبان را بازهم رسما در حاکمیت کابل شریک سازند واینکه نام چند نفر طالب و حزب اسلامی از لیست سیاه ملل متحد پاک خواهد گردید تا کرزی ویارانش در پاکستان و سعودی خود را راحت تر احساس نمایند، این را خواهیم دید ولی نمیتوانیم فراموش نماییم که ازهمین حالا اختلافا ت تهران و جده میخواهد به در ودیوار کنفرانس کابل سایه بیافگند.</p> <p>جمهوری اسلامی پاکستان در اینجا با چند کارت یا قطعه بازی میکندو بیشتر از همه منتظر است تا دیگران سهم شیر وگرگ را ببرند وممثلین یا اکتورهای سیاست در پاکستان به سهم اصلی خود یا سهم شغال وروباه دراین مسلخ اندیشه ها و انسانها راضی نیستند.هرچند پاکستان پیشروی داشته ومنافع بیشتر ی خود را در کنفرانس بیان دارد و تامین نماید به همان اندازه تحریکات هند بیشتر خواهد شد و یکبار دیگر اختلافات ایران وسعود ی و پاکستان وهند شدت بیشتر خواهد یافت وبه نیابت شان انواع گوناگون گپ ها در رسانه ها وکوچه ها ودشت ودمن راه خواهد یافت.</p> <p>به هرپیمانه ایکه اکتور هاو یا ممثلین هند پیشروی داشته باشند، بیشتر از آن اکتور ها و یا ممثلین چین هم در کنفرانس کابل و در بیرون از خود واکنش نشان خواهند داد و با تقویه موقف پاکستان هرگز پیش روی پاکستان را با بازی به سر نوشت تبت و ترکستان چینایی از چشم دور نخواهند داشت.نمیتوان چشم های خود را پت کرد وندید که ایالات متحده امریکا چگونه میان درزهای موجود فکری منافع هند وچین فانه گذاری میکند واین درزها را بزرگتر ساخته تا حتی پیمان شانگهای را نیز به شکل بیسابقه اش از هم دیگر بپاشانند ویگانه "ابرقدرت " بودن خود را به اثبات برساند.</p> <p>امریکایی ها که خود را جز" جهان عیسوی" میدانند و در میان شان روس ها را ارتدکس میگویند، با چینایی ها که گویا پیروان و" بازماندگان کنفوسیوس" اند ، با جاپانی ها که عاشق بودیسم اند وهندی های برهمن و پیروان هندویسم و بابه ناک در زیر یک سقف باچند زعیم ورهبری که خود را نماینده یک هزار وچهارصد ملیون انسان مسلمان دنیا بویژه مسلمانان هردم شهید افغانستان جا میزنند ، در این کنفرانس کابل باهم مینشینند.<br class='autobr' /> در کنفرانس کابل به شکل غیر مستقیم منافع اسراییل و فلسطین هم اگر مورد بحث وفحث قرار نخواهد گیرد، اما منافع اسراییل و فلسطین مد نظر خواهد بود و به یقین که درد شقیقه را از قبرغه ها میکشند.</p> <p> در ظاهرامرپیروان لایسیسم ، سکولاریسم و مدرنیسم اعم از کنفوسیونیسم وبودیسم و برهمنیسم و هندویسم در یک سو و گویا انسانهایی "از قرن سیزدهم " بگفته وزرای لندنی بابنیادگراها که ازطیف های گوناگون اخوانیسم تا سلفیسم و طالبانیسم را در صف خود نهفته دارند ودر کنار شان پیروان چهار طریقه وچهارده خانواده صوفی ایسم و مدرنیست های شرمندوک وخجول وطنی هم کم نیستند ، در سون دیگردر زیر یک سقف مینشینند.</p> <p> پان اتلانتیست ها ، پان اسلامیست ها و پان ترکیست ها و پان ایرانیست ها و... از هفتاد کشور دنیا و انسانهایی از پنج قاره با کسانیکه خود را میراث خواران برحق امپراطوری مغلهای هند و بابر میدانند و کابل را پایتخت بهاری شان در عمق استراتیژی چوهدری های پنجاب میشمرند، همه زیر یک سقف مینشینند.<br class='autobr' /> آیا میتوان گفت که :</p> <p>جنگ هفتاد و دوملت همه را عذر بنه</p> <p>چون ندیدند حقیقت ، ره افسانه زدند</p> <p>اما همین اکنون هاتف بگوشم زمزمه میکندکه :</p> <p>ای دل غمدیده حالت به شوددل بد مکن</p> <p>وین سر شوریده باز آید بسامان غم مخور</p> <p>هان مشو نومیدچون واقف نئی از سر غیب</p> <p>باشد اندر پرده بازی های پنهان غم مخور</p> <p>ای دل ار سیل فنابنیاد هستی برکند</p> <p>چون ترا نوحست کشتیبان ز طوفان غم مخور</p> <p>گرچه منزل بسی خطرناکست ومقصد نا پدید</p> <p>هیچ راهی نیست که آنرا نیست پایان غم مخور</p> <p>حافظا در کنج فقر وخلوت شبهای تار</p> <p>تا بود وردت دعاودرس قران غم مخور</p> <p>اما ،</p> <p> از هزار سال است که طبل جنگ صلیبی را نواخته اند وتا هنوز کشمکش در باره یورشلیم وبیت المقدس و فلسطین حل نشده است و کماکان این تلاش را نام دیگر نهاده اند. از زمانیکه پاپ اوربن دوم در 1095 میلادی برای افروختن جنگ صلیبی از ایتالیا وارد فرانسه گردید ، از همان زمان تاحالا خونین ترین جنگ ها برای دفاع از امپراطوری ها گاهی زیر بیرق صلیب مقدس یا زیر بیرق هلال جریان داشته و در میدان مصر وسوریه وفلسطین نه امروز صلاح الدین ایوبی وجود دارد ونه کسانیکه بتوانند مشکل فلسطین را درخود فلسطین حل کنند بلکه افغانستان را کشورپسا منازعه دانسته و با یک "پوست کونفلکت گفتن" پوست از جان مردم ما میکشند و کابل و افغانستان را میدان باجگیری های خود میسازند.</p> <p>عده ای در کاخهای مرمرین و غرق در عیش نوش لمیده اند اما دعوای فلسطین را در افغانستان میخواهند حل نمایند.</p> <p>عده ای مشکل کشمیر را در کابل حل میکنند وعده ای هم درد تبت وآسیایی میانه را ازگرده های فر زندان کوهپایه های هندوکش میکشند.</p> <p>هریکی بخاطر آرمان ها و منافع خود دلبری میکند.<br class='autobr' /> دولت کابل و کارگذاران ایکه خواهان شریک ساختن طالبان وگروه گگ حکمتیاردر قدرت سیاسی رسمی اند، در بیخ گوش خود برچه آی اس آی و زمامداران پاکستان را میبینند و مردم را دعوت به انقیاد میکنند و از این کنفرانس نیز مشروعیت میطلبند ! همانطوریکه از " جرگه صلح" قطعنامه مشروعیت نامشروع خود را خواستند بدست بیاورند.</p> <p>اینکه چه میخواهند بدست بیاورند ،پنهان نیست و اما اینکه چه میتوانند بدست بیاورند ، این موضوع در حاله ابهام قرار دارد.<br class='autobr' /> پرواضح ومبرهن که ارگ نشینان میخواهند چیزی بدست بیاورند، اما در دنیا ی دادوستد سیاسی و اقتصادی و سرمایه بطور کلی باید پرسید که در بدل آنچه میخواهند بدست بیاورند، چه را بازهم از دست میدهند ؟<br class='autobr' /> چون در داد وستد، گرفتن یک طرف معامله است و پرداختن طرف دیگر.</p> <p>ارگ نشینان کابل که بنام افغانستان و مردم افغانستان در این معامله بزرگ می نشینند ، چه میخواهند بدست بیاورند و در بدل آن چه را از دست میدهندوچه تعهد هایی می بندند؟</p> <p>آیا در بین کسانیکه دل به اریکه قدرت خوش کرده اند ، این سوال مطرح خواهد شد که در بازی بزرگ درقرن نزده میان امپراتوری روس و انگلیس تا چه حد از طول وعرض و بلندی وکوها وکوهتل های افغانستان بریده شد و سر انجام چگونه در قصر چهلستون میان عبد الرحمن فرزند افضل خان با دیورند معامله ای صورت گرفت واستبدادکماکان بیدادکرد وامروز از حامد کرزی گرفته تا اشرف غنی احمد زی و دیگران زبان های انگلیسی ، اردو، عربی ،فرانسوی ، روسی وجرمنی را کم تر از زبان مادری خود نمیدانند ،اما آیا فهمیدن زبان دیگران به مفهوم فهمیدن بار ومنافع و آنچه در متن کلام وزبا ن شان نهفته است ، خواهد بود ومیباشد؟</p> <p>اگر یک امیرعبد الرحمن جفای بزرگی به مردم افغانستان و دو طرف خط دیورند و گرداگرد افغانستان کرد و 1893 تا حال جنجال اش به دو طرف خط دیورند و منطقه ادامه دارد ، مسولیت جمعی حامد کرزی و اشرف غنی احمد زی ویاران شان در کابینه وبیرون در پیشگاه تاریخ چه خواهد بودو چه روزگاری بالای مردم هر دم شهید افغانستان باز خواهد آمد ؟</p> <p>شرکت کنندگان در سیمینار کابل به نمایندگی از کشور ها وقاره ها وفرهنگ ها ومنافع دور ونزدیک خود از اروپا و امریکا و جاپان وهند وچین وروسیه و.. سخن میگویندو در پشت سر شان نه شمشیر وتلوار بلکه پیمان اتلانتیک شمالی و صد ها پایگاه نظامی و یا پیمان شانگهای و صد ها کشتی های سر دریایی و زیر دریایی وانواع سلاح های مهیب و ذروی و کیمیاوی و هایدروجنی و بانکهای جهانی و وآسیایی و صندوق ها ووال استریت ها و.......