کابل پرس

فرار از مسؤولیت

2011-03-16T18:58:00Z

سارتر میگوید: درهرقتلیکه درجهان صورت میگیرد تمام بشریت مقصر است.اگر این قول سارتر را اندکی از دایرهء قتل، وسیع تربسازیم میتوانیم درک کنیم که سارتر میخواهد بگوید اگرهرجرم وجنایتی که در هرگوشهء گیتی رخ میدهد تمام بشریت مقصر است. با این مقدمه میخواهم سراغ منطقهء مسکونی آقای حبیب الله غمخور درناحیهء هولمای شهرمالمو برویم واز دوحادثهء دلخراشی که درهمسایگی خانهء شان رخ داده پرده برداشته وبعد صحبت های خویش را در روشنائی قول ژان پل سارتر پی بگیریم.آقای حبیب الله غمخوردرمیان پشتونها وغیر پشتونهای شهرمالمو چهرهء آشناست. ایشان نظربه ادعاهای راست ودروغیکه به مقامات سویدن ارائه داشته اند توانسته اند خود را دریکی ازشعبات ادارهء کاریابی ناحیوی کمون مالمو بخاطر رهنمائی مهاجران تازه وارد،بچسپانند. اینکه چقدر درین امر ازتخصص وکارائی وتجربهء لازم برخوردار میباشند من اطلاع چندانی ندارم ونمیخواهم داشته باشم. چیزی که این مقاله میخواهد ازآن نتیجه گیری کند این است که چقدر ادعاهای ظاهری روشنفکران پشتون بخصوص آقای غمخور میتواند با واقعیت های جاری محیط وماحول زنده گی آنها تطابق داشته باشد. تصاویر این دوحادثهء دلخراش درهمسایگی منزل مسکونی شان وادعاهای پرطمطراق شان درسایتهای انترنتی پشتو وفعالیت های به اصطلاح فرهنگی شان را درمقایسه با این دوحادثه را میخواهم درین مقال سبک وسنگین کنم خدا کند که باعث ملالت طبع خواننده نگردد.

ازقدیم الایام ضرب المثلی است که گفته اند: انسان هرجای که زنده گی میکند باید برای پاک نگهداشتن محل زیست خویش کوشا باشد. البته پاکی ونظافت تنها شامل اشیای فزیکی نگردیده بلکه پاکی معنوی را نیز دربرمیگیرد. پاکی دراخلاق وآداب اجتماعی پاکی درعملکردهای سیاسی ، پاکی درخدمت نمودن بمردم همهء اینها فضایل انسانی شمرده میشوند. اما متأسفانه درکشورما افغانستان نظافت وطهارت به مفهوم ملائی وقدیمی آن درنزد افراد واشخاص به همان تعبیر کلاسیک ومحدود آن ذهن نشین گردیده است وبرای تفهیم وعصری سازی این مفهوم کاری صورت نگرفته وبه پندار من زمان میخواهد تا تعدادی را قانع ساخت که طهارت بدن با طهارت معنوی پیوند وارتباط ناگسستنی دارد.

همچنان خدمت وخدمت گزاری به مردم نیز مقوله های اند که در ذهن بعضی ها غلط تعبیر شده است. زیرا بسیاریها به این فکر اند که اگر دررآس هرم قدرت سیاسی قرار نداشته باشی تو هیچ خدمتی به مردم وملت خویش کرده نمی توانی. درحقیقت میتوان گفت که همین برداشتهای نادرست ازمقوله های خدمت گذاری وانتباهات غلط از مسؤولیت وتعهد اخلاقی دربرابر ملت ومردم سبب رنج ها وفلاکت ها ومصیبتهای امروزی جامعهء ما در داخل وخارج گردیده وهرکسی در پی آن است تا با کشتن وقلع وقمع کردن دیگران بقدرت سیاسی دست یابد وبعد به مردم خدمت کند.

آقای حبیب الله غمخور نیز ازافرادی اند که میخواهند به قوم وملیت وزبان خویش خدمت کنند اما راه خدمت گذاری را گم کرده اند. آقای غمخور هنوز درهوای دهه های هشتاد میلادی زنده گی میکنند زمانیکه بعدازهر چندماهی یک کودتا بوسیلهء چند افسر خلقی وحمایت وپشتیبانی استخبارات نظامی شوروی سابق صورت میگرفت ویک رژیم پشتونی به رژیم دیگر تعویض میشد. آقای غمخور، قبل ازآنکه غم مشکلات محیطی محل بود وباش خودرا بخورد بیشتر دغدغهء وکلای بازندهء ولایت غزنی وی را آزار میدهد. آقای غمخورراه خدمتگزاری را با راه فاشیسم قبیله گرایانه و نفاق افگنی وترویج فرهنگ قبیله سالار به اشتباه گرفته اند. آقای حبیب الله غمخور، ازوقتی که به سوید آمده اند با نوشتن مقاله های دنباله دار حتی خواننده های پشتو زبان را دل تنگ کرده ومسؤولان سایتها نیز ازپرگویی های تکراری آقای حبیب الله غمخوربجان آمده اند.

کسیکه درسویدن زنده گی دارد تمام ماحولش را جنایت وتجاوزجنسی فراگرفته اما وی بدون توجه بحالت زار خویش نوک قلم را متوجه آوردن اصلاحات در افغانستانی ساخته است که دربربادی وتباه شدن آن اگر شخص خودش ، نقش عمده نداشته باشد بدون شک رفقای همرزمش که داشته اند. چون ازهمرزمان ایشان سخن بمیان آمد بد نیست که درینجا ازیک نویسنده مخالف آقای غمخور بنام امان الله نیز یاد آوری کنم که درپورتال اوغان جرمن درنقد عملکردهای همرزمان آقای حبیب الله غمخور یعنی حزب خلق و سلسلهء جنایات وخیانتهای حزب خلق مقالاتی را به زبان پشتو به رشتهء تحریردر آورده که مطابق آن میتوان گفت: اگر درخانه کس است وی را یک اشاره بس است.

آقای امان الله که تاکنون من به سابقهء سیاسی وی آشنا نگردیده ام خیلی واضح وروشن وبا لهجهء پشتوی فصیح، جناحها وفراکسیون های بافی مانده ازحزب خلق را مسؤول مرزبندیهای قومی وقبیلوی ولسانی درافغانستان کنونی میداند. ازنظر آقای امان الله، خلقی های شکسته خورده درشرایط کنونی خواهان آنند که تریبیون حق خواهی پشتونها را بدست بگیرند واز آن تریبیون خودرا نماینده گان تام الاختیار قوم پشتون جا بزنند. درحالیکه به عقیدهء آقای امان الله، آغاز بدبختی وتباهی پشتونها درعصر حاضر، اززمان کودتای ثور برهبری نورمحمد تره کی وحفیظ الله امین شروع شده وحزب خلق باتمام شاخه ها وفراکسیونهای آن، منجمله امینی ها و زرغونی ها مسؤولان درجه یک تباهی پشتونها میباشند. پس حالا ازجناب حبیب الله غمخور این پرسش مطرح میگردد که شما را نماینده ویا قیم قوم پشتون کی انتخاب کرده است؟

گذشته از آن، بادرنظرداشت شرایط کنونی که باهزار حیله ونیرنگ خودرا درکشورسویدن جابجا ساخته اید بجای آوردن اصلاحات درشهر وناحیهء مسکونی خودتان، که به همان بهانه ماهانه مبالغ هنگفتی کرون سویدی ازبودجهء دولت سویدن پول دریافت میکنید شما را کی مؤظف ساخته که هزاران کیلو متر راه را ازطریق انترنت پیموده وبرای خیزش پشتونها قلمرسائی کنید؟

بهرحال! قبل ازآنکه به علت وعوامل نوشته های تحریک آمیز اقای غمخور درباره پارلمان افغانستان ونتایج آن وتحولات دیگر، بپردازم این را میخواهم به خواننده گان عرض کنم که:
درشهرمالمو شنیدن خبرهای ازقبیل تجاوزجنسی، سوختاندن منازل ومدارس، دزدی موترها، سرقت گدامها ودکانها ومغازه های خوراکه فروشی، آتش زنی برمحلات فروش بنزین، حمله بالای راننده گان بوس وتاکسی شهری بغرض چپاول درتاریکی شب، حمله بالای پیره زنان ومردان کهن سال بغرض چور وغیره اعمال خلاف انسانی توسط جوانان شهر به یک امرعادی تبدیل شده است.این درحالیست که تعداد زیادی ازانجمنها واتحادیه های مختلف زیرنام انجمن های کلتوری وفرهنگی نیز ازجنسیت های مختلف وادیان ومذاهب مختلف ازامکانات مالی ادارهء شهرداری مالمو بنام فعالیت های فرهنگی وتنویری پول های را به جیب زده وخودرا اینجا وآنجا نماینده گان وسخنگویان این نهادها معرفی میکنند ولی تاثیر ملموس این اتحادیه ها درحیات روزمرهء شهروندان مالمودرسویدن احساس نمیشود

.میکائیل لیند بری، پولیس جنائی شهرمالمو معتقد است که : از روزیکه شمار این اتحادیه درشهرزیاد شده بهمان پیمانه میزان جرم وجنایت نیز افزود شده است. اینکه دلایل وی براساس چه منطقی استوار است وی ازارائه جزئیات خود داری میکند.

درشهرمالمو هرقدر جوانی که پیش روی شما می آید یا عرب است یا پشتون یا یوگوسلاوی یا ترکی ویا پاکستانی یا سومالی. درحقیقت میتوان گفت مردم اصلی وقدیمی شهر مالمو ازین شهرکوچیده اند. پشتونها درپهلوی دیگر جنسیت ها ازداشتن کمیت قابل ملاحظه ای ازساکنان این شهررا تشکیل میدهد. پشتونها مانند دیگر اقلیتهای قومی از اتحادیه های فرهنگی برخوردار اند اما بقول یکی ازاعضای آن که میگوید: من خیر این اتحادیه ها را تاهنوز ندیده ام فقط وقتی که سال، آخر میشود یک ورق بانکی به آدرس من میرسد که پول اشتراک تان به اتحادیه را پرداخت کنید.

آقای حبیب الله غمخور، ازخلقی های سرشناس شهرمالمو که درسایت های پشتونی، ازسویدن؛ مردم پشتون را به جنبش وقیام سرتاسری دعوت میکند اما خبرندارد که درهمسایگی خانه اش دوحادثهء جنائی اتفاق می افتد ودر هردو مورد متهمین قضیه جوانان مهاجر میباشند. حادثه اول زخمی شدن یک پسر جوانیکه میخواست ازمنطقه عبور کند ازیکی ازاپارتمانهای مسکونی هولما هدف فیر تفنگچه قرار گرفته وذریعهء امبولانس به بیمارستان منتقل میگردد وحادثه دومی درهمان روز یک دختر هژده ساله بمدت سه روز توسط دوپسر جوان حبس گردیده تا اینکه پولیس به داد دختر رسید واورا ازچنگ گروگان گیرها رها ساخت.

روزنامه سویدنی های جنوب مؤرخ 13/مارچ/ 2011 می نویسد: " دیروز دو پسرجوان درسنین بیست وپنج وسی سال، خودرا به زور وتهدید سلاح، وارد اپارتمانی مربوط به یک دختر هژده ساله میکنند ومدت سه روز دختر مذکور را گروگان میگیرند. اینکه آیا تجاوز جنسی هم صورت گرفته یا نه پولیس تا کنون درین زمینه معلومات نمیدهد.اما حالا دختر مذکور به مکان امن اما نامعلومی انتقال داده شده است. هویت دخترمعلوم نیست".

شاهدان عینی درمحل حادثه مکالمه های را به زبان پشتو بین این دو جوان دراثنای گرفتاری شان شنیده اند.منطقهء ایکه آقای غمخور اینجا بود وباش دارد منطقه ایست همین جای است که درتصویر نمایان شده است. این منطقه درپهلوی دیگر نواحی مهاجر نشین شهرمالمو ازجنایت واختطاف ودزدی توسط جوانان پشتون وغیر پشتون رنج می برد. درین شهر هیچ کسی احساس امنیت نمیکند. یک فردیکه نمیخواهد نامش فاش گردد میگوید:" بارها دیده شده است که روزیکه کدام هنرمند افغانستانی به این شهر بخاطر کنسرت آمده ، خانه های مخصوصی ازافراد متمول،که قبلا تکتهای کنسرت را ریزرف کرده اند مورد سرقت سازمان یافته قرارگرفته است. چه کسی میداند که مثلا خانم هنگامه کیست ودرکجا کنسرت میدهد و چه وقت کنسرت ختم میشود طبعا خود پشتونها اند که با همکاری دزدان دیگرازجنسیت های مختلف به دزدی خانه های مردم می پردازند."

اما اتحادیه های پشتونها مصروف چه کارها اند؟آنچه که از اخبار سایت های بینوا ودیگر سایت های پشتونی معلوم میشود اتحادیه های کلتوری پشتونها درشهرمالمو بخاطرگمراه نمودن جوانان ودادن اطلاعات غلط ازتاریخ افغانستان محافلی را به کمک مالی وامکاناتی کمون مالمو برگزار کرده ودرظاهرامر به مقامات سویدن باغهای سرخ وسبزی را نشان میدهند اما درواقعیت امر، تمام این محافل برضد اقوام غیر پشتون افغانستان دایر شده وجوانان را با استفاده ازمعلومات کتابهای مثل دوهمه سقاوی به شاهراه راسیسم وقومگرائی هدایت میکنند. این اتحادیه ها درمیان خود کدام وحدتی نیز ندارند وهراتحادیه بنا برعلایق وبافتهای قبیلوی به چندین شاخه تبدیل شده است که تفصیل آن را درمقالات آینده پی خواهم گرفت. آنچه که اتحادیه های کلتوری پشتونها درشهرمالمو انجام میدهند خصوصا ساختارهای تشکیلاتی آنها با معیارهای عصری وپذیرفته شدهء دموکراتیک جامعهء سویدن سازگاری نداشته برعکس درتضاد کامل قرار دارد. درین اتحادیه ها هیچ نوع معیار دموکراتیک وشایسته سالاری وداشتن برنامه های منظم فرهنگی وتربیتی وجود ندارد وحتی درتعین رئیس واعضای هراتحادیه، شناخت وعلایق قبیلوی معیار میباشد نه دادن رأی سری ویا انتخابات آزاد ورقابت سالم براساس انتخابات شفاف ودموکراتیک. نقش جوانان وزنان دراتحادیه های فرهنگی پشتونی شهرمالمو نقش سمبولیک است. زبان فارسی که پشتونها آنرا زبان دری میخوانند بخاطراشتراکش با ایرانیها کاملا به حاشیه رانده شده وبحیث یک زبان بیگانه به مقامات سویدن معرفی گردیده است.

با این نقایص که ذکر شد سوال پیدا میشود که چه عواملی باعث شده که آقای حبیب الله غمخمور قبل ازاینکه غم محل زنده گی وبود وباش خودرا بخورد دست خویش را به سوی افغانستان دراز کرده وازشهرمالمو به آقای کرزی وحلقات پشتونیستی دور وبر وی مشوره های چگونه حکومت کردن خوب را میدهد. درشهریکه آقای غمخور زنده گی میکند درهرساعت یک جنایت طبق احصائیه گیری نهاد (یوگو) صورت میگیرد که درآن سهم جوانان هم تبار آقای غمخور چشمگیر است. سوال اینجاست درزمانیکه آقای غمخور ازظلم وجور طالبان فرار کرده وبه کشور سویدن پناهنده شده چرا در راه آوردن اصلاحات مثبت وهدایت جوانان شهرخودش کوشش نمیکند که غم افغانستان وپشتونهای (لر وبر) سرا پای وجودش را فرا گرفته است؟ آیا کشوریکه برای یک شخص، پناه بدهد بالای پناهنده حق ندارد که درپاک نگهداشتن واصلاح آن،فرد باید جد وجهد کند؟ آقای غمهور وسایر پادو های اتحادیه های به اصطلاح فرهنگی پشتونی درسویدن به دولت ومردم سویدن که حالا به کشوردوم شان تبدیل شده است تاکنون چه خدمتی انجام داده اتد؟ مگر این جنایتی که درهمسایگی خانهء شما رخ میدهد شما کوچکترین تعهد اخلاقی وانسانی دربرابر آن احساس نمیکنید؟ شما که لاف وطنپرستی ونوع پروری را سرداده اید مگر سویدن کشور دومی شما نیست؟ چگونه ثابت میکنید که شما یکفرد وطنپرست بودید وهستید؟ چه عذری برای یک روشنفکری که دعوای روشنگری وخدمت به انسان را دارد میتواند قابل توجیه باشد که درمنطقهء خودش هم تباران خودش جوانان هم نژاد وهم زبانش به نوشیدن تریاک وکشیدن چرس معتاد باشند اما روشنفکر محترم با خاطر راحت خودرا مصروف کارهای فرعی ساخته وبه بهانه های مختلف ازمسؤولیت پذیری بگریزد وشانه خالی کند؟ آیا اتحادیه های فرهنگی پشتونی درسویدن وظیفهء شان این است که فقط به جوانان خالی ذهن این را بگویند که تو پشتون هستی وزبانت پشتوهست وافغانستان متعلق بتو است ودیگر اقوام همه مهاجر اند تو بومی واصیل هستی وحاکمیت حق پدر وپدرکلانهای توست ودیگران همه مهمان اند؟

آیا مسؤولیت این جنایتی که درهمسایگی خانه ات رخ داده است تنها به نیروهای پولیس واداره خدمات اجتماعی برمیگردد؟ بهرترتیب، از خلال مطالعهء فعالیت های اتحادیه های پشتونها درشهرمالمو برمیاید که مسؤولان این اتحادیه ها ازبودجه وامکانات دولتی برای تدویر محافل سیاسی قومگرایانه وتحریک احساسات قومی برضد اقوام غیر پشتون افغانستان استفاده میکنند.آقای حبیب الله غمخور که خود تجربهء چندساله درتدویر محافل ازدوران تحصیلاتش دراتحادشوروی سابق دارد اکنون ازگرایشهای کمونیستی به گرایشهای قبیلوی وپشتونیستی رو آورده است وروز وشب مقالات دنباله داررا درسایت های پشتو زبان به غرض تحریک احساسات قومی پشتونها می نویسد. به عوض تنویر جوانان وایجاد فضای دوستی وتفاهم میان باشنده گان افغانستانی شهرمالمو هرازگاهی یک لنده غر فاشیست را دعوت نموده ویک سیر لنگی را برسرش میگذارد ایا این کار فرهنگی است؟ لنگی گذاشتن برسر آقای محمد اعظم سیستانی کدام درد پشتونها را دوا کرد؟ ایا پشتونهای کنر وپکتیا وزابل وارزگان به نام محمد اعظم سیستانی آشناهستند؟ تا چه وقت ازنام پشتون بیچاره وبیسواد استفاده کردن ومانند رهبران جهادی که با اسلام وجهاد تجارت کردند اکنون شما بنام قوم اکثریت تجارت را راه انداخته اید؟ بالاخره تا چه وقت بنام پشتون ها خودرا مطرح ساختن وبعد یک چوب بزرگ را برمقعد پشتون کوبیدن ادامه خواهد یافت؟ مگر درجهالت قرار دادن یک ملت خیانت نیست کدام این کار ها ومحفل دایر کردنهای شما خدمت فرهنگی به پشتونها است؟ پرسش این است درصورتی که میزان جرم وجنایت توسط نسل تازه اوغانها وعربها درشهرمالمو قوس صعودی می پیماید مسؤولیت آنانیکه ازین طریق امرار معاش میکنند چیست؟ اینکه مسلمانان ادعای برتری دینی دارند که گویا دین شان کاملترین ادیان است وپشتونها که ادعای اصالت قومی وداشتن فرهنگ دیرینه دارند وایرانی ها که خویشتن را اشراف زاده های آریائی میدانند چگونه میتوانند ثابت کنند که فرهنگ ودین وتاریخ این گروه ها غنی است و قدرت تغیر انسانهارا داشته وبه جامعهء بشری سعادت بوجود میاورد نه وحشت وتجاوز جنسی و مواد مخدر. بالاخره این مسؤولیت برعهدهء چه کسانی است؟

نوت: من قسمتهای مهم این مقاله را به زبان انگلیسی نیز دربخش انگلیسی کابل پرس^? میگذارم اما ازدوستانیکه درسوید زنده گی میکنند میخواهم که این مقاله را به زبان سویدی ترجمه نموده وبه مقامات شهرداری مالمو ارائه دارند.

خلقی بودن عبدالباری "جهانی" به روایت دکتورصالح محمد "زیری"

2011-01-10T18:52:16Z

ترین تازه گیها آقای عبدالباری جهانی شاعر به اصطلاح ،نازکخیال زبان پشتو که به قول یکی ازمنتقدانش از بهشت شعر به جهنم سیاسیت رو آورده است بخاطر جلب حمایت مردم وعملی ساختن خوابهای دوران جوانی اش خواهان ایجاد یک حرکت سیاسی و طرح گفتمان میان حلقات مختلف روشنفکری بخاطر حل معضل افغانستان گردیده است. ولی جناب ایشان درهرمصاحیه ایکه انجام داده اند وقتیکه ازسوابق سیاسی شان پرسیده میشود جواب خیلی مختصر ارائه میدارند که من شامل هیچ حزب وگروه سیاسی نبوده ام. و از روز تولد، تا این دم فقط نظاره گر ومطالعه گر جریانهای سیاسی درافغانستان بوده ام وهستم. درحالیکه جناب شان با این پاسخ های غیر صادقانه تیشه به ریشه خویش زده واعتبارسیاسی خویش را نزد دوست ودشمن به صفر تقرب میدهند. پرسش این است کسیکه خواهان ایجاد یک حرکت سیاسی بخاطر نجات کشورش ازبحران سیاسی است وبا نیات نیک، طرح برگزاری یک جرگه را بمردم پیشکش میدارد چرا ازسابقهء خویش ننگ دارد وچرا با مردم خویش صادق نیست و راست وساده نمی گوید که ایشان قبلا مربوط فلان جریان فکری بوده اند. اگر ایشان خودرا مبتکر ایجاد یک حرکت سودمند میدانند چرا خودشان خشت اول حرکت خویش را به صداقت وراستی نمیگذارند. مگرنشنیده اند که گفته اند: خشت اول را گر نهد معمارکج. تاثریا میرود دیوار کج.

پافشاری آقای عبدالباری جهانی درگفتگویش باسایت آسمائی ونیز تلویزیونهای بیرون مرزی قبیله گرا چون تلویزیون آقای خطاب مبنی بر بیطرف بودن ایشان اورا بیشتر درانظار بد معرفی نموده واعتبارسیاسی خودرا به زمین زده است.
کسیکه به نرخ روز نان بخورد ومطابق زمان، خودرا عیارکند ازنظرخودش ، شاید کارفوق العاده ای را انجام میدهد اما گاه گاهی انسان، فراموش میکند که :عصریکه ما زنده گی میکنیم عصر انفجار تکنالوژی معلوماتی است ودرظرف یک ثانیه وسیع ترین معلومات ازیک کنج دنیا به کنج دیگر آن انتقال می یابد کتمان حقایق وپاسخ ندادن به پرسشهای اساسی، شخص را به قول محترم داکتر اکرم عثمان ، زنده بگور میکند. چنانچه درین اواخر جناب داکتر اکرم عثمان نخواستند زنده بگور شوند وبه تمام اعتراضات مخالفان شان پاسخ دادند ومیدهند پس اگر آقای عبدالباری جهانی ازین پرسشهای اساسی ، طفره رفته وشانه خالی کند آنگاه، ایشان نیز درزنده گی خودشان بدون اینکه بدانند زنده بگور میشوند پس بخاطریکه زنده به گور نشوند لطفا به این پرسش کوتاه، جواب ارائه بفرمایند که چرا ازسابقهء سیاسی خویش ننگ دارند؟. جناب شان هم دربرابرنقد های آقای صبورالله سیاه سنگ وهم درسایت آسمائی به تکرار گفته اند که خلقی نیستند ونبودند وعضویت هیچ سازمان سیاسی را درطول حیات خویش نداشته اند پس دربارهء سندی که اکنون من ارائه میکنم عکس العمل شان چی است؟

آیا می توانند بگویند که داکتر صالح محمد زیری هم دروغ گفته اند؟ درصورتیکه چنین باشد پس من نیز اعتراض ندارم اگرداکتر زیری بحیث یکی ازرهبران وپایه گذاران حزب خلق درمورد عبدالباری جهانی دروغ گفته باشد پس معلوم میشود که او بسیارچیزهای دیگررا هم دروغ گفته وکتابش نمیتواند فاقد ارزش علمی وتاریخی باشد
.
به این عبارات توجه کنید! ترجمه مطابق متن است:

صفحه 314 کتاب خاطرات نیم قرن

نویسنده: دکتورصالح محمد زیری

برگردان: گوربزخان عطاخیل

(درزمان زندانی بودن من درقندهار) یکتعداد رفقا یک سلسله مخالفت های خویش را دربارهء یک سلسله مواد اصولی مندرج درمرامنامهء حزب بمن درهنگام پایوازی اظهارنموده وادعا داشتند: رهبری حزب، دموکراسی خلقی میخواهد حالانکه درمرامنامه، بر دموکراسی ملی تاکید شده است واین از اهداف عمده واستراتیژیک حزب، پنداشته میشود.

این مخالفت را آقای ظاهر افق رهبری میکرد که در آن سالها درشمار رهبران عمدهء حزبی درسطح ولایت قندهاربحساب میرفت. او، هوا داران زیادی داشت او درقندهار وحوالی آن شاگردان وطرفداران زیادی را رهبری میکرد او میخواست با این وسیله خودرا به حفیظ الله امین وگروه اونزدیک ساخته و پشتیبانی اورا درکمیته مرکزی حزب درین باره کسب کند. اما عبدالرشید آرین درسطح ولایت قندهار خواهان حفظ یکپارچگی صفوف ورعایت دسپلین حزبی بود. ازآنجائیکه من عضویت کمیته مرکزی حزب بودم بناء عبدالرشید آرین درتمام موارد بامن مشوره نموده وطالب هدایات لازم میگردید.

درین تصویرکه ازسایت فردا گرفته شده است چنان معلوم میشود که آقای جهانی ومریدانش چو: آقای سیستانی ازنقد آقای سیاهسنگ شوکه شده اند وتوقع سخنان صریح اورا هرگز نداشتند

هواداران ظاهر افق درقندهار درانزمان عبارت بودند از:

نعمت الله، محمد معصوم، محمد نسیم سلیمی، عبدالباری جهانی، کاظم اتمر، تازه خان ویال، وبسیاریهای دیگر که ازحزبیهای عمده و دست اول حزب درسطح ولایت قندهاربودند.

ظاهر افق به زور هوا داران خود خواهان دائر نمودن کنفرانس عمومی حزبی درسطح ولایت قندهار وحومه های آن گردید درحالیکه طبق مقررات حزبی در اساسنامه ، دائر نمودن کنفرانس عمومی یک ولایت فقط به اجازهء کمیته مرکزی حزب درسطح کل کشورامکان پذیربود یا به درخواست ثلث اعضای حزب دریک ولایت.
هرچند کمیته مرکزی درین زمینه اجازه چنین کاری را نمیداد ولی راه دومی برای ظاهر افق یعنی جلب رضایت ثلث اعضای حزب در قندهار برایش کار مشکلی نبود واو میتوانست با موجودیت ثلث اعضای حزب این کنفرانس عمومی را دائر کند.
وضع خیلی بحرانی بود به استثنای یک گروپ اقلیت، احتمال ازهم پاشیدن تارهای ارتباطی حزب درسراسر قندهار میرفت. من به عبدالرشید آرین مشوره دادم که بخاطر حفظ وحدت وهماهنگی میان رفقا کنفرانس را دائر وپیش ببرد. درهمان روزها در زندان قندهار، رفقا گروه، گروه به من مراجعه کرده وازمن درمورد کنفرانس عمومی ومقررات آن جویای معلومات میشدند من به همه رفقا حفظ ورعایت اصول حزبی و یکپارچگی داخلی را گوشزد وتوصیه می نمودم
بالاخره، کنفرانس سرتاسری ولایتی دائر شد اما فیصله شد که همبستگی حزبی حفظ گردد وجهت پیشبرد بهتر امور، فقط پیشنهادات به کمیته مرکزی حزب درکابل ارجاع گردد وکمیتهء مرکزی بعنوان بالاترین مرجع اجرائی صلاحیت تام ونهائی را درموارد متنازع فیه داشته باشد.

این مشکل تنها درقندهار نبود بلکه سایر ولایات نیز ازهمچو پرسشها وبحث ها خصوصا درفهم دموکراسی خلقی وفرق آن با دموکراسی ملی مشکل داشتند درعین زمان ذهنیت های مخالف امین نیز درحال شکل گرفتن بود وقوت کسب میکرد. بدبختانه، فیصلهء کمیتهء مرکزی این شد که: ظاهر افق وتعداد زیادی از رفقای عمدهء حزبی ما درولایت قندهار ازحزب اخراج گردند

آنها نیز تحت رهبری محمد ظاهر افق سازمانی را ایجاد کردند که جمعیت زحمت کشان جوان افغانستان (جازا) نام داشت. (ختم)

نخبه گان وتحصیل یافته های پشتون از اسلام گرایان افراطی گرفته تا کمونیستان دو آتشه وملی گرایان غربی مشرب، ازسخنان صریح و تند ، خوش شان نمی آید. آنها تحمل نقد و پذیرفتن انتقاد را ندارند وهر نقدی را برچسپ عداوت ودشمنی میزنند . خودرا انسانهای کامل می پندارند وخالی ازهرگونه خطا واشتباه، میدانند.اعتراف نمودن به اشتباه ونادانی را نوع ازذلت وخواری تلقی میکنند. پافشاری برمواضع جاهلانه وغیرعقلانی ازخصوصیات بارز یک پشتون اصیل است و آنرا نماد غیرت وشجاعت اوغانی می پندارند. اگر مانند گلبدین اسلامگرا باشند طرف مقابل را تکفیر نموده وبا هزار توطئه ودشنام اورا ازمیدان معرکه خارج میسازند اگر کمونیست ونکتائی پوش باشند بازهم منتقد را بنام خاین ومزدور ونوکر خارجی تاپه زده و اورا بنام تجزیه طلب وستمی و غیره در انظار می کوبند. این نخبه گان بخاطر ترس شان از انتقاد دنبال یافتن هویت منتقد استند از مستعار نویسی که به ضرر شان باشد نفرت دارند وآنرا نشانه جبونی وذلت می شمارند اما خودشان برای کوبیدن وتحقیر کردن مخالفان شان از انتخاب نمودن صد نام مستعار هم رو گردان نیستند. نمونهء واضح آن کتاب دوهمه سقوی است که علی الظاهر هیچ کسی مسؤولیت نوشتن آنرا بعهده نگرفته است . این گروه تحصیل کردهء پشتون ، خیلی خوش دارند که مورد عزت احترام مردم قرار بگیرند . از خود نمائی کیش شخصیت لذت می برند و هرگز راضی نیستند که به کاستی ها، اشتباهات شان، سابقهء سیاسی شان ، کسی پرسشی را مطرح کند. خودرا عقل کل میدانند وقتا که درکرسی ها تکیه میزنند فکر میکنند که بالای تمام جهان تسلط دارند

درین تصویر چنانچه دیده میشود اعضای انجمن قلم دراستوکهولم درچاپلوسی وتملق مدال طلا را ازبقیهء همقطاران شان درسویدن ربوده اند. روی همین علت است که یاوه سرای فاشیستی چون جهانی را با القاب شاعر درد آشنا و نازک خیال وغیره صفات بیجا می نوازند و اکلیل های گل را هدیه می نمایند. با دریغ ودرد باید اظهار داشت که اعضای انجمن قلم درسویدن با این حرکات طفلانه وکودکانه درحقیقت بیطرفی خویش را زیر سوال بردند اما ماهیت اصلی خویش را که همانا خصوصیت اپورتونیستی است به نمایش گذاشتند .

رویداد ششم جدی به روایت دکتورصالح محمد زیری

2011-01-07T22:33:05Z

منبع: خاطرات نیم قرن

نویسنده: دکتور صالح محمد زیری

برگردان: گوربزخان عطاخیل

یاد داشت: فراموش نباید کرد که حادثهء کشته شدن حفیظ الله امین به روایت داکتر صالح محمد زیری از موثق ترین روایاتی است که تاکنون از آرشیف های مختلف روسی ویا افغانستانی بیرون آمده است. داکتر صالح محمد زیری که درزمان دیکتاتوری فاشیستی حفیظ الله امین وزیر صحت عامه بود برای تبریکی خانهء جدید حفیظ الله امین به قصر تاج بیک دعوت شده بود. او نیز ازآن شوربای زهری نوش جان کرده ودرکتاب خویش ازسرگیچ شدن واستفراغ نمودنش حکایت نموده است ولی خانم واولادهایش درقصر با دیگر خانمها واطفال حفیظ الله امین درقصر باقی مانند واز وقتیکه اولین صفیر گلولهء روسها به صدا درمیاید وبالاخره تاوقتیکه حفیظ الله امین راهی دیار عدم گردیده ، اولادهای داکتر زیری همراه اولادهای حفیظ الله امین زندانی میگرددد درین قصهء جالب که به قلم داکتر زیری نگاشته شده است نقل بالنقل ازعبارات پشتو به فارسی برگردان نموده و آنرا خدمت خواننده گان تقدیم میدارم. لازم بیاد آوری است که بعداز برقراری حکومت جدید بریاست زنده یاد ببرک کارمل، داکترزیری همراه با بقیهء اعضای کابینهء امین راهی زندان پلچرخی گردیده وبعداز یک هفته به وساطت رفقای خلقی اش چون سروری وگلاب زوی ومحمد اسلم وطنجار اززندان رهائی میابد قصه اززبان خانم هاجرهء شهید، خانم داکتر زیری است که با کلام خود داکتر زیری بعداز رهائی اش ازندان چنین آغاز میگردد

Sommaire

:
قصهء زندانی شدن شب ششم جدی ازقول هاجره:

: قصهء زندانی شدن شب ششم جدی ازقول هاجره:

زیری: وقتی بخانه داخل می شدم، دختریازده ساله ام نجیبه در را برویم بازکرد. درحالیکه من او مرده تصور کرده بودم بادیدنش خوشی غیرقابل وصفی برایم دست داد از نجیبه پرسیدم که مادرش و هارون کجا استند؟
نجیبه گفت: همهء ما شکرزنده هستیم. بعد هاجره وهارون را دیدم فهمیدم که آنها نیز درعصر همان روز اززندان رهائی یافته اند. درهمان شب هاجره مختصرا ولی بعدا به تفصیل آنچه که بالای آنها گذشته بود گاهی با گریه وگاهی هم بخنده ماجرای آن شب هولناک را چنین بیان داشت:

ما همان روز، خانهء امین صاحب رفتیم مهمانها زیاد نبودند فقط یکتعداد محدود بستگان وخویشاوندان امین صاحب آمده بودند من وخانم داکتر شاولی هم درمیان آنها بودیم. خانهء جدید امین صاحب خیلی پاک و ومزین بارنگهای مرغوب بود دراطاقها چراغها وقندیل های بزرگی آویزان شده بودند. فامیل امین صاحب تمام اطافها را بما نشان دادند ومارا ازیک اطاق به اطاق دیگر می بردند، باهم خیلی خوش بودیم وحالت سرور حاکم بود خیلی ناوقت نان چاشت را بما سرویس کردند. ناگهان صدای یک انفجار مهیبی به گوش رسید. خورد وبزرگ به چیغ زدن شروع کردند که هله! اشرار آمد!. مادران درپی اطفال خویش شدند وهرکی طفل خورد سال خودرا دربغل گرفت. نجیبه به پشت خواب رفته بود اما فوری ازجایش تکان خورد وازترس خودرا به آغوشم تنگ فشار میداد او خیلی ترسیده بود ومیگفت مادر! مادر!( موری موری اشرار راغلی دی) (اشرار آمده)

هارون برادرش، بیهوش بیهوش میشد من فراموش کردم که ترا (زیری را) را میگفتم که بعدازاینکه شما رفتید خانم امین صاحب با وار خطائی وعجله ازشفاخانهء چهارصد بستر داکتررا طلب کرد که امین صاحب تسمم غذائی شده بود . داکتر(توره کی) آمد ومعدهء امین صاحب را شست وشو نمود. سرهای همهء ما گیچ گیچ میشد.