</p> <p>و ترت وفرت هایی وجود دارد، که با خون ملیون ها انسان پدیده آمده اند ، اما در زرادخانه فکری ارگ نشینان ووزرای افغانستان چه قرار دارد ؟</p> <p>توانایی دید شان تا چند فرسخ است ؟</p> <p>آیا میخواهند دنیای مدرن را در قرن بیست ویکم تابع منافع پیش مدرن ساخته وبرای ادامه حیات سیاسی شان تاروپود افکار قبیلوی را رنگ وروغن مدرن بزنندو از تمام مردم افغانستان میخواهند تا خود را صد سال دیگر فدای منافع افکار پیش مدرن بسازند؟</p> <p>پیش روی چشمانم میبینم که دو زن را در طی چند روز پیش از کنفرانس کابل در بدخشان از جاییکه فوزیه کوفی وکیل ای پارلمان می آید ، سنگسار میکنندو در گوشه دیگر در کرخ ای هری جاییکه گوهر شاد بیگم داشت ، و زادگاه رنگین دادفر سپنتاوزیر کابینه ای حامد کرزی است ، سر دو زن را میبرندو حتی کودکی هفت ساله را به جرم جاسوسی در هلمند میکشند. با تمام خون آشامی ها و جنایت های جنایت کاران حرفوی باید سر به آستان خون آشامان وپاسداران ای جهالت وجنایت وقباحت وشرارت وفساد نسایید، بلکه بایست از منافع کوتاه مدت ودراز مدت مردم حمایه ودفاع کرد.</p> <p>هریکی از این کنفرانس کابل توقع یا توقعاتی دارد من نیز نظرم را بطور ناتراش وناخراش بیان میدارم.</p> <p> به همین ترتیب همه انسانهایی قرن بیست ویکم که از کشورهای صنعتی و رو به توسعه و رو به انکشاف می آیند، با منطق و خرد مدرن کاردارندو در گوشه مغز خودهرکدام شان با خرد ناب کانت ها وفلاسفه از افلاطون تا هابرماس به سنجش می پردازند.</p> <p>دیدگاه های مختلف در مورد چگونگی رفتن وبیرون شدن شان از کنفرانس کابل وجود دارد. انگیزه های شرکت در کنفرانس کابل با نتایجی که حاصل میکنند، متفاوت خواهد بود و این واضح است زیرا منافع همه یکسان واشتهای همه برابرنیست.اما اگر قهر نشوید میتوان گفت که این کنفرانس میتواند نشانه ای برای پیدا شدن ای نقطه عطفی در تقسیم مجدد جهان بعد از فروپاشی دیوار برلین بشمار آید. همه کسانیکه خود را در" جنگ سوم جهانی" برنده میدانند، جنگی که سرد بود و کرخت بود و گرمی اش فقط در خون های ریخته شده یکنیم ملیون انسان افغانستان باید احساس میشدو دریای خون جاری میگردید وبه نیابت بزرگترین کشورها وقدرت های جهانی ومنطقوی خون بیچاره ترین وغریب ترین انسان های مومن ومسلمان کشور من ریخته میشد. جنگ نیابتی ایکه در یک طرف لشکری را بنام مجاهدمسلح میساختند ودر طرف دیگر بنام " انقلابی" و ادامه دهنده انقلاب برگشت ناپذیرثور!</p> <p>جنگی که دریک طرف آن :</p> <p>یک گروه برای حفظ منافع و " سرحدات جنوب " اش هزاران نفر را در افغانستان مسلح ساخته بود و دیگری بخاطر منافع اش نقاب دفاع از اسلام را به چهره اش کشیده بود.</p> <p> از سی سال به اینسواین جدال به آهنگ های مختلف وزیر وبم باسر وبی سربه گوشم میرسد. <br class='autobr' /> از طرف دولت مداران کابل گفته میشود که :</p> <p>تدارک همه جانبه امنیتی ازطرف نیروهایی افغانی و غیر افغانی برای برگزاری این سیمینار گرفته شده و خواهد شدو اشرف غنی احمد زی طراح آجنداومهندس سیمنار از جانب ارگ نشینان است که میتوان طرح اش را در اخبار باختر خواند.</p> <p>در وقت برگزاری خواهیم دید که آیا نماینده های با مسوولیت از هفتاد کشور بزرگ و خورد دنیا یا کمتر از آن در کابل به زیر یک سقف خواهند نشست و در مورد ادامه گپ ها و فیصله های سیمنار لندن و " جرگه مشورتی صلح " در کابل صحبت هارا بسوی ای پیش خواهند برد که منافع دراز مدت ، میان مدت و کوتاه مدت شرکت کنندگان سیمینار را در افغانستان بالای دولت افغانستان تامین خواهند کردو یا اینکه کشاکشها و رقابت های جهانی ومنطقوی بازهم منافع ملی وتاریخی افغانستان را زیر شعاع قرار خواهد داد ؟</p> <p>آیا همه آنهایی که خود را متمدن میگویند، در این کنفرانس یکبار دیگر طالبان و گروه گگ حکمتیاررا برگرده مردم ما رسما سوار خواهند نمود و بعدا اشکال مختلف بحران وکشاکش ها ورقابت ها را دامن خواهند زد؟<br class='autobr' /> من پیش از اینکه این تند نویسی را بپایان برسانم ، به سخنان داهیانه آنتونیو گرامشی می اندیشم..</p> <p>" من بد بینم بدلیل عقل وادراک ، اما خوشبینم بدلیل قصد واراده "</p> <p>من هنوز در افغانستان نیروی عظیمی از انسانها را میبینم که تسلیم هوا وهوس طالبانیسم وگروهک حکمتیار ویارانش نمیشوند و هر گز نمیخواهندتا افغانستان صوبه پنجم پاکستان گردد.</p> <p>انهاییکه نگذاشتند تا افغانستان جمهوری شانزدهم شوروی و یا یکی از اقمارش گردد، به یقین که هرگز نخواهند گذاشت تا افغانستان ومردمش را بسوی اسارت دایمی سوق بدهند.</p> <p>این رمزیست اشکاربرای بقا و زندگی در دامنه های هندوکش.</p></div> https://mail.bamyanpress.com/article18428.html https://mail.bamyanpress.com/article18428.html 2010-07-12T12:15:00Z text/html fa باقی سمندر آموزش، مکاتب و دانشگاه <p>در اخبار منتشر شده از خبر گزاری باختر در 27 جون 2010 خواندیم که » <br class='autobr' /> دنمارك شصت مليون دالر را براي رشد كيفي معارف افغانستان كمك كرد » <br class='autobr' /> همچنان در خبر دیگر خواندیم که : <br class='autobr' /> " ملل متحد سی وپنج ملیون افغانی برای وزارت معارف کمک کرد " <br class='autobr' /> همه خانواده هایی که فرزندان شان را در شرایط بد یا بسیار بد بسوی مکتب روان میدارند ، میدانند که درسهای روزانه در مکاتب اصلی یعنی دولتی در هر روز سه بار دایر میگرددو شاگردان آنچه را باید یاد بگیرند بنا به دلایل مختلف نمیتوانند که فرا بگیرند. تعداد شاگردانی که گفته (…)</p> - <a href="https://mail.bamyanpress.com/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> / <a href="https://mail.bamyanpress.com/mot16.html" rel="tag">آموزش، مکاتب و دانشگاه</a> <img src='https://mail.bamyanpress.com/local/cache-vignettes/L150xH128/arton18428-ea0a5.jpg?1769424316' class='spip_logo spip_logo_right' width='150' height='128' alt="" /> <div class='rss_texte'><p>در اخبار منتشر شده از خبر گزاری باختر در 27 جون 2010 خواندیم که <br class='autobr' /> »</p> <p>دنمارك شصت مليون دالر را براي رشد كيفي معارف افغانستان كمك كرد »</p> <p>همچنان در خبر دیگر خواندیم که :</p> <p>" ملل متحد سی وپنج ملیون افغانی برای وزارت معارف کمک کرد "</p> <p>همه خانواده هایی که فرزندان شان را در شرایط بد یا بسیار بد بسوی مکتب روان میدارند ، میدانند که درسهای روزانه در مکاتب اصلی یعنی دولتی در هر روز سه بار دایر میگرددو شاگردان آنچه را باید یاد بگیرند بنا به دلایل مختلف نمیتوانند که فرا بگیرند. تعداد شاگردانی که گفته میشود به مکتب ها میروند در حدود پنج ملیون نفر شاگرد تا حال در سراسر افغانستان ثبت شده اند. اما بنا به گفته وزیر معارف کشور تا هنوز هفت ملیون نفر از شاگردان دیگر نمیتوانند به مکتب بروند.</p> <p>تمام پدران ومادران و شاگردان از نداشتن کتاب های درسی یا کمبود کتاب درسی شکایت دارند ولی سخنگوی و دست اندرکاران وزارت معارف واقعیت را آنطوری<br class='autobr' /> است ، متاسفانه به مردم ما بیان نمیدارند.</p> <p>اگر به چاپ کتاب ها از سال 2002 به اینطرف توجه شمارا جلب مینمایم ، این هیچگاه به معنی نادیده گرفتن چاپ کتب درسی از سال های 1903 یا زمان تاسیس مکتب حبیبیه و مکتب حربیه در زمان سلطنت امیر حبیب الله به بعد نیست.