من درخلال این همه ناله ها وصدا ها وچیغ ها که اشرارآمده ، اشرار آمده واشرار آمده، دست های هارون ونجیبه را گرفتم وآیة الکرسی شریف را خوانده وبه وروی خود و آنها ( شف) پف کردم که دیدم امین صاحب با نیکر وزیرپیراهنی در دهلیز ایستاده است. او خانم خوددرا صدا زده وامر کرد که آن چیز هار بیاور(هفه شیان راوره) خانم امین صاحب به عجله رفت وتفنگ را با مرمیها ولوازم آن برایش داد. امین صاحب بطرف ما چپه چپه وقهر الود نگاه میکرد. من ازدستان اطفالم محکم گرفته بودم وآنهارا ازآنجا رد کردم. درهمین حال ازمسافه خیلی دور، خانم داکتر شاه ولی نظرم را بخود جلب کرد. آن بیچاره ازیکطرف به طرف دیگری بی هدف و وارخطا درحال رفت وآمد بود. زمین جایش نمیداد ما همه ازمنزل های فوقانی پائین شدیم بخاطریکه میگفتند آنجا احتمال اصابت (چره) مرمی ها وجود دارد.
اما من بار دیگر بالا رفتم وتمام اطاقها را یکایک معاینه کردم تا مگر یک اطاق مصؤون تر وامن تر برای خود واولاد خود بیابم. درهمین حال دیدم که یک پیشخدمت نیز درجستجوی مکان امن است. خیلی خوش شدم وبا خود گفتم که خوب شد تنها نماندم ویک همراه را پیدا کردم همراه با اطفالم داخل یک اطاق کوچک شدیم وآن پیشخدمت را صدا زدم که بیا همراه ما دروازه را ازعقب ببند. نجیبه را درآغوش وهارون را به زمین خواباندم

ازین طرف، دیگر چه صدا های وحشتناکی که بگوش میرسد وچه دودهای سیاه وغلیظ که فضارا پیچانده است یا خدا این چه حال است!

آن پیشخدمت گفت که آنها( مهاجمین) دیوارها را به توب می زنند اما دیوارها خیلی ضخامت دارد ومرمی توپ به آن تاثیر چندانی ندارد و(چره) یا پارچه های مرمی ازآن عبورکرده نمی تواند.

درهمین حال صدای (خرخر) آواز بینی هارون نیز بالا گرفت وچنان معلوم شد که او به خواب سنگین فرو رفته است من اورا بیدار میکردم و وبرایش میگفتم که خودرا بیداربگیرد واگر کدام چیزی واقع شد باید مطابق دستورات من عمل کند اما نجیبه خیلی تنگ خودرا به آغوشم میفشرد وگوشهای خودرا بسته میکرد.
آن پیشخدمت خودرا کمی به کلکین نزدیک ساخت من بالایش صدا زدم که نزدیک نشو که بالایت کدام چیزی اصابت نکند به زمین بنشین!

اما او همچنان ایستاده بود وسخن مرا بهائی نمیداد که نپرس ، که ناگهان، مطابق همان پیشگوئی من یکبار چیزی به دست پیشخدمت اصابت کرد وخون جاری شد. من با دستمال دستی خودم زود زود دستهایش را بسته کردم وشکر که خون ریزی اش قطع شد وخیلی آرام به زمین نشست.من این دعارا میکردم که خداوند بخیر مارا ازین حالت نجات دهد یک اولادم دربغل ودیگری به زمین افتاده ودستهای خودرا به سرهای هردوی شان گرفته بودم . ازطرف دیگر طفل هفت ماهه ام دربطن من نیز پا هارا شور میداد ونا آرامی میکرد.(همایون)

خلاصه که یک غم خدا بود وازخدا میخواهم که آن حالت را بالای هیچ کسی نیاورد اما شکر خداوند که بخیر گذشت.یکبار آن پیشخدمت صدا زد که این اشرارنیست من روسها را دیدم که فیر میکنند!

یک ساعت بعد تردروازه به شدت کوبیده شد. من اطفال را بلند کردم که دروازه چنان تکان میخورد که خدا نشان ندهد از آنطرف یک آواز فارسی غیر معمولی صدا میزد که دررا بازکنید ورنه دروازه را می شکنیم وهمه تان را می کشیم.
من با خود گفتم والله که زنده گی ما درینجا ختم میشود. من آن پیش خدمت را از پشت دروازه دور ساختم وخودم پیش شدم ودستانم را بالای اطفالم گرفتم وبه آواز بلند برای شان گفتم:

اشتوک اشتوک! ، زن ، زن!

با همین صدا ها ونامها دررا به روی عساکر مهاجم گشودم. دیدم که روسهای سرخ پوست میله های تفنگ وبرچه هارا بطرف ما نشانه گرفتند.. وقتی مارا دیدند میله های خویش را پائین کردند وامر کردند که بروید!
مارا پائین کردند درپائین چه حال بدی که خدا نشان ندهد. مرده ها، اجساد زخمی درمیان خونها وضجه ها وفریادها باهم مخلوط گردیده بود. مارا به زور داخل یک اطاق ساختند درآنجا خانم امین صاحب، دخترانش واطفال او بودند شکر الله را بجا آوردم وبا خود گفتم که عجالتا ازمرگ که رهائی یافتیم.

همه می گریستند، من نیز با انها می گریستم خانم امین صاحب گفت: شوهرم وپسربزرگم عبدالرحمن را کشتند. آن ( خوازک) بیچارهء خردسال را هم ظالمها کشتند او اول زخمی بود اما آنها اورا با خود بردند.
دراین اطاق فقط اطفال وزنان بودند مردها را در اطاق دیگری انداخته بودند درهمین لحظه یک مرد بلند قامت وچاق با دریشی عسکری داخل اطاق شد آنها گفتند که او سروری است. او سلاح بدست اش بود بعداز گذراندن یک یک ازنظر، رو به خانم امین صاحب کرده گفت: شوهرت را کشتم

خانم امین صاحب برایش گفت: دستانت بشکند، قصاص اش از اولادهایت براید. تباه شوی وبرباد گردی!
همین دعا ها وبدعاها وصداها بود که آن مرد بار دیگر یکایک همه را ازنظر گذراند وبا چشمان ازحدیقه برامده وقهرالود با دادن یک دشنام ازاطاق خارج شد.

صبح فردا، مارا فرستادند درعقب وجلو ما عساکر روسی روان بودند تفنگ هایشان را بطرف ما نشانه گرفته بودند ومارا ازخانه کشیدند به جیب ها سوار مان کردند وبطرف شهر درحرکت شدیم. بعدازرسیدن به مکان مطلوب ازموتر پائین شده و به یک اطاق داخل مان کردند. این تعمیر، اطاق های زیادی داشت کلکین هایش از بیرون رنگ شده بود ما هیچ چیزی را نمی توانستیم ببینیم.

آنها می گفتند که این جا بندیخانهء صدارت است.

درهمین اطاق من واطفالم با دختربزرگ امین صاحب (غوتی) وخانم امین صاحب وخوشوی امین صاحب قرار داشتیم. آن دو دختر دیگر امین صاحب زخمی بودند وبه شفاخانه انتقال داده شده بودند وقتی که ضرورت تشناب میشد در را ازدرون می زدیم تا دهلیزها بخاطر گذشتن ما تا تشناب خالی میگردید تا باکسی ملاقات نکنیم. کیفیت غذا بد نبود. خانم امین صاحب دربارهء شوهرش آنقدر غمگین نبود ومی گفت که چیزیکه بالای او آمد مستحق آن بود. اما دربارهء فرزندش عبدالرحمن که تازه عروسی کرده بود وخصوصا نواسه اش( خوازک) که خیلی کوچک بود بسیار بی طاقتی میکرد من خیلی برایش تسلی میدادم واز خدا ورسول برایش می گفتم ولی بازهم میدانستم که او یک مادر بود ودلش صبر نمی شد.

از دست (غوتی) دختر امین صاحب خیلی به عذاب بودم. او سخنان خیلی بد وگنده به زبان میراند. وقتی که ما ازگریه وناله فارغ میشدیم ومن خانم امین صاحب را تسلی میدادم غوتی بار دیگر یک سخن غم را درمیدان می انداخت و برایم می گفت: تو خو پدر وبرادرم را دیدی که روسها آنهارا کشتند احتمال دارد که وزیران را نیز کشته باشند.
هروقتی که یک صدای فیر شنیده میشد غوتی میگفت شنیدی؟ حتما یک وزیررا کشتند.
اما اودخترخورد سال بود هیچکس اورا چیزی گفته نمی توانست مادرش هرقدر ملامت اش میکرد اما غوتی ازسخنان خود دست بردار نبود.

خداوند خانم امین صاحب را صبر دل بدهد خداوند به دنیا وبه آخرت برایش اجر وپاداش بدهد خیلی خانم سنگین بود. با وجود این قدر غمها که بالایش آمد اما کوشش میکرد که بی صبری نکند وحد اقل بی صبری خویش را اظهار نکند. هرچیز را بالای خود تحمل میکرد. درتمام روزهای زندان من یک روز از او پیشانی ترشی را ندیدم وحس نکردم وکوچکترین سخن نامناسب از دهنش بیرون نشد.

درآنجا برای ما یک سرباز تاجیکی نان میاورد. سودای بازاررا هم بما می آورد با ما خیلی شفقت می نمود احوال شهررا بما میگفت روزی گفت: که تانکها درسرکها جابجا شده اند وروسها بالای آن سوار می باشند ولی مردم به رفت وآمد خویش ادامه میدهند وکسی به کسی کاری ندارد.

یکی دو روز درآنجا بودیم یک روز صبح وقت، مارا باز به موترها انداختند ودریک مسافه طولانی به راه افتیدیم. بعداز رسیدن به مکان مطلوب، برای ما گفته شد که اینجا زندان پلچرخی است. دریک بندیخانهء زنانه مارا انداختند آنجا خانم امین صاحب واولادهایش را ازما جدا ساختند. من واطفالم و خوشوی( مادرخانم) امین صاحب را دریک اطاق انداختند. ما که ازخانم امین صاحب جدا می شدیم فکر میکردیم که شاید رها شویم به همین نسبت با گریه باهم خدا حافظی کردیم نزد من آنچه پولی که موجود بود آن را به خانم امین صاحب دادم. چون با خود میگفتم که او شاید به پول ضرورت پیدا کند او برایم گفت: که راجع به آن خانه فکرکن که دیگر هیچ چیز ازما باقی نمانده است لا اقل یک سرپناه نیز حالا نداریم.

مارا به اطاق های ما بردند. من در اطاق تنها خوشحال بودم زیرا ازیکطرف با دیدن خانم امین صاحب خیلی افسرده میشدم که چه حال بدی بالای آن بیچاره آمده است وحتی هیچ نمی توانستم که به طرفش نگاه کنم وازطرف دیگر، سخنان گندهء غوتی هم مرا میازرد وشکنجهء روحی میشدم ،خوب شد که ازهردوی این مشکل رهائی یافتم.
دراطاق ، نجیبه وهارون باهم بازی میکردند یکی بالای شانهء دیگری سوار شده وازکلکین به بیرون نگاه میکردند وبیرون مردم را تماشا میکردند. شب برای ما شوربای شلغم آوردند. شکر خدا را بجا آوردیم به اطفالم گفتم که بخورید مثل اینکه همهء ما زکام وریزش شده باشیم. واین شغلم جوشانده چه کیفی میکند.

فردا چاشت ، گوشت نیز به غذای ما افزود گردید اما مثل اینکه گوشت ازشتر بوده باشد ویا ازکدام گاو پیر. هارون ازیکطرف گوش کش میکرد ونجیبه ازطرف دیگر آن، وهارون به نجیبه به زبان فارسی میگفت: این است سرنوشت انسان!!

بعداز شنیدن این سخن هارون، لبهای نجیبه بهم جمع میشد مثل اینکه گریان میکند وبمن صدا میزد: مادر! ببین که هارون چه حرفهای وحشتناک می زند مرا می ترساند ومیگوید که این گوشت انسان است، نه ازحیوان
هرگاه کدام صدای ازدهلیز بگوش میرسید فورا هارون به نجیبه کرده و به زبان فارسی میگفت: دلم گواهی بد میته! خدا خیرکنه!

باز این دخترک بیچاره خودرا جمع کرده ودریک کنج به گریه شروع میکرد وهارون می خندید.
نمی دانم که هارون این شوخی ها را ازکی یاد گرفته بود.

اما یک روز مادرخانم امین صاحب(خوشو) وبما گفته شد که بیائید بیرون و به موترها سوار شوید. ما بار دیگرسوار موتر شدیم و بازهمان مسافهء طولانی را پیمودن گرفتیم در آخر، مارا داخل یک تعمیرساختند آنجا یک قندهاری نشسته بود واکتها واداهای یک اشنا را میکرد او با ما خیلی مودبانه مصافحه کرد ونام خودرا سردارمحمد معرفی کرد. ازآنجا او، مارا سوار یک موتر تیزرفتار ساخت وبه خیر وسلامتی به خانهء ما مارا رساند.
زیری: این قصه را هاجره به دفعات مختلف باهمین عبارات تکرار کرده است.

ماجرای کشته شدن زن وفرزندان دکتورصالح محمد زیری به روایت خودش

2011-01-02T13:51:04Z

منبع: خاطرات نیم قرن

نویسند: دکتورصالح محمد زیری

ترجمه وتلخیص: گرربزخان عطاخیل

یک سال قبل دوست نهایت ارجمندی که خودش نیز روزی وروزگاری ازهم سلولها ورفقای دوران زندان داکتر صالح محمد زیری میباشد کتاب بس ارجناکی را ازآقای زیری هدیه فرمودند که بالوسیله میخواهم ازین لطف فرهنگی آندوست عزیز ابراز شکران وامتنان نمایم. البته نظر به وعدهء که به آن دوست عزیز نموده بودم که بخش های مهم وعمدهء این کتاب را ترجمه مینمایم متاسفانه براثر تراکم موضوعات دیگر این کار اندک به تأ خیر افتید وازین بابت سخت نزد آن دوست گرامی شرمنده ام اما بازهم تعهد خودرا ازطریق سایت کابل پرس^? برای شان یک بار دیگر تجدید نموده واین را برایشان وعده میدهم که درآینده دربارهء این کتاب ارزشمند که دارای هشتصد وپنجاه پنج صفحه میباشد سخنان زیادی دارم.

درین مبحث کوتاه میخواهم بصورت خلاصه و گذرا فاجعهء اسفبار شهادت خانم هاجره زیری همسر شهید داکتر زیری واولادهایش درزمان حکومت مجاهدین وراکت پرانی های گلبدین خان که درمنطقهء مکروریان با سه تن از اولادهایش به فجیع ترین صورت سلاخی گردیده وجام شهادت نوشیدند تلخیص وترجمه نمایم. آنچه که داکترصالح محمد زیری درباره این حادثهء هولناک بیان داشته است چنان معلوم میشود که خود او درزمان گردن بریدن زن واولادهایش درمنطقه سوات پاکستان تشریف داشته است. این قلم چند باریکه ازنزدیک با محترم داکتر صالح محد زیری ملاقی شده ام چنان درک کردم که او خودش درین باره هیچ علاقه ندارد که صحبت کند بناء برای جانب مقابل نیز اخلاقا ایجاب نمی کند که اورا به زور وادار سازد تا دربارهء آن حادثهء دردناک لب به سخن بگشاید. اما آنچه که درین کتاب ازقلم خود آقای زیری تراوش کرده است پاسخ گوی همه سوالهاست وحاجت هیچ تحقیق وکنجکاوی اضافی را نمیکند. ازخلال این نوشته میتوان گفت که خواننده به کنه مطلب پی میبرد ومیداند که قاتل ویا قصاب بی رحم این تراژیدی کی بوده وآبشخور فکری او ازکدام سازمان آب خورده است.