</p> <p>هنگامیکه بعد از جلسه پیترزبرگ حامد کرزی را در راس دولت افغانستان قرار دادند ، از آن زمان ببعد در وزارت معارف کشور هم وزرای آمدند و رفتند. اگر فراموش نکرده باشم در وقت وزارت آقای محمد یونس قانونی درکرسی وزارت معارف افغانستان طرح چاپ کتب سر زبانها افتید و سر انجام صد ها هزار جلد کتاب در کشور اندونیزیا با مشکلات وافر به چاپ رسید و با طیاره ها و با هواپیماهای غولپیکر به افغانستان رسانده شد.<br class='autobr' /> اینکه هر کتاب چند دالر تمام شد وکرایه اش چند گردید؟</p> <p> میتوان گفت که آفتابه خرچ لیم شد. به هر صورت کتابهایی با نواقص کیفی ای زیاد به افغانستان رسید و هنوز مضامین درسی مایه از دوران درسهای کمپ های پشاور وپاکستان را داشتند.</p> <p>بعدا در زمان وزارت آقای محمد حنیف اتمر مساله چاپ کتابها یک بار دیگر به داو طلبی در میان مطابع داخلی وخارجی گذاشته شد.</p> <p>فراموش نکنیم که وزارت معارف از خود مالک دو مطبعه هم است. یک مطبعه کوچک که باری بنام انتشارات فرانکلین هم یاد میشدو اکنون زیر اداره وزارت معارف است و مطبعه دیگری که بنام مطبعه کانادایی یاد میشود. این مطبعه دومی را کانادایی ها برای افغانستان سا خته بودند از همین رو بنام مطبعه کانادایی یاد میگردد. اکنون این مطبعه در اختیار عبدالسلام قرار دارد . متوجه باشیم که این عبدالسلام همان عبد السلام مشهوربه راکتی نیست که راکت های استنگر را به اختیارش قرار داده بودند و چینایی ها را به گروگان گرفته بود و اوامروز فقط وکیل در شورا است و نه راکت دارد و نه همانست که بودو در نه سال گذشته او با استنگر ها خدا حافظی کرده است. اما کسی که مطبعه وزارت معارف را غصب کرده است یک عبد السلام دیگر است بنام عبد السلام عظیمی یعنی قاضی القضات افغانستان که بزور بی 52 در افغانستان نصب شده است.</p> <p> تو خود حدیث مفصل از این مجمل بخوان. با ابتکار و زد وبند های آقای عبدالسلام عظیمی بالای مطبعه معارف نام دیگری گذاشته اند . یعنی مطبعه نبراسکا.</p> <p> هر خبرنگاری که خواسته باشد میتواند در راه پلچرخی یا سرک کابل - جلال آباد به مطبعه نبراسکا رفته و گذارشی تهیه بدارد و همچنان با آقای عبد السلام عظیمی در ستره محکمه مصاحبه هایی داشته باشد.</p> <p>وقتی از بلند ترین مقام قضاییه کشور همچو ظلم واستبدادو تخطی به حال اولاد مملکت سر میزند ، از دیگران چه انتظار میداشته باشیم ؟اینکه در مورد فساد اداری همه روزه میخوانیم ، در مورد عملکرد قاضی القضات چه نام بایست بگذاریم وچگونه این حرکت را توجیه میکنند ، چه باید نوشت ؟</p> <p>( من آماده استم تا در حضور محکمه ای که قاضی القضات اش عبد السلام عظیمی است در مورد غصب حق اولاد مملکت و مردم هر دم شهید اش حاضر به بیان ادعایی گردم که هم اکنون مینمایم ).</p> <p>کشوریکه از زمان شیر علی خان و چاپ شمس النهار خود مطبعه داشت و از هنگام مطبعه چاپ سنگی و مطبعه عنایت و مطابع بعدی همه کتب معارف در افغانستان تالیف وچاپ میگردید ، سر انجام وضع مملکت را بجایی رسانیدند که برای تالیف کتاب و چگونگی نصاب تعلیمی مولفین ما به کشور ایران گسیل شدند تا از تجارب آنها بیاموزند و در مورد چاپ کتا ب به خاطر احترام داشتن به نیو لیبرالیزم و بازار آزاد تمام اختیاردر صحنه عمل از وزرای معارف تقریبا گرفته شده و ان جی اوها و وزرای معارف با اندکی صلاحیت سرنوشت اولاد مملکت را به دست بازیگران بازار ازاد گذاشتند.</p> <p>شما را اندکی درد سر میدهم و قصه دردناک کتابهارا بعد از گذشت سالها برایشما مینگارم.<br class='autobr' /> در یکی از روز های سه سال پیش وزیر معارف وقت یعنی آقای حنیف اتمر توسط مشاور ارشد اش آقای عبدالواسع آرین با نگارنده این سطور ( باقی سمندر ) توسط تیلفون تماس گرفت و بعد از اینکه لحظه ای از صحبتم با آقای آرین سپری شده بود ، رشته سخنرا در تیلیفون آقای اتمرگرفته و ازنگارنده خواهش نمود تا در مورد چاپ کتابها به وی صحبت نمایم.</p> <p>من بخاطر معارف و اولاد مملکت به دفتر آقای حنیف اتمر رفتم ووی در مورد چاپ کتب و چگونگی آن از من در جلسه ای که دایر شده بود ، سوالهایی نمود. بعد از شنیدن جواب های من خواستار همکاری من با وزارت معارف شد. من به وی قول همکاری دادم و اقای اتمر جویای معاش و مقدار معاشم گردید.<br class='autobr' /> من برایش گفتم که :</p> <p>" من وقتی شامل صنف اول لیسه حبیبه در پل باغ عمومی شدم ، آن وقت از طرف مکتب برایم دو خاده نی برای ساختن قلم نی یی، یک دیوات گلی به رنگ فیروزه ای، دو کلوله گل سفید و دو تخته داده شد. یکی تخته چوبی که باید سیاه رنگ میکردم ودیگری تخته سلیت. چندی بعد هم برایم کتاب ها داده شد وهمه رایگان بودند و همه از پول مردم افغانستان و مالیه مردم غریب و شرافتمند افغانستان بود نه از پول های باد آور ده از هر جای دیگر با دها پیش شرط.</p> <p> از اینرو من از معارف افغانستان قرضدار هستم واولاد معارف کشور بالایم حق دارد که برایش کتاب ها را چاپ نمایم. من خواهان یک پول مزد ومعاش نمیباشم. من نان بخورونمیر خود را دارم وبهتر است تا در مورد چاپ کتاب در مطبعه های وزارت معارف بیشتر فکر گردد و باید مطبعه های وزارت معارف را از نو ساخت. "</p> <p> وزیر معارف و حاضرین در جلسه تعجب کرد ند و آقای وزیرمن را به خانم نرگس نهان که آنوقت در وزارت معارف کار میکرد ، معرفی نمود.</p> <p> آنوقت من به مثابه آموزگار فن چاپ و پیش از چاپ وبعد از چاپ مصروف درس دادن ومشوره و باز سازی و نصب ماشین های زیادی در مطبعه اردوی ملی افغانستان بودم. و همه روزه مصروفیت ام با بیشتر از یک صد نفر اعم از زن ومرد اما تقریبا همه مکتب نا رفته و ناخوان که شا گرد انم بودند ، بود و از اغاز تا زمان ترک گفتنم از مطبعه وزارت دفاع ملی افغانستان نیز یک پول مزد و یا معاش از وزارت دفاع ملی افغانستان نه دریافت نمودم ونه تقاضا داشتم .</p> <p>من در وزارت معارف به خانم نهان گفتم که :</p> <p>" هروقت به من ضرورت داشته باشید من در وزارت معارف می آیم. زیرا مصروف باز سازی در مطبعه وزارت دفاع ملی میباشم وگاهگاهی هم برای ترمیم ماشین ها وپرزه های کوچک و یا بزرگ در مطابع دیگر نیز می روم" ، اما مشکل کتاب وچاپ آن بیش از حد زیاد شده بود و باز برایم از وزارت معارف تیلیفون نمودند تا برای کمک نمودن به نزد ایشان بروم .</p> <p> همان بود که فردا بازهم به دفتر آقای وزیر معارف وقت یعنی محمد حنیف اتمر رفتم. در انجا چند نفر از <br class='autobr' /> سفارت دنمارک و یک ان جی او بنام دانیدا با یک نفر که گویا بنام مشاور چاپ نصب شده بودو اسمش پاول گیبینگ بود، نشستیم.صحبت روی این میچرخید که کتابها باید چاپ شوند و در داوطلبی یک شرکت هندی هم تقریبا برنده شده بود و یک مطبعه افغانی هم چنان.</p> <p>شما را چه درد سر بدهم که من ناگزیر شدم همه اسناد داوطلبی ها وشرط وشرایط را به خانه برده و در 24 ساعت بخوانم. بعد از مطالعه اسناد ناگزیرشدم تا همه مطابع را در کابل ببینم و توانایی های عملی شان را بسنجم البته به استثنی یکی از مطبعه های معارف که توسط آقای عبد السلام عظیمی غضب شده است.</p> <p> دیدن و سنجیدن توانایی واقعی مطابع دهلی را هم در جلسه مطرح نمودم و دو یا سه روز بعد ویزه های هند گرفته شد و یک گروه از افراد با صلاحیت به شمول مشا ور ارشد وزیر، سخن گوی وزیر و رییس نصاب تعلیمی و سه نفر دیگر به شمول پاول گیبنگ از وزارت معارف به دهلی سفر کردندومن هم به مثابه مشاور فنی چاپ هییات راهمرایی می کردم.</p> <p> البته بایست یاد دهانی نمایم که از سال 1968 به اینطرف شغل ای من چاپ نمودن کتب ومجلات و کاغذ ها است و من چاپگرم و 43 سال عمرم را در فن شریف چاپ سپری کرده ام. چاپ خا نه هارا در هند دیدیم و دهلی جایی نبود که بتواند کتابهایی معارف افغانستان راچنانچه باید وشاید چاپ نماید از اینرو من طرفدار چاپ کتابها در افغانستان گردیده و دلایل خود را به هیات هم گفتم وهمه موافقه نمودند و هند را ترک نموده و بسوی وطن پرواز کردیم.</p> <p>گزارشی از سفر هند را برای وزیر معارف وقت اقای اتمر وشرکت کنندگان در جلسه بعد از برگشتن از سفرگفتم ونوشته ای بنام گزارش از سفر هند به وزیر و شرکت کنندگان در جلسه سپردم . بازهم مشکل چاپ کتاب را پاول گیبنگ مطرح میکرد وخواستار آن بود که حتی یک جلد کتاب در افغانستان چاپ نشود. از اینرو بعد از گپ های زیاد بالاخره از من پرسیدند که کتابهای دیگر در کجا چاپ شوند ؟ وزیر معارف تماشاگر صحنه سازی های پاول گیبینگ نماینده دانیدا بود. یک یا دو نفر هندی الاصل به مثابه نماینده سفارت دنمارک در جلسات شرکت داشتند و مهمانی هایی هم در هوتل انترکانتی ننتال ترتییب میدادندکه من باجرئت شرکت در محافل انها را رد کرده و با نان پیاز و پیشانی باز در کلبه خود قناعت داشتم.از اینرو صحبت ها در جلسه طوری بود که من طرفدار چاپ کتابها در افغانستان بودم ونه در خارج به ویژه هند. من میدانستم که وضعیت صنعت چاپ در افغانستان بسیار خوبتر و بهتراست نسبت به هند ای که من و دیگران دیده بودیم. ممکن این برای هیچ خواننده ای قابل قبول نباشد اما خوشبختانه صنعت چاپ در افغانستان بسیار بهتر است از هند وپاکستان.</p> <p>در پاسخ به وزیر معارف گفتم :</p> <p>"مطبعه وزارت دفاع ملی افغانستان یا مطبعه اردو توانایی چاپ همه کتابها را دارد و همچنان برای تمام شاگردان وزارت معارف افغانستان میتواند به قیمت ارزانتر کتابچه ها را هم چاپ نماید. بهترخواهد شد تا شما با وزیر دفاع افغانستان ستر جنرال آقای عبد الرحیم وردک یا لوی درستیز افغانستان ستر جنرال آقای بسم الله محمدی در این مورد صحبت نمایید.وزارت دفاع ملی افغانستان ظرفیت چاپ کتابها را دارد و میتواند در کنار مطبعه معارف و یک مطبعه خصوصی دیگر به چاپ کتابها مبادرت ورزد."</p> <p>وزیر دفاع افغانستان با وزیر معارف موافقه کرد که کتابها در مطبعه اردو چاپ شوند امانمی دانم که پیش شرط ها ِی ان جی او و دانیدا چه بود، سر انجام یک بخش بزرگ از کتابها به هند روان شدند وبا صد مشکل چاپی و کیفی و نقض مقررات و برنامه و قرار داد ها کتابها به وقفه ها چاپ شدند و به کابل رسیدند و تا حدی بسیار ناچیز پخش شدند. بعدا جنجالهای باید میان وزارت معارف و چاپ خانه های هند و مطبعه ای در کابل پیدا شده باشد و تا جایی که شنیدم عده ای هم سر وکاری با لوی ثارنوالی پیدا کردند.نمیدانم که پاول گیبینگ چه شد و حالا کی را در جایش نصب کرده اند و مشاور فنی شان کیست وچه نام دارد ؟</p> <p>در جریان چاپ کتابها همرای وزیر معارف وقت صحبت ها تاجایی پیش رفته بود که باید وزارت معارف افغانستان از خود مطبعه ای قوی و نیرومند داشته باشد تا اولاد مملکت بازهم محتاج کدام ان جی او نگردد و یا کتابها به خارج چاپ نشوند و یا همیشه دست گدایی و دریوزه گی به هر طرف درازنه گردد.حنیف اتمر طرفدار این طرح بود وتلاش میکرد که مطبعه کانادایی هم از عبدالسلام عظیمی گرفته شود. انوقت عبدالسلام عظیمی قاضی القضات نبود اما به دور دسترخوان اقای کرزی یگان دفعه مینشست و گپ هایی از فراه میزد.<br class='autobr' /> وزیر معارف آنوقت به خارج سفر کرد ودر سفر خارجی اش مساله چاپ خانه را نیز با دیگران مطرح کرده بود.<br class='autobr' /> جلساتی در کابل با یک موسسه المانی <i> جی – تی – زید </i> داشتیم و دریکی از شبهای تار زمستانی و در جریان اعتصاب غذایی صدیق افغان که سفیر دنمارک به دیدن صدیق افغان بخاطر عذر خواهی آماده بود ، آنوقت نیز با سفیر دنمارک مساله دانیدا را مطرح ساختم. از اینرو تمام صحبت ها روی ساختن یک چاپخانه قوی ونیرومند برای وزارت معارف بود واست.</p> <p>اگرامروز دکتورفاروق وردک یعنی وزیر معارف افغانستان از صفر شروع نکند و قدم های گذاشته شده در مورد مطبعه وزارت معارف را دنبال نماید، این همه پول شصت ملیون دالری دنمارک و پول سی وپنج ملیون افغانی کمک ملل متحد میتواند تمام مردم افغانستان را با سواد بسازد و کتابهای مکاتب و فاکولته ها هم چاپ گردند. من یکبار رییس پوهنتون ورییس نشرات دانشگاه کابل را در مطبعه وزارت دفاع ملی افغانستان دعوت کرده بودم و پیشنهاد من این بود که مطبعه دانشگاه را فعال بسازیم. دولت ایران بهترین ماشین چاپ را برای دانشگاه کابل تحفه داده است که رویش خاک افتیده واز 4 سال به اینسو یک ورق تولید نداردو در چوکات تحصیلات عالی میتوان یک شعبه رسانه های چاپی را دردانشگاه کابل باز نمود و برای تمام افغانستان شاگرد ها واستادان و انجنیران چاپ تربیه نمود. همچنان میتوان از میا ن شاگردان وزارت معارف برای تمام ولایات افغانستان افرادی را تربیه کرد که در بخشهای پیش از چاپ ، چاپ و بعد از چاپ روی پای خود ایستاد شدن را یاد بگیرند و شاگردان دارای مدارک یا شهادت نامه های تخصصی گردند و افغانستان از این ناحیه اقلا یگ گام بسوی استقلال بردارد.<br class='autobr' /> جادارد تا متذکر گردم که من با وزیر معارف کنونی یعنی آقای دکتورمحمد فاروق وردک هم این مساله را در دفتر کارش مطرح کردم و او موافق طرح من بود و قول داد که در همین مورد فکر میکند. شماره تیلیفون وادرس نامه های برقی من را با گزارش سفر هند گرفت، ولی آقای وردک بیشتر از همه مصروف تدارک و تدویر جلسه" جرگه ملی صلح " گردید و اینک مصروف برگذاری سیمینار کابل در هفته های بعدی است.<br class='autobr' /> اینکه به اولاد مملکت چه گونه سخت میگذرد، این را هم شما میدانید و هم من میدانم هم کودکان ما . اینکه کتابها چه شدند و سرنوشت شان باز به کجا کشیده میشود ، من زیاد نمی نویسم. و فقط شمه آنچه را میدانم نوشتم و هزار سینه سخن به اولاد وطنم دارم.</p> <p>من در پایان این نبشته ام پیشنهاد مشخص ای برای تمام دست اندر کاران رسانه های نوشتاری، گفتاری ، شنیداری و دیداری دارم.</p> <p>اگر این عزیزان ما یکبار به سراغ عبدالسلام عظیمی بروند و در باره اینکه مطبعه نبراسکا را از کجا بدست آورده است و چرا به اختیارمالک اش یعنی وزارت معارف نمیگذارد ، بزرگترین مشکل جای برای چاپ خانه معارف حل میشود.</p> <p>اگر به نزد آقای دکتور فاروق وردک بروند و در مورد ساختن یک مطبعه برای وزارت معارف باوی صحبت نمایند، بد نخواهد شد.من میدانم که مشاورین و سخنگوی دکتور فاروق وردک در این مورد نه صلاحیت دارند و نه شغل شان ایجاب میکند تا تصمیم بگیرند.</p> <p>اگر به نزد وزیر دفاع ملی افغانستان یعنی ستر جنرال آقای عبدالرحیم وردک یا سخن گوی وی جنرال آقای محمد نبی عظیمی یاوزیر داخله کنونی یعنی ستر جنرال آقای بسم الله محمدی بروند و در مورد توانایی واقعی مطبعه وزارت دفاع ملی صحبت نمایند ، مشکل کودکان و اولاد های افغانستان برای همیشه در مورد چاپ کتاب و کتابچه از بین میرود و تا چند سال دیگر افغانستا ن خواهد توانست گامی ها بسیار فراخ و بزرگ برای ریشه کن نمودن بیسوادی بردارد .</p> <p>هموطنان من !</p> <p>بایدشجاعت مدنی داشته باشیم و نگذاریم که شصت ملیون دالر و سی وپنج ملیون افغانی باز هم حیف و میل گردد و یک روز یک زاخیل وال دیگر گذارش بدهد که چهار ملیارد و دوصد ملیون دالراز افغانستا ن قاچاق شده است.قاچاقی که در میدان هوایی کابل ثبت نیز گردیده است !