خانم هاجره زیری واولادهایش نه دراثر شلیک راکت بلکه با چاقو گردن خودش واولادهایش بریده شده بود. هرچند داکتر زیری درکتاب خویش شخصا هیچ جناح مشخصی را مسؤول این فاجعه ندانسته است اما وقتی که کتاب را از اول تا آخرخواندم درک کردم که این وحشت وبربریت جز کار شبکه های آدم کشی گلبدین خان کار هیچ گروه دیگرنمی تواند باشد. زیرا داکترزیری قبل ازسفرش جانب پشاور دو بار با فرمانده مسعود ویکبار هم با برهان الدین ربانی ملاقات کرده بود. داکتر زیری درملاقات اولش با مسعود به صراحت شکایت میکند که او ازتبلیغات نشراتی دولت دربارهء خلقی ها ناخرسند است که همهء خلقی ها را متحد حزب اسلامی معرفی کرده اند. مسعود به خنده میگوید: داکتر صاحب این نشان زن های ماهر اگر خلقی ها نیستند پس چه کسانی هستند که ما شاء الله سوزن هم از دید شان خطا نمی خورد. داکتر زیری میگوید: قبول دارم اما اینکه تمام خلقی هارا شما متحد گلبدین حکمتیار دررادیو و وسایل اطلاعات جمعی معرفی میکنید منصفانه نیست و واقعیت ندارد. من خودم یکی ازرهبران جناح خلق هستم وبا تضمین گفته میتوانم که بسیاری ازکدرهای نظامی خلقی همین حالا درشهرقرار دارند ما تصمیم گرفته ایم که درکنار هیچ یک از گروه های درگیر قرار نگیریم . مسعود ازین اظهارات ابراز رضایت میکند وفیصله میشود که باید درنشرات رادیوئی وتلویزیونی ومطبوعاتی به عوض کلمهء خلقی ها (تعدادی ازخلقیها) بکارگرفته شود. درهمان جلسه تصمیم به این گرفته میشود که عبدالرشید آرین فرد ارتباطی میان مسعود وخلقی ها وظیفه بگیرد تا اگر صاحب منصبان خلقی که درصف حزب اسلامی قرار داشته باشند آنها را وادار به ترک مخاصمه نموده واز آنها بخواهد که دست ازهمکاری با حزب اسلامی بردارند. اما جنگها وائتلاف های مقطعی شدت کسب میکند. وداکترزیری تصمیم میگیرد که به پاکستان برود وآنجا بخاطر نجات خود واولاد خود درمناطق پشتونخواه کدام اپارتمان را بطورمقطعی به کرایه گرفته والی ختم جنگها در آنجا بماند. داکتر دزیری باخانمش هاجره به این توافق میکنند که اول شخص داکتر به پشاور برود وامکانات زنده گی را درآنجا مهیا کند وبعد فامیل را انتقال دهند. اما بعداز مدتی که داکتر زیری درپاکستان است پسرش همایون ازکابل نامه ای ازمادرش هاجره را با خود آورده وبه داکتر زیری میدهد. داکتر زیری ازهمایون پرسید که چرا مادرت ودیگر اعضای فامیل نیامدند همایون میگوید که تمام جوابها درین خط موجود است . زمانیکه داکتر زیری خط را بازمیکند میخواند که اخانم هاجره ازقول طفل خردسالش نوشته است که پدر! اوضاع چنان معلوم میشود که جنگ ها رو به اختتام است وآمد ورفت نماینده گان ملل متحد ومذاکرات با سران درگیر آغاز شده است خدا مهربان است که جنگ ها ختم شود مادرم میگوید که من تصمیم آمدن به پاکستان را ندارم خودت نیز هروقتی که از دیدن دوستان وآشنایان سیر شدی باید باهمایون بخیر وعافیت یکجا برگردی.

خانم هاجره درنامه اش ازقول طفل خردسال داکتر زیری بنام ارسلان می نویسد که هوا خیلی گرم است خدا داند که درپاکستان زنده گی ما درین گرمی چگونه بگذرد پس بعد ازدیدن دوستان ورفقا با همایون یکجا بخیر به کابل برگرد. اما داکتر زیری با پسرش همایون بصورت عاجل برنمی گردد. داکتر زیری تمام وقت خودرا صرف دیدار با رفقای سابق حزبش ، دیدار با رشید جلیلی وشهنواز تنی ونظرمحمد میکند تا مگر بتواند یک سازمان منظم ومستقل را بنیاد بگذارند. درین مرحله آقای زیری بحیث شخصیت سرشناش پشتونی دربین حلقات ناسیونالیست های پشتون با اجمل ختک، افراسیاب ختک ونماینده گان محمود خان اچکزی درپشاور نیز دید وبازیدهای رسمی میداشته باشد. دریکی ازملاقاتها افراسیاب ختک به داکترزیری میگوید: که قراین نشان میدهد که پاکستان قوایش را داخل افغانستان کند واین حق مسلم پاکستان است زیرا بی امنیتی وبی ثباتی درافغانستان امنیت پاکستان را نیز به مخاطره انداخه است. اینکه آیا سایر کشورهای همجوار افغانستان قوای شان را داخل خواهند کرد یانه هنوز چیزی گفته نمی توانم.

نظربه اظهارات داکتر زیری درین کتاب او بعدازسفرش به پاکستان با فیض الله کاکر نمایندهء گلبدین درپشاور رسما ملاقات میکند وازاینکه نام داکتر زیری درقطار خلقی ها وپرچمی های وابسته به دولت برهان الدین ربانی مسعود درجریدهء شهادت رفته است به اقای کاکر شکایت می برد. داکتر زیری می نویسد من به فیض الله کاکر گفتم شما مرا چرا وبکدام دلیل درجریدهء تان به اتهام همکار مسعود میکوبید درحالیکه من بخاطر کودتای شهنوازتنی که در زمان داکترنجیب الله بنام گودتان تنی حکمتیار شهرت پیدا کرد من زندانی شدم وحتی درمحکمهء ابتدائی حکم اعدام ما هم صادر شد شما مرا چرا همکار مسعود وربانی تشهیر میکنید. فیض الله کاکر به داکتر زیری میگوید که درین زمینه یک سوء تفاهم پیش آمده واو کوشش میکند که مسؤولان نشراتی حزب اسلامی را قانع سازد تا نام داکترصالح محمد زیری را ازلست افراد دیگر خارج سازند.

بعد داکتر صالح محمد زیری همان پرسشها وبحث هایرا که با فرمانده مسعود مطرح ساخته بود با فیض الله کاکر نیز مطرح میکند که چرا حزب اسلامی ازراه مذاکرات ومفاهمه مشکلات خویش را با جمعیت اسلامی حل نمیکند. فیض الله کاکر درجواب داکتر زیری میگوید که جنگ فعلی ما با دولت برهان الدین ربانی با همکاری قوای جنرال دوستم جهاد نیست بلکه مبارزه ای است برای نجات افغانستان ازخطرتجزیه. درینجا داکتر زیری نقاط ضعف مانورهای حزب اسلامی را به فیض الله خان کاکر بیان میکند ومیگوید که هرقدر این جنگ دوام پیدا میکند شهرت ومجبوبیت شما نزد مردم وشهریان کابل به زمین میخورد وهیچ نفعی برای حزب اسلامی ازین تغیرجهت ها وائتلاف های مقطعی وموقتی عاید نمیشود. فیض الله خان کاکر استدلالش این است که اگر یکبار مسعود ازکابل قوایش شکست خورد دیگر مردم پنجشیرهم به او جای نمیدهند ومسعود مجبوراست که افغانستان را ترک کند. داکتر زیری میگوید گیرم که مسعود شکست خورد آیا بعدازشکست مسعود معاملهء شما با جنرال دوستم به کجا می انجامد آیا باردیگر جنگ داخلی میان شما وقوت های جنرال دوستم در نمی گیرد. درینجا فیض الله خان کاکر بی جواب می ماند. نظربه اظهارات داکتر زیری درکتابش وی قبل ازسفرش به پاکستان دعوت گلبدین خان را مبنی بررفتن به چهارآسیاب به بهانه های مختلف رد میکند. داکتر زیری توسط اعضای سابق حزب خلق بصورت غیرمستقیم وارد تماس با گلبدین خان نیز میباشد. داکتر زیری نظربه اطلاعات این کتاب ، وی دریکی ازدوره های آتش بس نماینندهء مخفی گلبدین خان نیز به خانهء صالح محمد زیری آمده ونامهء رازمحمد پکتین را به وی می دهد تا با آرندهء خط خودرا به چهار اسیاب برساند که گلبدین خان انتظارملاقاتش را میکشد ولی داکتر زیری به فرد مذکور میگوید که محافظان دولتی تمام محل را زیر نظردارند ومن هم زیر تعقیب هستم بناء معذرت مرا به پکتین صاحب وانجییر صاحب برسانید. روز دیگر نیز یکی ازرفقا وشاگردان داکتر زیری باردیگر به خانه اش می اید وبه داکترزیری میگوید که نمایندهء باصلاحیت حکمتیار صاحب درراه است ویکساعت بعد ازرفتن او آن شخص میاید ودر را می کوبد دررا به رویش بازکن اوباخودت کارخصوصی دارد. زیری قبول میکند بعدازیکساعت یک نفر دروازه را دق الباب کرده وداکترزیری آن فرد را بخانه دعوت میکند. فرد مذکور خیلی عجله دارد تا مبادا ازطرف نیروهای امنیتی دستگیر شود او ازاقای زیری میخواهد که تصمیم خودرا زودتربگیرد. آقای زیری بار دیگر به نفرمذکور جواب منفی میدهد وآن نفر دست خالی ازخانه بیرون می شود.

اما زمانی که داکترزیری درپشاور با احزاب ملی گرای پشتون درپشاور مشغول فعالیت های سیاسی است ودرعین زمان اودرین تلاش است که اززیرباران راکتهای گلبدین خان اولادهایش را به پاکستان انتقال دهد نظر به نوشتهء کتاب چند روز قبل از وقوع حادثه افراد محافظتی داکتر عبدالحی الهی به خانهء اقای زیری می آیند اما آقای زیری درپشاور است خانم هاجره را میگویند که باید خانه را برای داکترعبدالحی الهی یکی ازمشاوران برهان الدین ربانی تخلیه کنند زیرا این خانه بعدازین متعلق به داکترعبدالحی الهی است.

ولی چند روز بعد وقتی که بادیگاردها بار دیگر میایند ودررا میکوبند هیچ کس دررا بازنمیکند یکی ازباریگاردها مجبورمیشود که دررا با زور بازکند تصادفا که دروازه بدون فشار بازمیشود یعنی اینکه قبلا قفل نبوده است بادیگاردها به درون خانه وارد میشوند اما هیچ صدائی را نمی شنوند ناگهان می بینند که اجساد مرده وسربریده های بیجان وعرق درخون درهرکنار اطاق افتیده است وسپس آنها به پولیس اطلاع میدهند که چنین حادثه ای رخ داده است.

داکتر زیری ازطریق خبرنگار بی بی سی درپشاور بنام (جان بت) که درعین حال همکار مسلکی خانم نجیبه لیمه) نظاقه پشتوی رادییو بی بی سی است به دفتر بی بی سی درپشاور فراخوانده میشود. (جان بت) خودش نمیخواهد اززبان خودش این خبر ناگواررا به داکتر زیری حکایت کند صرف ازطریق ستلایت اورا به دخترش نجیبه درلندن وصل میکند.

درین هنگام رحیم الله یوسفزی ویک عکاس پاکستانی دیگر نیزدرمحل حاضر میباشند. نجیبه لیمه بعداز یک احوال پرسی مختصر ازپدرش می پرسد که ازخانه احوال دارد یا خیر.
داکتر زیری میگوید بلی شکر خیر وخیریت است سه روز پیش محمد خان توده ای ازهاجره یک قطعه خط را آورده و خانه درامنیت کامل بسر می برد.

نجیبه میگوید :پس خبرنداری

زیری میگوید :ازچی مگر کشته شده اند؟

نجیبه جواب میدهد :بلی

زیری می پرسد :دراثر راکت؟

نجیبه میگوید :نه.

داکتر زیری می پرسد: پس به چه وسیله ای به قتل رسیده اند.

نجیبه با صدای قهرالود پدرش را عتاب کرده میگوید: مگر دیوانه شده ای پدر؟

داکتر زیری جواب میدهد که : نه دخترکم ، من دیوانه نشده ام بلکه دیوانه کسی میشود که دربرابر مقدرات الهی سرکشی نموده وبی صبری وبی قراری از خویش نشان میدهد.

نجیبه لیمه دیگر تاب نیاورده وبا گریان میگوید خدا تباه کند کسی که این بیرحمی را درحق ماکرده است وبه همین گونه لین تیلفون قطع میشود.

درینجا رحیم الله یوسفزی و(جان بت) به داکتر زیری میگویند که ما اینچنین عکس العمل عادی را دربرابر این حادثهء عم انگیر ازخودت هیچ توقع نداشتیم ما ترتیبات زیادی را گرفته بودیم که شاید تو بیهوش شوی شاید کدام حالت خطرناک دیگر بالایت بیاید اما ترا فردی یافتیم که واقعا دل کلان داری.

داکتر زیری میگوید موضوع دل کلان مطرح نیست من داکتر استم میدانم که اگر این غم را هرقدر بالای خویش سنگین بساززم سنگین تر میشود ودرعین زمان نه خانمم دوباره زنده میشود ونه هم اولادهایم پس چه فایده ازین بیقراری وسر ومو کندن .

چنانچه گفته شد داکترزیری هنوزهم هیچ جناح را رسما مسوول این فاجعه قلمداد نکرده است اما آوازه ها وبرداشت های متفاوت مردم را درکتاب خویش درج نموده است

داکتر زیری این راهم نوشته است که او هیچ علاقه ای برای شناسائی عاملان این فاجعه ندارد زیرا درراکت پرانی گلبدین ونیز قوای دولت درهردو طرف خط انسانهای زیادی به کام مرگ فرو رفتند پس اولادهای او به قول خودش ازکی بالاتر امتیاز داشت.

اما این قلم بعدازخواندن همهء کتاب به این نتیجه رسیدم که گلبدین حکمتیار ازین کاربربرانه به دوهدف خویش رسید. یکی اینکه نیروهای دولت را بریاست برهان الدین ربانی ونیزداکترعبدالحی الهی را در اذهان بدنام ساخت وازطرف دیگر عقده ء دهن کجی داکترزیری را مبنی برعدم اطاعت از امر امیرالمومنین پشتونی حل نموده و جزایش را داد وبه عقیده خودش جهاد مبارکی را انجام داد. اما بعدازنشر این کتاب به قلم داکتر صالح محمد زیری، گلبدین خان بار دیگر ناکام ماند. زیرا با تسلسل وقایع که نویسنده ازخود بیان داشته است خواننده درک میکند که کشتن اولادهای معصوم وبیگناه بشمول مادرشان به هیچ صورتی کار افراد مسعود نمی تواند باشد زیرا اگر آنها قصد کشتن زیری را میداشتند درهمان اوائل این کاررا میکردند درحالیکه مسعود به افرادی مانند داکتر زیری نظربه دلایلی که درین کتاب آمده است ضرورت داشته است تا حد اقل بتواند نیروهای نظامی خلقی متحد گلبدین را ازصف محاربه خارج سازد. ودوم اینکه نفس موجودیت یکی ازرهبران پشتون تبار خلقی در زیر سایهء حاکمیت برهان الدین ربانی ومسعود تبلیغات زهراگین تلویزیون چهارآسیاب را که گویا مسعود وربانی دشمن همهء پشتونها اند نقش براب میساخت. پس برای گلبدین حکمتیار بهترین فرصت مساعد شد تا انتقام خویش را ازین پشتون سرکش به نحوی ظالمانه ای بگیرد ودرعین حال رقبای سیاسی خویش را در اذهان پشتونها بکوبد. واما آیا هست وجدانیکه به این شعرگوش دهد وآیا هنوز آن اجرا کننده گان این دستور حیوانی زنده اند واین شعررا خواهند خواند؟ :

خون ناحق دست ازدامان قاتل برنداشت

دیده باشی لکه های دامن قصاب را

محمد اعظم سیستانی وشاگردی تاریخ

2010-12-26T23:17:00Z

آقای کاندید اکادمیسن پروفیسور محمد اعظم سیستانی درتازه ترین مقالات خویش درمورد خط مرزی دیورند به اندازهء یک صد وهشتاد درجهء ازمواضع سنتی همقطاران فاشیست مشرب خلقی وافغان ملتی خویش برگشت نموده است.

موضوع خط مرزی دیورند بعداز ایجاد دولت پاکستان تاکنون یک مسئله بحران زا درطول تاریخ سیاسی روابط میان افغانستان وپاکستان سایرکشورهای منطقه بوده است. این خط مرزی بحث انگیز که هیچ سند قانونی ومدرک معتبر حقوقی آنرا تقویت نمیکند فقط با تحریک نمودن احساسات کاذب تعدادی ازبی خبران تاریخ، همچوملعبه وسامان بازی زمامداران دیکتاتور کابل جان هزاران انسان را گرفته ومنطقه را تنش الود ساخته است. در دهه های پنجاه وشصت میلادی یکی از سرداران دیوانه مزاج خاندان سلطنتی به اسم سردادر محمد داوود که ازاحفاد ونواده های سردار سلطان محمد طلائی بشمار میرفت به غرض فرونشاندن عقده های حقارت ازبابت عملکرد جد بزرگوارش وتلافی آن خیانت تاریخی دست به یک سلسله ماجراجوئی های بی موجب درسطح منطقه زد که تا اکنون منطقه درآتش آن ماجراجوئی ها میسوزد

این سردار خون آشام وعقده ای درسن هژده سالگی عهده دار ولایت قندهار بود که دمار ازروزگارمردم غریب وبیچاره این ولایت برآورده بود. چنانچه معروف است که او درآن دوران، به حدی مغرور وخودخواه بوده که روزی یکی ازنانواها را دربازار شکارپورقندهار به وحشیانه ترین صورت مجازات کرد. والی مغرور یا همان نایب الحکومه حوزهء جنوب غربی، بخاطرآلوده شدن فضای شهربه سبب بیرون آمدن دود غلیظ از لولهء دود رو دربام نانوائی ، مالک آن نانوائی را روزی پیام داده بود که جلو این کاررا بگیرد. آن بخت برگشته که منتظرآنچنان واکنش دیوانه وارسردار داوود نبود دراجرای امر اندکی تعلل ورزیده بود اما سردار مغرور وجوان، روزی با لباس شخصی وارد نانوائی میشود وبعدازیک مشاجرهء لفظی مختصر مالک نانوائی را در درون تنور داغ پرتاب نموده وسر تنوررا می بندد وبه مردم اخطارمیدهد که تایک ساعت کسی اجازهء بازکردن تنوررا ندارد. مردم بعدازیک ساعت انتظار، جسد خاکسترشدهء آن مرد را بیرون کردند. به تعقیب این حادثهء وحشتناک، درقندهار وسایر ولایات افغانستان این آوازه به سر زبانها افتید که داوود خان واقعا دیوانه است وکسی نباید دربرابرش نی ونه بگوید. ازآنزمان به بعد به اساس امر سردار محمد داوود قبیلهء محمد زائی برسایر قبایل درانی درولایت قندهار وسایر ولایات ترجیج پیدا کرد. این ترجیجات شامل اعطای معاش مستمری مفت ورایگان ازبودجهء دولت به منسوبین قبیلهء محمدزائی بخاطر تعلق شان به این قبیله بود. یکی ازخانهای محمد زائی در ولسوالی یا بخشداری میوند ولایت قندهار بنام (حاجی آغا بادار) بحدی نازدانه بود که به شهادت اکثرریش سفیدان ثقهء ولایت قندهار درحضور ظاهرشاه و داوود شاه مخالفین خودرا مانند گوسفند ذبح میکرد. درحقیقت میتوان گفت که درحاکمیت مطلقه ء خاندان آل یحییی به جز محمد زائی دیگرقبایل ولایت قندهاربه اندازه پشه هم اهمیت نداشتند.