</p> <p>فکر نمی کنم که هیچ یک ازدست اندرکاران رسانه در مورد غصب مطبعه وزارت معارف توسط آقای عبد السلام عظیمی چیزی از زبان کسی دیگری شنیده باشند. اندکی جرات و شهامت مدنی را بکار بگیریم و حق اولاد وطن را از دهن قاضی القضات وشرکایش بیرون کشیم و حق را به حق دار برسانیم.</p> <p>کوچکترین تغافل بازهم به جایی می انجامد که عده ای میخواهند اولاد وطن سالها و قرن ها در گرو بیسوادی قرار داشته باشند وفقط نخبه گان و گنج اندوزان بتوانند فرزندان شان را در داخل و خارج به مکتب و فاکولته روان نمایند و اکثریت در فقر بسر برده و از بام تا شام سر گردان پیدا نمودن یک لقمه نان ای بخور ونمیر باشند.<br class='autobr' /> اگر هریک ازگردانندگان یا همکاران رسانه های نوشتاری ویا چاپی در این مورد سوالی داشته باشند، میتوانند از طریق نوشته ای شان با گردانندگان رسانه ای که این نبشته را منتشر مینماید، از من بپرسندو من در خدمت اولاد وطن بودم وهستم وخواهم بود.</p> <p>در اینجا توجه شما را به طرح وزارت معارف و دنمارکی ها جلب مینمایم. ببینیم که آیا در طرح این عالی جنابان مطبعه جایی دارد ؟</p> <p><strong>برگرفته از صفحه اینترنیتی وزارت معارف افغانستان</strong></p> <p><a href="http://dari.moe.gov.af" class="spip_url spip_out auto" rel="nofollow external">http://dari.moe.gov.af</a></p> <p>خلاصه پروگرام حمایوی دنمارک برای معارف در افغانستان(( از سال 2010 تا 2013 م )) <br class='autobr' /> مقدمه: پروگرام حمایوی دنمارک از افغانستان در تلاش است تا از طریق مفاهمه و همکاری های مالی و تخنیکی برای بدست آوردن اولویت ها و اهداف پلان ستراتیژیک معارف، بودجه تخصیص شده را در سه عرصه ذیل یعنی:● دست رسی به معارف.● بهبود مدیریت و اصلاح اداری.● و مهیا نمودن تعلیم باکیفیت برای همه، به مصرف رساند. اهداف اساسی: ایجاد یک سیستم باظرفیت و پیشرفته معارف، تا با استفاده از همکاری های مالی و تخنیکی زمینه آن را مساعد سازد تا تمام افراد به یک سیستم تعلیمی با کیفیت دست رسی پیدا کند.برای رسیدن به این هدف کشور دنمارک در بخش های گوناگون 60 ملیون دالر را به مصرف میرساند که این اولویت ها شان عبارتند از: بخش اول:چاپ کتب و تاسیس گدامها برای حفاظت آن در ولایات، ایجاد و انکشاف انستیتیوت نیما در مزار شریف، و تاسیس مراکز تریننگ به منظور پیشرفت منابع بشری به سطح کشور، که برای بدست آوردن این هدف 45.05 ملیون دالر امریکایی به مصرف خواهد رسید. بخش دوم: بهبود مدیریت در ولایات ( خصوصا در ولایت هلمند ) از طریق تیم باز سازی ولایتی ایجاد یک مدیریت قوی به سطح ولایات و ولسوالی ها، خصوصا در ولایت هلمند که به این ولایت توجه زیاد باید صورت گیرد، از راه همکاری های مالی و تخنیکی به شمول همکاری های مالی و تخنیکی تیم های باز سازی ولایتی.با توجه به او لویت های که در ستراتیژی پیشرفت های ملی افغانستان مشخص شده، دراین راستا کوشش خواهد شد تا ظرفیت های مدریتی مسئولین محلی تقویه شود و ازاین راه به سطح ولایات و ولسوالی ها تمام افراد به تعلیم و تربیه با کیفیت دسترسی پیدا کند.برای بدست آوردن این هدف در بخش های مختلف 3.38 دالر امریکایی به مصرف خواهد رسید. بخش سوم: تعمیرات، زیربناها و انکشاف سیستم تعلیمی اعمار مکاتب، ارتقای ظرفیت، ایجاد یک سیستم تعلیمی باکیفیت و زمینه سازی برای دختران تا به تعلیم و تربیه دست رسی پیدا کند ( بدست آوردن اولویت های پلان ستراتیژیک معارف ). برای بدست آوردن این هدف هم در بخش های مختلف 12.19 دالر امریکایی به مصرف خواهد رسید، که با این برای بدست آوری اهداف مذکور مجموعا 60.62 ملیون دالر امریکایی به مصرف میرسد.</p> <p>با احترام محمد آصف ننگ رئیس نشرات و اطلاعات</p> <p>یار زنده و صحبت باقی</p> <p>من از آغاز نشست</p> <a href="http://www.kabulpress.org/my/spip.php?article4365" class="spip_out" rel="external"> <p><strong>تقسیم معاش در مافیای اتمر</p> <p>اين اسناد باز هم می گويند که حنيف اتمر با مقرر کردن افراد از يک قوم خاص و همچنين دوستان و نزدیکان خود مانند اسدالله ضمیر، سلیمان کاکر، شفیع الله شفیع و يونس يوسفزی در رده های بالا، دست به تبعيض و بويژه تبعيض قومی و نژادی زده است./ مافيایی اين چنين، در کنار مافيایی مانند مافیای گل آغا شیرزی و اسدالله خالد و احمد ولی کرزی که از آن بوی کوکنار می آيد و مافيای پسران وزرا و نزديکان مقامات مانند احمد راتب پوپل و حامد وردک پسر رحیم وردک وزیر دفاع، افغانستان را به قعر برده است.</p> <p>چهار شنبه 19 مه 2010</strong></p> </a></div> https://mail.bamyanpress.com/article17478.html https://mail.bamyanpress.com/article17478.html 2010-07-04T10:54:53Z text/html fa باقی سمندر فساد، سوء استفاده، اختلاس و غصب زمين <p>به گمانم که خواب میبینم ! <br class='autobr' /> دست و رویم را با آب سرد شستم تا اگر خواب دیده باشم ، بیدار شوم . اخبار را دوباره خواندم و لحظه ها به فکر عمیق فرورفتم و در مورد اخبار فکر کردم و سخنی بیادم آمد که هرخبرنگاری تنبل نیز میداند که : <br class='autobr' /> 1- چرا مینویسد <br class='autobr' /> 2- چگونه مینویسد <br class='autobr' /> 3- برای کی مینویسد <br class='autobr' /> 4- چه وقت مینویسد <br class='autobr' /> بعدا سخنان ژان پل سارتربیادم آمد که تقریبا کم ازکم سی سال پیش خوانده بودم. بیاد دارم که ژان پل سارتر در مورد : <br class='autobr' /> نوشتن چیست ؟ <br class='autobr' /> نوشتن برای چیست ؟ <br class='autobr' /> نوشتن برای کیست ؟ <br class='autobr' /> کتاب بلندی زیر نام ادبیات (…)</p> - <a href="https://mail.bamyanpress.com/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> / <a href="https://mail.bamyanpress.com/mot13.html" rel="tag">فساد، سوء استفاده، اختلاس و غصب زمين</a> <img src='https://mail.bamyanpress.com/local/cache-vignettes/L145xH150/arton17478-9f974.jpg?1769424316' class='spip_logo spip_logo_right' width='145' height='150' alt="" /> <div class='rss_texte'><!--sommaire--><div class="well nav-sommaire nav-sommaire-1" id="nav69d0a0209a7c68.47771161"> <h2>Sommaire</h2><ul class="spip" role="list"><li> <a id="s-t"></a><a href="#t" class="spip_ancre"><strong>واشنگتن پُست در مورد تحقیقات فساد اداری در افغانستان "</strong></a></li></ul></div><!--/sommaire--><p>به گمانم که خواب میبینم !</p> <p>دست و رویم را با آب سرد شستم تا اگر خواب دیده باشم ، بیدار شوم . اخبار را دوباره خواندم و لحظه ها به فکر عمیق فرورفتم و در مورد اخبار فکر کردم و سخنی بیادم آمد که هرخبرنگاری تنبل نیز میداند که :</p> <p>1- چرا مینویسد</p> <p>2- چگونه مینویسد</p> <p>3- برای کی مینویسد</p> <p>4- چه وقت مینویسد</p> <p>بعدا سخنان ژان پل سارتربیادم آمد که تقریبا کم ازکم سی سال پیش خوانده بودم. بیاد دارم که ژان پل سارتر در مورد :</p> <p>نوشتن چیست ؟</p> <p>نوشتن برای چیست ؟</p> <p>نوشتن برای کیست ؟</p> <p>کتاب بلندی زیر نام ادبیات چیست ؟ نوشته بود. بحثهای وی را بشکل پراگنده در حافظه ام مرور کردم . بعدن با خود گفتم که :</p> <p>از این اخبار خواندن دست بشوی واگر نه هر لحظه باید قلم بگیری وبنویسی .<br class='autobr' /> هنوز در باره " نقش چند گانه پاکستان در مورد افغانستان " فکر میکردم و درباره نبشته <br class='autobr' /> <a href="http://kabulpress.org/my/spip.php?article17473" class="spip_out" rel="external">شایعه پراگنی یا عقب نشینی خجالتی ؟ " <br class='autobr' /> یا پیروزی و دستا ورد ؟ "</a></p> <p>که چند لحظه ای پیش در آن نوشته خبری از واشنگن پوست را نیز زیر نام</p> <h2 class="spip" id='t'><strong>واشنگتن پُست در مورد تحقیقات فساد اداری در افغانستان "</strong><a class='sommaire-back sommaire-back-1' href='#nav69d0a0209a7c68.47771161' title='Retour au sommaire'></a></h2> <p>واشنگتن پُست: مامورین ارشد حکومت کرزی تحقیقات فساد اداری متنفذین سیاسی را منحرف ساخته اند.<br class='autobr' /> دوشنبه, 28 جون " به رسانه ها روان کرده بودم و از همه خواهش نموده بودم تامقاله ام منتشر شود ، می اندیشیدم که بازهم با چشمان باز خبری در مورد سخنان جنرال آیکن بیری سفیر ایالات متحده امریکا در باره دادستان کل افغانستان آقای محمد اسحق الکورا خواندم. در خبرواشنگتن پوست میخوانیم که : <br class='autobr' /> "<br class='autobr' /> مامورین امریکایی به روزنامه گفته اند تخمین های آنها نشان میدهد که در نتیجۀ موجودیت فساد اداری گسترده، در حدود یک میلیارد دالر کمک بین المللی سالانه به خارج انتقال داده میشود. مقادیر هنگفت پول به کشور های خلیج انتقال میابد. مامورین افغان، بشمول برادر بزرگ رئیس جمهور افغانستان، در آنجا منازل مجلل دارند.<br class='autobr' /> در ادامۀ مطلب آمده است که برای حکومت اوباما توانایی تحقیق کنندگان افغان تا فساد اداری را محو سازند، حیاتی تلقی میگردد. در صورتیکه مردم امریکا – که جنگ از مالیۀ آنها تمویل میشود – بدین نتیجه برسند که فساد اداری از حکومت کرزی محو شدنی نیست، حمایت از جنگ افغانستان از بین خواهد رفت.</p> <p>نویسنده نگاشته است که محمد اسحاق الکو، لوی څارنوال افغانستان در آغاز کار ادعا میکرد که فساد اداری را خاتمه خواهد داد و علیه آن مبارزه خواهد کرد. به تعدادی از قضیه ها رسیدگی نیز صورت گرفت. ولی مامورین امریکایی اکنون میگویند که او بکرات قضیه ها را بخاطر روابط سیاسی در حالت تعلل قرار داده است.<br class='autobr' /> در ملاقاتی با مامورین وزارت عدلیۀ ایالات متحده، آقای الکو معذور به نظر رسیده و طوری برداشت میشد که از جانب آقای کرزی و اعضای شورای ملی افغانستان تحت فشار قرار دارد. "</p> <p>اینک افغان پبپر یا شبکه خبر رسانی اززبان آقای اسحق الکو می نویسد که :</p> <p> "اسحاق الکو، دادستان کل افغانستان یا لوی ثارنوال با اظهار این مطلب ادعا می کند که سفیر آمریکا به وی هشدار داده است که اگر رفیع الله عظیمی را بازداشت نکند باید از مقامش کنار برود."</p> <p> "دادستان می گوید که سفیر آمریکا دو هفته پیش به وی هشدار داده است که اگر رفیع الله عظیمی را به اتهام دست داشتن در اختلاس محمد صدیق چکری بازداشت نکند باید از مقامش کنار برود."</p> <p>نخست باید نوشت که :</p> <p>مقاله واشنگتن پوست نه نظر رسمی دولت امریکاست و نه نظر غیر رسمی آن.</p> <p>مقاله نویس ادعایی نموده و در همان مقاله از زبان وزارت عدلیه امریکا</p> <p> "آقای الکو معذور به نظر رسیده و طوری برداشت میشد که از جانب آقای کرزی و اعضای شورای ملی افغانستان تحت فشار قرار دارد. "</p> <p>صحت وسقم این نظرو خبر ایجاب به تحقیق مینماید . این تحقیق میسر نیست مگر اینکه با تنی چند از وزارت عدلیه امریکا که همچو نظری را ارایه کرده اند از نزدیک صحبت و گفت و شنیدی داشته باشیم. اما جالب تر اینست که :</p> <p>جنرال آیکن بیری خواستار استعفای دادستان کل کشور افغانستان میگردد.</p> <p>این خواست فقط وفقط مداخله آشکارو بدون پرده در امور داخلی افغانستان است. هیچ انسان معقولی نمیتواند این مداخله آشکار را نادیده بگیرد. هیچ افغانی نمیتواند در مورد این امر بی تفاوت باشد.</p> <p>آقای ایکن بیری بایست بداند که وی سفیر ایالات متحده امریکا در کابل است.آقای آیکن بیری متاسفانه آقای الکو رابا جنرال مک ستانلی عوضی گرفته است. جنرال مک ستانلی شهروند ایالات متحده ا مریکا بود اگر اواستعفا کرد و اینک خواستار تقاعد شده است ، مساله ایست مربوط به ایالات متحده امریکا و تصامیم رهبری واشگتن وکاخ سپید .</p> <p>اما مسله لوی ثارنوالی و یا دادستان کل افغانستان مربوط به افغانستان و قانون اساسی افغانستان و دولت افغانستان و قوای سه گانه دولت افغانستان است نه مساله سفیر ایالات متحده امریکا.</p> <p>اگر آقای ایکن بیری اندکی از دیپلوماسی و حقوق بین الدول میدانست هیچگاه خود را ولی و قیم آقای اسحق الکو و دولت افغانستان نمیدانست بلکه هر نوع مداخله در امور افغانستان را</p> <p>مردود میدانست و لی اینطور نیست.</p> <p>همچنان اگر آقای آیکن بیری اندکی از علم حقوق میدانست و از روابط حقوقی افغانستان و دنیا اطلاع میداشت بازهم نه " فرمان گرفتاری رفیع الله عظیمی " را میداد و نه تهدید به استعفای اسحق الکو میکرد.<br class='autobr' /> در هر دو حالت این حق را به هیچ وجه قانون اساسی ایالات متحده امریکا و وزارت خارجه ایالات متحده امریکا نه به جنرال آیکن بیری داده است و نه به کدام سفیر دیگر.</p> <p>اگر سی آی ای برای بر انداختن حکومت ها تا حال دها دوسیه دارد و یا الاشه شکن ها فرمان داشتند تا هر چه دلشان میخواست انجام بدهند، اکنون وقتیست که تمام نا بسامانی ها باید در واشنگتن تغییر بیابند.</p> <p>این تغیر بخودی خود بوجود نخواهد آمد اما ضرورت تغییر دیده میشود.</p> <p> این حرفهای جنرال آیکن بیری به سو تفاهمات در افغانستان ومنطقه می افزاید.</p> <p>اگر " رفیع الله عظیمی " متهم به مجرم بودن است ، باید دولت افغانستان و دادستان کل کشور با داشتن اسناد و شواهد وی را درمحکمه فراخواند. بازهم سه محکمه در فاصله های محکمه ابتدایی<br class='autobr' /> تمییز و استیناف ضرور است و در هر سه محکمه " رفیع الله عظیمی " حق داشتن وکیل مدافع را دارد و از همه مهمتر اینست که بر اساس قانون اساسی افغانستان "</p> <p>" کرامت انسانی ازهرنوع تعرض مصوون است " و تا زمانیکه محکمه حکم مجرم بودن شخصی را اعلان نکرده است هیچ شخصی مجرم شناخته نشده و بری الذمه میباشد.</p> <p>البته در قانون اساسی ایالات متحده امریکا نیز این صراحت وجود دارد. بهتر است تا آقای جنرال آیکن بیری ازمحمد اسحق الکو در طی یک نشست خبری معذرت بخواهد و نشان بدهد که انتقاد پذیر است و حق مداخله در امور افغانستان را مرزود بداند وبپذیرد که سفیر ایالات متحده امریکاست و نه بیش از آن و نه کم از آن .</p></div> https://mail.bamyanpress.com/article17473.html https://mail.bamyanpress.com/article17473.html 2010-07-03T11:22:00Z text/html fa باقی سمندر فساد، سوء استفاده، اختلاس و غصب زمين <p>خوانندگان عزیز میدانند که در باره تماس های ممتد جنرال شجاع پاشا با رییس آی ای آی و جنرال اشفاق کیانی و میانجگیری با سراج الدین حقانی نشرات افغانستان و امریکا زیاد نوشتند. اینک سخنگوی آقای کرزی بدون آنکه با کدام رسانه ای بصورت مستقیم طرف واقع شود ، همه را متهم به شایعه پراگنی مینماید. در خبر توجه نمایید : در خبر میخوانیم که : <br class='autobr' /> " حکومت افغانستان گزارش مذاکره با حقانی را رد میکند <br class='autobr' /> وحید عمر، سخنگوی ریاست جمهوری افغانستان، هر نوع مذاکره با گروه سراج الدین حقانی، یکی از گروه ها مخالف حکومت (…)</p> - <a href="https://mail.bamyanpress.com/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> / <a href="https://mail.bamyanpress.com/mot13.html" rel="tag">فساد، سوء استفاده، اختلاس و غصب زمين</a> <img src='https://mail.bamyanpress.com/local/cache-vignettes/L147xH150/arton17473-07aec.jpg?1769424316' class='spip_logo spip_logo_right' width='147' height='150' alt="" /> <div class='rss_chapo'><p>خوانندگان عزیز میدانند که در باره تماس های ممتد جنرال شجاع پاشا با رییس آی ای آی و جنرال اشفاق کیانی و میانجگیری با سراج الدین حقانی نشرات افغانستان و امریکا زیاد نوشتند. اینک سخنگوی آقای کرزی بدون آنکه با کدام رسانه ای بصورت مستقیم طرف واقع شود ، همه را متهم به شایعه پراگنی مینماید.<br class='autobr' /> در خبر توجه نمایید : در خبر میخوانیم که :</p></div> <div class='rss_texte'><p>"<br class='autobr' /> حکومت افغانستان گزارش مذاکره با حقانی را رد میکند</p> <p> وحید عمر، سخنگوی ریاست جمهوری افغانستان، هر نوع مذاکره با گروه سراج الدین حقانی، یکی از گروه ها مخالف حکومت را رد نموده و آنرا یک شایعه عنوان کرد.</p> <p>وکیل احمد احساس – کابل " ( صدای امریکا دوشنبه, 28 جون 2010 <br class='autobr' /> من به این باورم که رسانه ها دارند تاثیر گزار میشوند و ریاست جمهوری افغانستان نا گزیر است واقعیت ها را کتمان کند. نمیدانم که حرفهای سخنگوی ریاست جمهوری را باور نمایم یا اصل خبر را ؟<br class='autobr' /> در خبر نیو یارک تایمز تذکر رفته بود که :</p> <p>" روزنامه نیویارک تایمز ادامه میدهد که مدتها است جنرال اشفاق کیهانی، قوماندان قول اردو و برید جنرال احمد شجاع پاشا، رئیس آی اس آی، بین کابل و اسلام آباد در رفت و آمد بوده و به کرزی میگویند که با نظر وی در مورد اینکه ایالات متحده در افغانستان موفق نخواهد شد، موافق هستند. و کیهانی ادعا میکند که گروه سراج الدین حقانی را که با القاعده ارتباط دارد با کابل ارتباط خواهد داد. و واشنگتن با نگرانی مواظب این اوضاع میباشد. "<br class='autobr' /> برای توجه سخنگو یک خبر دیگر را در پایان به اجازه شما برای نشر اماده میسازیم و آرزو داریم تا در افغانستان خلاف این امر ثابت گردد:</p> <p>"</p> <p>خبر از صدای امریکا</p> <p>واشنگتن پُست در مورد تحقیقات فساد اداری در افغانستان</p> <p>واشنگتن پُست: مامورین ارشد حکومت کرزی تحقیقات فساد اداری متنفذین سیاسی را منحرف ساخته اند.<br class='autobr' /> دوشنبه, 28 جون 2010</p> <div class='spip_document_7069 spip_document spip_documents spip_document_image spip_documents_center spip_document_center'> <figure class="spip_doc_inner"> <img src='https://mail.bamyanpress.com/local/cache-vignettes/L478xH358/nation-1f5c8.jpg?1769353362' width='478' height='358' alt='' /> </figure> </div> <p>عکس photos.com</p> <p><strong>در واشنگتن پُست به نقل از مامورین امریکایی آمده است که مامورین ارشد حکومت کرزی بکرات تحقیقات فساد اداری متنفذین سیاسی را منحرف ساخته اند.</p> <p>مامورین امریکایی برای مستنطقین افغان تکنالوژی ثبت صدا از طریق تیلفون را فراهم نموده اند تا در محو فساد اداری گسترده مساعدت کرده باشند.</strong></p> <p>مامورین امریکایی میگویند درین اواخر به مدعی العمومان افغان و مستنطقین هدایت داده شده است تا نام ها را از دوسیه ها حذف نموده، مانع پیگرد قانونی مامورین ارشد شوند تا آنها دستگیر نگردند و شواهدی را نادیده گیرند که علیه شرکت های عمدۀ مالی متهم به انتقال میلیون ها دالر مامورین دولتی به خارج کشور میباشند.</p> <p>یک مامور امریکایی ضد فساد اداری که در کابل کار میکند به واشنگتن پُست گفته است که در سطوح بلند، از مردم بشکل خوبی محافظت صورت میگیرد. ولی وحید عمر، نطاق آقای کرزی این اتهامات را رد کرده است که گویا مامورین قصر ریاست جمهوری نام متهمین را از لست قضایی حذف نموده باشند.</p> <p>مامورین امریکایی به روزنامه گفته اند تخمین های آنها نشان میدهد که در نتیجۀ موجودیت فساد اداری گسترده، در حدود یک میلیارد دالر کمک بین المللی سالانه به خارج انتقال داده میشود. مقادیر هنگفت پول به کشور های خلیج انتقال میابد. مامورین افغان، بشمول برادر بزرگ رئیس جمهور افغانستان، در آنجا منازل مجلل دارند.<br class='autobr' /> در ادامۀ مطلب آمده است که برای حکومت اوباما توانایی تحقیق کنندگان افغان تا فساد اداری را محو سازند، حیاتی تلقی میگردد. در صورتیکه مردم امریکا – که جنگ از مالیۀ آنها تمویل میشود – بدین نتیجه برسند که فساد اداری از حکومت کرزی محو شدنی نیست، حمایت از جنگ افغانستان از بین خواهد رفت.</p> <p>نویسنده نگاشته است که محمد اسحاق الکو، لوی څارنوال افغانستان در آغاز کار ادعا میکرد که فساد اداری را خاتمه خواهد داد و علیه آن مبارزه خواهد کرد. به تعدادی از قضیه ها رسیدگی نیز صورت گرفت. ولی مامورین امریکایی اکنون میگویند که او بکرات قضیه ها را بخاطر روابط سیاسی در حالت تعلل قرار داده است.<br class='autobr' /> در ملاقاتی با مامورین وزارت عدلیۀ ایالات متحده، آقای الکو معذور به نظر رسیده و طوری برداشت میشد که از جانب آقای کرزی و اعضای شورای ملی افغانستان تحت فشار قرار دارد.</p> <p>واشنگتن پُست از سید رحمان، عضو شورای ملی افغانستان نقل قول نموده که اقدامات و برنامه های حکومت کرزی فقط برای خوش ساختن جامعۀ جهانی بوده، و موثریت ندارد. طی سال گذشته، تحقیق کنندگان افغان اسناد را علیه سه والی آقای کرزی جمع آوری نموده بودند. ادامۀ کار روی هر سه قضیه توقف داده شده است.<br class='autobr' /> در مطلب واشنگتن پُست آمده است که یکی از توانایی های جدید در افغانستان، آلۀ ثبت مکالمات تیلفونی در نقاط مختلف کشور است. مامورین امریکایی گفته اند که این تکنالوژی مکالمات تعدادی از اعضای پارلمان و مامورین ارشد را ثبت نموده که میخواستند دوسیه های فساد اداری را مسدود سازند.</p> <p>در ختم مطلب آمده است که دفتر لوی څارنوالی اعلام نمود که دوسیۀ پنج وزیر سابق و برحال را بررسی خواهد کرد که در بین آنها محمد ابراهیم عادل، وزیر معادن افغانستان نیز شامل است.</p> <p>او به اخذ ٣٠ میلیون دالر رشوه از یک شرکت چینی متهم شده است. عادل از سمت خود کنار رفته است، ولی نه او و نه هم سایر اعضای کابینه – به استثنای محمد صدیق چکری – رسماً متهم گردیده اند. " پایان خبر.<br class='autobr' /> داوری را به خوانندگان میگزارم.</p> <p>یار زنده و صحبت باقی .</p></div> https://mail.bamyanpress.com/article17270.html https://mail.bamyanpress.com/article17270.html 2010-07-02T03:18:40Z text/html fa باقی سمندر شورای ملی، پارلمان، مجلس تبعیض، تبعیض نژادی، مذهبی و جنسیتی <p>خبررد شدن دو نفر نامزد وزارت از پارلمان افغانستان را خواندیم وشنیدیم. اگر رد شدن این دونفر کاندید و یا نامزد بخاطرتعلق قومی شان یا به عبارت عوامگرایان بخاطر هزاره بودن شان بوده باشد ، حرکتیست تبعیضگرایانه ، تمامیت خواه ، انحصار گرایانه و استبدادی . در خبر خواندیم که دو نامزد وزير يعنى غلام سرور دانش و داکتر على نجفى از طرف پارلمان رد شده اند. <br class='autobr' /> داکتر علی نجفی یکی از گردانندگان کمیسیون انتخابات بود که با تمام شیوه های رنگارنگ وشناخته شده اش برای به ریاست رساندن آقای حامد کرزی در (…)</p> - <a href="https://mail.bamyanpress.com/rubrique8.html" rel="directory">دیدگاه</a> / <a href="https://mail.bamyanpress.com/mot7.html" rel="tag">شورای ملی، پارلمان، مجلس</a>, <a href="https://mail.bamyanpress.com/mot19.html" rel="tag">تبعیض، تبعیض نژادی، مذهبی و جنسیتی</a> <img src='https://mail.bamyanpress.com/local/cache-vignettes/L150xH150/arton17270-aa968.jpg?1769424316' class='spip_logo spip_logo_right' width='150' height='150' alt="" /> <div class='rss_chapo'><p>خبررد شدن دو نفر نامزد وزارت از پارلمان افغانستان را خواندیم وشنیدیم. اگر رد شدن این دونفر کاندید و یا نامزد بخاطرتعلق قومی شان یا به عبارت عوامگرایان بخاطر هزاره بودن شان بوده باشد ، حرکتیست تبعیضگرایانه ، تمامیت خواه ، انحصار گرایانه و استبدادی . در خبر خواندیم که دو نامزد وزير يعنى غلام سرور دانش و داکتر على نجفى از طرف پارلمان رد شده اند.