قصهء خشکسالی وازدحام مردم درنانوائی های شهرکابل، وتعجب ملکه حمیرا زن ظاهرشاه که این مردم اگرنان ندارند چرا کیک نمیخورند به همه معلوم است. درهمان ایام یکی ازوزرای غیرخاندانی بنام عبدالملک عبدالرحیمزی که تحصیلات مسلکی دررشتهء اقتصاد داشت عهده دار وزارت مالیه گردید او خواست درزمینهء دخل وخرج و مصارف خاندان سلطنتی قیوداتی را وضع کرده ومعاش مستمری مفت را به قبیلهء محمدزائی ملغی قرار دهد که ناگهان خاندان شاهی بدون کوچکترین سند ومدرک اورا متهم به راه اندازی کودتا علیه نظام شاهی نموده وآن بیچارهء بخت برگشته سالهای زیادی را درزندان بسربرد. ازکسانیکه درآن دوران، درزندان دهمزنگ عبدالملک عبدالرحیمزی را ملاقات نموده اند یکی دستگیر پنجشیری ودیگری هم داکتر صالح محمد زیری است که اکنون حیات دارند. داکتر صالح محمد زیری درکتاب خویش بنام خاطرات نیم قرن می نویسد: در دورانیکه من ودستگیر پنجشیری وهادی کریم دردهمزنگ زندانی بودیم یکی از روزهای عید به ملاقات عبدالملک عبدالرحیمزی رفتیم. اما روی مسایل سیاسی آنروزگار هیچ بحثی میان ما صورت نگرفت.

شایان ذکر است که کتاب خاطرات داکترزیری را سال پار یک دوست ارجمندی برایم پوست نمود وان شاء الله درمقالات آینده ام بخش های عمدهء کتاب مذکوررا به خواننده گان ترجمه می نمایم.

البته درنظام دیکتاتوری قبیلوی خاندان محمدزائی که با استفاده ازنام پشتون وپشتونوالی و با سیاست تفرقه بینداز وحکومت کن استواربود اجرای همچو اعمال خشنی چون به آتش انداختن نانوا درتنور داغ، تیل داغ نمودن متهم بخاطرگرفتن اقرار ازگناه ناکرده وغیره اعمال وحشتبار ومنافی ارزشهای بشری جزو افتخارات ومباهات یک عضو خاندان بشمارمیرفت. وهیچ احدی را مجال آن نبود که بگوید بالای چشم تان ابرو است.

بناء صعود تدریجی همچو یک سردار خودخوده وبدمغز چون سردار داوود، بدون رضایت دیگراعضای خانواده ء سلطنتی میسرنبود. اما با وصف همهء این اعمال وحشتبار وجنایات ضد بشری اقای سیستانی خیلی تقلا دارد که حرف های غبار وفرهنگ وهرمؤرخ حقیقت نویس دیگررا که پرده ازروی جنایات خاندان محمد زائی و وطنفروشی اجداد شان می بردارد بی اعتبارسازد. چنانچه به همه افغانستانیهای سویدن معلوم است که بعداز انتشار کتاب افغانستان درمسیر تاریخ از مؤرخ نامدار کشور مرحوم غبار آقای سیستانی به لندن سفرکرد. درآنوقت سردار عزیز نعیم برادرزادهء سردار داود آخرین سفیر داوودی درلندن که بعدازقتل عام خانواده اش دیگر به کابل برنگشت ودرانگلستان می زنیست حیات داشت. سردار عزیز نعیم به سیستانی دستور داد که ما خیلی کوشش کردیم که درزمان قدرت خانوادهء ما که مردم غبار ورفقایش را نشناسند اما این بار کتاب جلد دومی او بمراتب خطرناک تراز دوران زنده گی اوست پس بهرترتیب که شده است باید غبار وجلد دوم تاریخ اورا جعلی معرفی کنید وتبلیغ کنید که این کتاب دست خورده است پسر غبار درآن دستکاری نموده است. همان بود که سیستانی بزرگوار نه شب را شناخت ونه روزرا ازهرجریده واخباریکه دربرون مرز نشرات داشت آقای سیستانی علیه غبار قلمزنی را آغازکرده وبه تبلیغات خویش آغازکرد.

آقای سیستانی با دروغ وجعل وتزویرکوشش دارد که سردار داوود را بخاطر امنیت نسبی دوران ریاست جمهوری اش که آنهم ازبرکت کدرهای خلق وپرچم میسرگردیده بود به یک قهرمان ملی تبدیل کند وکشته شدن خودش واولادهایش را توسط نظامیان خلقی مقاومت بینظیر درتاریخ محمدزائی ها جلوه دهد. درحالیکه اسناد منتشرشده به شمول مصاحبه های که اقای سیاهسنگ با رجال وشخصیت های درگیر قضیه کودتای ثورانجام داده است خلاف این تصوررا نشان میدهد یعنی اینکه کشتن سردار محمد داوود با اهل وعیالش فرمان حفیظ الله امین بود که به تقلید ازانقلاب بلشویکی روسیه تزاری به کار گرفته شد. به عبارت دیگر ، حفیظ الله امین میخواست نام خودرا درتاریخ چنان ثبت کند که لینین ثبت کرده بود. او باکشتن تمام اعضای خاندان شاهی تزاری نام خود وانقلاب بلشویکی خویش را درتاریخ ثبت ساخت پس حفیظ الله امین از لینین چه کمی داشت که چنین نکند؟ معنای سخن اینکه اگر سردار داوود خان خودرا تسلیم هم میکرد بازهم به سرنوشت محتومیکه مواجه شد مواجه میشد. موضوع دیگرکوششهای بی ثمر جناب سیستانی دربرابر اقای وحید مژده بود که خواست گریز نادرخان را ازجبهه تل در اثنای جنگ افغان وانگلیس پنهان کند که اسباب رسوائی خویش را فراهم کرد. اما با این همه کجرویها وانحرافات آقای سیستانی یک مرید ازقشر اناث را پیدا کرده است که نوشته های او بدلش چنگ زده است وهمزمان نوشته های مرید به دل پیر واین دو، یکی دیگری را با القاب علمی واکادمیک مفتخر مسازند . طبق مثل مشهور پشتو: ( ته ماته آکا ووایه زه تاته خاله جانه وایم ) درمورد این دو صدق میکند نام این مریده محترمه ملالی موسی نظام است. این مریده محترمه که خداوند عمرشان را طویل داشته باشد مقالات نویسنده گان چون محمد اعظم سیستانی را همچو وحی منرل قبول دارد. پس بعید نیست که یکی دیگری را بانامهای چون، ملی گرا ودانشمند وبی بدیل وبینظیر مفتخر نمایند

خانم ملالی نظام با سیاه کردن ورق پاره ها خودرا میخواهد نویسنده جا بزنند. خانم ملالی نظام درین اواخر نشان داده است که گویا دربرابر به اصطلاح تهاجم فرهنگی ایران به عقیدهء خودش سخت حساسیت دارد ودرراه حفظ اصالت زبان سچهء دری شب وروز خون دل میخورد. هرکسی خلاف همان کلیشهء تعین شده اش چیزی به رشته بیاورد با برچسپ نوکران ایرانی مورد شماتت قرار میگیرد.

خانم ملالی نظام بحیث علمبدار زبان سچهء دری دربرابر فارسی ایرانی مانند بقیه خانم های سازمان راوا زبان فارسی ایرانی را نامانوس میداند. پس به عوض کلمات: نامهء سرگشاده ، همان اصطلاح ملائی (مکتوب) را استعمال میکند. به عوض کاربرد کلمه(زبان) لسان را بکار میبرد وبه عوض کاربرد زبانها لغت ثقیل ( السنه) را آسانتر وخفیف ترپنداشته است. مرحبا به این زبان سچهء دری که اصلا یک کلمهء آن ثقیل نیست!!!!!!؟ خدا سایه این خانم مبارزرا ازسرهمهء نویسنده گان ملیگرا!!!!!!!؟ کم نکند.

خانم نظام به این هم اکتفا ندارد که تنها نویسنده شناخته شود بلکه میخواهد بحیث یک کارشناس مسایل مطبوعات نیزمطرح گردد. او درجامعهء امریکا زنده گی میکند اما خواهان این است که تلویزیونهای که به زبان دری نشرات دارند بخاطر استعمال کلمات ایرانی باید درامریکا مسدود شوند زیرا منافع ملی را تهدید میکنند.
ازنظر این کارشناس مطبوعاتی هرنظرخلاف که با عقاید به اصطلاح ملی گرایانی چون سید عبدالله کاظم وخودش وچند تا پیرفرسودهء دیگر درتلویزیونها پخش شود آن نظریات نظریه های تفرقه افگنانه است وجامعه را به سوی تفرقهء قومی سوق میدهد. اگر کسی مانند داکتر فرید یونس خواهان برسمیت شناختن مرز دیورند شد باید برچسپ پشتون ستیزی بخورد. اما خودش خبرندارد که مرشدش محترم سیستانی ازدوسال به اینطرف خواهان برسمیت شناختن مرز دیورند شده است. به قول حافظ شیراز پیر محترمه خانم نظام ازمسجد به میخانه رو آورده است اما مریدان هرقدر روبه سوی کعبه میاورند سودی ندارد چون پیر رو بسوی خانهء خماردارد.

پرسش این است که چه عواملی باعث گردید که اقای سیستانی درمورد خط دیورند تغیرموضع بدهد؟
به نظرمن اساسی ترین عامل همین مقالات سایت کابل پرس^? است که اورا درچند قدمی ادمیت نزدیک ساخته است وازلجاجت وخودسری دارد دست بردار میشود. عامل دوم، خاستگاه سیاسی آقای سیساتی است که او درمکتب سیاسی مرحوم ببرک کارمل رشد کرده است. بدون هیچ شبهه ای می توانم عرض کنم که پشتونهای که در مکتب سیاسی مرحوم ببرک کارمل رشد کرده اند بمراتب نسبت به پشتونهای خلقی استعداد تغیررا در وجود شان دارا می باشند.اشخاص محترمی چون: عبدالمجید سربلند،، نوراحمد نور، بارق شفیعی ، خدایداد بشرمل ، ظهوررزمجو ، نورالحق علومی وبرادرش عبدالحق علومی که اکنون درقید حیات نیست پشتونهای بودند وهستند که در دامان ببرک کارمل رشد کردند هرکدام این ها نمونه های از اخلاق وسجایای عالی انسانی بوده و همیش انعطاف پذیر، عقلانی ومتمدنانه وتجدد گرایانه اندیشده اند وعمل کرده اند. هرچند درزمینهء آقای سیستانی هنوز چنین قضاوتی خیلی قبل از وقت است. اما بازهم استعد تغیررا دارد. درخاتمه به تقلید ازمحترم شبیر کاکر که ازسایت یوتوب موسیقی مرحوم استاد اولمیررا وسیلهء تبلیغاتی خویش قرار داده بود. من این موسیقی را بخاطراینکه خانم ملالی نظام با تمام نفرتی که ازچند گونگی فرهنگها دارد وهمه را افغان میداند انتخاب کردم تا نشان دهم که جامعهء افغانستان یک جامعهء چند فرهنگی است. درین جامعه موسیقی های مختلف زبانهای مختلف وعادات وتقالید مختلف وجود دارد اما هیچکدام به دلیل حاکم بودن تعدادی ازافراد ویا خاندانهای منسوب به این فرهنگها دعوای اکثریت کرده نمی تواند. تمام این هویت های فرهنگی هویت های فرهنگی مستقل ومجزا اند. این موسیقی مست را به تمام قربانیان شکنجه گاه ها وکوته قلفی های زندانهای تاریک دهمزنگ وقلعهء کرنیل وقلعهء جدید ومحبس پلچرخی تقدیم میدارم ومضمون خویش را با این شعارها خاتمه می بخشم..

مرگ برفاشیزم قبیله گرای حاکمیت های چند قرنهء پشتونی که دوصد وپنجاه سال مردم افغانستان را به کاسهء سر آب داده است.

مرگ برتمام نمادهای فاشیزم قبیله ازجمله دستار قبیلوی اعظم سیستانی

جاویدان باد خاطرات تابناک رنجدیده گان وستمدیده گان تاریخ درسراسرجهان وبالخصوص افغانستانیکه تازه از زیر ستم واستبداد سربلند کرده است

نابود باد افکار قهقرائی وقرون وسطائی قبیله سالارانه شکسته باد زنجیرهای برده گی واسارت

مرگ برپیروان فاشیزم قبیله گرائی پشتونی که سالهاست با استفاده ازنام پشتون برگرده گاه ملت سوار بوده وتوده های ملیونی پشتون را درجهالت مطلق قرارداده و با جعل نمودن تاریخ، افتخارات کاذب به آنها بخشیده واز آنان درطول تاریخ بحیث لشکریان چور وچپاول وازبین برنده گان تمام آثار ومظاهر تمدن انسانی منطقه ازافغانستان تا دهلی استفاده کرده اند.

مرگ برکسانیکه زیر نام پشتو وپشتونوالی ازخانه های گرم اروپا وامریکا وبا استفاده ازخیرات کشورهای غربی برتری جوئی قومی وقبیلوی را درافغانستان دامن می زنند.

پاینده باد افکار انسانی انساندوستانهء همه ء روشنفکران وطن ما که افغانستان را ازمنجلاب برتری جوئی های قبیلوی بسوی تمدن وشهرنشینی و شهروند شدن رهنمونی میکنند.

YouTube
- Qarsak panjshir mast song

دا پارلمان دچا استازیتوب کوی؟

2010-12-23T05:00:00Z

آقای حبیب الله غمخور بالاخره داستان های دنباله دار خویش را بعداز هفته ها وماهها دربارهء پارلمان آیندهء افغانستان زیرعنوان( این پارلمان ازکی نماینده گی میکند) به پایان رسانید. آنچه که درین هذیان گوئی ها تازه گی داشت این بود که آقای حبیب الله غمخور دربخش اول هذیان نامه ای خویش اعتراف نموده است که: من زمانیکه برای بار اول به کشورسویدن آمدم وتا آنوقت به محیط سیاسی وسیستم اداری ودولتی سویدن آشنا نبودم فکر میکردم که تمام کارها وتصامیم دولت مردان سویدن مسخره گی بیش نیست اما به مرور زمان بعداز گذشت ده سال دانستم که این سیستم چقدر کارا ودرعین حال پررمز وراز است . خوب ، اگرازبقیهء لاطائلات نویسی های جناب غمخور بگذریم و درین همین نکته با ایشان مکث کنیم ایشان را یک انسان عقده ای قبیله گرا وبدوی می یابیم.و بدون کوچکترین شک وتردیدی ایشان با این اظهارات ، چیزی را ازخود بروز داده اند که هم اسباب خجالتی خود وهم از رفقای حزبی خویش را فراهم نموده اند.

جناب آقای غمخور باید بدانند که بالاخره پرروئی ، بی شرمی وبی حیایی هم ازخود حد واندازه دارد. چنانچه گفته اند هرچه ازحد بگذرد رسوا شود. اگر جلو این رسوائی ها واین هذیان نویسی ها واین دشمنی های آشکاررا با اقوام معین افغانستان، خود شان ویا مستشاران خاص شان نمیگیرند پس هستند کسان دیگریکه جلو این بی حیائی ها وپررویها را بگیرند وبا سلاح منطق وبرهان به دهن شان بکوبند. ایشان باید بدانند که لاطائلات نویسی وهذیان گوئی به بهانهء تقویت بخشیدن به زبان پشتو ویا هرزبان دیگر،درهیچ دین ومذهب ودرهیچ یک ازقوانین زمینی وآسمانی قابل توجیه نیست.

آقای حبیب الله غمخور بحیث یک روشنفکرپشتون طبق اعتراف خودش بعداز ده سال به موازات تمدن پی برده است.

آقای حبیب الله غمخور چندی قبل درمحفل یادو بود مرحوم براتعلی تاج تعهد سپردند که دیگر هرگزتنش های قومی را دامن نمی زند وتمام سعی وتلاش خودرا درجهت آشتی دادن پشتونها با غیر پشتونها بکار می بندد اما بازهم دیده شد که این سه قسمت لاطائلات نویسی درسایت های مختلف پشتو خلاف آنچه که ایشان تعهد نموده بودنند میباشد. آقای غمخور طی ارسال یک ایمیل که خودشان و یا کدام دوست شان به من فرستادند ازمن خواستند که باید علیه ایشان درکابل پرس چیزی ننویسم. اما من چنانچه درجواب شان عرض کرده بودم ازین طریق نیزتکرار میکنم که من هیچ گاه با کسی دشمنی شخصی ویا دوستی شخصی ندارم و نقدنمودن آراء وعقاید درسایت های انترنتی حق هرانسان است.

حالا برگردیم به اصل موضوع : خشم وغضب آقای غمخور ازبابت برنده شدن نماینده گان هزاره درولایت غزنی وناکام شدن نماینده گان پشتون برای همه قابل درک است. اما آنچه را که ایشان ورفقای هم سلیقه ای شان درسایتهای انترنتی ویا در نهادهای قضائی افغانستان وارگ ریاست جمهوری فراموش کرده اند این است که با این نوشته ها ونظریات پرده ازروی نیات باطنی شان برداشته شد و آن شعار کاذب که: هرکی ازافغانستان است افغان است دیگر برای همیشه به زباله دان تاریخ سپرده شد وفاشیسم قبیله ای چهرهء اصلی خویش را نمایان ساخت. اگر همه ساکنان افغانستان بدون تعلقات ایتنکی ونژادی شان شامل نام مبارک افغان میشود پس چرا یک هزاره ویا ازبک یا تاجیک درپارلمان یک کشور واحد نمیتواند ازپشتونهای ولایت خود نماینده گی کند؟ از آن گذشته گیریم که بجای این انتخابات پارلمانی ،انتخابات ریاست جمهوری می بود وآقای رمضان بشردوست با کسب آراء اکثریت وارد قصرریاست جمهوری میشدند وکرزی احمدزی وعبدالله دربرابرش شکست میخوردند آیا او به حیث یک رئیس جمهور منتخب، ازپشتونهای افغانستان نماینده گی کرده نمی توانست؟ ببنید آقای غمخور ، که طشت رسوائی تان ازبام به زمین افتاده است . شما خیلی رئا کارانه ومزورانه ، خواهان این استید که اشخاص غیر پشتون ومفاخر ادبی وعلمی غیر پشتونها مثل براتعلی خان تاج را نباید درمحدوده های تنگ قومی وهزاره گی پیچاند اما ازطرف دیگر کامیابی نماینده گان هزاره درپارلمان وعدم اشتراک نماینده گان پشتون درانتخابات پارلمانی فشار خون شما را بالا برده و دغدغه ای (قومی اندول) درپارلمان آینده خواب را ازچشمان تان ربوده است.

درحالیکه اگر واقعا آقای غمخور وسایر هم مسلکان خلقی مشرب شان واقعا ملی می اندیشیدند وبرای منافع عمومی همهء ساکنان سرزمین افغانستان قطع نظر ازتعلقات ایتنکی وقبیلوی ومذهبی شان قلم فرسائی میکردند وازتوهین وتحقیر به شخصیت های غیرپشتونی، دوری می جستند، هرگز این چنین دیوانه وار دست به قلم وکاغذ نبرده وجفنگیات را علیه هموطنان غیر پشتون خویش به رشتهء تحریر نمی آوردند وخودرا رسوای عام وخاص نمی ساختند. شاید آقای غمخور فکرکرده باشند که دیگران به زبان پشتو آشنائی ندارند وهرچرند وپرند که ازنوک قلم شان بیرون می آید آنرا غیر پشتونها نفهمیده و پشتونها آنرا مثل وحی منزل قبول میکنند.

اولا ازآقای حبیب الله غمخور وهمفکران محترم شان چون داکتر سرلوج و مرادزی باید پرسید که شمارا کی نماینده گان پشتون انتخاب کرده است؟ چند فیصد پشتونها به شما رأی داده اند؟ اگر اینقدر ازدموکراسی وارزشهای دموکراتیک می لافید ازخود نپرسیده اید که (حد اقل بحیث عناصر منفور در درون جامعه افغانستان، سالهاست که جرأت رفتن به زادگاه خویش را ندارید و درکشورهای اروپائی به قول عبدالباری جهانی به گدائی عصری مشغولید وبه حیث خلقی های شناخته شده وهواداران پر وپاقرص حفیظ الله امین) جایگاه وپایگاه اجتماعی شما دربین پشتونها درکجا قرار دارد؟

آیا میشود با نوشتن یکی دو مضمون تحریک آمیز ونفاق افگنانه وفاداری وصداقت خودرا به پشتو وپشتونوالی ثابت ساخت؟ اینکه شما اقای غمخور نظربه نوشتهء خودتان بعداز گذشت ده سال به رمز وراز و سازه ها وارزش های دموکراتیک پی برده اید پس آن پشتون بی سواد وبیچاره اروزگان وغزنی وهلمند ودیراووت وتیرا وپکتیا چند سال دیگر را ضرورت دارد تا به ارزشهای جامعهء مدنی واساسات قوانین شهروندی پی ببرد؟

خیلی مضحک است که اگر نعره های تاجیکی وهزاره گی وازبکی ازطرف غیر پشتونها بلند شود همه بنامهای تجزیه طلب وغیرافغان ونوکران ایران وروسیه ازطرف غمخورخان وهمفکران شان کوبیده میشود اما اگر نماینده گان پشتونی بنا برتقلبات وتخطی های انتخاباتی ویا عدم اشتراک شان درانتخابات از رود به پارلمان محروم شوند فغان غمخورها گوش خلایق را کر میکند که توازن قومی برهم خورده است. آیا خود همین موضوع ازنظر منطق سلیم انسانی بی موازنگی نیست؟

ازآقای غمخور همراهان شان پرسیده میشود که بهای بی امنیتی وعدم اشتراک مردم را درمناطق جنوب پشتون نشین چه کسی باید بپردازد؟

درخاتمه عرض ام این است که:

خوش بود گرمحک تجربه آید بمیان

تاسیه رو شود هرکی در او غش باشد.

سیه رو باد آنانیکه مردم را تاکنون بنام وحدت ملی وشعار هرکی ازافغانستان است افغان است بازی داده اند

ناشکیبائی فاشیسم در برابر آرای مخالف

2010-10-19T16:00:00Z

درکشورهای غربی که دموکراسی به قوام خویش رسیده است احزاب دست راستی افراطی را که متاثرازاندیشه های برتری جوئی و بیگانه ستیزی اند درشمار احزاب دموکرات بحساب نمی آورند.روشنفکراروپائی به دموکرات بودن یک فاشیست کاملا بی باور است زیرا شناخت دقیق روشنفکر اروپائی ازمبانی فکری فاشیسم ومصیبت های که جنگ جهانی دوم به اروپا به ارمغان آورد اروپائینان را نسبت به دید فاشیستان راجع به دموکراسی کاملابی باوراست

فاشیست به تضارب آرا اصلا باور نه دارد . نزد فاشیست سخن ونظرخودش ازهمه بیشتراهمیت دارد. اگر جلو سخن او ایستادی ویا سایت بینوا را بسته کردی فغان فاشیست به آسمان ها میرسد اما اگرصدها سایت آزاد دیگر بسته شود فاشسست نه تنها ازآن استقبال میکند بلکه آنرا بخاطر سلامت وحدت ملی موهوم ضروری میپندارد. فاشیست به هیچ مبدأی اعتقادی ایمان ندارد. فاشیست هرگز انتقاد پذیرنیست، فاشیست خودرا برترهمه میداند فاشیست خودرا انسان کامل میداند او درخیالات خودش برهمه چیزاحاطه واشراف دارد. هرانتقادرا برچسپ عداوت ودشمنی میدهد.

نمونه خیلی واضح این رفتار قرون وسطائی درین اواخر در وجود رجاله ای بنام کاندید اکادمیسن استاد محمد اعظم سیستانی بوضوح مشاهده شد که بحث برسر قهرمان تراشی های قبیلوی او را به سرحد جنون کشانده وحتی حالا به دشنامزنی وبد زبانی علیه مخالفان خویش رو آورده است.

پیامد سیاست های فرهنگی حکام وسلاطین چندین قرنهء افغانستان درکناردیگراقوام پشتونها را نیز بیسواد وجاهل نگهداشته است . درحال حاضر جامعهء فرهنگی پشتون به فقر فرهنگی دچاراست که ازشدت مایوسی وناچاری تعدادی را بدون استحقاق به تکریم وتبجیل می نیشند. بیسوادانی مانند باری جهانی که اکنون ادعاهای بالای دارد فقط فقر فرهنگی جامعه خویش را درک کرده اند . تدویر اینچنین محافل برای فاشیستان بیشتر شخصیت کاذب می بخشد.

ااگرقرارباشد که پس منظرحوادث تاریخی ازیک دیدگاه مشخص ورسمی در یک جامعه مورد پذیرش قرارگیرد هیچ آیندهء روشنی برای آن جامعه نمیتوان انتظارداشت. دریک واقعهء تاریخی ممکن است چندین روایت مختلف وحتی متضاد موجود باشد که تائید ویا تردید آن به امعان نظربیشتر ودقت بیشترضرورت داشته باشد اما از آنجای که درکشورما افغانستان تاریخ نگاری به شکل مدون وعلمی آن مانند دیگرکشورها رایج نبوده ویکی دو مرجع هم که موجود بوده بخاطر دشمنی های شخصی وکینه ورزیهای قومی مورد تشکیک نویسنده گان درباری قرارگرفته وتوهین شده اند بناء برای معلوم کردن صحت وسقم موضوعات تاریخی باید بیشتر موشگافی بخرچ داد وکتب ومراجع زیادی را مطالعه نمود تا راه خطا را از صواب جدا کرد.

درآسمان تاریک وظلمانی فرهنگی افغانستان تنها دو ستارهء درخشان بحیث مراجع معتبرتاریخی پرتو افشانی میکنند که یکی میرغلام محمد غبار ودیگری هم فیض محمد کاتب هزاره است. البته که خدمات مرحوم میرمحمد صدیق فرهنگ ومرحوم سیدقاسم رشتیارا نیز نمیتوان نادیده گرفت. در افغانستان بخاطری این دو مورخ زجرکشیده ما ازاحترام خاصی برخورداراند که طبفات حاکمهء چندین قرنهء کشور درطول سالهای حاکیمت مطلقه شان ازنشرمضامین آنها هراس داشتند. درمجموع میتوان گفت که طبقات حاکمه درافغانستان ازظهور وبروز شخصیتهای آزاده و واقعه نگاران غیردرباری ترس داشتند. آنچه که از اعمال دد منشانه خاندانهای حاکم برمیاید آنها درکل، دشمن سواد وخواندن بودند. با قلم وکتاب دشمنی می ورزیدند جای یک باسواد یا کنج زندان بود ویا هم جاهایکه فقط ماموران ضبط احوالات وغیره آنها را زیرنظرمیداشتند. دریک چنین جامعه ای ، بیسوادی کمال انسانیت پنداشته میشد. بی خبری خودش راحتی جان بشمارمیرفت وبیدانشی معیاربرتری انسان شمرده میشد. اینها همه بخاطر آن بودند که خاندانهای حاکم خوش داشتند که با نگه داشتن مردم درجهل وظلمت بتوانند به دوام حاکمیتهای قومی وقبیلوی خویش بدون هیچگونه تشویش واضطرابی ادامه دهند.

(احسان لمر )یکی ازطرفداران پرو پاقرص نهضت امانی درسایت فردا تحقیقاتی را پیرامون مستوفی ممالک پدر استاد خلیل الله خلیلی انجام داده است. اوبه این نتیجه رسیده است که پدر استاد خلیل الله خلیلی ابزار شکنجهء امیرجبیب الله علیه مشروطه خواهان بوده است. روزیکه امان الله خان قدرت را بدست میگیرد پدر استاد خلیلی را بخاطر آزارها واذیتی که به مشروطه خواهان رسانده بود او را اعدام میکند. اما مستوفی ممالک ازامان الله خان یک خواهش میکند که باید درتعلیم اولاد وی بعداز مرگ وی کوتاهی نکند ولی جواب امان الله خان به او این بوده است که: آخر گرگ زاده گرگ میشود" یعنی اینکه اگر پسران مستوفی به تعلیم وتربیهء درست دست یابند بنیاد براندازان حکومت وی میشوند. پس معلوم میشود که حتی مترقی ترین شاه که خودرا به زور وجبربحیث شاه متجدد درکشورثبت کرده است به اعقاب واولاد دشمنش سواد وخواندن را روا دارنبوده است که مبادا خطری ازناحیه باسواد شدن اولاد های وی به سلطنت وی متوجه شود. پس ازدیگر حکام وسلاطین چه گله ای میتوان داشت.

چنان معلوم میشود که درشرایط حاضر ، برای کسانیکه بخاطراشتراکات قومی وایتنکی با طبفات حاکمه، سالها برای مردم تاریخ جعل کرده اند خیلی مشکل باشد که به آراء ونظرات که گفته های تکراری ونا درست شانرا زیرسوال ببرد به آن تن دهند.

. کاندید اکادمیسن علامه استاد پوهاند مولوی محمد اعظم سیستانی ازجمله افرادیست که ادعای تاریخ نگاری را به شیوه ای حرفه ای آن دارد. او بعداز انتشار جلد دوم کتاب" افغانستان درمسیرتاریخ" نوشتهء مرحوم غبار درجریدهء امید کوشش ها وتقلاهای زیادی ازخود بخرچ داد تا ثابت کند که غبار درمورد خاندانهای حاکمه دروغ گفته است ولی با عکس العمل قهرآمیز تعداد زیادی ازنویسنده گان واهل خبره مواجه شد. تا جائیکه حتی دریکی ازمحافل درشهرگوتنبرگ سویدن آقای سیستانی مورد لت وکوب چندتن ازحاضران مجلس قرارگرفته وبا سر وصورت خون آلود مجلس را ترک کرد. ولی حالا چنان معلوم میشود که روی نوار تغیرکرده است. حالا اقای سیستانی ازمریدان پرو پاقرص مرحوم غبار شده است بی آنکه متوجه شود که مرحوم غبار درجهت مخالف آرمانهای قبیله گرایانه او قلم زده است.

درچند روز اخیر آقای سیستانی خواسته است که باشخصیت شناخته شدهء کشورجناب محترم وحید مژده دست وپنجه نرم کند که خوشبختانه تاکنون هیچ نتیجه ای دلخواه را برای سیستانی نداده برعکس وی را بیشتررسوا وخجل ساخته است.
عبدالباری جهانی بحیث یکی ازطرفداران فاشیسم قومی جناب سیستانی را متهم به حملات شخصی نموده واورا هوشدار داده است که عقت قلم را مراعات نمیکند. بهمین ترتیب اشخاص دیگری نیز که پیامهای شان سانسورگردیده است ازاقای سیستانی بحیث شخص مریض وعقده ای یاد کرده اند.

اعتراف نکردن به اشتباه درمورد فهم مسایل تاریخی و اصرار بر مواضع باطل همیشه سبب خجلت انسان دراجتماع میگردد. ونا گفته پیدا ست که اصرار ولجاجت ویکدنده گی ازمشخصه های بارز فاشیستان بحساب می رود. فاشیسم به نظر وآرای مخالف کوچکترین ارج واحترامی قایل نیست. فاشیسم خیلی خوش دارد که سخن خودش جای وحی الهی را بگیرد. فاشیست خیلی علاقه مند است که برایش دیگران حق وناحق کف بزنند و اورا سرامد همهء دانشمندان جهان بدانند.
دکتور محمد اعظم سیستانی هیجانی خیلی اصراردارند که سردار نادرخان بحیث فاتح قلعهء جنگی (تل) نامش درتاریخ ثبت است وکوچکترین بگو مگو وابراز شک وتردید درین باره انسان را به کفر می کشاند. استاد بزرگوار که آخرین سالهای عمرننگین خویش را سپری میکند اکنون به اختلالات روانی دچارشده وبجای ارائهء منطق واستدلال به دشنامزنی وتهمت وافترا نیز توسل میجوید.
من با تمام حرمت که به نویسندهء توانای وطن جناب وحید مژده دارم نمیدانم که او به کدام علت مقالات پرمحتوایش رابه بیغوله ها وطبیله خانه های قبیله که کوچکترین اهمیتی به آرای مخالف قایل نیستند میفرستد. زیرا ازنظر اصول روزنامه نگاری اگریک روزنامه ویا سایت انترنتی به ازادی بیان وآرای مختلف متعهد است باید نظرات وتبصره های مخالفان وموافقان یک نویسنده را علی السویه به دست نشربسپار وخودرا ازعذاب وجدان نجات دهد.
ولی بارها دیده شده که دست اندکاران سایتهای قبیله ای به ندای وجدان لبیک نگفته وبارها مضامین که به اصطلاح با پالیسی نشراتی شان برابرنبوده به باطله دانی افتیده است.

اصطلاح پالیسی نشراتی بهترین وسیله ای است برای قیچی کردن مقالات مردم . آنها ازیکطرف درپیشانی صفحهء خود می نگارند که آراء ونظرات لزوما دیدگاه نویسنده گان است وسایت را کوچکترین دخلی درصحیح بودن ویا غلط بودن نظرات مندرجه نیست اما ازطرف دیگر قید شده است که مضامین ویا مقالات که مخالف پالیسی نشراتی سایت باشد انتشارنمی یابد. این خود یک تناقض منطقی را احتوا میکند. اگرنویسنده حق دارد که دیدگاه خودرا بیان کند ودست اندرکاران سایت با دیدگاه نویسنده کوچکترین دخالتی ندارد پس پالیسی نشراتی به چه معناست؟ پالیسی نشراتی یعنی همین که مسؤول سایت دیدگاه غیررسیمی را قابل تحمل نمیداند. ولی باهمه حال حتی درهمین چوکات های سانسورنیز جناب وحیدمژده خوب درخشیدند وبدون اینکه به حملات شخصی بپردازند جوابهای خیلی منطقی وفراخور آقای سیستانی را ارائه کرده اند که خواندن آن خالی ازمقاد برای نسل جوان نیست.

جناب آقای سیستانی که روز وروزگاری معاون ریاست شورای انقلابی درزمان ببرک کارمل بود حالا با گذاشتن دستار قبیلوی برسر میخواهد عواطف پشتونها را نسبت به خویش جلب کرده وآنهارا متقاعد سازد که او بهترین مدافع قلمی آنها درمطبوعات است آقای سیستانی فقرفرهنگی جامعهء پشتون را باگوشت وپوست خویش لمس میکند لذا چانس خوبی برای مطرح شدنش بحیث یگانه مورخ نامور درحلقات نه چندان باسواد پشتون درشرایط کنونی مهیاشده است..