</p> <p>داکتر علی نجفی یکی از گردانندگان کمیسیون انتخابات بود که با تمام شیوه های رنگارنگ وشناخته شده اش برای به ریاست رساندن آقای حامد کرزی در کنار لودین ویاران اش تلاش کرد. مگر غلام سرور دانش کمتر به آقای حامد کرزی وفا دار بوده است ؟</p> <p>اما این دو کاندید یا نامزد از جانب طرفداران تمامیت خواه و قوم گرای آقای کرزی و شرکای شان در پارلمان چه بدست آوردند ؟</p></div> <div class='rss_texte'><p>ایا پافشاری به چرخش قومگرایانه و استفاده ابزاری از داود نجفی و سروردانش جز اینکه ماکیاولیسم را میرساند ، چه تعابیر دیگری نیز خواهد داشت ؟</p> <p>طرفداران حامد کرزی و تمامیت خواهان ای مطق گرا با اسالیب و شیوه های ماکیاولیستی در پارلمان و جامعه سیاسی افغانستان چه در روی پرده و چه در پشت پرده و چه دردرون و چه در بیرون شورا میکوشند تا بجای اعتماد سازی فضای بی اعتمادی را در افغانستان گسترش دهند.</p> <p>مردم هزاره در افغانستان تا حال مصایب بیشمار را با گوشت و پوست خود حس کرده و کشیده و بازهم مورد تبعیض قرار میگیرند.</p> <p>اگر از تبعیض و کینه توزی و قتل عام مردم هزاره توسط ا میر عبدالرحمن و کله مینار ساختن هایی که امیر مستبد بر پا داشت ، جوانان این سر زمین تا جایی بیخبر نگهداشته شده باشند ، اسناد تاریخی با برگ های زیادی وجود دارند که جنایات را افشا مینمایند.</p> <p>اگر خاطره های تبعیض گرایانه محمد گل مومند را جوانان فغان ستان بخاطر نداشته باشند ، حتما کسانی یا فت میشوند که عبد اله امین برادر حفیظ الله امین و لشکر کشی ها به بامیان ودره صوف را بخاطر بیاورند ولو سید لم لم ها را و یا سید جگرن ها را در صف مقاومت گویا از خاطره ها بزدایند. مزه تلاشهای گوناگون برای سرکوب هزاره ها را تا حال هموطنان هزاره ما با گوشت وپوست خود چشیده اند.</p> <p>نگاهی به تاریخ پرخون افشار و چند اول به ویژه در سی سال اخیر دال بر اینست که بر مردم شیعه و هزاره ستم بیشماری از جوانب گوناگون روا داشته شده است.</p> <p>اگر مضاف بر این ستم قومگرایانه به ستم مذهبی نیز اشاره گردد ، دیده میشود که پیروان مذاهب دوازده امامی و شیعه اسماعیلیه در این سر زمین فغان ستان دور از رنج نبوده اند.</p> <p>اگر از مردان چند دهه اخیر که بخاطر تحقق آرمان های خودی و اعتقاد مذهبی و سیاسی وقومی خویش تلاش کردند و جان دادند ،برای برهه هم اگر شده باشد یادی نماییم، میتوان دید که زمامداران فغان ستان هیچگاه حق را به حق دار نداده اند بلکه دیدیم که حق گرفته میشود و این یکی از برازنده ترین برگهای پیکار و مبارزه برای دموکراسی و تامین عدالت اجتماعی است.</p> <p>مبارزه بر ضد هر نوع ستم و استبداد ، تبعیض و قومگرایی های گوناگون از هر جانبی که با شد یکی از میدانها و پیش شرطهای مبارزه برای دموکراسی است.</p> <p>از گذشته های دور تا حال از تلاشهای ظهیر الدین فاریابی تا ناصر خسرودر سده های پیشین و در سده گذشته از تلاشهای ملا فیض محمد کاتب غوری "هزاره "در سده بیستم و تلاشهای علامه بلخی در نیم سده پیش واز تلاشهای جامعه شیعه در چند اول مانند تلاشهای <br class='autobr' /> آقای حجت تا بینش و مبلغ و سایر بزرگان جامعه شیعه واز تلاشهای جامعه سیاسی و روشنفکری و نخبگان هزاره از استاد علی محمد زهما , ا کرم یاری جاغوری تا صادق یاری جاغوری و تابش و دها انسان شرافتمندی دیگر که برای تحقق عدالت اجتماعی با ابزار و اشکال و افکار ی گوناگون رزمیدند را مرور نماییم میبینیم که در فغانستان استبداد گوناگون وجود داشته است و دارد. مگر جامعه روشنفکری ما میتواند صحبت های پی در پی آقای حجت رابرای آذان گفتن به شیوه دوازده امامی با ملا ها ومولوی های کابل در حضور محمد هاشم صدر اعظم بخاطر بیاورد و یا از آن با خبر است ؟</p> <p>همانطوریکه فغانستان بخاطر دارد :</p> <p>اعمال قدرت و زور چه با ابزار گرم و یاسرد چه دولتی و یا غیر دولتی در افغانستان برضد مخالفین و یا دگر اندیشان تا حال پیامد های ناگواری داشته است.</p> <p>ما در شرایطی زندگی مینماییم که جامعه افغانستان از درون وبیرون هزار ها مرتبه بیشتر از پیشتر آسیب پذیر بوده و بی اعتمادی مشخصه بحران موجود است.</p> <p>بحران بی اعتمادی در جامعه بیداد میکند. این بحران در هر سه ارگان دولتی ( اجراییه ، مقننه ، قضاییه ) از بام تا شام عمدن دامن زده میشود.</p> <p>هنوز وارثین فکری وینستون چرچیل با شعار تفرقه بیانداز و حکومت کن در فغان ستان با طرح ماکیاولی یعنی مقدس شمردن هدف و مشروع شناختن هر وسلیه پاک ونا پاک ، درست ونادرست، اخلاقی و ضد اخلاقی برای رسیدن به اهداف انحصار طلبانه و قوم گرایانه شان همزیستی داشته و نمیدانند که با قومگرایی در قرن بیست ویکم نه میتوان دولت داشت ویا دولت را ساخت و نه میتوان ملت داشت و یا ملت راساخت. این جز الفبای مدرنیته است و افراد پبش مدرن هرچه تلاش ورزند نخواهند توانست جامعه را برای ابد و همیش یا جاویدان در شرایط پیش مدرن نگاه دارند و یا رهبری نمایند.در صورت پافشاری به تلاشهای قومگرایانه وتبعیض طلبانه خواهی نخواهی <br class='autobr' /> منافع ملی افغانستان بازهم برباد میرود و مطق گرایی بازهم به بن بست خواهد رسید.</p> <p>آنانیکه میخواهند تعصبات قومی ، مذهبی ، منطقوی و سمتی را بیشتر از پبشتر دامن بزنند تا قدرت سیاسی را در انحصار داشته باشند ویا بدست بیاورند ، باید بدانند که در آتش افروزی نفاق افگنان نقش هیزم آوردن را بدوش گرفته اند. اینکه در کمین نشستگان چه گونه تاحالی سود برده اند و خواهند برد، مساله ایست روشن مثل اشعه تابا ن خورشید.</p> <p>اگر قوم گرایان بکوشند تمام اقوام را تابع یک قوم مشخص بسازند ، به بیراهه روان اند. اگر قبیله گرایان بخواهند همه مردم افغانستان را در یک قبیله بگنجانند ، این امریست نا ممکن.</p> <p>اگر در افغانستان هزاره و ازبک وپشتون وتاجیک و ترکمن و نورستانی و بلوچ و عرب و اویغور و گجر و همه اقوام همه واقعیت های قومی وملموس اند ، پس با سیاست فرا قومی میتوان بسوی منافع ملی نگریست و در این کوره راه از منافع ملی – دموکراتیک مردم سخن گفت ودفاع کرد نه با عظمت طلبی و یا تنگ نظری.<br class='autobr' /> اگر مردمان همه اقوام افغانستان باهم مانند خواهر وبرادر نگردند و روشنفکران همه اقوام خود را با یک دیگر برابر نسازند و ندانند و نکوشند تا برادری و برابری بوجود بیاید، هر نوع تلاش برای نابرابر ساختن زیر نام برادر کلان و حق کلان وبرادر کوچک و حق کوچک ، برادر اکثریت وحق اکثریت اقلیت وحق اقلیت این جامعه بخاک و خون کشیده را بازهم به پرتگاه خونریزی و استخوان شکنی خواهد کشانید. بر ماست تا از گذشت روز گار بیاموزیم وبدانیم که اگر میخواهیم در سیاست اشتباه نکنیم باید به آینده بنگریم وتمام نیرو را بسیج نماییم تا ناتوانی های خود را به توانایی تبدیل نماییم. آزادی وبرادری وبرابری با عدالت اجتماعی با هم گره خورده اند و نقض هریکی نفی دیموکراسی وتقویه بیداد واستبدا دومطلق گرایی خواهد بود.</p> <p>یار زنده وصحبت باقی.</p></div>