اظهارات جنرال حمید تداوم نظرات روستار تره کی

2010-10-08T13:07:41Z

اظهارات اخیر جنرال حمید گل رئیس سابق استخبارات ارتش پاکستان مبنی براینکه نیروهای طالبان وگلبدین جنبش مقاومت ملی اوغانها را درمقابل اشغالگران تمثیل میکنند چیزی خارج ازانتظار وتوقع ناظران سیاسی وتحلیل گران مسایل بین المللی نبود. آنچه که بنده را واداشت تا درین باره نظرات خویش را ابرازبدارم هماهنگی وهمخوانی این سخنان با نظرات وایده های تبوریسن های بزرگ وشناخته شدهء افکار پشتونیستی واوغانیستی درافغانستان وخارج آن است. در داخل افغانستان پروفیسور دکتوراستاد محمد اسمعیل یون ودرخارج ازکشور محترم پوهاند دکتور استاد روستار تره کی وعلامه استاد کاندید اکادمیسن محمد اعظم سیستانی ازپیش کسوتان این نظریه اند که طالبان رکن اساسی مقاومت ملی پشتونهارا درمقابل اشغالگران تشکیل میدهند.

میتوان با قاطعیت حکم نمود که پشتونها به هیچ نحوی شکست وهزیمت طالبان را تحمل کرده نمی توانند. پشتونها بعدازکنفرانس بن آنچه که ازآن کنفرانس بیرون آمد بکلی ناراضی اند. با سوادان پشتون دراروپا وامریکا چه به زبان پشتون وچه هم به زان های کشورهای میزبان این را بارها تکرار کرده اند که فیصله ونتایج کنفرانس بن توازن وبیلانس قدرت را ازنظرقومی کاملا برهم زده است. کاندید اکادمیسن علامه محمد اعظم سیستانی که خود به زبان انگلیسی یک حرف بلد نیست به همدستی وهمیاری کسانیکه سی سال قبل به امریکا سفر کرده اند طبق همان عادتهای معمول بار دیگر به جعل نمودن اسناد دست زده ونیات قلبی خویش را زیرنام یک خارجی مجهول الهویه به نشررساند ایشان بدون ذکر ماخد مضامین را تحت عنوان استبداد یک اقلیت قومی حاکم درافغانستان که مقصدش بالادستی اقوام غیرپشتونی وزیردستی پشتونها در اداره فعلی کرزی است به نشررساند.

این مقالات آقای سیستانی هرچند زیرنام دیگران نشرشد اما به یقین بیانگرنارضایتی پشتونها ازدستگاه دولتی حامد کرزی میباشد. درآن مقالات به تکرار گفته شده است که پشتون بودن حامد کرزی ویا چند وزیر بی صلاحیت دیگر پشتون هارا هرگز به این متقاعد نمیسازد تا ازپشتیبانی شان ازطالبان دست بردازند. ازاشخاص دیگریکه طالبان را بحیث نیروی مقاومت ملی خوانده اند ومیخوانند میتوان از آقایون استاد روستار تره کی واستاد محمد اسمعیل یون نیزیاد کرد. درین اواخر شخصیت دیگری نیز ازولایت خوست افغانستان درامریکا قدبرافراشته است. این آقا درتلویزیون (پیام افغان) بنام پوهاند دکتور اخترمحمد "قاسمیار" سربلند کرده است . او علنا کرزی را جاسوس سیا وزلمی خلیل زاد را بحیث دلال امریکائی ها علیه منافع مسلمانان درجهان معرفی میکند. سخنان آقای دکتور اخترمحمد تا کنون ازهر پشتون دیگری واضح وپوست کنده بوده است. آقای دکتور اخترمحمد امریکا واسرائیل را بنیانگذاران تروریسم درعصر حاضر میداند. آنچه که من ازسخنان این آقا برداشت کردم وی بدون داخل شدن بمسایل قومی افغانستان امریکا را یک کشوراشغالگر ومتجاوز وعامل تشدید خصومت های دینی درسراسر جهان میداند. البته بدون شک اشغالگرخواندن امریکا درمیان رسانه های افغانستانی چیز جدیدی نیست اما آقای داکتر اخترمحمد نه ازآدرس گلبدین حکمتیار بلکه از آدرس خودش این را بیان میکند. او این بیانات را دررشته برنامه های تلویزیونی زیرنام (د رشتیا کاروان) نشرمینماید. اما آقای داکتراخترمحمد خان فراموش کرده اند که گلبدین حکمتیارقبل ازاو شدید تر امریکارا کوبیده واشغالگر خوانده است ولی دیری نپائیده که تغیرموضع داده هیئت های خودرا بخاطر تقسیم قدرت به کابل فرستاده است.

حالا برای اقای داکتر اخترمحمد خان با آن سابقهء گلبدینی اش محال است تا بیننده هارا به صحت وصداقت گفتار خویش قناعت دهد. زیرا اگر مردم مطابق گفته های محترم داکتراخترمحمدخان برضد اشغال امریکا قیام کنند بدون شک بعداز ختم اشغال امریکا اشعالگر دیگری بنام طالبان باردیگر کشور ومنطقه را گرو گان میگیرد. واین موضوع است که قبل ازهمه افوام غیرپشتون افغانستان عواقب نا گوار آنرا لمس میکنند. بدون شک برای پشتونها که مشترکات زیادی با طالبان دارند پیروزی طالبان یکی ازآرزوهای دیرینه شمرده میشود اما برای اکثریت غیر اوغانی مردم اشغال امریکا بهترازاشغال طالبانی است. اشغال طالبانی وپاکستانی مرگ ونسل کشی وبربریت را بهمراه دارد اما اشغال امریکائی پیشرفت وترقی وبا سواد شدن را بهمراه دارد. درحالیکه هردو یک اشغال اند اما پی آمد های هریکی با دیگری فرق میکند. اشغال طالبانی محو همهء آثار تاریخی ومواریث فرهنگی را درقبال دارد اما اشغال امریکائی تقویهء فرهنگ کفتمان رشد قابل ملاحظهء سواد وتخنیک وتکنالوژی را بهمراه دارد. بدون شک جنرال حمید گل، روستار تره کی ، امسعیل یون، علامه سیستانی، و داکتر اخترمحمد خان قاسمیار درراستای احیای دوبارهء طالبانیزم بخاطر ازبین بردن همهء دار وندار اقوام با استعداد غیر پشتون رجزخوانی میکنند که باید فریب شعارهای پر زرق وبرق آنهارا نخورد.

حبیب الرحمن الفت نفاق افگن شیاد زیرنقاب دین

2010-09-30T09:43:35Z

بحث تجزیهء افغانستان درماه های اخیرزمانی دررسانه ها گرم شد که یکی ازمقامات بلندپایه اما متقاعد امریکائی که قبلا عهده دارسفارت امریکا در هتدوستان بود به روزنامهء واشنگتن پوست طرحی را ارائه کرده بود که اگرطالبان دراثرجنگهای فرسایشی کنونی قوی ترشوند وپشتیبانی مردم ازآنها درمناطق جنوب افغانستان بیشترشود به صلاح امریکا است که مناطق جنوب را به طالبان واگذار نموده وقوا را درشمال افغانستان متمرکزسازد.

موضوع ازین هم چرپ ترشد که بعضی ازسران جنبش مقاومت ضد طالبان درآلمان بصورت غیررسمی ملاقاتهای را بابعضی ازسناتورات جمهوریخواه امریکا انجام دادند.ازآن زمان تا به امروز این موضوع سوژه ای بسیار خوبی برای بعضی ازنویسنده گان ودایرکتران بعضی ازپروگرامهای تلویزیونی قرارگرفت وهرکی مطابق دید خود پیرامون این موضوع ابرازنظرنمود درمیان مقالات نشرشده مقالات تحلیلی ، آقایان هریک عصردولت شاهی ومحترم صاحبنظرمرادی وهمچنان بیانیه جناب محمد اکرام اندیشمند درمراسیم یادبود شهید احمدشاه مسعود درلندن را میتوان مقالاتی دانست که دردها وآلام چندین قرنهء مردم مصیبت دیده کشوربخون غنوده ما درآنها انعکاس خوب یافته بود

ولی درین میان نویسنده گان وگوینده گان واجب الاحترام غیرمسؤول هم بودند وهستند که فقط چرند گفتند خزعلیات پخش کردند وبوی گند نفاق وشقاق را دربین مردم پف کردند. این گروه ضاله با منطق قرون وسطائی میخواهند تحت نام خیانت ملی ویاهم ترس ازتجزیه طلبی بارگناهان کبیره وصغیرهء شاهان ستمگروفاشیست این سرزمین را بدوش مظلومین وقربانیان بیندازند. وهرصدای که بخاطر احیای حق شهروندی بالاشود آنرا برچسپ تجزیه طلبی وخیانت بزنند این گروه ،خیلی ماهرانه وعوام فریبانه درصدد اغوای افکارعامه میباشند. این قصه به حال آن شبانی میماند که هرروز زمانیکه رمهء خویش را به چراگاه می برد ناگاه فریاد سرمیداد که ای مردم هله که گرگ آمد!!!!! مردم ازخانه های شان بیرون میشدند تا شبان را درمقابل گرگ یاری رسانند اما می دیدند که گرگ درک ندارد. ازقضا روزی که واقعا گرگ آمد وشبان فریاد سرداد ولی دریغا که هیچکس به دادش نرسید وگرگ چند گوسفندی که بود آنرا نوش جان کرد> دقیقا فضیه تجزیه ویاعدم تجزیه افغانستان به همین قصه شباهت تام دارد. تمامیت خواهان قبیله ای بدون مدرک وسند کسانی را متهم به تجزیه طلبی میکنند که آنها خود طرفداران حفظ وحدت وبرادری توأم با برابری با دیگر اقوام هستند. هیچ قومی دشمن قوم دیگرنیست. باهمهء جنایات که طالبان درحق اقوام غیر پشتون افغانستان درشمال ومرکز خصوصا هزاره ها مرتکب شدند بازهم همین مردم همهء پشتونهارا بخاطر جنایات طالبان مسؤول نمی دانند. بازهم همین اقوام غیرپشتون اند کارت قوم بازی را ازدست پاکستان وطالبان گرفتند وبه سلطه یک فرد دغل باز تن در دادند تا مگر این شخص بتواند با تمام نقاظ منفی اش درفروکش نمودن آتش حرص وقدرت طلبی تمامیت خواهان موثر واقع گردد. آنها بدون شک منافع کلی وطن را برمنافع قومی ترجیح داده اند. اما تعدادی دارند دروغ میگویند ودو روئی پیشه کرده اند. آنچه که بد وبیراه است به اشخاص وقهرمانان جهاد ازدیگر مناطق افغانستان حواله میکنند. وآنچه خوبی ونیوئی است از آن خویش وهمتباران خویش میپندارند ونامش را میگذارند حفظ وحدت ملی !!!!! نزد این گروها با وجود اینکه چه مستقیم ویاغیر مستقیم شامل حاکیت ونظام میباشند حمله برمواضع طالبان حمله برکل پشتونها بحساب می آید قاچاقبربه زندان گوانتاموبیفند آن موضوع مصیبت عام پشتون تلقی میشود. سایت تول افغان حتی تیترهای خبری خویش را طوری عیارمیسازد که بعوض بکاربردن کلمهء طالب کلمهء پشتون را استفاده میکند تا خیلی خوب بتواند احساسات را تحریک کنند ازسایت بینوا میگذرم که وقت کافی ندارم.

ازطرف دیگر اطلاق کلمهء افغان اصیل به کسی میشود که او یا پشتون باشد ویاهم متعهد به ارزشهای قبیله ای قرون وسطائی باشد ولو اینکه وابسته به هرگروه نژادی ویاسیاسی باشد درصورت متعهد بودنش به ارزشهای قبیله ای او افغان است. چنانچه داکترنجیب الله پرچمی ازببرک کارمل پرچمی درهمین نقطه متمایز میگردند. ازخلقی ها که بگذار! آنعا با تمام جنایات ضد بشری شان هنوزهم بحیث علمبداران استقلال و وحدت افغانستان حتی با بزرگترین مجاهدین حزب گلبدین هم دراروپا وهم درا داخل افغانستان ائتلاف کرده اند. تنها پرچمی های تاجک وهزاره جمع اعضای غیرپشتون جمعیت اسلامی برهان الدین ربانی ازنظر این گروه، خائینین ملی وتجزیه طلب معرفی شده اند.

ازنظربنده دشمنی با هرقوم ونزاد بشری چه در داخل مرزهای جغرافیوی کنونی وچه هم درخارج از آن کارغیرانسانی وضد تمام معیارهای شرعی وعقلی درزمان حال وآینده بحساب می آید. زیرا ازیکطرف دین ما بحیث کامل ترین ادیان تفاوتها وبرتری جویهای نژادی را حرام قرار داده وازطرف دیگر ارزشهای تمدن بشری با افکار واندیشه های راسیستی سازگاری ندارند. هرکی راسیست است مردود است ولو اینکه وابسته به هرقوم ونژادیکه باشد. اما عدالت خواهی وبه نقد کشیدن اعمال حکام وسلاطین پیشین وپسین اینکشورمعنای دشمنی با یک قوم خاص را نمیدهد

آنانیکه به مرض نفرت وبیزاری ازیک قوم خاص ویا یک طایفه معینی ازبشریت مبتلا اند ضرورت به معالجهء روحی وروانی دارند چه اینکه ازخود نفرت داشته باشند وچه هم ازبیگانه درهردوصورت این شخص بیماراست. اما بحث من درین مقاله روان کاوی اشخاص نیست بلکه مکث روی نظرات سطحی یک عده نویسنده گان واجب الاحترام غیرمسؤولیست که حالا ازفرط پرخوری خمیازه کشیده وبه هذیان گفتن شروع کرده اند. این گروه بی سروبی پا حالا به فکرافغان وافغانستان افتاده اند درجملهء این واجب الاحترام ها یکی هم آقای حبیب الرحمن الفت میباشند.

ایشان طی مقاله ای خواسته اند آتش نفاق را میان پشتونها وهزاره ها شعله ورسازند. این شخص بی مسؤولیت که همانا یکی ازوابستگان خاندان بدنام گل پاچا الفت پدرفاشیزم پشتونی درافغانستان است ازمکهء مکرمه بخاطرمنازعهء کوچی ها وهزاره ها برسرعلفچرها همهء پشتونها را هوشدارداده است که اگربیدارنشوند همهء افغانستان را آخوندهای ایرانی تسخیرنموده وهمه را مانند دورهء صفویه شیعه میسازند. سخنیکه بارها آنرا کاندید اکادمیسن علامه پروفیسورمحمداعظم سیستانی هیجانی( که صدها لیترشراب را درزمان معاونیت شورای انقلابی خویش نوش جان کرده است) بارها نشخوارکرده است واکنون الفت صیب آنرا نه ازموضع یک خلقی پرچمی بلکه ازموضع یک پیر ومرشد طریقه تکرارمیکند

تا جائیکه اطلاعات این بنده عاجز نشان میدهد آقای حبیب الرحمن الفت به امضای برهان الدین ربانی غرض تحصیل به مدارس عربستان سعودی آنهم درپس پیری به سویهء شاگران مکاتب ابتدائی و لیسه های دینی عربستان معرفی گردیده وآنجا درس وتحصیل کرده است حالا برهان الدین ربانی رامتهم به قوم گرائی کرده که گویاتنظیم جمعیت اسلامی همه خویشاوندان واقارب برهان الدین ربانی بودند درحالیکه تعداد کثیری ازاعضای فامیل بدنام الفت درسفارتها ودفاترسابق تنظیم جمعیت درکشورهای عربی مصروف جمع آوری پول بودند.

این آقا چنان معلوم میشود که حتی نسبت به علامه اعظم سیستانی هم بی وجدان تراست زیرا سیستانی حداقل این اعتراف را میکند که وی از روی ناعلاجی معاون شورای انقلابی وعضو اکادمی علوم مسکو بوده است وحالا نادم است اما این آقا بدون اینکه خم به ابرو آّورد ازموقف وموضع اشخاص بیطرف سخن زده است که تو گوئی مورچه هم زیرپایش آزارنیافته است. غافل ازآنکه مردم به این چهره های کریه ازقبل آشنائی دارند همان چهره های استفاده جوئی که اگر نه برادر دریک خانه بودند هفت برادر درتنظیم های مجاهدین تقسیم بودند ودوی دیگر آن دراحزاب خلق وپرچم درکابل مصروف استفاده جوئی وموترسواری بوده وتوپ حوادث را بین هم مانند توپ والیبال پاس میدادند وخودرا ازگزند حوادث به کمک هم مصوون میساختند وبه حال دیگران نیشخند می زدند. همان ضرب المثل عربی قدیم که نان با معاویه لذت دارد ونماز عقب علی. مصداق حال شان بود.

حالا این اشخاص با آن سوابق شده اند دایه های مهربان ترازمادربحال مردم ستیمدیده اینکشور. درحالیکه اگرنیک بنگریم مردم افغانستان هیچگاه باهم دشمنی ندارند هیچ قومی بضد قوم دیگرنعره وشعار جنگ را بالانکرده است تنها رژیمهای مستبد وکاسه لیسان اجیر وفرومایه آن درشرایط حاضرازطریق سایتها مردم را ازگفتن حق واظهار حقیقت می ترسانند تا مبادا مردم به جزئیات خیانت ها و وطنفروشی های ابا واجدادشان پی برند.

دربین رهبران تنظیم های جهادی تنها گلبدین حکمتیاربود که در دوران راکت پراگنی هایش بالای شهریان کابل، ازطریق تلویزیون خویش درچهارآسیاب درخطبهء نمازجمعه علنا جنگ خویش را با ادارهء برهان الدین ربانی جنگ قومی عنوان کرد. او درآن خطبه چنین میگوید:

"شما کشورافریقای جنوبی را ببینید که سالها اقلیت سفید پوست بالای اکثریت سیاه پوست که ساکنان بومی و وارثان اصلی آنکشور بودند به زور استعمار قرنها سلطه راندند. آیا میخواهید که چنین وضعیت بالای شما تحمیل شود؟ حکومت اقلیت قومی سالها اکثریت محروم وبومی سرزمین افریقای جنوبی را به غلامی وبرده گی کشید. مگر چه تفاوتی اداره منحوس ربانی با نظام اپارتاید افریقا دارد؟ شما وقتیکه ازکوتل چمتله به آن طرف نگاه میکنید می بینید که کی ها حاکم شده اند موترهای لکس درخدمت چه کسانی است چه کسانی میخواهند اراده های شوم قومی خویش رابراکثریت بومی این سرزمین تحمیل کند؟ آیا شما حاضرید که چنین وضعیت راتحمل کنید من که حاضرنیستم قسم بخاوند است پیشترازپنجاه سال عمرخویش را درراه مبارزه وبرقراری یک نظام منتخب اسلامی گذشتانده ام پنجاه سال دیگررا هم میگذرانم والله قسم است که به این حکومت مزدور وبیگانه بیعت نمی کنم"

جالب اینجاست که این رهبرانقلابی این بیانات آتشین را به زبان پشتو ایراد میکرد. درمناطق پکتیا ازین هم شدید تر واضح ترمردم را تحریک کرد که غیرت پشتونوالی شما چه شد؟ مگرنمی فهمید که پنجشیریها وبدخشی هایکه سالها نفرخدمت هایتان بودند حالا ادعای حکومت داری دارند"

درست درهمین موقع بود که مولوی نصرالله منصور ومولوی ارسلان رحمانی دوتن ازملاهای پشتون ومتحد احمدشاه مسعود خودرا به منطقه رساندند وتمام تبلیغات گلبدین خان را ضرب صفر کردند همان بود که یکی از روزها هنگام عبور ازمنطقهء چهارآسیاب مولوی نصرالله منصور موترش توقف داده شد ومولوی با افراد مسلح اش اسیر در دست گلبدین خان افتاد. اما بمجردیکه خبر به دارالانشای حزب حرکت انقلاب برهبری مولوی محمدی وارسلان رحمانی رسید آنها بی درنگ موترهای خویش را سوار شده عاجل خودرا به گلبدین خان رسانده و از او خواستند تا عواقب اعمال خویش را دقیقا بسنجد. گلبدین خان که دید کار ازکار گذشته است بعداز یک سلسله لیت ولعل مولوی را رها کرد. اما درموتر مولوی یک بمب جا سازی شد که بعداز مدتی همان موتر درپکتیا انفجار ومولوی راهی دنیای باقی گردید. باکشته شدن مولوی نصرالله منصور مسعود بزرگترین متحد استرازیک خویش را درمناطق جنوب از دست داد. دیگر ملاها نظیر رحمانی وغیره به اندازه ای وی با مسعود محشور نبودند.

حالا ازآقای حبیب الرحمن الفت ا اگرپرسیده شود که خودت ازکدام موضع خواسته ای به بررسی حوادث تاریخی بپردازی چرا بدون سند ومدرک فیصلهء قاطع صادر نموده وهمه را یکسان جزا داده ای؟ آن مجاهدیکه درطول چهارده سال جهاد یک روز هم ازمرزهای این کشورخارج نشد اورا با یک عنصر قوم گرای بی ایمان چون گلبدین نه تنها که دریک پله ای ترازو قرار داده ای که بارهمهء گناهان را ازشانه این منحوس خالی نموده وبالای دیگران انداخته وبه مسعود بزرگ بدون کوچترین آزرم ازخد وشرمی ازمخلق خدا بی احترامی روا داشته ای؟

دربین این چهرها ها هیچ اختلافات ایدیالوژیکی وجود ندارد اگراخوانی است یا پرچمی یا خلقی یا بیطرف یا سیکولار بی دین ، باادین، راوائی ، مائوویست همه دربرابراقوام دیگر یکسان می اندیشند واین ها قبل ازاینکه جبیب الرحمن الفت این هارا بیدارکند این ها بیدار شده اند

آقای الفت درمقالهء خویش درسایت بدنام وبیغوله قبیله ای خویش بدون سنجش وارائه اسناد لازم ظالم ومظلوم را یک قسم قمچین زده است. تحلیل او که گویا امریکا افغانستان را برای ایران فتح کرده است الهام گرفته ازهمان شطحیات کهنه وغیرمنطقی گلبدین خان است که سال قبل آنرا ازمخفی گاه آی اس آی خویش بدون ارائه دلایل مقنع بیرون داد. حالا آقای حبیب الرحمن الفت کلوخ استنجای گلدین خان را مضمضه میکند وآنرا بدیگران بحیث یک فکرمیخواهد بقبولاند. اگرگلبدین درین مورد چنین نظری بدهد میشود اورا حق بجانب دانست زیرا ایرانی ها اورا ازخود راندند تازمانیکه کمکهای ایران به گلبدین خان ادامه داشت او جمهوری اسلامی ایران رایکی ازنظام های نمونه ای درجهان اسلام میدانست نه موضوع شیعه درمیان بود ونه هم ازسنی. بهمین ترتیب سازمان حماس که بحیث یک سازمان افراطی سنی در دنیای اسلام حالا که ازخیرات وصدقات جمعوری اسلامی مستفید میگردد صدای شیعه وسنی را تا کنون بلند نمیکند اما هرگاه که کمک های افتصادی قطع شد نعرهء اقای الفت را سرمیدهد. بهرترتیب درطول دوران جهاد احزاب سنی وسنتی مناطق جنوب افغانستان که درپاکستان نتوانستند ازنعمات مادی کشورمیزبان مستفید شوند بدامن نظام آخوندی ایران افتیندند که نمونه بارز آن حزب حرکت انقلاب اسلامی برهبری مولوی نصرالله منصور بود که پسرش یکی از ارکان عمده درادارهء طالبان بود. آن مولوی مرحومی تازمانیکه حیات داشت لب به اعتراض علیه مقامات ایرانی با وجود تقیدش به مذهب حنفی نگشود. نتیجه اینکه آخوندها ونیمچه ملاهای نظیر جناب حبیب الرحمن الفت که پای منافع اقتصادی شان بمیان آید آنگاه مطابق منافع مادی موضوع شیعه وسنی را مطرح میسازند. تا مردمان عادی را یا بجان هم بیندازند ویاهم آشتی بدهند. نمونهء این اعمال وحشیانه واستفاده ازجهالت واحساسات مذهبی کشورهمسایه ما پاکستان است که هرسال درشهرهای کراچی واسلام آباد وپشاور کویته به صدها پیرو یکی ازین دو فرقهء مذهبی به هلاکت میرسند. این تنها مربوط به علمای سنی نیست که شیعیان نیز چنین آخوندهای دارند که مطابق متغیرات زمان برای مریدان خویش تعین تکلیف میکنند.

سخن برسرتجزیه ویا غیرتجزیه کشوری بنام افغانستان کنونی است. قبل ازآنکه به این پرسش پاسخ دهیم باید ازخویش بپرسیم که آیا ما توانائی باهم زیستن را با خودمان بحیث یک جامعهء متعدد الطوایف والاعراق والالسنه والمذاهب والاحزاب والثقافات داریم ویانه؟ به نظراین بنده وحدت افغانستان درطول تاریخ وحدتی بوده است که ازطرف ابرقدرتها وسلاطین اجیرشان درکابل تعین میگردیده است نقش مردم درامر وحدت ویکپارچگی ویا جدائی درطول تاریخ نقش کاملا پسیف بوده است. این کله منارساختن های امیرعبدالرحمن خان چهره حیله گرتاریخ افغانستان بود که این مرزهای کنونی را بما به ارث گذاشت در دوران سلطهء جابرانهء آن مرحومی ویا بقول مخالفانش آن بداخلاق همجنس باز، ازهیچ پشتونی پرسیده نشده است که آیا خوش داری که ازمیان خانه وکاشانه ات خطی را بنام دیورند بکشیم وترا ازبرادرت جدا کنیم؟ ازهیچ تاجک وازبک وترکمن پرسیده نشد که آیا راضی هستی که هم نژادان ات را درآنطرف رود آمو به روسیهء تزار بدهم وخودت را ازفت وبرگشت محروم سازم؟ بدون شک اگرمردم عادی درین موارد قدرتی وصلاحیتی میداشتند شاید این مرزها به این شکل کنونی آن نمیبود.

اما حالا ..... دست تقدیر مارا چه خواسته ویا خواسته باهم یکجا ساخته است به نظر بنده درسطح مردم عادی تضادهای قومی وجود ندارد وهم دربین نخبگان فقط این نخبگان فاشیست وقوم گرا وشاگران ملعون گلپا چا الفت اند که ازین موضوعات سود می برند هیچ پشتونی با تاجک ویا ازبک وهزاره ای با پشتون عدوات ندارد. همه این واقعیت تلخ را قبول دارند که این امرا بوده اند که نقشهء جغرافیای کشورهارا به دستور انگلیس وروسیهء تزاری وقت تعین میکردند. اما حال چاره ای جز با بهم زیستن ندارند. اما این واقعیت رانباید نادیده گرفت که ا بعدازگذشت دو قرن تحولات عظیمی درسطح دنیا رونماگردیده ومردمان جهان به اهالی یک قریه شباهت پیدا کرده که باهم درغم وشادی شریک اند. منافع کشورها بهم گره خورده است اروپا بطرف وحدت میرود ودرعین زمان یک تعدادی هم بطرف تجزیه. این یک سیرتاریخی است که مطابق مقتضیات زمان شکل میگیرد هیچکس وهیچ اراده ای مانع آن شده نمیتواند. اما آنچه که به نظرات شخصی مربوط میشود هرکسی پیرامون این مسآله نظرخاص خودرا دارد باید به هرنظری احترام گذاشت. من شخصا هیچ دلیل منطقی که بتواند مرا قناعت دهد که تجزیه راه حل است تاکنون نیافته ام. اما تجزبه، حکومات فدرال وغیرفدرال وغیره همه بحیث یک الترناتیف همیشه مطمع نظر دانشمندان وجامعه شناسان بوده است هرراه حل ومنطقی که بتواند ثبات وامنیت را درمنطقه بیاورد بدون ابرازاحساسات خشن میتوان آنرا درترازوی عقل سنجش کرد وبعد نتیجه گیری نمود. جهان امروز جهان دیروزنیست این جهان جهان مادی است ودرنظرگرفتن منافع اقتصادی بصورت دسته جمعی طوریکه حتی یک ملا ویک آخوند هم این موضوع را درنظردارد. پس باید عقلانی فکرکنیم ویکی دیگری را بدون ارائه اسناد وبدون اینکه منافع واضرار یک طرح را بسنجیم آنرا برچسپ خیانت دادن کارانسانهای عاقل نیست.

وسخن آخراینکه آنچه که درین تصاویرمشاهده میکنید این چهرها را قبل لزآنکه حبیب الرحمن الفت بیدار بسازد این ها اززمان کودتای شهنوازتنی گلبدین تا به امروز بیدار اند محافل تدویرمیکنند وبخاطر تصفیه های قومی زیر نام جلوگیری از ازهم پاشیدن وحدت ملی نسل کشی های بعدی راخط ونقشه میکنند. چگونه میشود قبل ازآنکه مسببین اصلی تراژیدی های کشوررا که خلقی ها وگلبدینی های فاشیست هستند به نقد بکشیم بار همه گناهان را بالای دیگران بیندازیم. آن طوریکه مشاهد میشود نخبگان پشتون قبل ازاقام دیگر به عقاید سیاسی و موازین ایدیالوژیک خویش پشت پا زده اند . دربین اینها هیچ تفاوتی بین یک اخوانی یا پرچمی یاخلقی بروت کشال ویا بی بروت یا راوائی وجود ندارد. چهره ای معلوم الحالی مانند آقای سیستانی اگر دیروز پرچمی بود امروز میشود که راوائی شود وفردا اخوانی شود روزدیگر دستار بسر کند. فقط حفظ منافع قبیله ای نزدشان اهمیت دارد . ملالی جویا که یک غزل چی مانند گلزمان را بخاطر سرائیدن یک غزل به جنرال دوستم بی آب کرد اما دربرابر سیستانی وخلقی های بی بروت سکوت مرگبار اختیار کرده زیرا او ازقبیله ای او است ومنافعش با منافع وی گره خورده است . ورنه اگریک راوائی تاجک یا هزاره این کاررا بکند به هزارسنگ لعنت وخیانت مواجه خواهد شد. این آقایون ازهرقماشی که هستند یکسان می اندیشند ند وآن اینکه افغانستان مال پدری شان ست دیگران ازماورای سرحدات این کشور مهاجراشده اند که ازبرکت حکام افغان تذکره تابعیت حاصل نموده اند. نود وپنج فیصد منورین پشتون به این باوراند وازگفتن آن هیچ شرم وحیا هم ندارند. حالا آقای حبیب الرحمن نام که خود به زبان پشتو مسلط بفرماید بگوید که مقصر اصلی درتجزیه های احتمالی این کشورکی ها اند؟

کشاندن جوانان بسوی فاشیسم از راه اتن توسط بقایای حفیظ الله امین

2010-09-26T10:32:18Z

درشرایط که طالبان بحیث یک گروه متحجرفکری وضد تمام ارزشهای جهان معاصرنماینده گی قومی وایتنکی پشتونها را درسطح بین المللی تمثیل میکنند بخش افراطی باقی مانده از حزب خلق که متاثرازاندیشه ها وافکارشؤونستی حفیظ الله امین(پول پت افغانستان) میباشند با استفاده ازامکانات کشورهای متمدن اروپائی دست به ابتکارات جدیدی زده اند.

درشهرمالموی سویدن محافل رقص وپایکوبی دختران وپسران جوان زیرنام (اتن ملی) به شیوه ای مردم پکتیا توجه اروپائیان را بخود جلب کرده است. رقص های قبیله ای دسته جمعی بصورت نیم دایره ای درمیان اکثر قبایل آسیائی وافریقائی مانند افغانها ،بلوچ ها کردها، عربها وبربرهای الجزایر با اندک تفاوتهای ریتمیک وشکلی ازقدیم الایام تا به امروز رواج دارد. قبایل یادشده این رقص ها را جزو لا ینفک فرهنگ اصیل وملی خویش حساب نموده وبه آن مباهات می ورزند. مردم ساحات جنوبی افغانستان چون جاجی، منگل، جدران وهمچنان ساحات غزنی وپکتیکا چون اندر، تره کی، سلیمانخیل که مشهور به قبایل خراسانی میباشند تفاوت چندانی درشکل وشمایل این رقص ها ندارند تنها تفاوت درریتم ها واندازه ای ضربهء دهل است که حرکات موزون اتن کننده را تعین میکند. درمیان قبایل خراسانی وهمچنان پکتیا این رسم وجود دارد که هنگام برپائی یک محفل خوشی وعروسی مدعوین محفل نباید دست زیر آلاشه نشسته وفقط تماشاچی باقی بمانند. باید همه مهمانان بخاطر ابراز تشکروسپاس ازصاحب محفل شامل حلقهء اتن گردند اگرکسی به سبب کهولت سن ویا کدام عذر دیگر نتواند دست وپا بشوراند موضوع جدا است اما بخاطر شریک ساختن احساس خوشی با میزبان ، مهمان مکلیفیت اخلاقی دارد تا خودرا با کاروانیان یکجا سازد. این اتن درهمهء حالات یک اتن مردانه است وازنظر تاریخی هیچ ربطی به زنان ندارد.

به اتفاق اکثر محققین ودانشمندان این اتن یک اتن رزمی است که درقدیم الایام قبایل غالب وپیروز درجنگهای ذات البینی به این نوع اعمال دست می یازیدند. ولی رفته رفته این اتن درمحافل عروسی وخوشی مردم راه پیدا کرد.

درافغانستان تا قبل ازصدارت سردار محمد داوود این اتن برای مردم افغانستان آشنا نبود ولی زمانی این اتن نزد دیگر مناطق افغانستان خیلی رایج گشت که نظام سلطنت درافغانستان سقوط نموده وسردار محمد داوود خود عملا بصورت دیکتاتورمأبانه قدرت سیاسی را در دست گرفت .سردار محمد داوود علاقه ای خیلی مفرط به ترویج فرهنگ افغانی درمیان اقوام غیر افغان داشت ودرجشن های پیروزی بیست وششم سرطان صف های طویلی ازکارمندان دولتی وشاگردان مکاتب ومعلمان به زور یا رضایت بخاطرابرازشادمانی ازبرقراری نظام جمهوری با وجد فراوان ازین اتن ملی استقبال مینمودند. با پیروزی خلقیها این اتن یک فاس قوی تر کسب کرد واعضای کابینه و مقامات نظامی نیز درحضور رهبرکبیر خویش رفیق نورمحمد تره کی که اورا نابغه شرق لقب داده بودند به رقص وپایکوبی میپرداختند. دختران جوان مکاتب جبرا به پوشیدن لباس های قبیله ای وادارمی شدند وکوچکترین ابراز مخالفت با این پدیده ، سزای مرگ درپی داشت . حالا همان خلقی ها درکشورهای اروپائی خواهان انتقال این اتن بحیث یکی ازمواریث فرهنگی به نسل جدید میباشند. شاید تعداد زیادی ازمردم بخاطر حسن نیت ویا هم بی خبری این اتن را مربوط اقوام غیر افغان افغانستان بدانند ولی حقیقت مسلم آن است که ازنظر تاریخی این اتن صرف مربوط قبایل افغان بوده وهیچ ربطی به دیگرساحات افغانستان ندارد.